Devri

Recherche 'galloud...' : 9 mots trouvés

Page 1 : de galloud (1) à galloudusek (9) :
  • galloud
    galloud

    m. –où

    I.

    (1) Pouvoir.

    (14--) N 716. A(n) gracc a(n) gallout, tr. «La grâce, le pouvoir.» ●956. Ha te den dall az eux gallout, tr. «Et toi aussi, aveugle, tu le peux.» ●(c. 1501) Donoet 23-1. galloet an Rational, tr. « pouvoir du rationnel » ●(1530) J p. 26b. Ho gallout diuin infinit, tr. «votre infinie puissance divine.» ●56a. Dihuy oar vndro ez roaf / An gallout man glan, tr. «Et en même temps je vous donne sur l’heure le saint pouvoir.» ●(1621) Mc 53. é oll gallout. ●88. ouz en em fiziout non pas em nerz nac em gallout, hoguen en hoz gard puissant. ●(1633) Nom 289a. Centurio, qui centum numero prœrat militibus : Centenier : Cantener, vnan en deus gallout voar cant den armet.

    (1659) SCger 96a. le pouuoir, tr. «ar gallout.» ●(1732) GReg 574a. Jesus-Christ a donné le pouvoir de lier & de delier, tr. «Hon Salver en deveus roët d'e Ilis ar galloud da eren ha da dieren he bugale.» ●(1792) BD 1988. na gallout na sicour da gauet asistans. ●(17--) TE 368. guêlloud er Juivèt.

    (1849) LLB 8. Hou kelloud zou hemb som, hou madeleah hemb par. ●(1854) PSA I 312. er berh hag er guelloud en dès. ●(1870) MBR 46. dre c'halloud va maeronez. ●(1874) POG 124. dre c'halloud he asav burzuduz. ●(1877) BSA 251. Bez' ez euz sent a zeblant beza recevet digant Doue eur galloud dispar.

    (1909) FHAB Genver 4. oberiou an ene, ar zonjou hag ioulou ar volontez, a zo dreist galloud ar c'horf. ●(1925) SFKH 25. er gelloud de lakat er huirioné de splannein.

    (2) Pouvoir politique.

    (1575) M 1797. Ne spont rac nep gallout, na ne quemer doutanç, tr. «Il n'a peur d'aucune puissance et il n'a pas d'hésitation.»

    (1869) FHB 252/339b. Truez on eus eus ar gristenien-se a zo o clask sevel safar var galloud ar Pab, o clask musula ar galloud-se, o clas aspoes dezhan. ●(1905) BOBL 14 octobre 56/1b. Beza republikan a zo c'hoantaad en defe ar bobl eur gwir c'halloud.

    (1908) FHAB Mae 139. Ar ganfarted diskurpul ha divergont-se eur veach ma zint deuet a benn, e bro pe vro, da asten ho c'hraban var ar galloud ha var an danvez, a zo diez-all ober dez-ho diskregi.

    (3) Autorité.

    (1744) L'Arm 23a. Autorité, tr. «Guelloutt

    II. [en locution]

    (1) Ober e c'halloud : faire son possible, ce qui est en son pouvoir.

    (1557) B I 88. Gruet houz gallout, tr. «Faites votre possible.»

    (1866) FHB 55/10b. Greomp hor gallout evit pleustri hag entent mad ar c'henteliou-ze. ●(1866) FHB 70/145b. Ober a reont ho gallout. ●(1866) FHB 79/213a. Ober a reas he gallout evit miret oc'h he zad. ●(1866) FHB 82/235b. emeus great va oll gallout. ●(1889) ISV 85. e rea an daou botr brasa ho gallout gant ho rouenvou evit enebi.

    (1925) BUAZmadeg 918. Va galloud a rin. ●(1942) FHAB Du/Kerzu 218. ar Prefed meur a lavaras d'ezan e raje e c'halloud evit rei e wiriou, er skoliou, d'ar brezoneg.

    (2) Ober ar pezh zo en e c'halloud : faire ce qui est en son pouvoir.

    (1910) FHAB C'hwevrer 44. Ne velit-hu ket e ran, a ners kalon, kement zo em gallout.

    (3) Hervez e c'halloud : selon ses moyens.

    (14--) N 958. Heruez da gallout, tr. «Selon ton pouvoir.» ●(1612) Cnf 46a. ma en deuezo græt restitution ves è vsurerez heruez è gallout.

    (1905) KANngalon Genver 298. e promettomp, p'hon devezo bet ar grasou-ze, boutina, peb unan ervez he c'halloud, evit kinnig d'an Itroun-Varia eur baniel e prof.

    (4) Dastum e holl c'halloud : rassembler toutes ses forces.

    (1879) BMN 288. e tastumas kemend ha ma hellas he oll nerz, he oll c'halloud.

    (5) Kaout galloud war ub. : avoir du pouvoir sur qqn.

    (1612) Cnf.epist 35. gant an ré peré oz deueus gallout varnouff.

    (6) Bezañ e galloud : avoir le pouvoir.

    (1580) G 283. Doe so e galloet, credet se, tr. «Dieu a le pouvoir, croyez-le.»

  • galloudeg
    galloudeg

    m. galloudeion Puissant.

    (1821) GON 226b. Galloudek s. m., tr. «Puissant. pl. du subst. galloudéien

  • galloudegadur
    galloudegadur

    m. –ioù Procuration.

    (1931) VALL 595a. Procuration, tr. «galloudegadur m.»

  • galloudegañ
    galloudegañ

    v. tr. d. Donner procuration à.

    (1931) VALL 595a. donner procuration à, tr. «galloudega act.»

  • galloudegezh
    galloudegezh

    f. –ioù

    (1) Puissance.

    (1727) HB 444. Disquezet en deveus ivez / eus e vreac'h ar galloudeguez. ●(1732) GReg 765a. Puissance, tr. «Galloudéguez. Van[netois] galloudigueh»

    (2) Capacité.

    (1911) BUAZperrot 245. Red eo lakât ar galloudegeziou da dalvezout.

  • galloudek
    galloudek

    adj.

    (1) Puissant.

    (1521) Cc. [bras] g. grand / ou puissant. b. bras pe galoudec.

    (1659) SCger 99a. puissant, tr. «galloudec.» ●149b. galloudec, tr. «puissant.» ●(1732) GReg 765a. Puissant, ante, qui a du pouvoir, du credit, tr. «galloudecq

    (1857) HTB 23. an dud galloudek. ●(1860) BAL 182. ace o braz a galloudeg an ini en d-euz great an oll draou caer-ze.

    (1906) KPSA 1. eur spered galloudek. ●(1907) AVKA 9. ur Salver galloudeg.

    (2) Bezañ galloudek da : avoir le pouvoir de.

    (1612) Cnf 67b. hac ezouch galloudec da guelchiff ma holl indigniteou.

  • galloudezh
    galloudezh

    f. Puissance.

    (1688) MD I 17. ners ha galloudez. ●(1732) GReg 425b. Force, puissance, tr. «Galloudez. Van[netois] galloudeh.» ●765a. Puissance, tr. «galloudez.» ●885a. Souveraineté, qualité, & autorité du Prince souverain, tr. «Galloudez absolud.»

    (1847) FVR 33. Doue en deuz laket diou C'halloudez er bed. ●(1880) SAB 166. var ar meen-ze e savin va Iliz, ha doriou an ifern, galloudezou an ifern, – n'o devezo levezon ebed varni.

  • galloudus
    galloudus

    adj.

    I. (en plt de qqn) Puissant.

    (1499) Ca 89. Galloedus. g. puissant. ●(c.1500) Cb 90b. Galloudus. g. puissant. ●(1557) B I 114. Doeou galloudus da usaff, tr. «qu'il faut regarder comme des dieux puissants.» ●124. Eual doe parfet galloedus, tr. «comme un dieu parfait et puissant.» ●(1612) Cnf 62a. An exampl-man gallodus.

    (1659) SCger 99a. puissant, tr. «galloudus.» ●149b. galloudus, tr. «puissant.» ●(1732) GReg 765a. Puissant, ante, qui a du pouvoir, du credit, tr. «Galloudus

    (1847) MDM 85. dirag an aotrou-Doue, ken doujab ha ken galloudus. ●(1862) JKS 16. n'en em veulit ket evit ho mignouned dre ma'z int gallouduz. ●(1889) ISV 422. bruzuna eskern ar galloudusa martolod.

    (1910) MAKE 57. Daoust ha n'eo ket furoc'h d'ar re dinerz ha dister plega d'ar re galloudus ha krenv ?

    II. (en plt de qqc.)

    (1) =

    (1612) Cnf 62a. An exempl-man gallodus.

    (2) =

    (1864) SMM 21. Ha caret a rit-hi an danvez, an aour, an aour ker skedus ha ker galloudus ?...

  • galloudusek
    galloudusek

    adj. Plus puissant.

    (c.1500) Cb 90b. [gallout] g. plus puissant. b. galloudussec.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...