Devri

Recherche 'fuilh...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de fuilh-1 (1) à fuilhet (7) :
  • fuilh .1
    fuilh .1

    adj.

    I. Adj.

    (1) Crépu.

    ●(1732) GReg 233a. Crepu, uë, frisé, frisotté, tr. «Fuilh.»

    ●(1876) TDE.BF 218a. Fuill, adj., tr. «crépu, parlant de cheveux.»

    (2) Emmêlé, brouillé.

    ●(1633) Nom 17b. Lanugo, flos : poil folet, la permière barbe : bleoïgou füil, bleo rodec ha iaouancq.

    ●(1876) TDE.BF 218a. Fuill, adj., tr. «Brouillé, parlant du fil, etc.»

    ●(1943) FATI 41. ar sizailhou o troc'ha gloan fuilh an deñved.

    (3) Draen-fuilh : pomme de discorde.

    ●(1855) FUB 26. Eur (lire : eun) draen-fuil é vé é[n] ti / Mar deuz kighel é komandi, tr. «Brouille sera à la maison / Si la quenouille est la maîtresse.»

    (4) Crépi.

    ●(1876) TDE.BF 218a. Fuill, adj., tr. «crépi de chaux.»

    II. Adv. A-fuilh : en désordre.

    ●(1980) VLTH 46. dilhad (...) tennet a-fuilh diouzh an armelioù.

  • fuilh .2
    fuilh .2

    m.

    (1) Crépi.

    ●(1732) GReg 233a. Crepi, mortier qu'on met sur une muraille, tr. «fuilh.» ●Crepir, enduire une muraille de mortier, sans passer la truelle par dessus, tr. «indua ur voguer gand fuilh.»

    ●(1876) TDE.BF 218a. Fuill, s. m. C[ornouaille], tr. «Crépi ou matière employée pour crépir une muraille.»

    (2) Cris.

    ●(1890) MOA 147b. Bouleversement, tr. «fuill.» ●162a. Cesse tes cris, tes bouleversements (cesse de crier, de bouleverser), tr. «lez da fuill d'ann traou-ze.»

  • fuilhadeg
    fuilhadeg

    f. –où

    (1) Embrouillamini, choses emmêlées (ficelle, cheveux, etc.).

    ●(1901) EPLQ 29. fuilladek choses mélangées, éparpillées, comme fils, poils, cheveux. ●(1942) VALLsup 25a. fuilhadeg f., au prop[re], tr. «embrouillamini.»

    (2) sens fig. Brouillerie.

    ●(1901) EPLQ 29. fuilladek au fig. brouillerie, fâcherie. ●(1942) VALLsup 25a. Brouille, dissension, tr. «fuilhadeg f.»

  • fuilhadur
    fuilhadur

    m. Crépissage.

    ●(1732) GReg 233a. Crepissure, l'action de crépir, tr. «fuilhadur.»

  • fuilhañ
    fuilhañ

    v.

    I. V. intr. S'emmêler (cheveux, écheveau, etc.).

    ●(1766) MM 329. ar bléo afuyé drér jardin, tr. «une nuée de cheveux s'épardait dans le jardin.»

    ●(1870) FHB 265/31b. he bleo o fuia gant an avel. ●(1876) TDE.BF 218a. Fuilla, v. n., tr. «se friser naturellement, parlant des poils et des cheveux.»

    ●(1911) BUAZperrot 170. En he lamm, ha saë a rogas hag he bleo a fuilhas. ●228. Ar guden a deuas da fuilha kement, ma oue red boda eur c'honsil e Makon d'he dibuna. ●(1915) HBPR 230. Ho bleo hir a fuille var ho diskoaz. ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 198. an dremmenn o fuilha.

    II. V. tr. d.

    A.

    (1) Éparpiller.

    ●(1872) ROU 83a. Eparpiller, tr. «fulla.» ●(1876) TDE.BF 218a. Fuilla, v. a., tr. «Eparpiller, brouiller, mêler.» ●(18--) SAQ II 188. ar forc'h da fuilla danvez.

    ●(1906) KANngalon Kerzu 285. an hostiou sakr [a oue] fuillet var an douar. ●(1911) BUAZperrot 206. Korventennou a fuilhas o zraou. ●(1927) FHAB Meurz 67. Ar raz douret a vez kavet da brena e sier hag aes eo da fuilha. ●(1960) GOGO 226. (Kerlouan, Brignogan) De temps en temps, le goémon est retourné avec la fourche : ceci se dit « fẅil̥a ar bejin » (fuilha ar bejin).

    (2) Crépir.

    ●(1732) GReg 233a. Crepir, enduire une muraille de mortier, sans passer la truelle par dessus, tr. «Fuilha ur voguer.»

    ●(1876) TDE.BF 218b. Fuilla, v. a. C[ornouaille], tr. «Enduire une muraille de chaux.» ●(1890) MOA 194a. Crépir une muraille de chaux, tr. «fuilla eur voger (C[ornouaille]).»

    B. sens fig.

    (1) Répandre (de la joie, etc.).

    ●(1929) FHAB Meurzh 116. Kelou mat an emgleo-se en deus fuilhet levenez (…) dre ar bed kristen a-bez. ●(1934) FHAB Mezheven 228. Evel ma fuilh ginivelez eur bugel levenez vras e ti e dud, evelse goueliou ar 24 a vezeven hag ar 25 a viz kerzu, a fuilhe eul levenez santel dre bevar c'horn ar bed kristen. ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 145. nak a levenez a fuilhe er vro, ar pardoniou.

    (2) Disperser.

    ●(1915) HBPR 32. Teir guech oa bet ret voti. Er veach kenta, ar moueziou oa bet fuillet var hen-ma, var hen-nez.

    III. V. pron. réfl. En em fuilhañ : se disperser.

    ●(1929) FHAB Ebrel 126. nebeud a gloareged a jomas er skol ganto ; ar (lire : an) darn vrasa a oa en em fuilhet e ker.

  • fuilher
    fuilher

    m. –ion Celui qui répand.

    ●(1931) VALL 647a. celui qui répand, tr. «fuilher.»

  • fuilhet
    fuilhet

    adj.

    I. (en plt de cheveux, de poils)

    (1) Crépu.

    ●(1732) GReg 233a. Crepu, uë, frisé, frisotté, tr. «fuilhet.»

    ●(1876) TDE.BF 218b. Fuillet, adj., tr. «Crépu, frisé naturellement.»

    ●(1922) FHAB Gwengolo 275. eur pouchad bleo fuilhet.

    (2) Emmêlé.

    ●(1633) Nom 268a. Crispus : crespe, crespu : pen barbet, bles (lire : bleu) rodellet, bleu fuillet.

    ●(1857) CBF 85. Fuliet eo he bleo, tr. «Ses cheveux sont en désordre.» ●(1878) EKG II 94. diskabell, fuillet he vleo.

    ●(1955) VBRU 42. e varv fuilhet.

    II. sens fig. (en plt d'un problème) Compliqué.

    ●(1909) KTLR 12. chom e'm phalez. Te 'vo mad da ziluia ar c'hudennou fuillet. ●33. Divar kement-se, e save bac'hadou, bemdez. Fuillet neat oa ar guden. ●(1926) FHAB Gwengolo 342. barrek da zirouestla ar c'hudennou fuilheta.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...