Recherche 'frigas...' : 8 mots trouvés
Page 1 : de frigas (1) à frigasus (8) :- frigasfrigas
m. & adv.
I. M.
A.
(1) Massacre.
●(1893) IAI 66. ha ma ne de ket bet kuezet ha beuzet ar bed enn eun denvalijen spountus, e kreiz ar frigas, an dispac'h hag an emgannou. ●150. pell hag ir amzer e pradas ar reus hag ar frigas.
●(1910) FHAB Here 311. Eno en deiz-se e oe frigaz. ●(1927) GERI.Ern 163. frigas m., tr. «bataille, mêlée sanglante.»
(2) Raclée, rouste, frottée.
●(1876) TDE.BF 216b. Frigas, s. m., tr. «Il se dit aussi au sens de raclée, frottée, parlant de gens qui se battent.»
●(1927) GERI.Ern 163. frigas m., tr. «raclée.»
B. Boue de surface.
●(1732) GReg 107a. Menuë boüe sur la surface de la terre seulement, tr. «Frigaçz.»
●(1872) ROU 76b. Boue, menue, tr. «frigass.» ●(1876) TDE.BF 216b. Frigas, s. m., tr. «Fange, boue liquide.»
●(1924) BILZbubr 38/844. ruza o boutou, leun a frigas hag a fank war an henchou. ●(1927) GERI.Ern 163. frigas m., tr. «Menue boue.»
C. Gaspillage, dissipation.
●(1732) GReg 295a. Dissipation, prodigalité, tr. «frigaçz.»
II. Adv. A-frigas : en écrasant.
●(1927) GERI.Ern 163. a-frigas, tr. «en écrasant.»
- frigasañ / frigasiñfrigasañ / frigasiñ
v.
I. V. tr. d.
(1) Fricasser.
●(1633) Nom 163a. Sartago, frixorium : paëlle à frire, ou à fricasser : pillicq da frittaff, pe da fricassiff.
(2) Fracasser.
●(1728) Resurrection 1042-1043. an tempesto bras adeu da frigassin / Ar lest ous ar rochel.
●(1876) TDE.BF 216a. Frigasa, tr. «Briser, fracasser.» ●(1893) IAI 129. hag a frigase kement a gavent dirazo.
●(1909) BROU 240. (Eusa) Frigássa, tr. «Se dit souvent aussi pour frika, écraser.» ●(1909) FHAB Kerzu 369. ma sav en dremwel eun takad arne o vennout dont da frigasa anezan. ●(1910) FHAB Here 315. an hini a frigase evel-se a daoliou boutou. ●(1919) TOBB 24. frigassa an dorojou, at stalafiou. ●(1929) KANNgwital 324/350. An daou dour a ioa (...) var poent da frigassa toen an iliz.
(3) Vaincre, écraser.
●(1872) GAM 54. Ar Fransisien n'oa nemet eur vozad anezho. Frigaset e oent.
●(1911) BUAZperrot 294. beza frigaset gant o enebourien.
(4) Gaspiller.
●(1732) GReg 268a. Dépenser follement tout son bien, tr. «frigaçza e oll-zanvez.»
II. V. intr. S'ébouler.
●(1987) DBHB 105. an ti o koueza, o frigasa...
III. V. pron. réfl. En em frigasañ =
●(1942) FHAB Du/Kerzu 224. N'eo ket en em frigasa eo a zo da ober na ober bourjinerez.
- frigasennfrigasenn
f. –où
(1) (cuisine) Fricassée.
●(1633) Nom 60b. Caro frixa, vel fricta, potius : fricassée, fritée : frittaden, fricassen.
●(1766) MM 1143. brava frigassen ! tr. «la belle friture !»
●(1909) BROU 240. (Eusa) Frigássen-viou se dit souvent pour une omelette.
(2) Ober ur frigasenn ouzh ub. : réduire qqn en bouillie.
●(1882) BAR 167-168. ar gristenien (…) a sclap an Turket du-ma du-hont divar ar mogeriou hag a ra outho eur frigassen heuzuz.
- frigaserfrigaser
m. –ion
(1) Mauvais cuisinier.
●(1732) GReg 437a. Fricasseur, aprenti cuisinier, tr. «Frigaçzer. p. frigaçzéryen.»
(2) Dépensier, dissipateur.
●(1732) GReg 437a. Frigaçzer. p. frigaçzéryen, tr. «celui qui dépense mal-à-propos son bien.»
●(1876) TDE.BF 216a. Frigaser, s. m. tr. «Dissipateur.»
●(1927) GERI.Ern 163. frigaser (e dra), tr. «dissipateur.»
- frigaserezh
- frigaset
- frigasiñfrigasiñ
voir frigasañ
- frigasus