Devri

Recherche 'fulenn...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de fulenn-fulienn (1) à fulennus (4) :
  • fulenn / fulienn
    fulenn / fulienn

    f., adj. & pron. –où, fulad, -ed. cf. elfenn, euflenn

    I. F. (en plt de qqc.) [Pl. -où & fulad]

    A.

    (1) Fulenn(-dan) : étincelle.

    ●(1499) Ca 88b. Fulenn tan. g. estincelle morte / ou fule.

    ●(1659) SCger 15a. bluette, tr. «fulen.» ●149a. fulen, tr. «bluette fulien item.» ●(1732) GReg 374b. Étincelle, tr. «fulenn. p. fulennou.» ●(1744) L’Arm 32b. Bluette, tr. «Fuleenn.. latt. f.» ●144a. Etincelle, bluette, tr. «Fuleenn.. fulatt. f.»

    ●(1838) OVD 296. ur fulen dan comparaget doh en heaul. ●(1846) DGG 223. mouguit ar fulen-dân-se, gant aon rac an tân goal. ●(1847) FVR 387a. Ne vank nemed eur fulen dan / Evit enaouin eunn tan gwall. ●(1857) LVH 143. ur fulen dan.

    ●(1907) VBFV.fb 39a. étincelle, tr. «fulen, f. (pl. fulad).»

    (2) Fulenn erc’h : flocon de neige.

    ●(1936) BREI 440/4b. fulennou erc’h a goueze.

    B. sens fig. Élément de joie, de colère, etc.

    ●(1838) OVD 262. mouguein er fulenneu colér. ●(1880) SAB 16. evel skilennou, fullennou, eulvennouigou eus gloar, eus caerdet, eus madelez an Autrou Doue.

    ●(1912) MMKE xvi. ne deuer ket a-benn da vouga en hon diabarz fulen ar fe.

    II. (en plt des femmes) [Pl. -ed]

    A. F.

    (1) Belle femme.

    ●(1896) GMB 248. M. de la. Villemarqué m’a appris qu’en Cornouaille on appelle fulen la plus jolie fille de l’endroit.

    ●(1904) DBFV 85b. ur fulen, tr. «une belle fille (pays de Pontivy).» ●(1934) BRUS 197. Une jolie fille ou femme, tr. «ur fulenn (pl.) -ned.» ●(1942) DHKN 64. Aben en doè eùeheit é hellé forh és er fulen bout filimet. ●(1982) PBLS 562. (Langoned) fulenn, tr. «jolie fille.»

    (2) par ext. Petite amie.

    ●(1924) SBED 17. Me sél mar huélan me filen. ●(1982) PBLS 562. (Langoned) fulenn, tr. «petite amie.»

    B. Adj. Belle.

    ●(1982) LIMO 16 juillet. ken krant bamdé èl er merhed fulennan e vè breman.

    III. Pron. ind. [au négat.] Rien, miette.

    ●(1931) VALL 660b. Rien ; désignant une très petite quantité dans une phrase négative, tr. «fulenn f.»

    IV. Ober ur fulenn war plaen : ne rien faire.

    ●(1953) LLMM 43/20 (T) J. Konan. Touet ho pije e oant da vat gant ul labour bouezus bennak ha koulskoude ne raent ket ur fulenn war plaen. ●(1976) BAHE 88/36 (T) J. Konan. Soñjit 'ta, ar seurt tud-se ha na reont ket ur fulenn war ar plaen a-hed o buhez.

  • fulennek
    fulennek

    adj. Étincelant.

    ●(1732) GReg 374b. Étincelant, tr. «fulennecq.»

  • fulenniñ
    fulenniñ

    v. intr. Jeter des étincelles, étinceler.

    ●(1659) SCger 15a. bluetter, tr. «fulenni.» ●(c.1718) CHal.ms i. bluetter ou Etinceler, tr. «fulennein, luguernein Eluennein, sterennein.» ●(1732) GReg 374b. Étinceler, tr. «fulenni. pr. fulennet.»

    ●(1904) DBFV 85b. fulennein, v. n., tr. «étinceler, scintiller.» ●(1907) VBFV.fb 39a. étinceler, tr. «fulennein.» ●(1966) LIMO 4 novembre. tan e zo é fulennein ar en aoled. ●Fulennein, pétiller, en parlant du feu.

  • fulennus
    fulennus

    adj. Étincelant.

    ●(1732) GReg 374b. Étincelant, tr. «fulennus.» ●(1744) L'Arm 144a. Etincelant, tr. «Fuleennuss.»

    ●(1904) DBFV 85b. fulennus, adj., tr. «étincelant.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...