Devri

Recherche 'furm...' : 11 mots trouvés

Page 1 : de furm-1 (1) à furmus (11) :
  • furm .1
    furm .1

    adj. Oad furm : âge viril.

    (1732) GReg 18b. L'âge viril, jusqu'à 50 ans, tr. «An oad furm

  • furm .2
    furm .2

    f. & adv. –où

    I. F.

    (1) Forme.

    (1499) Ca 58a. Description a furm vntra penac. g. description de la forme daucune chose. ●87a. Fourm. g. forme. ●89a. Furm. g. forme beaulte. ●(c.1500) Cb 90a. [furm] Jtem hic et hec biformis et hoc / e. gal. de deux formes. b. a diou furm.

    (1659) SCger 59a. forme, tr. «furm.» ●149a. furm, tr. «forme.» ●(1710) IN I 284. ar vateri hac ar furm eus an dillat. ●(1732) GReg 425a. Forme, figure, tr. «Furm. p. furmou. Van[netois] furm. form. p. ëu.» ●(1752) PEll 320. Furm, Forme, figure, représentation.

    (1880) SAB 259. an ini a zo ar scuer ac evel ar voull pe ar furm.

    (1907) FHAB Gouere 131. traou beo ha n'ho deus na furm nag aoz.

    (2) Forme pour chaussure, embauchoir.

    (1499) Ca 89a. [furmaff] Jtem hoc formipedium / dii. b. furm botes. ●Jtem hoc equitibiale / is. b. furm heux. ●(c.1500) Cb 90a. [furmaff] Jtem hoc formipedium / dij. g. forme de soullies. b. furm botes. ●Jtem hoc equitibiale / is. g. forme de houseaulx. b. furm heus.

    (1732) GReg 425b. Forme de soulier, tr. «Furm botou. furm Qere.»

    (1889) CDB 117. Furm ha mineoued kereer, tr. «des formes et des alènes de cordonnier.»

    (3) E furm : en forme de, sous la forme de.

    (1900) MSJO 86. e furm tud iaouank kaër meurbet. ●(1921) PGAZ 90. e furm eur groaz.

    II. Adv. Dre furm : conformément.

    (c.1500) Cb 89b. [furm] Jtem conformiter. aduer. gal. conformement. britoni. dre furm.

  • furm .3
    furm .3

    f. (jeu) Ferme.

    (17--) EN 152. ar breland, hac ar furm, tr. «le brelan et la ferme.»

  • furmadur
    furmadur

    m. Formation.

    (1732) GReg 425a. Formation, action de former, ou de se former, tr. «furmadur

  • furmañ
    furmañ

    voir furmiñ

  • furmel
    furmel

    adj. Formel.

    (1914) DFBP 146a. formel, tr. «Furmel

  • furmer
    furmer

    m. –ion

    (1) Formeur.

    (c.1500) Cb 90a. [furm] Jtem hic plasmator / oris. g. formeur / faisuer. b. furmeur.

    (2) (habillement) Formier, fabricant de formes.

    (1732) GReg 425b. Formier, qui fait des formes de souliers & des talons de bois, tr. «Furmer. p. furméryen

    (1914) DFBP 146a. formier, tr. «Furmer

  • furmet
    furmet

    adj.

    (1) Formé.

    (1499) Ca 89a. Furmet. g. forme.

    (2) Créé.

    (1530) Pm 11. Roanes pur illur furmet, tr. «Reine pure, glorieusement crée.» ●53. An guerches pur illur furmet, tr. «La Vierge pure, glorieusement créée.»

  • furmidigezh
    furmidigezh

    f. Formation.

    (c.1500) Cb 90a. [furm] vnde plasmatio / nis. g. faicture. b. furmidiguez.

    (1732) GReg 425a. Formation, action de former, ou de se former, tr. «Furmidiguez.» ●La formation des metaux, tr. «Furmidiguez ar metalou.»

    (1914) DFBP 146a. formation, tr. «Furmidigez

  • furmiñ / furmañ
    furmiñ / furmañ

    v.

    I. V. tr. d. Former.

    (1499) Ca 89a. [furm] Jtem formo / as act. g. former. b. furmaff. ●162a. Portreaff vide in furmaff.

    (1659) SCger 59a. former, tr. «furmi.» ●149a. furmi, tr. «former.» ●(1732) GReg 425b. Former, tr. «Furma. furmi. ppr. furmet. Van[netois] formeiñ. furmeiñ.» ●(1752) PEll 320. Furmi, former, donner la forme.

    (1869) FHB 205/386b. Ar goulaou-ze a furme, lod stered, lod croaziou, a daole eur sclerijen gaer dre an iliz oll.

    (1914) DFBP 146a. former, tr. «Furmi.» ●(1915) MMED 60. Ha peur e oa d'ezi kaout skiant ? Er penn kenta, kerkent ha ma oue furmet.

    II. V. intr.

    (1) Se former.

    (1864) KLV 22. ann dour, enn eur furmi enn oabl.

    (2) (arboriculture) Nouer.

    (1872) ROU 97a. Bleuvi e meurs, furmi en ebrel, eus ar re-ze ne vezimp ket vell (meliores) ; bleuvi en ebrel, furmi e mae, eus ar re-ze e cargimp om zaé. C'est-à-dire, que les arbres qui fleurissent trop tôt, ne donnent pas de fruits ; qu'on en profite pas.

    III. V. pron. réfl. En em furmañ : se former.

    (1710) IN I 366. pa gommanç ar goradur eus ar guenan en em furmi. ●(1792) HS 69. Goudé quement-cé, enn-e-hum formass dré er ranteleah ur gantité hemp nombre à rannet.

    (1866) FHB 73/167b. beteg al leac'h ma en em furm ar bouet er c'hreunen.

  • furmus
    furmus

    adj. Qui donne la forme.

    (1732) GReg 425a. Formel, elle, qui donne la forme, qui fait qu'une chose est telle, tr. «Furmus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...