Devri

Recherche 'furm...' : 11 mots trouvés

Page 1 : de furm-1 (1) à furmus (11) :
  • furm .1
    furm .1

    adj. Oad furm : âge viril.

    ●(1732) GReg 18b. L'âge viril, jusqu'à 50 ans, tr. «An oad furm.»

  • furm .2
    furm .2

    f. & adv. –où

    I. F.

    (1) Forme.

    ●(1499) Ca 58a. Description a furm vntra penac. g. description de la forme daucune chose. ●87a. Fourm. g. forme. ●89a. Furm. g. forme beaulte. ●(c.1500) Cb 90a. [furm] Jtem hic et hec biformis et hoc / e. gal. de deux formes. b. a diou furm.

    ●(1659) SCger 59a. forme, tr. «furm.» ●149a. furm, tr. «forme.» ●(1710) IN I 284. ar vateri hac ar furm eus an dillat. ●(1732) GReg 425a. Forme, figure, tr. «Furm. p. furmou. Van[netois] furm. form. p. ëu.» ●(1752) PEll 320. Furm, Forme, figure, représentation.

    ●(1880) SAB 259. an ini a zo ar scuer ac evel ar voull pe ar furm.

    ●(1907) FHAB Gouere 131. traou beo ha n'ho deus na furm nag aoz.

    (2) Forme pour chaussure, embauchoir.

    ●(1499) Ca 89a. [furmaff] Jtem hoc formipedium / dii. b. furm botes. ●Jtem hoc equitibiale / is. b. furm heux. ●(c.1500) Cb 90a. [furmaff] Jtem hoc formipedium / dij. g. forme de soullies. b. furm botes. ●Jtem hoc equitibiale / is. g. forme de houseaulx. b. furm heus.

    ●(1732) GReg 425b. Forme de soulier, tr. «Furm botou. furm Qere.»

    ●(1889) CDB 117. Furm ha mineoued kereer, tr. «des formes et des alènes de cordonnier.»

    (3) E furm : en forme de, sous la forme de.

    ●(1900) MSJO 86. e furm tud iaouank kaër meurbet. ●(1921) PGAZ 90. e furm eur groaz.

    II. Adv. Dre furm : conformément.

    ●(c.1500) Cb 89b. [furm] Jtem conformiter. aduer. gal. conformement. britoni. dre furm.

  • furm .3
    furm .3

    f. (jeu) Ferme.

    ●(17--) EN 152. ar breland, hac ar furm, tr. «le brelan et la ferme.»

  • furmadur
    furmadur

    m. Formation.

    ●(1732) GReg 425a. Formation, action de former, ou de se former, tr. «furmadur.»

  • furmañ
    furmañ

    voir furmiñ

  • furmel
    furmel

    adj. Formel.

    ●(1914) DFBP 146a. formel, tr. «Furmel.»

  • furmer
    furmer

    m. –ion

    (1) Formeur.

    ●(c.1500) Cb 90a. [furm] Jtem hic plasmator / oris. g. formeur / faisuer. b. furmeur.

    (2) (habillement) Formier, fabricant de formes.

    ●(1732) GReg 425b. Formier, qui fait des formes de souliers & des talons de bois, tr. «Furmer. p. furméryen.»

    ●(1914) DFBP 146a. formier, tr. «Furmer.»

  • furmet
    furmet

    adj.

    (1) Formé.

    ●(1499) Ca 89a. Furmet. g. forme.

    (2) Créé.

    ●(1530) Pm 11. Roanes pur illur furmet, tr. «Reine pure, glorieusement crée.» ●53. An guerches pur illur furmet, tr. «La Vierge pure, glorieusement créée.»

  • furmidigezh
    furmidigezh

    f. Formation.

    ●(c.1500) Cb 90a. [furm] vnde plasmatio / nis. g. faicture. b. furmidiguez.

    ●(1732) GReg 425a. Formation, action de former, ou de se former, tr. «Furmidiguez.» ●La formation des metaux, tr. «Furmidiguez ar metalou.»

    ●(1914) DFBP 146a. formation, tr. «Furmidigez.»

  • furmiñ / furmañ
    furmiñ / furmañ

    v.

    I. V. tr. d. Former.

    ●(1499) Ca 89a. [furm] Jtem formo / as act. g. former. b. furmaff. ●162a. Portreaff vide in furmaff.

    ●(1659) SCger 59a. former, tr. «furmi.» ●149a. furmi, tr. «former.» ●(1732) GReg 425b. Former, tr. «Furma. furmi. ppr. furmet. Van[netois] formeiñ. furmeiñ.» ●(1752) PEll 320. Furmi, former, donner la forme.

    ●(1869) FHB 205/386b. Ar goulaou-ze a furme, lod stered, lod croaziou, a daole eur sclerijen gaer dre an iliz oll.

    ●(1914) DFBP 146a. former, tr. «Furmi.» ●(1915) MMED 60. Ha peur e oa d'ezi kaout skiant ? Er penn kenta, kerkent ha ma oue furmet.

    II. V. intr.

    (1) Se former.

    ●(1864) KLV 22. ann dour, enn eur furmi enn oabl.

    (2) (arboriculture) Nouer.

    ●(1872) ROU 97a. Bleuvi e meurs, furmi en ebrel, eus ar re-ze ne vezimp ket vell (meliores) ; bleuvi en ebrel, furmi e mae, eus ar re-ze e cargimp om zaé. C'est-à-dire, que les arbres qui fleurissent trop tôt, ne donnent pas de fruits ; qu'on en profite pas.

    III. V. pron. réfl. En em furmañ : se former.

    ●(1710) IN I 366. pa gommanç ar goradur eus ar guenan en em furmi. ●(1792) HS 69. Goudé quement-cé, enn-e-hum formass dré er ranteleah ur gantité hemp nombre à rannet.

    ●(1866) FHB 73/167b. beteg al leac'h ma en em furm ar bouet er c'hreunen.

  • furmus
    furmus

    adj. Qui donne la forme.

    ●(1732) GReg 425a. Formel, elle, qui donne la forme, qui fait qu'une chose est telle, tr. «Furmus.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...