Devri

Recherche 'gaou...' : 26 mots trouvés

Page 1 : de gaou-1 (1) à gaouin (26) :
  • gaou .1
    gaou .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Faux.

    ●(1880) SAB 159. an testeni gaou. ●(1884) FHB 15/117a. Gaou eo, evelato, pa zeller piz a-walc'h.

    ●(1907) VBFV.fb 42b. faux, adj., tr. «geu.» ●(1937) DIHU 314/311. Nen dé ket geu laret neoah penaos ou des bamet kériz ha peizanted get ou boéhieu ken flour. ●(1939) KOLM 31. Geu e vehè laret é mant chomet tré ha tré èl me oeint bet groeit dehon. ●94. Ol er burhudeu (…) nen dint ket er uirioné pen-der-ben. Nen dint ket geu naket pen-der-ben.

    (2) Ger gaou : parole mensongère, mensonge.

    ●(1575) M 2023. hep guer gaou, tr. «sans mentir.» ●2802. hep comps guer gaou, tr. «sans dire un mot de faux.» ●(1580) G 201. Hep comps faout en bet na guer gou, tr. «Sans dire aucun mensonge ni un mot faux.»

    ●(1962) TDBP II 449. hep lavaret ger gaou ebet, tr. «sans mentir.»

    (3) Gwir pe c'haou : vrai ou faux.

    ●(1924) BILZbubr 39/868. pa vije eur c'hlemm enep hini pe hini eus ar bôtred, gwir pe c'haou, ar wialenn ac'h ê en-dro.

    (4) fam. Toull-gaou : fausse gorge, fausse route.

    ●(1821) GON 443b. Toull-gaou, s. m., tr. «Trachée-artère, canal qui porte l'air aux poumons. A la lettre, trou-faux : c'est ainsi que l'on dit en quelques provinces : fausse-gorge.» ●(1857) CBF 9. Eunn tamm a zo eat em gouzoug dre an toull gaou, tr. «J'ai avalé un morceau de travers.»

    II. Loc. adv. E gaou. voir e-gaou

    (1) À tort.

    ●(1732) GReg 929a. A tort, injustement, tr. «E gaou.» ●On l'accuse à tort, tr. «E gaou e c'hacusér anezâ.»

    ●(1854) PSA I 284. goal gonz a han-omb é gueu.

    ●(1911) BUAZperrot 895. Tud fall a damallas Thomas e gaou, hag ar roue a oue re dear d'o c'hredi.

    (2) Touiñ e gaou : parjurer.

    ●(1621) Mc 14. laquat re all da touet en gaou.

    ●(1659) SCger 88b. pariurer, tr. «touet e gaou.»

  • gaou .2
    gaou .2

    m. gevier

    I.

    A.

    (1) Mensonge.

    ●(14--) Jer.ms 6 & 450. Hep comps gaou na saouzan, tr. «Sans dire mensonge ni fausseté.» ●69. Myzaff a ya Autrou hep comps gou peur louen, tr. «Moi donc je vais, Seigneur, sans dire de mensonge, très volontiers.» ●(1499) Ca 97a. Gou. g. mensonge. ●g. mentir. b. lauarez gou. ●(c.1500) Cb 22a. gal. iuger selon droit et raison. b. barnn heruez guyer. ●(1557) B I 108. Fablou hac errorou gouyer, tr. «des fables, des erreurs, des mensonges.» ●(1575) M 1198. Te conto aneze, an tra se nede gaou, tr. «Tu en rendras compre, cela n'est pas un mensonge.» ●(1612) Cnf 48b. Ha pa quelennont dan breutaour lauaret gou. ●(1621) Mc 12. Lauaret em eux geuyer.

    ●(1659) SCger 78a. mensonge, tr. «gaou, p. gueuier.» ●(c.1680) NG 225. hem geu erbet. ●1473. Donet de lauaret de Eva er gueu-zé. ●(c.1718) CHal.ms ii. tout homme est menteur, tr. «n'endes deen n'ende gueuïat, na lar gueu.» ●(1732) GReg 263b. Dementir, reprocher à quelqu'un qu'il a menti, tr. «rebech ur gaou da ur re.» ●615a. Mensonge, tr. «Gaou. p. guévyer. Van[netois] guëu. p. gueüyér.»

    ●(1856) VNA 116. mentir, tr. «laret gueu.» ●173. je ne suis pas homme en mentir, tr. «n'en don quet capabl de larèt ur gueu.»

    ●(1902) PIGO I 4. Yan, gout a rez laret gevier ? ●(1905) KANngalon Genver 293. Ar c'hazetennou mad a inkantaz ar gaou divalo-ze. ●(1915) HBPR 37. ar pez a oa eur gaou anat.

    (2) Hep gaou : sans mentir.

    ●(14--) N 1693. me a stouo hep gou dan nou glin / en hoz quiffin dre queffrinez, tr. «Je me mettrai, sans mentir, à deux genoux auprès de vous, avec vénération.»

    ●(1905) ALLO 26. biskoaz n'eo bet, heb gaou, / Va zeod kel lampr e va genou.

    (3) iron. Fiziout ur gaou en ub. : faire accroire un mensonge à qqn.

    ●(1908) PIGO II 88. Breman e weler piou zo ampl da gredi hag en piou e c'heller fiziout eur gaou hep aon da goll e boan.

    (4) Toullañ war gevier ub. : dénoncer les mensonges de qqn.

    ●(1908) FHAB Mae 139. dineiza ar c'hazetennou fall, toulla var ho gevier.

    (5) Le faux, ce qui est faux.

    ●(1732) GReg 263b. Demêler le vrai d'avec le faux, tr. «Diffaranti ar güir diouc'h ar gaou.»

    ●(1824) BAM 345. mar caràn ar gaou, e tispartian dioc'h ar virionez. ●(1880) SAB 164. o clasc lacaat ar gaou da vir.

    ●(1925) FHAB Mae 162. Alïes (...) ez eus bet ezomm bras da zispartia ar gwir diouz ar gaou.

    B. [sortes de mensonges]

    (1) Gaou divezhet : mensonge éhonté.

    ●(1872) GAM 53. Pebez gaou divezed ! ●(1877) FHB (3e série) 29/227a. ar re a lavar kement-se a lavar eur gaou, eur gaou divezet.

    (2) Gaou put : mensonge puant.

    ●(1935) BREI 427/1c. gwirionez rik pe gaou put. ●(1936) BREI 440/1d. Gaou ! Gaou put !

    C. (religion)

    (1) Ar gaou : l'erreur, le paganisme.

    ●(1911) BUAZperrot 49. E rom, kear ar gaou, ugent mil relijion dishenvel a oa sanailhet e sperejou an dud. ●83. haderien ar gaou o devoa kemeret hardisiegez.

    (2) Teñvalijenn ar gaou : l'erreur, le paganisme.

    ●(1866) FHB 87/273 (d’après FHAB Here 1910/299). an dichans da veza bet ganet e tenvalijen ar gaou. (d'après FHAB Here 1910/299.)

    ●(1911) BUAZperrot 168. Hen a oa c'hoaz azezet e tenvalijen ar gaou. ●(1920) AMJV 156. tenna diouz tenvalijen ar gaou hag ar maro eun niver bras a eneou.

    (3) Tad(-kozh) ar gaou, ar gevier : surnom du diable.

    ●(1868) FHB 183/209b. Ne ket eleac'h m'ema tad ar gaou oc'h ober scol eo mont da zeski ar virionez. ●(1870) FHB 273/89b. Mervel ! a lavare tad ar geier.

    ●(1900) KAKE 207. Taget int gant tad koz ar gaou. ●(1904) SKRS I 207. an drouk-spered, tad ar gaou. ●(1908) FHAB Du 335. eme d'ezan adarre tad ar gaou. ●(1915) MMED 296. ar c'homzou o peus klevet a zo bet lavaret gant tad ar gevier. ●(1921) GRSA 216. douget get Tad er geu de zibillein fréh er uéen dihuennet get Doué.

    D. [locutions]

    (1) Troadañ gevier : fabriquer, échafauder des mensonges.

    ●(1911) BUAZperrot 310. troada geier en o enep. ●(1923) FHAB 114. Muzellou ijinus da droada gevier ha da lakat da gredi e vezo noz da greisteiz. ●(1925) FHAB Mae 162. he deus troadet mil ha mil gaou evit touella ar bobl.

    (2) Aozañ gevier : fabriquer des mensonges.

    ●(1893) IAI 156. n'o doa great an Eretiked nemet aoza geyer.

    (3) Fentañ gevier : fabriquer des mensonges.

    ●(1972) SKVT I 62. fentañ gevier da M. Karadeg. ●(1973) SKVT II 149. kuzhañ dalc'hmat ar wirionez (...) treuflezañ, fentañ gevier...

    (4) Livañ gevier : fabriquer des mensonges.

    ●(1890) MOA 150b. Broder des mensonges, tr. «liva gevier.» ●201a. Débiter des mensonges, tr. «liva gevier.»

    ●(1902) PIGO I 4. Mar n'ouveez ket livan eur gaou. ●161. Me 'gred hoc'h c'hoaz o livan gevier. ●(1905) IVLD 88. laosket em euz ac'hanout da liva da c'hevier. ●(1936) TKAL I 81. liva ar gevier d'ezan bern war vern.

    (5) Paskañ gevier : fabriquer des mensonges.

    ●(1955) STBJ 57. Ha ma c'herent a lonke kement gaou a baske dezo.

    (6) Disac'hañ gevier : fabriquer des mensonges.

    ●(1912) CHEG 20. gevier a oa bet dizac'het d'ezi.

    (7) Displantañ gevier : fabriquer des mensonges.

    ●(1936) TKAL I 82. abalamour d'ar c'harradou gevier am eus displantet d'ezañ. ●93. Gevier disparoc'h am eus displantet meur a wech.

    (8) Distroadañ gevier : contrer des mensonges.

    ●(1925) FHAB Mae 162. distroadet gevier zo keit 'zo oc'h ober diazez dindano.

    (9) Hadañ gevier : fabriquer des mensonges.

    ●(1866) LZBt Ebrel 127. hadan gewier.

    ●(1903) MBJJ 217. 'Toue sur, epad pemp de n'o deuz ket paouezet ar farizianed da hadan gevier.

    (10) Stignañ gevier : fabriquer des mensonges.

    ●(1908) FHAB Mae 137. Dre ar gevier a stignent, dre ar binim a zilent en ho c'hazetennou.

    (11) Rotiñ ur gaou : dire un mensonge.

    ●(1895) FOV 261. Aveit rotein ur geu.

    (12) Dispenn ur gaou : contrer un mensonge.

    ●(1911) BUAZperrot 321. hen eo a zispennas an dilloa geier Arius. ●(1933) MMPA 146. dispenn ar gevier ha difenn an Aviel.

    (13) Sevel gevier àr udb., ub. : décrier qqc., qqn.

    ●(1861) BSJ 96. Ne vou ancoéheit nitra eid ou décri ha seuel gueuïer ar ou œvreu. ●100. er ré e hra brézel d'oh hag er ré e sàu er gueu ar-n-ah.

    (14) Gwriat gevier : fabriquer des mensonges.

    ●(1890) MOA 201a. Débiter des mensonges, tr. «griat gevier.» ●339b. broder et debiter des mensonges, tr. «griat gevier.»

    (15) Dibunañ gevier : fabriquer des mensonges.

    ●(1961) LLMM 86/150. ha pa vefe amañ kant ha kant all oc’h arguziñ ouzhin, e lavarin bepred n’on ket o tibunañ gevier.

    E.

    (1) Tort.

    ●(1659) SCger 119a. tort, tr. «gaou.» ●i'ay le tort, tr. «ema ar gaou an tu diouzin.»

    (2) Ober gaou : causer du tort.

    ●(1659) SCger 84b. nuire, tr. «ober gaou.» ●85a. offencer, tr. «ober gaou.»

    ●(1860) BAL 90. Laerez, ober treitouriez, lezer dle da baea, ober gaou, kemeret ouspen e vir.

    ●(1905) KANngalon Genver 292. Gouzout a reont gant pere armou ec'h eller ar guella ober gaou. ●(1911) BUAZperrot 132. da zigoll kement hini a ioa bet great gaou eun dra bennak outan. ●(1965) KATR 5. Med red eo din da genta en em zigarezi evid ar gaou ez an d'ober.

    (3) Ober gaou ouzh ub. : léser, faire tort à qqn.

    ●(1612) Cnf 17b. An heny (…) à gra gaou ouz an paour en è madou à pech greffussoch, eguit n'a grahé oz ober an trasé e madou an pinuizic.

    ●(c.1680) NG 920. groit gueu douh hou amission. ●1189. Grouait gueu doh hon (lire : hou) guision.

    ●(1838) OVD 217. en hani e hounie ne hroa gueu erbet doh er réral.

    ●(1907) PERS 339. pegen buan oa da ankounac'had (…) ar gaou great outhan. ●(1925) BUAZmadeg 255. An diazezourien a dle lakât evez na c'hellont dizamma unan evit samma eun all, heb ober gaou ouz heman. ●(1936) PRBD 119. ober gaou ous an nesa. ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 142. an hini a vez bet graet gaou outan (…) ma n'hen dic'haouer ket.

    (4) (Absolu) Ober gaou : léser, faire du tort.

    ●(1840) EBB 24. ac dène elise hune déogheuve he péiême màd hèm gober gheuve, tr. « Nous devons payer scrupuleusement nos dîmes à l’église. »

    (5) Bout ar gaou gantañ : avoir tort.

    ●(1790) MG 79. ne vourran quet larèt é vai er gueu gueneign.

    ●(1856) VNA 198. si vous n'aviez pas eu tort, tr. «a pe ne vehé quet bet er gueu guet-n-oh.»

    ●(1911) BUAZperrot 141. ne c'hell ket beza ar gaou gantan. ●(1955) STBJ 54. ha, pa veze ar gaou ganti, hen anzave ês a-walc'h.

    (6) Lakaat ar gaou ouzh : rejeter la faute sur.

    ●(1907) VBFV.fb 42b. rejeter la faute sur, tr. «lakat er geu doh.» ●(1910) ISBR 94. Er Pab (…) e lakas er gaou doh en eskobed fal-sé ou zaulas a garg. ●142. ér blé 1199 é oé lakeit er geu doh Breih

    II. Loc. adv. E gaou.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Tamall (ub.) e gaou : accuser à tort, à faux.

    ●(1900) MSJO 231. tamallet e gaou gant eur bobl kounnaret. ●(1907) FHAB Genver/C'hwevrer 14. da zroukliva, da damall e gaou hon oll oberou. ●(1911) BUAZperrot 712. pa oue tamallet e gaou en eun doare kasaüs. ●(1925) BUAZmadeg 288. e klaskaz he zua, en eur damall anezan e gaou.

    (2) Mont e gaou : se tromper (de route).

    ●(1911) BUAZperrot 141. Bale reant en denvalijen ha mont a reant e gaou, pa ne azezent ket e skeud ar maro. ●249. en aoun da vont e gaou o komz divarbenn ar c'hras.

    (3) (En faisant un mouvement) De travers, dans une mauvaise position.

    ●(1935) FHAB Mezheven 263. Dre riou, alïes, e paker flipajou, pe c'hoaz pa gemerer re a vec'h ; pe en eur blega ha displega e gaou.

    B. (en plt d'un animal)

    (1) Mont e gaou : s'embarrasser les pieds dans sa corde.

    ●(1909) BROU 231. (Eusa) Mont e gaóu, tr. «se dit d'un animal qui s'embarrasse les pieds dans sa corde.»

    (2) Bezañ/Mont e gaou. voir e-gaou

    ●(1957) ADBr lxiv 4/458. (An Ospital-Kammfroud) E-gaou (...) cet adverbe signifie aussi, (en parlant d'un cheval) : «mettre le pied par-dessus l'un des traits. «Selon qu'il s'agit du pied droit ou du pied gauche, on précise : e-gaou ema ar gazeg en diavêz (an tu diavêz = à droite), e-gaou ema ar gazeg en diabarz (an tu diabarz = à gauche). ●(1962) EGRH I 74. Mont e-gaou, tr. « se dit d’un cheval qui se prend les traits entre les jambes. »

    ►sens fig. Se tromper dans la conversation.

    ●(1942) VALLsup 169. Vous vous trompez (dans la conversation), tr. F. Vallée «n’emaoc’h ket reiz ; aet eo ho marc’h e gaou, vous n’y êtes pas ; votre cheval s’est embarrassé dans ses rênes.»

    C. (en plt de qqc.) Kouezhañ e gaou : tomber à faux.

    ●(1911) BUAZperrot 206. a c'hoanteas lakât ar gomz-se da goueza e gaou.

    III. Bezañ aet e varc'h e gaou : voir marc'h.

  • gaouadez
    gaouadez

    voir gaouiadez

  • gaouet
    gaouet

    adj. À qui on a causé du tort, lésé.

    ●(1909) FHB Gouere 194. al labourerien gaouet. ●(1911) BUAZperrot 133. neb zo gaouet.

  • gaouiad
    gaouiad

    m. –ed, gaouidi, gaouidion

    (1) Menteur.

    ●(c.1500) Cb 97a. [gou] Jtem hic mendaculus / li. ga. petit menteur. bri. gouyadyc.

    ●(1659) SCger 78a. menteur, tr. «gaouiat, p. det.» ●(c.1718) CHal.ms iii. menteur, tr. «gueuïat, pl. gueuïadet.» ●(1732) GReg 615a. Menteur, tr. «Gaouyad. p. gaouyaded. gaouïdy, gaouïdyen» ●(1790) Ismar 70. hennéh-zou ur gueuyad.

    ●(1834) SIM 32. brassoc'h gaouyadet eguet tud hor bro. ●(1835) AMV 43. a so eur gaouyat pa lavar e car an autrou Doue. ●(1857) CBF 122. Gaouiad divez ! tr. «Effronté menteur !» ●(1869) SAG 291-292. a zindan boan da veza tremenet evit gaouyadet. ●(1876) TDE.BF 434b. evit diskouez n'ounn ket eur gaouiad. ●(1878) EKG II 123. ar re-ze a zo gaouiaded. ●(1894) BUZmornik 202. lakaat ar bropheted (...) da c'haouiaded.

    ●(1902) PIGO I 6. eur gaouiad brein.

    (2) plais. Miroir.

    ●(1895) GMB 280-281. L'emploi de gaouiat pour miroir (...) à lieu, par plaisanterie, hors de La Roche, par exemple à Trévérec.

  • gaouiadenn
    gaouiadenn

    f. –où Mensonge.

    ●(1931) VALL 460b. (un) mensonge, tr. «gaouiadenn f.»

  • gaouiader
    gaouiader

    m. –ion Menteur.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. menteur, tr. «gueuïat, pl. gueuïadet, gueuïader.»

    ●(1904) DBFV 88b. geuiadér m., tr. «menteur (Ch. ms.).»

  • gaouiadez / gaouadez
    gaouiadez / gaouadez

    f. –ed Menteuse.

    ●(1732) GReg 615a. Menteur, tr. «Gaouyadès. p. gaouyadesed.»

    ●(1860) BAL 211. e lacaat a rezont gaouadez, bigodez, everez e cuz, etc.

    ●(1905) IVLD 81. ar re a lakea Bernadett gaouiadez a oa rouez.

  • gaouiadiñ
    gaouiadiñ

    v. intr. Mentir.

    ●(1907) VBFV.fb 64a. mentir, tr. «geuiadein.» ●(1931) VALL 461a. Mentir, tr. «gaouiadi.»

  • gaouial
    gaouial

    voir gaouiañ

  • gaouiañ / gaouial
    gaouiañ / gaouial

    v.

    (1) V. intr. Dire des mensonges.

    ●(17--) FGab 128. ho gaouiall, petramant ed an deis azezet.

    (2) V. tr. d. Mentir (à qqn).

    ●(1935) NOME 70. me an hini a zo bet gaouiet da genta.

  • gaouiard
    gaouiard

    m. –ed Menteur.

    ●(1732) GReg 615a. Menteur, tr. «Van[netois] geüyard. p. ed.»

    ●(1821) SST 165. é compagnoneah ur lair eit é hani ur gueuyart.

  • gaouiarder
    gaouiarder

    m. –ion Menteur.

    ●(1884) MCJ 190. tad e[r] gueuiarderion hag er ré orgueillus.

    ●(1912) BOEG 96. Ur geuiardour oh !

  • gaouiarderezh
    gaouiarderezh

    m. Mensonges.

    ●(1910) ISBR 277. Geuiardereh e zou a ioh é konzeu er Chapelier.

  • gaouiardez
    gaouiardez

    f. –ed Menteuse.

    ●(1732) GReg 615a. Menteur, tr. «Van[netois] gueüyardes. p. ed.»

  • gaouiardiñ
    gaouiardiñ

    v. intr. Mentir.

    ●(1903) JOZO 87. Ha geuiardein e hret, / El én hou lihérieu !... ●(1942) DHKN 207. Ha geuiardein ne blij ket dehi.

  • gaouiart
    gaouiart

    adj.

    (1) Menteur.

    ●(1849) LLB 561. Piw e gredou larèt é ma geuiard en heol ?

    ●(1904) DBFV 88b. geuiart, adj., tr. «menteur.» ●(1907) BSPD I 18. ne oé anehi meit ur verh devot geuiard.

    (2) Mensonger.

    ●(1922) EOVD 29. chonjeu amoed ha didalvé, konzeu geuiard.

  • gaouiat
    gaouiat

    adj.

    I.

    (1) (en plt de qqn) Menteur.

    ●(c.1500) Cb 97a. [gou] Jtem hic hec hoc mendax / cis. ga. mensongier. b. gouyat. ●(1621) Mc 74. an guenou gauyat á laz an eneuff.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. tout homme est menteur, tr. «n’endes deen n’ende gueuïat, na lar gueu.» ●(c.1785) VO 9. Guet é langageu caër er béd ç’ou gueuyad. ●(1790) MG 136. Oh ! eit gueuyad ne oènt quet a nehai. ●146. ne oènt quet gueuyad (...) n’en dès quet calz a vugalé n’en dint gueuyad.

    ●(1834) SIM 32. a so gaouyat evel ur Gascon. ●(1846) DGG 242. an dud gaouiad.

    ●(1900) MSJO 162. Eun den a lavar en deus feis ha na zikues (lire : ziskuez) ket he greden dre he oberou a zo gaouiat. ●(1902) PIGO I 3. tud a spered, mez gaouiad. ●(1907) AVKA 87. Profetet gaouiad ha guirion. ●(1911) BUAZperrot 274. Gaouiat int. ●(1983) PABE 31. (Berrien) gaouiat, tr. «menteur (adj.).»

    (2) (en plt de paroles, etc.) Faux, mensonger.

    ●(1907) BOBL 10 août 150/1a. an dioded a gred c'hoaz en he frezegennou gaouiad. ●(1911) BUAZperrot 188. o c'hredennou gaouiat. ●(1929) FHAB Meurzh 93. O kredi re vuan tamallou gaouiad e lez-vamm. ●(1944) VKST Meurzh 71. Ken dallet eo Yann gant e fallagriez, ma teu gantañ pik ha bran, en e damallou gaouiat.

    II. Gaouiat evel un tenner-dent : voir tenner-dent.

  • gaouiataer / gaouiatour
    gaouiataer / gaouiatour

    m. –ion Menteur.

    ●(1974) YABA 02.02. er brasan geuiatour e zo bet.

  • gaouiatour
    gaouiatour

    voir gaouiataer

  • gaouiek
    gaouiek

    adj. Mensonger.

    ●(1824) BAM 298. ez eo an daelou alies gaoüiec : lacrymæ edoctæ mentiri.

  • gaouier .1
    gaouier .1

    adj. Mensonger.

    ●(14--) Jer.ms A 92. Ne douff gaouyer, tr. «Je ne suis pas menteur.» ●(1499) Ca 97a. g. mensongier. b. gouyer. ●97b. Gouyer vide in gou. ●(1530) J p. 80a. Goude da brut ha burzudou / Papellart, ha da holl ardou / Trufflou hac errorou gouyer (variante : gaouier), tr. «Malgré ton renom et tes miracles, hypocrite, et tous tes artifices, et tes tromperies, et tes menteries, imposteur.»

  • gaouier .2
    gaouier .2

    m. –ion Menteur.

    ●(1576) Gk I 260. Gaudisseryen, drouc comseryen, flateryen, gaouyeryen, ha pariureryen.

    ●(1659) SCger 78a-b. menteur, tr. «gaouier.» ●(1732) GReg 615a. Menteur, tr. «gaouyer. p. gaouyéryen.»

    ●(1977) PBDZ 524. (Douarnenez) gaouier, tr. «menteur.» ●(1983) PABE 31. (Berrien) gaouier, tr. «menteur (subs.).»

  • gaouierez
    gaouierez

    f. –ed Menteuse.

    ●(1732) GReg 615a. Menteur, tr. «gaouyerès. p. gaouyeresed.»

    ●(1977) PBDZ 524. (Douarnenez) gaouierez.

  • gaouierezh
    gaouierezh

    m. Action de mentir, mensonges.

    ●(1872) DJL 33. biskoaz n'eo bet klevet / Ve bet ar Virione e Gaouierez chanchet.

    ●(1909) KTLR 105. Eleac'h ma ve meulerez / E ve atao, kalz gaouierez. ●(1971) CSDC 48. Ar his se na ve fented gaouyerez. ●(1973) LBFR 145. Breman oun sur emoc'h e lavare gaouyerez.

  • gaouiñ
    gaouiñ

    v.

    (1) V. tr. d. Causer du tort à qqn, des dommages à qqc.

    ●(1732) GReg 300b. Causer du dommage, tr. «gaoüi.»

    ●(1869) FHB 229/157a. al lestr en d'oa gaouet e ini.

    ●(1904) FHAB Genver/C'hwevrer 197. dioual da c'haoui an traou. ●(1911) BUAZperrot 125. pa deu unan bennak da c'haoui e anevaled. ●(1929) FHAB Mezheven 232. e raje ivez eur prosez d'ar c'hristen milliget-ze en doa gaouet e gazeg d'ezan.

    (2) V. tr. i. Gaouiñ ouzh ub. : faire du tort à.

    ●(c.1680) NG 1193. e ré a gueu / Doh en ol.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...