Recherche 'gallegat...' : 1 mots trouvés

• gallegat / gallegañ / gallegal
  gallegat / gallegañ / gallegal

  v.

  I. V. intr.

  (1) Parler français.

  ●(1732) GReg 434a. Parler François, tr. «Gallegat. pr. galleguet.»

  ●(1876) TDE.BF 221a. Gallega, gallegat, v. n., tr. «Parler français.» ●(1877) FHB (3^e série) 23/190a. evelse ec'h en em blij o c'hallegat. ●(1889) ISV 449b. An anter, emezhan, oun re vad / Silaou 're-ze da c'hallegat.

  ●(1904) BOBL 8 octobre 3/1c. Natur ar marc'h eo gwirinal, natur ar Gall, gallegal, natur ar Breton, brezhonega. ●(1907) KANngalon Eost 469. Vivarel a ouie len, skriva, hag eur sklabez gallegat. ●(1909) FHAB Gwengolo 270. var zigarez boaza ar bugel da c'hallegat. ●(1926) FHAB Here 398. Da eil, e welomp ar Vretoned o c'hallega dre ma teu lorc'h enno. ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 144. o tremen, dre an hent, en eur c'hallegat. ●(1944) EURW I 119. he mab a oar gallega reiz.

  (2) Gallegat ouzh ub. : parler français à qqn.

  ●(1905) BOBL 29 juillet 45/3e. Perag e c'hallegez deuz hounnez ? ●(1925) FHAB Du 420. gallegat outo. ●(1929) FHAB Genver 4. o c'hallegat ouz o bugaligou.

  (3) Gallegat a-enep : s'exprimer contre qqc.

  ●(1867) FHB 134/239b. en em lakejont da c'hallegat a enep ar relijion.

  (4) Bégayer.

  ●(1890) MOA 140b. Bégayer, tr. «gallegat.»

  (5) Baragouiner.

  ●(1890) MOA 137a. Baragouiner, tr. «Gallegat.»

  II. V. tr. d. Parler (français).

  ●(1926) FHAB Here 398. Ar Vretoned eta a gendalc'ho da c'hallega galleg fall.