Devri

Recherche 'fur...' : 62 mots trouvés

Page 1 : de fur-1 (1) à furman (50) :
  • fur .1
    fur .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Sage.

    ●(1499) Ca 88b. Fur. g. saige. l. doctus / ta / tum. ●89a. [fur] Jtem iuris peritus / ta / tum. g. saigez de droit. b. fur en guir. ●(c. 1501) Donoet 7-6. furoc, doctissimus, en per furaff, tr. « plus sage, doctissimus, le plus sage »

    ●(1557) B I 11. Hep quet a mar nac oa mar fur, tr. «quelque sage qu’il fût, sans aucun doute.»

    ●(1659) SCger 107a. sage, tr. «fur.» ●(1689) Anton.ms 60. euoach ar fura den a guement asou er bet. ●(1792) BD 1303. ol vugale adam fur ha sot, tr. «Tous les enfants d'Adam, sages et fous.»

    ●(1849) LLB 15. den fur ha gouziek. ●(1862) JKS 83. Ne viot biken den fur ha mad a bep hent. ●(1872) ROU 95b. Pour plaire à tous il faut être sage et fou, tr. «evit plizout d'an oll, eo red beza fur ha foll.» ●(1878) SVE 82 §530. Briz-diod, hag a oar tevel, / Ouz eun den fur a zo hevel, tr. «Sot qui sait garder le silence / D'un homme sage a l'apparence.»

    ●(1910) MAKE 101. eur gwaz fur ha tamm ebet dispignour na boesounier.

    (2) Modéré, raisonné.

    ●(1911) BUAZperrot 512. Bezit fur en ho tibri hag en hoc'h eva.

    (3) (en plt d'une femme) Qui garde sa vertu.

    ●(1904) BSAB 20. difenner ar groage fur.

    (4) Bezañ fur da ub. =

    ●(1903) MOAO 86. Ar bugel vo fur d'e vamm. ●(1972) SKVT I 18. bugale fur d'o zad ha d'o mamm.

    B. (en plt de qqc.)

    (1) Sage.

    ●(1868) FHB 177/164a. kenteliou fur an Aotrou Person.

    ●(1909) FHAB Gouere 217. klevet a ran ennon va-unan mouez ar zoudard o rei d'in aliou fur, hervez ar bed ; va c'houstians avat a chou anezo. ●(1921) FHAB Du 298. Yez divastar ha giziou fur.

    (2) Bien réglé.

    ●(1932) BRTG 92. Sourvoémet e vezent é huélet un orloj ker fur bamdé, é hoari en dal hag é vrechen pep sul de noz.

    C. Attr. Fur eo : il est sage, prudent de.

    ●(1869) FHB 210/5b. an hevelep merc'hed, – ha fur eo ho damanti, rak flemm mad ho devez peur vuia. ●(1878) EKG II 33. Ha fur oa dign ober ar memez hent gant-ho ?

    ●(1910) MAKE 57. Daoust ha n'eo ket furoc'h d'ar re dinerz ha dister plega d'ar re galloudus ha krenv ?

    II. Adv.

    (1) Sagement.

    ●(c.1500) Cb 24a. [berr] g. brief et pourfitable. sicomme homme brief parlent / et substancieusement. b. nep a comps fur e berr langag. ●85a. [filosoph] g. saigement parler. s. philosophaument. b. comps fur.

    ●(1923) BUBR 35/748. An hini goz a gomze fur a-walc'h.

    (2) Ent fur : sagement.

    ●(1499) Ca 42a. Comps ent fur. g. sagement parler.

    (3) Loc. adv. Fur-difur : plus ou moins sage.

    ●(1977) PBDZ 783. (Douarnenez) fur-difur, tr. «(enfant) qui n'est jamais bien sage.»

    III.

    (1) Fur evel beg e votez koad : voir botez.

    (2) Fur evel ur santig plastr : voir sant.

    (3) Fur evel ur santig pri : voir sant.

    (4) Fur evel un ael : voir ael.

  • fur .2
    fur .2

    m. –ion Sage.

    ●(c. 1501) Donoet 7-5. e[n] fur, doct[ior], tr. « le sage, doctior » ●(1575) M 1705. Han fur nen deuruoe quet, é bout aeth en heder, tr. «Et le sage ne voulut pas qu'il fût allé en perdition.» ●1723. Neuse an fur peur prest, medest á protestas, tr. «Alors le sage très vite, je l'atteste, protesta.»

    ●(1710) IN I 182. Ne garren nac ober ar sot, nac ober ar fur.

    ●(1834) SIM 191. Petra eta a so ret evit beza ur fur ? ●(1834) APD 10. Ar Fur eo a ro deoc'h an avis-se. ●(1866) HSH 22. Lavarit d'in piou a hentit, eme ar Fur. ●(1886) SAQ I 3. Ar foll ervez an dud a voe ar fur ervez Doue.

    ●(1924) ZAMA 174. eur fur a-ziwar ar meaz.

  • furaat
    furaat

    v.

    I. V. intr. S'assagir.

    ●(1499) Ca 89a. Furhat. g. ensagir.

    ●(1659) SCger 149a. furaat, tr. «deuenir sage.» ●(1732) GReg 837b. Devenir sage, tr. «Furaat. pr. fureët. Van[netois] furât. pr. fureit.»

    ●(1869) FHB 251/332b. ne fureot tam ebed. ●(1872) DJL 14. Mar krediz e furra an dud var ar poent-ze. ●(18--) EER 37. Neuze c'he bet kaset a mez euz e gontre, / Evit c'hessa gouelet ag hen a vurache !

    ●(1902) LZBt Du 44. Daoust ha n'in a furaio ? ●(1908) FHAB Mezheven 173. Furaat a rit eun dra bennag, prezeger mezus ar blijadur. ●(1923) KNOL 115. Ac'hanta ? furaat a rez ? ●(1939) RIBA 19. Furat e hret taol ha taol.

    II. V. tr.

    (1) V. tr. i. Furaat da ub. : faire s'assagir qqn.

    ●(1914) DIHU 108/87. Ret e oé bet de vélèan en Toulplouz kizein fri Fanchon ha furat dehi.

    (2) V. tr. d. Rendre sage.

    ●(1732) GReg 837b. rendre sage, tr. «Furaat. pr. fureët. Van[netois] furât. pr. fureit.»

    ●(1846) DGG 441. furraat an dud.

    ●(1935) NOME 84. o klask furaat an dud sot.

    III. V. impers. Furaat d'ub. : s'assagir.

    ●(1910) ISBR 116. Fureit e oé d'en Normaned é gré Alan. ●131. Ne oé ket fureit de Robert. ●(1936) DIHU 305/176. Furat e hra d'en dud.

  • furaet
    furaet

    adj. Assagi.

    ●(1920) KANNgwital 205/100. an dud ne seblantont ket kalz fureet.

  • furch
    furch

    m.

    (1) Recherche, fouille.

    ●(1732) GReg 429a. Fouille, tr. «furch. feurch.»

    ●(1878) EKG II 223. meur a veach oa bet a-ziaraok, enn he zi, furch ha klask da veleien.

    ●(1931) VALL 315b. Fouille, tr. «furch m.»

    (2) Ober furch, ar furch : chercher, perquisitionner.

    ●(1847) FVR ix. mar bije doan ne arruje ar zoudarded d'ober eno ar furch. ●(1877) EKG I 121. Ni (...) a ia da ober ar furch dre an ti. ●218. eur vanden soudarded na baouezent da ober klask ha furch dre ar vro. ●(1878) EKG II 298. ne veze ket da ziveza oc'h ober furch.

    ●(1922) FHAB Gwengolo 259. d'ober furch en o c'haoiou. ●(1924) ARVG Eost 183. goude bean grêt ar furch tro-dro d'ar stêr. ●(1925) FHAB Mae 175. Pevar den d'ober ar furch raktal ! eme an ofiser.

    (3) Fri-furch : fouineur, fouineuse.

    ●(1945) DWCZ 30. Eur fri-furch, eur fri kurius, eur Vari beg-araok.

  • furch-difurch
    furch-difurch

    adv. Toujours en train de fouiller.

    ●(1867) BBZ III 448. Piou zo furch difurch dre ann ti ? tr. «qui furète et furète dans la maison ?»

    ●(1910) MAKE 30. Moumoutig he doa pourmenet he c'hrabanou furch-difurch en arbel leaz. ●(1929) MKRN 168. Piou zo furch-difurch dre an ti ?

  • furchadeg
    furchadeg

    f. –où Fouille collective, perquisition.

    ●(1931) VALL 315b. Fouille (…) en foule, tr. «furchadeg f. pl. ou.»

  • furchadenn
    furchadenn

    f. –où Fouille.

    ●(1931) VALL 315b. (une) fouille (archéologique, etc.), tr. «furchadenn f. pl. ou.»

  • furchadur
    furchadur

    m. –ioù Fouille.

    ●(1732) GReg 429a. Fouille, action de fouiller, tr. «Feurchadur.» ●(1744) L'Arm 162b. Fouille, tr. «Furgeadurr.. reu. m.»

  • furchal / furchañ / furchat / furchiñ
    furchal / furchañ / furchat / furchiñ

    v.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Fouiller (un endroit).

    ●(c.1718) CHal.ms ii. fouiller, tr. «clasqu' furgein.» ●(1732) GReg 429a. Fouiller, chercher quelque chose en des lieux particuliers, chercher sur quelqu'un, tr. «Feurcha. feurchal. pr. feurchet.» ●(1744) L'Arm 162b. Fouiller, tr. «Furgein, furgeale.» ●(1790) MG 194. en ur furgeal me foche. ●(17--) BMa 104. Da furchal ar chabarejo, tr. «fouiller les cabarets.»

    ●(1849) LLB 1703. É furchal peb bleuen, é chugal peb bokèt. ●(1872) FHB 406/325b. Nicolaz en doa hirrez o lacat he zorn e godel den ebet. Guillou n'oa ket ken jurdig hag ho furchas. ●(1877) EKG I 88. M'hen tou d'ehoc'h e furchent mad ar vro. ●(1878) EKG II 155. furcha a rejont ar girzier lann a dro-var-dro. ●278. Ar zoudarded a en em lakeaz da c'houillia ha da furcha kement tra a ioa enn ti. ●(1890) ARK 21. furchat peb kogn tro. ●(1894) BUZmornik 144. e furchaz (...) kement pleg ha displeg a ioa enn he c'houstians.

    ●(1920) FHAB Genver 195. It ha furchit paperou an noterien. ●(1924) BILZ 69. Bilzig a oa o furchal kerreg an enezenn. ●(1933) ALBR 36. furchal ar girzier hag ar brouskoajou, evit kaout neiziou. ●(1939) KTMT 16. tud o furcha etouez ar reier pe o kouch war ribl ar mor.

    ►[empl. comme subst.] Fouille.

    ●(1889) SFA 298-299. Ar furcha-ze a oue great ep lavaret ger da zen.

    (2) Chercher pour comprendre.

    ●(1862) JKS.lam 457. Na glaskit ket ar pez a zo en tu all d'e-hoc'h, na furchit ket ar pez a zo dreist ho spered. ●(1877) BSA 228. diouall a dleomp da furchal secrejou an nev divarbenn gloar ha galloud ar zent er baradoz.

    B. V. tr. i. Furchal e, e-barzh : fouiller dans.

    ●(1732) GReg 429a. Fouiller dans un coffre, tr. «Feurchal èn ur c'houffr.»

    ●(1847) FVR 81. Da furchan ebarz an tie.

    ●(1906) KPSA 29. Furchal a rit hep paouez e koustians ho nesa. ●(1907) FHAB Genver/C'hwevrer 15. ma klasker brema dialc'houezia hor c'houstianz ha furchal ennhi en despet d'eomp. ●(1931) ATBR 31. o furchal en e c'hodellou. ●(1936) PRBD 104. ho mamm a glask holl an dilhad fank. Hag e furch er c'horn-ma, hag e sklask er c'horn-se. ●(1965) KATR 43. N'az-peus ket furchet 'barz an arbel ?

    II. V. intr. Fouiller.

    ●(17--) TE 48. Laban e hum laquas de glasq ha de furgeal partout.

    ●(1879) BMN 203. piou a lavaro pegen treset oa dorn ar medisin a furche ken scanv beteg ar plegou ar c'huzeta euz ar galon ! ●(1889) ISV 446. ne gave nep preiz / Caer en doa furchal noz ha deiz.

  • furchañ
    furchañ

    voir furchal

  • furchat
    furchat

    voir furchal

  • furchata
    furchata

    v. Fureter.

    ●(1942) VALLsup 84b. Fureter, tr. «furchata.»

  • furcher
    furcher

    m. –ion

    (1) Fouilleur.

    ●(1732) GReg 429a. Fouilleur, celui qui fouille, tr. «Feurcher. p. feurchéryen.» ●(1744) L'Arm 162b. Fouilleur, tr. «Furgérr.. gerion. m.»

    ●(1803) MQG 9. Reder an toullou fall, pe furcher an davarn. ●(1876) TDE.BF 218b. Furcher, s. m., tr. «Curieux ou avide à connaître les affaires des autres.»

    ●(1914) DFBP 147a. fouilleur, tr. «Furcher.» ●(1933) ALBR 43. Eun daoulagad furcher en e benn. ●(1970) BHAF 46. med ive dre avani e oan furcher.

    (2) Chercheur.

    ●(1910) MBJL 36. eul levr grêt gant mestr ar furcherien en Bro-Zôz.

  • furcherez .1
    furcherez .1

    f. –ed Fouilleuse.

    ●(1876) TDE.BF 218b. Furcher, s. m., tr. «Curieux ou avide à connaître les affaires des autres. Furcherez, s. f. C'est le féminin du précédent.»

  • furcherez .2
    furcherez .2

    f. –ioù (agriculture) Charrue fouilleuse.

    ●(1909) BOBL 18 décembre 260/éc. an eil alar gret evit al labour-ze a dro c'hoaz douar en ant gret gant an hini kenta (furcherez). ●(1920) MVRO 30/1b. eun alar ordinal ouz pehini e vezo laket eur «furcherez» vihan (fouilleuse).

  • furcherezh
    furcherezh

    m. Fouille.

    ●(1931) VALL 315b. Fouille, tr. «furcherez m.»

  • furchiñ
    furchiñ

    voir furchal

  • fured
    fured

    m. –ed (zoologie)

    I. Furet.

    ●(14--) Jer A.151. Tregont myll (lire : mul) ha tregont furet, tr. « Trente mulets et trente furets »

    ●(1633) Nom 35a. Viuerra : furet : vr furet.

    ●(1732) GReg 443a. Furet, petit animal, tr. «Fured. p. fureded, furedou.»

    ●(1876) TDE.BF 218b. Fured, s. m. tr. «Furet, petit animal. On dit aussi furik.»

    II. Bezañ kurius evel ur fured : être très curieux.

    ●(1877) FHB (3e série) 32/249b (L) *Torr-e-Benn. Feiz-ha-Breiz a zo curiuz evel eur fured.

  • fureder
    fureder

    m. –ion Fureteur.

    ●(1890) MOA 278a. Fureteur, tr. «Fureder, m.»

  • furediñ
    furediñ

    v. intr.

    (1) Fureter, chasser avec un furet.

    ●(1732) GReg 443a. Fureter, chasser avec un furet, tr. «Furedi. pr. furedet.»

    (2) Fureter, chercher.

    ●(1732) GReg 443a. Fureter, chercher partout comme un furet, tr. «furedi.»

  • furentez
    furentez

    f. Sagesse, prudence.

    ●(1824) BAM 142. ne eller quet quemeret aoualc'h a furentez evit en em ziouall ounta. ●(1872) ROU 102a. dans le sens de prudence, on dit quelque fois, furentez, au lieu de furnez. En em glevet zo furentez pa vez ano d'ober prosez. ●(1890) MOA 39b. La sagesse veut qu'on s'arrange, quand il est question de procès, tr. «En em glevet a zo furentez, / Pa vez hano a brosez.»

    ●(1936) BREI 450/2b. kuit a furente. ●(1974) THBI 222. ar vurentez personelet.

  • furetal
    furetal

    voir furetañ

  • furetañ / furetal
    furetañ / furetal

    v. intr. Fureter.

    ●(1900) KAKE 141. kaër hen doa fureta / Ne gave netra da blaouia. ●(1906-1907) EVENnot 22. (Landreger) Piou e zo bet e furetal aman c'hoaz, tr. «fureter, fouiller.»

  • furgutañ
    furgutañ

    v.

    (1) Farfouiller, fourgonner.

    ●(17--) FG II 10. ne zear quet da fulgotta er speret e teu tud da chaasseäl.

    ●(1867) MGK 139. Kaer enn deus furguta, c'houesa / E touez kement all a lastez. ●(1870) MBR 274. Tennet e oe ar gwele, furgutet e oe dindan-han, tr. «On tira le lit (de sa place), on fouilla dessous.» ●(1876) TDE.BF 218b. Furgata, v. n., tr. «Fouiller en mettant tout en désordre, fourgonner.»

    ►absol.

    ●(1878) EKG II 69. Goude beza furgutet dre bevar c'horn an ti.

    ●(1923) BUBR 32/678. Heman (...) a glask, a furgut.

    (2) V. tr. d. Fouiller.

    ●(1877) EKG I 41. goude beza furgutet kement toull kuz a ioa dre al leandi. ●(1890) MOA 147b. Bouleverser tout pour chercher quelque chose, tr. «furguta.»

  • furi
    furi

    f.

    (1) Furie.

    ●(1687) MArtin 3. Pa voa dré fury violant / En bresel gant an Æsrouant. ●(1792) HS 218. Mæss, ean e zalhass ; ha memp, é léh hum anaouit, é furie e gresquass. ●(17--) EN 346. modered o fury, tr. «modérez votre furie.»

    ●(1838) OVD 292. calmet furi ul lod vad.

    ●(1919) DBFVsup 25b. furi, tr. «fureur.»

    (2) Inflammation.

    ●(1919) DBFVsup 25b. furi, tr. «inflammation.»

    (3) sens fig. Ardeur.

    ●(1804) RPF 40. guet ur fuli ag en deryan. ●(1861) JEI 162. er bara-zé (...) e zistanne er fuli ag hur goal inclinationeu.

  • furienn-moc'h
    furienn-moc'h

    s. Plantain.

    ●(1985) OUISnote. neuf feuilles de furien moc’h (plantain).

  • furiet
    furiet

    adj.

    (1) Furieux.

    ●(1839)BEScrom 145. ur vuoh goué ha furiet. ●(1876) TIM 382. ur jàu furiet.

    ●(1919) DBFVsup 25b. furiet, tr. «furieux.»

    (2) (Plaie) enflammée.

    ●(1919) DBFVsup 25b. furiet, tr. «(plaie) enflammée.»

  • furig
    furig

    m. –ed (zoologie) Furet.

    ●(1876) TDE.BF 218b. Fured, s. m. tr. «Furet, petit animal. On dit aussi furik.»

    ●(1909) BOBL 25 septembre 248/2b. Chase ar c'honifl a c'hell beza great c'hoaz gant chas red pe gant furiked.

  • furiiñ
    furiiñ

    v. intr. S'enflammer (plaie).

    ●(1907) VBFV.fb 36a. enflammer, tr. «velimein, furiein.» ●37b. envenimer, tr. «lakat de velimein ou de furiein.»

  • furikat
    furikat

    v. intr.

    (1) Fureter, chasser au furet.

    ●(1931) VALL 324a. chasser au furet, tr. «furikat.»

    (2) Fureter, fouiller.

    ●(1874) FHB 482/93a. Mes en eur furigat etouez he baperiou.

    ●(1958) BRUD 4/54. goude beza bet o firikat. ●58. firikat : klask, furchal.

  • furius
    furius

    adj.

    I. Furieux.

    ●(1633) Nom 268a-b. Lymphaticus, lympaticus, Ceritus quasi Cereris ira agitatus. Laruatus, velut. Laruarum incursitatione animo vexatus : furieux, hors de sens : vn den furius, vn den disquiantet.

    ●(1792) HS 110. er furiussan ennemizèt. ●(1794) ABR.goerz 8a. A enep dan tigret furius.

    ●(1834) SIM 137. ul loen furius. ●(1838) OVD 45. er haz hag er vangeance, péré ou rante furius. ●(1841) IDH 17. Haval doh ur giboessaour péhani e heusse arlerh ur gibér ur vanden châss furius. ●(1871) KTB.ms 15 p 34. setu neuze ur gombad furiuz.

    II. Bezañ furius evel un dragon : voir dragon.

  • furluc'hañ
    furluc'hañ

    v. Soulever de la poussière. (?) cf. fulac'henn (?)

    ●(1909) BROU 240. (Eusa) Furluc'ha, tr. «Soulever ou lancer de la poussière.»

  • furluker
    furluker

    m. –ion =

    ●(1847) MDM 285. furlukerien efrountet.

  • furlukin
    furlukin

    m. –ed

    (1) Bouffon, saltimbanque.

    ●(1633) Nom 329a. Samniones, vel potius sanniones, à sanna : mocqueurs, les fols au ieu : goabaëryen, furluquinet, fol an hoary.

    ●(1659) SCger 16a. boufon, tr. «furluquin, pl. et.» ●30b. conteur diseur de conte, tr. «furluquin.» ●(c.1718) CHal.ms i. bouffon, tr. «furluquin, farçour, farcer, bouffon.» ●(c.1718) CHal.ms ii. facetieus, tr. «maruailler, farcer, furluquin orbidour, quelques uns croyent quil signifie ordinairement un dissimulé un grimacier.» ●farceur bouffon, tr. «farcer, furluquin boufon un den fintus.» ●fou bouffon, tr. «furluquin, farcer, boufon.» ●(1732) GReg 76a. Baladin, danseur de theâtre, bouffon qui divertit le peuple, tr. «furluqin. p. furluqined.» ●107b. Bouffon, celui qui divertit le public par ses plaisanteries, tr. «Van[netois] Furluqin. p. furluqined.» ●(1744) L'Arm 25a. Baladin, tr. «Furlukin. m.» ●34b. Bouffon, tr. «Furluquin.» ●(1752) PEll 319. Furlukin, En Cornwaille, est un bouffon, un folâtre, un baladin, un homme facétieux. ●(17--) BUE MALARGE. Jean-Marc Lecocq, thèse pour le doctorat de IIIe cycle Université de Haute-Bretagne, Rennes 2, 1983. (Textes de la fin du 17e ou du début du 18e siècle au plus tard, d'après J.-M. Lecocq. Publication des mms de Paris (P) de Rennes (R) et de Lesquifiou (L).">BMa 558. Evel eur forlot fourlequin, tr. «Comme un bouffon, un histrion.» ●(17--) FG II 28. seurt furluquin.

    ●(1867) BUE 82. Eur paour keaz furlukin, eur Rivallon dre he hano. ●87. Groek Rivallon, ar furluskin (sic), eo a wrie an diliad. ●(1876) TDE.BF 219a. Furlukin, s. m., tr. «Charlatan, baladin ; pl. ed.»

    ●(1931) VALL 60b. Bateleur, tr. «furlukin pl. –ed.» ●75a. Bouffon, tr. «furlukin pl. ed.»

    (2) Sorcier.

    ●(1870) FHB 275/105a. geier sorserien, furlukined. ●(1870) FHB 284/178b. An den-ze a ioa sorser, pe mar kirit eur furlukin a rea simillerez.

    (3) Farceur, drôle.

    ●(1744) L'Arm 374a. Tabarin, tr. «Furluquin.. nétt.»

    ●(1867) FHB 103/401a. kement furlukin a deui da brezeg dezho eun dra bennag a nevez. Ha ne vanc ket var an douar a furlukinet evelse ha ne c'houlennont ket guell evit mont da denna eur guenneg bennag digant an dud-ze a so o chom en denvalijen.

  • furlukinad
    furlukinad

    m. –où Mascarade.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. mascarade, tr. «mascarad', furluquinad', farcereh.»

  • furlukinaj
    furlukinaj

    m. Tours de saltimbanque.

    ●(1732) GReg 107b. Bouffonerie, de Theâtre, tr. «furluqinaich.»

  • furlukinal / furlukinañ / furlukinat
    furlukinal / furlukinañ / furlukinat

    v. intr. Faire le saltimbanque.

    ●(1732) GReg 107b. Bouffonner, faire le bouffon sur un Theâtre, tr. «Furluqinat. pr. furluqinet.» ●(1744) L'Arm 206b. Jongler, bouffonner, charlataner, tr. «Furluquinale.»

    ●(1876) TDE.BF 219a. Furlukinat, v. n., tr. «Jongler, faire des tours de charlatan.»

    ●(1931) VALL 60b. faire le bateleur, tr. «furlukinat.» ●(1944) EURW I 132-133. ma 'z ajent da furlukina e goueliou harlink-reor.

  • furlukinañ
    furlukinañ

    voir furlukinal

  • furlukinat
    furlukinat

    voir furlukinal

  • furlukinerezh
    furlukinerezh

    m.

    (1) Bouffonnerie.

    ●(1931) VALL 75a. Bouffonnerie, tr. «furlukinerez m.»

    (2) Sorcellerie.

    ●(1870) FHB 275/105a. en em lezel da veza touellet gant ho furlukinerez.

  • furlukinez
    furlukinez

    f. –ed Baladine.

    ●(1732) GReg 76a. Baladine, danseuse publique, tr. «furluqinès. p. furluqinesed.»

  • furlukinus
    furlukinus

    adj. Bouffon, grotesque.

    ●(1732) GReg 107b. Bouffonesque (parlant d'un bouffon de Theâtre.), tr. «Furluqinus.»

  • furluok
    furluok

    adj.

    I. (en plt de qqn) Instable.

    ●(1716) PEll.ms 529. Furluok, Inconstant, volage, changeant, variable, vagabond. un den furluok, un homme volage, vagabond, misérable, un aventurier. ●(1752) PEll 319. Furluoc, Inconstant, volage, vagabon, qui change souvent de pays.

    II. (météorologie)

    (1) (Temps) incertain.

    ●(1659) SCger 149a. amser furluoc, tr. «temps orageux.» ●(1716) PEll.ms 529. Furluok, Inconstant, volage, changeant, variable, vagabond. Amser furluoc, Tems changeant et variable, lorsque le vent est inconstant.

    ●(1931) VALL 381a. incertain, changeant (temps, etc.), tr. «furluok L[éon].»

    (2) (en plt du vent) Qui change de direction sans arrêt.

    ●(1936) PRBD 116. an avel ar muia furluok.

  • furlup
    furlup

    s. C’hoari furlup.

    ●(1989) TDBP IV 31. C'hoari furlup, tr. « Jouer à lancer un couteau en l'air en le prenant par la pointe de la lame de façon qu'en retombant il se plante dans le sable. »

  • furm .1
    furm .1

    adj. Oad furm : âge viril.

    ●(1732) GReg 18b. L'âge viril, jusqu'à 50 ans, tr. «An oad furm.»

  • furm .2
    furm .2

    f. & adv. –où

    I. F.

    (1) Forme.

    ●(1499) Ca 58a. Description a furm vntra penac. g. description de la forme daucune chose. ●87a. Fourm. g. forme. ●89a. Furm. g. forme beaulte. ●(c.1500) Cb 90a. [furm] Jtem hic et hec biformis et hoc / e. gal. de deux formes. b. a diou furm.

    ●(1659) SCger 59a. forme, tr. «furm.» ●149a. furm, tr. «forme.» ●(1710) IN I 284. ar vateri hac ar furm eus an dillat. ●(1732) GReg 425a. Forme, figure, tr. «Furm. p. furmou. Van[netois] furm. form. p. ëu.» ●(1752) PEll 320. Furm, Forme, figure, représentation.

    ●(1880) SAB 259. an ini a zo ar scuer ac evel ar voull pe ar furm.

    ●(1907) FHAB Gouere 131. traou beo ha n'ho deus na furm nag aoz.

    (2) Forme pour chaussure, embauchoir.

    ●(1499) Ca 89a. [furmaff] Jtem hoc formipedium / dii. b. furm botes. ●Jtem hoc equitibiale / is. b. furm heux. ●(c.1500) Cb 90a. [furmaff] Jtem hoc formipedium / dij. g. forme de soullies. b. furm botes. ●Jtem hoc equitibiale / is. g. forme de houseaulx. b. furm heus.

    ●(1732) GReg 425b. Forme de soulier, tr. «Furm botou. furm Qere.»

    ●(1889) CDB 117. Furm ha mineoued kereer, tr. «des formes et des alènes de cordonnier.»

    (3) E furm : en forme de, sous la forme de.

    ●(1900) MSJO 86. e furm tud iaouank kaër meurbet. ●(1921) PGAZ 90. e furm eur groaz.

    II. Adv. Dre furm : conformément.

    ●(c.1500) Cb 89b. [furm] Jtem conformiter. aduer. gal. conformement. britoni. dre furm.

  • furm .3
    furm .3

    f. (jeu) Ferme.

    ●(17--) EN 152. ar breland, hac ar furm, tr. «le brelan et la ferme.»

  • furmadur
    furmadur

    m. Formation.

    ●(1732) GReg 425a. Formation, action de former, ou de se former, tr. «furmadur.»

  • furmañ
    furmañ

    voir furmiñ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...