Devri

Recherche 'ful...' : 18 mots trouvés

Page 1 : de ful (1) à fulup (18) :
  • ful
    ful

    coll. Étincelles.

    ●(1967) BAHE 52/48. Strakal ha strinkañ 'rae ful. (...) ar flammoù hir hag ar ful-se o sevel.

  • fulac'h
    fulac'h

    coll. Poussière. cf. uloc'h

    ●(1907) FHAB Gwengolo 193. An holl dud a skiant a rank lavaret e oue strollet danvez ar bed ha bannet gant breac'h galloudus an Aotrou Doue : anez hen e vije chomet ato skignet, dre holl, e giz fulac'h. ●(1931) VALL 582b. Poussière poultr col. sg. -enn f. un grain de -, uloc'h C[ornouaille] (et fulec'h P.- L'Abbé).

  • fulac'henn
    fulac'henn

    f.

    (1) Poussière.

    ●(1879) BMN 132. bep taol ma scoe, e save moged ha fulec'hen a zindan he freill.

    ●(1909) BOBL 21 août 243/2c. Loskomp anezo [touristed] da dremen dre hon hentchou e-kreiz o fulac'hen pehini a zo evel pa lavarfen skeuden «ar spered nevez» ! ●(1910) MAKE 58. eur fulac'hen denval a zave diwar an hent a-us da bobl ar Gedon.

    (2) Brouillard, brume.

    ●(1957) HYZH 15/6. fulavienn /fy'la°jen/ gg. latar.

  • fulad
    fulad

    coll. Étincelles.

    ●(1744) L'Arm 144a. Etincelle, bluette, tr. «Fuleenn.. fulatt. f.»

    ●(1856) GRD 141. quel liès a fulad tan.

    ●(1907) VBFV.fb 39a. étincelle, tr. «fulen, f. (pl. fulad).» ●(1939) RIBA 92. Hep déhan é strimpè dohton fulad. ●(1942) DHKN 163. fulad tan.

  • fuladenn
    fuladenn

    f. Étincelle.

    ●(1856) GRD 132. n'en dint quet capabl de lahein ur fuladen ag en tan e losq er ré maleurus én ihuern. ●292. Ne faut nameit ur fulladen tan eid allum ur fournès abéh.

  • fulenn / fulienn
    fulenn / fulienn

    f., adj. & pron. –où, fulad, -ed. cf. elfenn, euflenn

    I. F. (en plt de qqc.) [Pl. -où & fulad]

    A.

    (1) Fulenn(-dan) : étincelle.

    ●(1499) Ca 88b. Fulenn tan. g. estincelle morte / ou fule.

    ●(1659) SCger 15a. bluette, tr. «fulen.» ●149a. fulen, tr. «bluette fulien item.» ●(1732) GReg 374b. Étincelle, tr. «fulenn. p. fulennou.» ●(1744) L’Arm 32b. Bluette, tr. «Fuleenn.. latt. f.» ●144a. Etincelle, bluette, tr. «Fuleenn.. fulatt. f.»

    ●(1838) OVD 296. ur fulen dan comparaget doh en heaul. ●(1846) DGG 223. mouguit ar fulen-dân-se, gant aon rac an tân goal. ●(1847) FVR 387a. Ne vank nemed eur fulen dan / Evit enaouin eunn tan gwall. ●(1857) LVH 143. ur fulen dan.

    ●(1907) VBFV.fb 39a. étincelle, tr. «fulen, f. (pl. fulad).»

    (2) Fulenn erc’h : flocon de neige.

    ●(1936) BREI 440/4b. fulennou erc’h a goueze.

    B. sens fig. Élément de joie, de colère, etc.

    ●(1838) OVD 262. mouguein er fulenneu colér. ●(1880) SAB 16. evel skilennou, fullennou, eulvennouigou eus gloar, eus caerdet, eus madelez an Autrou Doue.

    ●(1912) MMKE xvi. ne deuer ket a-benn da vouga en hon diabarz fulen ar fe.

    II. (en plt des femmes) [Pl. -ed]

    A. F.

    (1) Belle femme.

    ●(1896) GMB 248. M. de la. Villemarqué m’a appris qu’en Cornouaille on appelle fulen la plus jolie fille de l’endroit.

    ●(1904) DBFV 85b. ur fulen, tr. «une belle fille (pays de Pontivy).» ●(1934) BRUS 197. Une jolie fille ou femme, tr. «ur fulenn (pl.) -ned.» ●(1942) DHKN 64. Aben en doè eùeheit é hellé forh és er fulen bout filimet. ●(1982) PBLS 562. (Langoned) fulenn, tr. «jolie fille.»

    (2) par ext. Petite amie.

    ●(1924) SBED 17. Me sél mar huélan me filen. ●(1982) PBLS 562. (Langoned) fulenn, tr. «petite amie.»

    B. Adj. Belle.

    ●(1982) LIMO 16 juillet. ken krant bamdé èl er merhed fulennan e vè breman.

    III. Pron. ind. [au négat.] Rien, miette.

    ●(1931) VALL 660b. Rien ; désignant une très petite quantité dans une phrase négative, tr. «fulenn f.»

    IV. Ober ur fulenn war plaen : ne rien faire.

    ●(1953) LLMM 43/20 (T) J. Konan. Touet ho pije e oant da vat gant ul labour bouezus bennak ha koulskoude ne raent ket ur fulenn war plaen. ●(1976) BAHE 88/36 (T) J. Konan. Soñjit 'ta, ar seurt tud-se ha na reont ket ur fulenn war ar plaen a-hed o buhez.

  • fulennek
    fulennek

    adj. Étincelant.

    ●(1732) GReg 374b. Étincelant, tr. «fulennecq.»

  • fulenniñ
    fulenniñ

    v. intr. Jeter des étincelles, étinceler.

    ●(1659) SCger 15a. bluetter, tr. «fulenni.» ●(c.1718) CHal.ms i. bluetter ou Etinceler, tr. «fulennein, luguernein Eluennein, sterennein.» ●(1732) GReg 374b. Étinceler, tr. «fulenni. pr. fulennet.»

    ●(1904) DBFV 85b. fulennein, v. n., tr. «étinceler, scintiller.» ●(1907) VBFV.fb 39a. étinceler, tr. «fulennein.» ●(1966) LIMO 4 novembre. tan e zo é fulennein ar en aoled. ●Fulennein, pétiller, en parlant du feu.

  • fulennus
    fulennus

    adj. Étincelant.

    ●(1732) GReg 374b. Étincelant, tr. «fulennus.» ●(1744) L'Arm 144a. Etincelant, tr. «Fuleennuss.»

    ●(1904) DBFV 85b. fulennus, adj., tr. «étincelant.»

  • fuli-
    fuli-

    voir furi-

  • fulienn
    fulienn

    voir fulenn

  • fulor
    fulor

    m. –ioù

    (1) Fureur.

    ●(1575) M 2374. Gant furor disordren, tr. «Avec fureur désordonnée.» ●(1576) Cath p. 10. na hem les quet da vezaff fezet gard (lire : gand) da furor, tr. «ne te laisse pas vaincre par ta colère.» ●16. an tirant carguet a furor agourchemenas ez vihe diuisquet ha gand scourgezou fouetet, tr. «le tyrant plein de fureur ordonna qu'elle fût dépouillée de ses vêtements et fouéttée de verges.» ●(1633) Nom 257a. Furor, mania, rabies, intemperia : rage, fureur : arraig, counnarr, furor.

    ●(1732) GReg 443a. Fureur, furie, emportement violent, tr. «Fulor. p. fuloryou. cahouad-fulor. p. cahouajou fulor.» ●Se mettre en fureur, ou en furie, tr. «hem lacqaat ê fulor.»

    ●(1829) HBM 13. hoc'h oll furol. ●(1854) MMM 75. en-em exposi d'ê furol.

    ●(1936) TKAL II 43. Gant ar fulor a oa ennoun, em bije distripet anezañ ha graet bleud gant e eskern.

    (2) Inflammation.

    ●(1925) FHAB Gouere 268. fulor ha koenv en dro d'ar gouli.

    (3) Mont e fulor : se mettre en colère.

    ●(1889) ISV 223. al leonez, eat e fulor, a lescaz iudadennou.

  • fuloret
    fuloret

    adj.

    (1) Furieux.

    ●(1846) BAZ 164. Lakeat e oue dirac eur vioc'h fuloret ha penfollet.

    ●(1908) PIGO II 142. eur pikol jendarm hag a vroche gant e gleze evel eur c'hole fuloret.

    (2) Déchaîné, démonté.

    ●(1877) BSA 226. stourm a eneb ar mor fuloret.

  • fuloriñ
    fuloriñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) (en plt de qqn) Se mettre en fureur.

    ●(1732) GReg 443a. Se mettre en fureur, ou en furie, tr. «Fulori. pr. fuloret.»

    (2) (en plt de la mer) Se déchaîner.

    ●(1889) ISV 14. pa deu goudeze ar mor da fulori.

    ●(1923) ADML 131. en eun taol-krenn ar mor a fuloraz abez.

    II. V. tr. d. Mettre (qqn) en fureur.

    ●(1935) BREI 401/3b. Taol ampartiz kristenien Montabot a fuloras framasoned ha tud dizoue ar vro.

    III. V. pron. réfl. par erreur (infl. du Fr.) En em fuloriñ : se mettre en fureur.

    ●(1857) HTB 2. en em fulori a re enep he vestri.

  • fulort
    fulort

    s. –où Maisonnette.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 249). fulort g. maisonnette, l. gurgulium, gurgucium ; buron ha fulort, tout vng.

    ●(1919) DBFVsup 23a. filord, filordig, s., tr. «recoin, cabinet, maisonnette (Naiz[in] S[aint]-Th[uriau]).» ●(1932) BRTG 88. én ou filordigeu. ●(1934) MAAZ 134. distroien d'hé filord. ●(1934) BRUS 238 Un cabinet, tr. «ur filord –eu.»

  • fulorus
    fulorus

    adj. Furieux.

    ●(1732) GReg 443a. Furieux, tr. «Fulorus.» ●C'est le plus furieux de tous les hommes, tr. «Ar fuloruçzâ dèn a ouffét da vellet eo.» ●Furieusement, tr. «En ur fæçzoun fulorus.»

    ●(1862) BSH 6. Daou leon fulorus.

  • fulup
    fulup

    voir filip

  • Fulup
    Fulup

    n. pr. Philippe.

    ●(1499) Ca 84a. Filip. g. philipe. ●(1530) Pm 52. Phelip, lucas, berteleme (variante : Bertheleme), tr. «Philippe, Lucas, Barthélemy.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...