Devri

Recherche 'fulor...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de fulor (1) à fulorus (5) :
  • fulor
    fulor

    m. –ioù

    (1) Fureur.

    ●(1575) M 2374. Gant furor disordren, tr. «Avec fureur désordonnée.» ●(1576) Cath p. 10. na hem les quet da vezaff fezet gard (lire : gand) da furor, tr. «ne te laisse pas vaincre par ta colère.» ●16. an tirant carguet a furor agourchemenas ez vihe diuisquet ha gand scourgezou fouetet, tr. «le tyrant plein de fureur ordonna qu'elle fût dépouillée de ses vêtements et fouéttée de verges.» ●(1633) Nom 257a. Furor, mania, rabies, intemperia : rage, fureur : arraig, counnarr, furor.

    ●(1732) GReg 443a. Fureur, furie, emportement violent, tr. «Fulor. p. fuloryou. cahouad-fulor. p. cahouajou fulor.» ●Se mettre en fureur, ou en furie, tr. «hem lacqaat ê fulor.»

    ●(1829) HBM 13. hoc'h oll furol. ●(1854) MMM 75. en-em exposi d'ê furol.

    ●(1936) TKAL II 43. Gant ar fulor a oa ennoun, em bije distripet anezañ ha graet bleud gant e eskern.

    (2) Inflammation.

    ●(1925) FHAB Gouere 268. fulor ha koenv en dro d'ar gouli.

    (3) Mont e fulor : se mettre en colère.

    ●(1889) ISV 223. al leonez, eat e fulor, a lescaz iudadennou.

  • fuloret
    fuloret

    adj.

    (1) Furieux.

    ●(1846) BAZ 164. Lakeat e oue dirac eur vioc'h fuloret ha penfollet.

    ●(1908) PIGO II 142. eur pikol jendarm hag a vroche gant e gleze evel eur c'hole fuloret.

    (2) Déchaîné, démonté.

    ●(1877) BSA 226. stourm a eneb ar mor fuloret.

  • fuloriñ
    fuloriñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) (en plt de qqn) Se mettre en fureur.

    ●(1732) GReg 443a. Se mettre en fureur, ou en furie, tr. «Fulori. pr. fuloret.»

    (2) (en plt de la mer) Se déchaîner.

    ●(1889) ISV 14. pa deu goudeze ar mor da fulori.

    ●(1923) ADML 131. en eun taol-krenn ar mor a fuloraz abez.

    II. V. tr. d. Mettre (qqn) en fureur.

    ●(1935) BREI 401/3b. Taol ampartiz kristenien Montabot a fuloras framasoned ha tud dizoue ar vro.

    III. V. pron. réfl. par erreur (infl. du Fr.) En em fuloriñ : se mettre en fureur.

    ●(1857) HTB 2. en em fulori a re enep he vestri.

  • fulort
    fulort

    s. –où Maisonnette.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 249). fulort g. maisonnette, l. gurgulium, gurgucium ; buron ha fulort, tout vng.

    ●(1919) DBFVsup 23a. filord, filordig, s., tr. «recoin, cabinet, maisonnette (Naiz[in] S[aint]-Th[uriau]).» ●(1932) BRTG 88. én ou filordigeu. ●(1934) MAAZ 134. distroien d'hé filord. ●(1934) BRUS 238 Un cabinet, tr. «ur filord –eu.»

  • fulorus
    fulorus

    adj. Furieux.

    ●(1732) GReg 443a. Furieux, tr. «Fulorus.» ●C'est le plus furieux de tous les hommes, tr. «Ar fuloruçzâ dèn a ouffét da vellet eo.» ●Furieusement, tr. «En ur fæçzoun fulorus.»

    ●(1862) BSH 6. Daou leon fulorus.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...