Devri

Recherche 'fuilh...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de fuilh-1 (1) à fuilhet (7) :
  • fuilh .1
    fuilh .1

    adj.

    I. Adj.

    (1) Crépu.

    (1732) GReg 233a. Crepu, uë, frisé, frisotté, tr. «Fuilh

    (1876) TDE.BF 218a. Fuill, adj., tr. «crépu, parlant de cheveux.»

    (2) Emmêlé, brouillé.

    (1633) Nom 17b. Lanugo, flos : poil folet, la permière barbe : bleoïgou füil, bleo rodec ha iaouancq.

    (1876) TDE.BF 218a. Fuill, adj., tr. «Brouillé, parlant du fil, etc.»

    (1943) FATI 41. ar sizailhou o troc'ha gloan fuilh an deñved.

    (3) Draen-fuilh : pomme de discorde.

    (1855) FUB 26. Eur (lire : eun) draen-fuil é vé é[n] ti / Mar deuz kighel é komandi, tr. «Brouille sera à la maison / Si la quenouille est la maîtresse.»

    (4) Crépi.

    (1876) TDE.BF 218a. Fuill, adj., tr. «crépi de chaux.»

    II. Adv. A-fuilh : en désordre.

    (1980) VLTH 46. dilhad (...) tennet a-fuilh diouzh an armelioù.

  • fuilh .2
    fuilh .2

    m.

    (1) Crépi.

    (1732) GReg 233a. Crepi, mortier qu'on met sur une muraille, tr. «fuilh.» ●Crepir, enduire une muraille de mortier, sans passer la truelle par dessus, tr. «indua ur voguer gand fuilh

    (1876) TDE.BF 218a. Fuill, s. m. C[ornouaille], tr. «Crépi ou matière employée pour crépir une muraille.»

    (2) Cris.

    (1890) MOA 147b. Bouleversement, tr. «fuill.» ●162a. Cesse tes cris, tes bouleversements (cesse de crier, de bouleverser), tr. «lez da fuill d'ann traou-ze.»

  • fuilhadeg
    fuilhadeg

    f. –où

    (1) Embrouillamini, choses emmêlées (ficelle, cheveux, etc.).

    (1901) EPLQ 29. fuilladek choses mélangées, éparpillées, comme fils, poils, cheveux. ●(1942) VALLsup 25a. fuilhadeg f., au prop[re], tr. «embrouillamini.»

    (2) sens fig. Brouillerie.

    (1901) EPLQ 29. fuilladek au fig. brouillerie, fâcherie. ●(1942) VALLsup 25a. Brouille, dissension, tr. «fuilhadeg f.»

  • fuilhadur
    fuilhadur

    m. Crépissage.

    (1732) GReg 233a. Crepissure, l'action de crépir, tr. «fuilhadur

  • fuilhañ
    fuilhañ

    v.

    I. V. intr. S'emmêler (cheveux, écheveau, etc.).

    (1766) MM 329. ar bléo afuyé drér jardin, tr. «une nuée de cheveux s'épardait dans le jardin.»

    (1870) FHB 265/31b. he bleo o fuia gant an avel. ●(1876) TDE.BF 218a. Fuilla, v. n., tr. «se friser naturellement, parlant des poils et des cheveux.»

    (1911) BUAZperrot 170. En he lamm, ha saë a rogas hag he bleo a fuilhas. ●228. Ar guden a deuas da fuilha kement, ma oue red boda eur c'honsil e Makon d'he dibuna. ●(1915) HBPR 230. Ho bleo hir a fuille var ho diskoaz. ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 198. an dremmenn o fuilha.

    II. V. tr. d.

    A.

    (1) Éparpiller.

    (1872) ROU 83a. Eparpiller, tr. «fulla.» ●(1876) TDE.BF 218a. Fuilla, v. a., tr. «Eparpiller, brouiller, mêler.» ●(18--) SAQ II 188. ar forc'h da fuilla danvez.

    (1906) KANngalon Kerzu 285. an hostiou sakr [a oue] fuillet var an douar. ●(1911) BUAZperrot 206. Korventennou a fuilhas o zraou. ●(1927) FHAB Meurz 67. Ar raz douret a vez kavet da brena e sier hag aes eo da fuilha. ●(1960) GOGO 226. (Kerlouan, Brignogan) De temps en temps, le goémon est retourné avec la fourche : ceci se dit « fẅil̥a ar bejin » (fuilha ar bejin).

    (2) Crépir.

    (1732) GReg 233a. Crepir, enduire une muraille de mortier, sans passer la truelle par dessus, tr. «Fuilha ur voguer.»

    (1876) TDE.BF 218b. Fuilla, v. a. C[ornouaille], tr. «Enduire une muraille de chaux.» ●(1890) MOA 194a. Crépir une muraille de chaux, tr. «fuilla eur voger (C[ornouaille]).»

    B. sens fig.

    (1) Répandre (de la joie, etc.).

    (1929) FHAB Meurzh 116. Kelou mat an emgleo-se en deus fuilhet levenez (…) dre ar bed kristen a-bez. ●(1934) FHAB Mezheven 228. Evel ma fuilh ginivelez eur bugel levenez vras e ti e dud, evelse goueliou ar 24 a vezeven hag ar 25 a viz kerzu, a fuilhe eul levenez santel dre bevar c'horn ar bed kristen. ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 145. nak a levenez a fuilhe er vro, ar pardoniou.

    (2) Disperser.

    (1915) HBPR 32. Teir guech oa bet ret voti. Er veach kenta, ar moueziou oa bet fuillet var hen-ma, var hen-nez.

    III. V. pron. réfl. En em fuilhañ : se disperser.

    (1929) FHAB Ebrel 126. nebeud a gloareged a jomas er skol ganto ; ar (lire : an) darn vrasa a oa en em fuilhet e ker.

  • fuilher
    fuilher

    m. –ion Celui qui répand.

    (1931) VALL 647a. celui qui répand, tr. «fuilher

  • fuilhet
    fuilhet

    adj.

    I. (en plt de cheveux, de poils)

    (1) Crépu.

    (1732) GReg 233a. Crepu, uë, frisé, frisotté, tr. «fuilhet

    (1876) TDE.BF 218b. Fuillet, adj., tr. «Crépu, frisé naturellement.»

    (1922) FHAB Gwengolo 275. eur pouchad bleo fuilhet.

    (2) Emmêlé.

    (1633) Nom 268a. Crispus : crespe, crespu : pen barbet, bles (lire : bleu) rodellet, bleu fuillet.

    (1857) CBF 85. Fuliet eo he bleo, tr. «Ses cheveux sont en désordre.» ●(1878) EKG II 94. diskabell, fuillet he vleo.

    (1955) VBRU 42. e varv fuilhet.

    II. sens fig. (en plt d'un problème) Compliqué.

    (1909) KTLR 12. chom e'm phalez. Te 'vo mad da ziluia ar c'hudennou fuillet. ●33. Divar kement-se, e save bac'hadou, bemdez. Fuillet neat oa ar guden. ●(1926) FHAB Gwengolo 342. barrek da zirouestla ar c'hudennou fuilheta.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...