Devri

Recherche 'gaou...' : 26 mots trouvés

Page 1 : de gaou-1 (1) à gaouin (26) :
  • gaou .1
    gaou .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Faux.

    (1880) SAB 159. an testeni gaou. ●(1884) FHB 15/117a. Gaou eo, evelato, pa zeller piz a-walc'h.

    (1907) VBFV.fb 42b. faux, adj., tr. «geu.» ●(1937) DIHU 314/311. Nen dé ket geu laret neoah penaos ou des bamet kériz ha peizanted get ou boéhieu ken flour. ●(1939) KOLM 31. Geu e vehè laret é mant chomet tré ha tré èl me oeint bet groeit dehon. ●94. Ol er burhudeu (…) nen dint ket er uirioné pen-der-ben. Nen dint ket geu naket pen-der-ben.

    (2) Ger gaou : parole mensongère, mensonge.

    (1575) M 2023. hep guer gaou, tr. «sans mentir.» ●2802. hep comps guer gaou, tr. «sans dire un mot de faux.» ●(1580) G 201. Hep comps faout en bet na guer gou, tr. «Sans dire aucun mensonge ni un mot faux.»

    (1962) TDBP II 449. hep lavaret ger gaou ebet, tr. «sans mentir.»

    (3) Gwir pe c'haou : vrai ou faux.

    (1924) BILZbubr 39/868. pa vije eur c'hlemm enep hini pe hini eus ar bôtred, gwir pe c'haou, ar wialenn ac'h ê en-dro.

    (4) fam. Toull-gaou : fausse gorge, fausse route.

    (1821) GON 443b. Toull-gaou, s. m., tr. «Trachée-artère, canal qui porte l'air aux poumons. A la lettre, trou-faux : c'est ainsi que l'on dit en quelques provinces : fausse-gorge.» ●(1857) CBF 9. Eunn tamm a zo eat em gouzoug dre an toull gaou, tr. «J'ai avalé un morceau de travers.»

    II. Loc. adv. E gaou. voir e-gaou

    (1) À tort.

    (1732) GReg 929a. A tort, injustement, tr. «E gaou.» ●On l'accuse à tort, tr. «E gaou e c'hacusér anezâ.»

    (1854) PSA I 284. goal gonz a han-omb é gueu.

    (1911) BUAZperrot 895. Tud fall a damallas Thomas e gaou, hag ar roue a oue re dear d'o c'hredi.

    (2) Touiñ e gaou : parjurer.

    (1621) Mc 14. laquat re all da touet en gaou.

    (1659) SCger 88b. pariurer, tr. «touet e gaou

  • gaou .2
    gaou .2

    m. gevier

    I.

    A.

    (1) Mensonge.

    (14--) Jer.ms 6 & 450. Hep comps gaou na saouzan, tr. «Sans dire mensonge ni fausseté.» ●69. Myzaff a ya Autrou hep comps gou peur louen, tr. «Moi donc je vais, Seigneur, sans dire de mensonge, très volontiers.» ●(1499) Ca 97a. Gou. g. mensonge. ●g. mentir. b. lauarez gou. ●(c.1500) Cb 22a. gal. iuger selon droit et raison. b. barnn heruez guyer. ●(1557) B I 108. Fablou hac errorou gouyer, tr. «des fables, des erreurs, des mensonges.» ●(1575) M 1198. Te conto aneze, an tra se nede gaou, tr. «Tu en rendras compre, cela n'est pas un mensonge.» ●(1612) Cnf 48b. Ha pa quelennont dan breutaour lauaret gou. ●(1621) Mc 12. Lauaret em eux geuyer.

    (1659) SCger 78a. mensonge, tr. «gaou, p. gueuier.» ●(c.1680) NG 225. hem geu erbet. ●1473. Donet de lauaret de Eva er gueu-zé. ●(c.1718) CHal.ms ii. tout homme est menteur, tr. «n'endes deen n'ende gueuïat, na lar gueu.» ●(1732) GReg 263b. Dementir, reprocher à quelqu'un qu'il a menti, tr. «rebech ur gaou da ur re.» ●615a. Mensonge, tr. «Gaou. p. guévyer. Van[netois] guëu. p. gueüyér

    (1856) VNA 116. mentir, tr. «laret gueu.» ●173. je ne suis pas homme en mentir, tr. «n'en don quet capabl de larèt ur gueu

    (1902) PIGO I 4. Yan, gout a rez laret gevier ? ●(1905) KANngalon Genver 293. Ar c'hazetennou mad a inkantaz ar gaou divalo-ze. ●(1915) HBPR 37. ar pez a oa eur gaou anat.

    (2) Hep gaou : sans mentir.

    (14--) N 1693. me a stouo hep gou dan nou glin / en hoz quiffin dre queffrinez, tr. «Je me mettrai, sans mentir, à deux genoux auprès de vous, avec vénération.»

    (1905) ALLO 26. biskoaz n'eo bet, heb gaou, / Va zeod kel lampr e va genou.

    (3) iron. Fiziout ur gaou en ub. : faire accroire un mensonge à qqn.

    (1908) PIGO II 88. Breman e weler piou zo ampl da gredi hag en piou e c'heller fiziout eur gaou hep aon da goll e boan.

    (4) Toullañ war gevier ub. : dénoncer les mensonges de qqn.

    (1908) FHAB Mae 139. dineiza ar c'hazetennou fall, toulla var ho gevier.

    (5) Le faux, ce qui est faux.

    (1732) GReg 263b. Demêler le vrai d'avec le faux, tr. «Diffaranti ar güir diouc'h ar gaou

    (1824) BAM 345. mar caràn ar gaou, e tispartian dioc'h ar virionez. ●(1880) SAB 164. o clasc lacaat ar gaou da vir.

    (1925) FHAB Mae 162. Alïes (...) ez eus bet ezomm bras da zispartia ar gwir diouz ar gaou.

    B. [sortes de mensonges]

    (1) Gaou divezhet : mensonge éhonté.

    (1872) GAM 53. Pebez gaou divezed ! ●(1877) FHB (3e série) 29/227a. ar re a lavar kement-se a lavar eur gaou, eur gaou divezet.

    (2) Gaou put : mensonge puant.

    (1935) BREI 427/1c. gwirionez rik pe gaou put. ●(1936) BREI 440/1d. Gaou ! Gaou put !

    C. (religion)

    (1) Ar gaou : l'erreur, le paganisme.

    (1911) BUAZperrot 49. E rom, kear ar gaou, ugent mil relijion dishenvel a oa sanailhet e sperejou an dud. ●83. haderien ar gaou o devoa kemeret hardisiegez.

    (2) Teñvalijenn ar gaou : l'erreur, le paganisme.

    (1866) FHB 87/273 (d’après FHAB Here 1910/299). an dichans da veza bet ganet e tenvalijen ar gaou. (d'après FHAB Here 1910/299.)

    (1911) BUAZperrot 168. Hen a oa c'hoaz azezet e tenvalijen ar gaou. ●(1920) AMJV 156. tenna diouz tenvalijen ar gaou hag ar maro eun niver bras a eneou.

    (3) Tad(-kozh) ar gaou, ar gevier : surnom du diable.

    (1868) FHB 183/209b. Ne ket eleac'h m'ema tad ar gaou oc'h ober scol eo mont da zeski ar virionez. ●(1870) FHB 273/89b. Mervel ! a lavare tad ar geier.

    (1900) KAKE 207. Taget int gant tad koz ar gaou. ●(1904) SKRS I 207. an drouk-spered, tad ar gaou. ●(1908) FHAB Du 335. eme d'ezan adarre tad ar gaou. ●(1915) MMED 296. ar c'homzou o peus klevet a zo bet lavaret gant tad ar gevier. ●(1921) GRSA 216. douget get Tad er geu de zibillein fréh er uéen dihuennet get Doué.

    D. [locutions]

    (1) Troadañ gevier : fabriquer, échafauder des mensonges.

    (1911) BUAZperrot 310. troada geier en o enep. ●(1923) FHAB 114. Muzellou ijinus da droada gevier ha da lakat da gredi e vezo noz da greisteiz. ●(1925) FHAB Mae 162. he deus troadet mil ha mil gaou evit touella ar bobl.

    (2) Aozañ gevier : fabriquer des mensonges.

    (1893) IAI 156. n'o doa great an Eretiked nemet aoza geyer.

    (3) Fentañ gevier : fabriquer des mensonges.

    (1972) SKVT I 62. fentañ gevier da M. Karadeg. ●(1973) SKVT II 149. kuzhañ dalc'hmat ar wirionez (...) treuflezañ, fentañ gevier...

    (4) Livañ gevier : fabriquer des mensonges.

    (1890) MOA 150b. Broder des mensonges, tr. «liva gevier.» ●201a. Débiter des mensonges, tr. «liva gevier

    (1902) PIGO I 4. Mar n'ouveez ket livan eur gaou. ●161. Me 'gred hoc'h c'hoaz o livan gevier. ●(1905) IVLD 88. laosket em euz ac'hanout da liva da c'hevier. ●(1936) TKAL I 81. liva ar gevier d'ezan bern war vern.

    (5) Paskañ gevier : fabriquer des mensonges.

    (1955) STBJ 57. Ha ma c'herent a lonke kement gaou a baske dezo.

    (6) Disac'hañ gevier : fabriquer des mensonges.

    (1912) CHEG 20. gevier a oa bet dizac'het d'ezi.

    (7) Displantañ gevier : fabriquer des mensonges.

    (1936) TKAL I 82. abalamour d'ar c'harradou gevier am eus displantet d'ezañ. ●93. Gevier disparoc'h am eus displantet meur a wech.

    (8) Distroadañ gevier : contrer des mensonges.

    (1925) FHAB Mae 162. distroadet gevier zo keit 'zo oc'h ober diazez dindano.

    (9) Hadañ gevier : fabriquer des mensonges.

    (1866) LZBt Ebrel 127. hadan gewier.

    (1903) MBJJ 217. 'Toue sur, epad pemp de n'o deuz ket paouezet ar farizianed da hadan gevier.

    (10) Stignañ gevier : fabriquer des mensonges.

    (1908) FHAB Mae 137. Dre ar gevier a stignent, dre ar binim a zilent en ho c'hazetennou.

    (11) Rotiñ ur gaou : dire un mensonge.

    (1895) FOV 261. Aveit rotein ur geu.

    (12) Dispenn ur gaou : contrer un mensonge.

    (1911) BUAZperrot 321. hen eo a zispennas an dilloa geier Arius. ●(1933) MMPA 146. dispenn ar gevier ha difenn an Aviel.

    (13) Sevel gevier àr udb., ub. : décrier qqc., qqn.

    (1861) BSJ 96. Ne vou ancoéheit nitra eid ou décri ha seuel gueuïer ar ou œvreu. ●100. er ré e hra brézel d'oh hag er ré e sàu er gueu ar-n-ah.

    (14) Gwriat gevier : fabriquer des mensonges.

    (1890) MOA 201a. Débiter des mensonges, tr. «griat gevier.» ●339b. broder et debiter des mensonges, tr. «griat gevier

    (15) Dibunañ gevier : fabriquer des mensonges.

    (1961) LLMM 86/150. ha pa vefe amañ kant ha kant all oc’h arguziñ ouzhin, e lavarin bepred n’on ket o tibunañ gevier.

    E.

    (1) Tort.

    (1659) SCger 119a. tort, tr. «gaou.» ●i'ay le tort, tr. «ema ar gaou an tu diouzin.»

    (2) Ober gaou : causer du tort.

    (1659) SCger 84b. nuire, tr. «ober gaou.» ●85a. offencer, tr. «ober gaou

    (1860) BAL 90. Laerez, ober treitouriez, lezer dle da baea, ober gaou, kemeret ouspen e vir.

    (1905) KANngalon Genver 292. Gouzout a reont gant pere armou ec'h eller ar guella ober gaou. ●(1911) BUAZperrot 132. da zigoll kement hini a ioa bet great gaou eun dra bennak outan. ●(1965) KATR 5. Med red eo din da genta en em zigarezi evid ar gaou ez an d'ober.

    (3) Ober gaou ouzh ub. : léser, faire tort à qqn.

    (1612) Cnf 17b. An heny (…) à gra gaou ouz an paour en è madou à pech greffussoch, eguit n'a grahé oz ober an trasé e madou an pinuizic.

    (c.1680) NG 920. groit gueu douh hou amission. ●1189. Grouait gueu doh hon (lire : hou) guision.

    (1838) OVD 217. en hani e hounie ne hroa gueu erbet doh er réral.

    (1907) PERS 339. pegen buan oa da ankounac'had (…) ar gaou great outhan. ●(1925) BUAZmadeg 255. An diazezourien a dle lakât evez na c'hellont dizamma unan evit samma eun all, heb ober gaou ouz heman. ●(1936) PRBD 119. ober gaou ous an nesa. ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 142. an hini a vez bet graet gaou outan (…) ma n'hen dic'haouer ket.

    (4) (Absolu) Ober gaou : léser, faire du tort.

    (1840) EBB 24. ac dène elise hune déogheuve he péiême màd hèm gober gheuve, tr. « Nous devons payer scrupuleusement nos dîmes à l’église. »

    (5) Bout ar gaou gantañ : avoir tort.

    (1790) MG 79. ne vourran quet larèt é vai er gueu gueneign.

    (1856) VNA 198. si vous n'aviez pas eu tort, tr. «a pe ne vehé quet bet er gueu guet-n-oh

    (1911) BUAZperrot 141. ne c'hell ket beza ar gaou gantan. ●(1955) STBJ 54. ha, pa veze ar gaou ganti, hen anzave ês a-walc'h.

    (6) Lakaat ar gaou ouzh : rejeter la faute sur.

    (1907) VBFV.fb 42b. rejeter la faute sur, tr. «lakat er geu doh.» ●(1910) ISBR 94. Er Pab (…) e lakas er gaou doh en eskobed fal-sé ou zaulas a garg. ●142. ér blé 1199 é oé lakeit er geu doh Breih

    II. Loc. adv. E gaou.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Tamall (ub.) e gaou : accuser à tort, à faux.

    (1900) MSJO 231. tamallet e gaou gant eur bobl kounnaret. ●(1907) FHAB Genver/C'hwevrer 14. da zroukliva, da damall e gaou hon oll oberou. ●(1911) BUAZperrot 712. pa oue tamallet e gaou en eun doare kasaüs. ●(1925) BUAZmadeg 288. e klaskaz he zua, en eur damall anezan e gaou.

    (2) Mont e gaou : se tromper (de route).

    (1911) BUAZperrot 141. Bale reant en denvalijen ha mont a reant e gaou, pa ne azezent ket e skeud ar maro. ●249. en aoun da vont e gaou o komz divarbenn ar c'hras.

    (3) (En faisant un mouvement) De travers, dans une mauvaise position.

    (1935) FHAB Mezheven 263. Dre riou, alïes, e paker flipajou, pe c'hoaz pa gemerer re a vec'h ; pe en eur blega ha displega e gaou.

    B. (en plt d'un animal)

    (1) Mont e gaou : s'embarrasser les pieds dans sa corde.

    (1909) BROU 231. (Eusa) Mont e gaóu, tr. «se dit d'un animal qui s'embarrasse les pieds dans sa corde.»

    (2) Bezañ/Mont e gaou. voir e-gaou

    (1957) ADBr lxiv 4/458. (An Ospital-Kammfroud) E-gaou (...) cet adverbe signifie aussi, (en parlant d'un cheval) : «mettre le pied par-dessus l'un des traits. «Selon qu'il s'agit du pied droit ou du pied gauche, on précise : e-gaou ema ar gazeg en diavêz (an tu diavêz = à droite), e-gaou ema ar gazeg en diabarz (an tu diabarz = à gauche). ●(1962) EGRH I 74. Mont e-gaou, tr. « se dit d’un cheval qui se prend les traits entre les jambes. »

    ►sens fig. Se tromper dans la conversation.

    (1942) VALLsup 169. Vous vous trompez (dans la conversation), tr. F. Vallée «n’emaoc’h ket reiz ; aet eo ho marc’h e gaou, vous n’y êtes pas ; votre cheval s’est embarrassé dans ses rênes.»

    C. (en plt de qqc.) Kouezhañ e gaou : tomber à faux.

    (1911) BUAZperrot 206. a c'hoanteas lakât ar gomz-se da goueza e gaou.

    III. Bezañ aet e varc'h e gaou : voir marc'h.

  • gaouadez
    gaouadez

    voir gaouiadez

  • gaouet
    gaouet

    adj. À qui on a causé du tort, lésé.

    (1909) FHB Gouere 194. al labourerien gaouet. ●(1911) BUAZperrot 133. neb zo gaouet.

  • gaouiad
    gaouiad

    m. –ed, gaouidi, gaouidion

    (1) Menteur.

    (c.1500) Cb 97a. [gou] Jtem hic mendaculus / li. ga. petit menteur. bri. gouyadyc.

    (1659) SCger 78a. menteur, tr. «gaouiat, p. det.» ●(c.1718) CHal.ms iii. menteur, tr. «gueuïat, pl. gueuïadet.» ●(1732) GReg 615a. Menteur, tr. «Gaouyad. p. gaouyaded. gaouïdy, gaouïdyen» ●(1790) Ismar 70. hennéh-zou ur gueuyad.

    (1834) SIM 32. brassoc'h gaouyadet eguet tud hor bro. ●(1835) AMV 43. a so eur gaouyat pa lavar e car an autrou Doue. ●(1857) CBF 122. Gaouiad divez ! tr. «Effronté menteur !» ●(1869) SAG 291-292. a zindan boan da veza tremenet evit gaouyadet. ●(1876) TDE.BF 434b. evit diskouez n'ounn ket eur gaouiad. ●(1878) EKG II 123. ar re-ze a zo gaouiaded. ●(1894) BUZmornik 202. lakaat ar bropheted (...) da c'haouiaded.

    (1902) PIGO I 6. eur gaouiad brein.

    (2) plais. Miroir.

    (1895) GMB 280-281. L'emploi de gaouiat pour miroir (...) à lieu, par plaisanterie, hors de La Roche, par exemple à Trévérec.

  • gaouiadenn
    gaouiadenn

    f. –où Mensonge.

    (1931) VALL 460b. (un) mensonge, tr. «gaouiadenn f.»

  • gaouiader
    gaouiader

    m. –ion Menteur.

    (c.1718) CHal.ms iii. menteur, tr. «gueuïat, pl. gueuïadet, gueuïader

    (1904) DBFV 88b. geuiadér m., tr. «menteur (Ch. ms.).»

  • gaouiadez / gaouadez
    gaouiadez / gaouadez

    f. –ed Menteuse.

    (1732) GReg 615a. Menteur, tr. «Gaouyadès. p. gaouyadesed

    (1860) BAL 211. e lacaat a rezont gaouadez, bigodez, everez e cuz, etc.

    (1905) IVLD 81. ar re a lakea Bernadett gaouiadez a oa rouez.

  • gaouiadiñ
    gaouiadiñ

    v. intr. Mentir.

    (1907) VBFV.fb 64a. mentir, tr. «geuiadein.» ●(1931) VALL 461a. Mentir, tr. «gaouiadi

  • gaouial
    gaouial

    voir gaouiañ

  • gaouiañ / gaouial
    gaouiañ / gaouial

    v.

    (1) V. intr. Dire des mensonges.

    (17--) FGab 128. ho gaouiall, petramant ed an deis azezet.

    (2) V. tr. d. Mentir (à qqn).

    (1935) NOME 70. me an hini a zo bet gaouiet da genta.

  • gaouiard
    gaouiard

    m. –ed Menteur.

    (1732) GReg 615a. Menteur, tr. «Van[netois] geüyard. p. ed

    (1821) SST 165. é compagnoneah ur lair eit é hani ur gueuyart.

  • gaouiarder
    gaouiarder

    m. –ion Menteur.

    (1884) MCJ 190. tad e[r] gueuiarderion hag er ré orgueillus.

    (1912) BOEG 96. Ur geuiardour oh !

  • gaouiarderezh
    gaouiarderezh

    m. Mensonges.

    (1910) ISBR 277. Geuiardereh e zou a ioh é konzeu er Chapelier.

  • gaouiardez
    gaouiardez

    f. –ed Menteuse.

    (1732) GReg 615a. Menteur, tr. «Van[netois] gueüyardes. p. ed

  • gaouiardiñ
    gaouiardiñ

    v. intr. Mentir.

    (1903) JOZO 87. Ha geuiardein e hret, / El én hou lihérieu !... ●(1942) DHKN 207. Ha geuiardein ne blij ket dehi.

  • gaouiart
    gaouiart

    adj.

    (1) Menteur.

    (1849) LLB 561. Piw e gredou larèt é ma geuiard en heol ?

    (1904) DBFV 88b. geuiart, adj., tr. «menteur.» ●(1907) BSPD I 18. ne oé anehi meit ur verh devot geuiard.

    (2) Mensonger.

    (1922) EOVD 29. chonjeu amoed ha didalvé, konzeu geuiard.

  • gaouiat
    gaouiat

    adj.

    I.

    (1) (en plt de qqn) Menteur.

    (c.1500) Cb 97a. [gou] Jtem hic hec hoc mendax / cis. ga. mensongier. b. gouyat. ●(1621) Mc 74. an guenou gauyat á laz an eneuff.

    (c.1718) CHal.ms ii. tout homme est menteur, tr. «n’endes deen n’ende gueuïat, na lar gueu.» ●(c.1785) VO 9. Guet é langageu caër er béd ç’ou gueuyad. ●(1790) MG 136. Oh ! eit gueuyad ne oènt quet a nehai. ●146. ne oènt quet gueuyad (...) n’en dès quet calz a vugalé n’en dint gueuyad.

    (1834) SIM 32. a so gaouyat evel ur Gascon. ●(1846) DGG 242. an dud gaouiad.

    (1900) MSJO 162. Eun den a lavar en deus feis ha na zikues (lire : ziskuez) ket he greden dre he oberou a zo gaouiat. ●(1902) PIGO I 3. tud a spered, mez gaouiad. ●(1907) AVKA 87. Profetet gaouiad ha guirion. ●(1911) BUAZperrot 274. Gaouiat int. ●(1983) PABE 31. (Berrien) gaouiat, tr. «menteur (adj.).»

    (2) (en plt de paroles, etc.) Faux, mensonger.

    (1907) BOBL 10 août 150/1a. an dioded a gred c'hoaz en he frezegennou gaouiad. ●(1911) BUAZperrot 188. o c'hredennou gaouiat. ●(1929) FHAB Meurzh 93. O kredi re vuan tamallou gaouiad e lez-vamm. ●(1944) VKST Meurzh 71. Ken dallet eo Yann gant e fallagriez, ma teu gantañ pik ha bran, en e damallou gaouiat.

    II. Gaouiat evel un tenner-dent : voir tenner-dent.

  • gaouiataer / gaouiatour
    gaouiataer / gaouiatour

    m. –ion Menteur.

    (1974) YABA 02.02. er brasan geuiatour e zo bet.

  • gaouiatour
    gaouiatour

    voir gaouiataer

  • gaouiek
    gaouiek

    adj. Mensonger.

    (1824) BAM 298. ez eo an daelou alies gaoüiec : lacrymæ edoctæ mentiri.

  • gaouier .1
    gaouier .1

    adj. Mensonger.

    (14--) Jer.ms A 92. Ne douff gaouyer, tr. «Je ne suis pas menteur.» ●(1499) Ca 97a. g. mensongier. b. gouyer. ●97b. Gouyer vide in gou. ●(1530) J p. 80a. Goude da brut ha burzudou / Papellart, ha da holl ardou / Trufflou hac errorou gouyer (variante : gaouier), tr. «Malgré ton renom et tes miracles, hypocrite, et tous tes artifices, et tes tromperies, et tes menteries, imposteur.»

  • gaouier .2
    gaouier .2

    m. –ion Menteur.

    (1576) Gk I 260. Gaudisseryen, drouc comseryen, flateryen, gaouyeryen, ha pariureryen.

    (1659) SCger 78a-b. menteur, tr. «gaouier.» ●(1732) GReg 615a. Menteur, tr. «gaouyer. p. gaouyéryen

    (1977) PBDZ 524. (Douarnenez) gaouier, tr. «menteur.» ●(1983) PABE 31. (Berrien) gaouier, tr. «menteur (subs.).»

  • gaouierez
    gaouierez

    f. –ed Menteuse.

    (1732) GReg 615a. Menteur, tr. «gaouyerès. p. gaouyeresed

    (1977) PBDZ 524. (Douarnenez) gaouierez.

  • gaouierezh
    gaouierezh

    m. Action de mentir, mensonges.

    (1872) DJL 33. biskoaz n'eo bet klevet / Ve bet ar Virione e Gaouierez chanchet.

    (1909) KTLR 105. Eleac'h ma ve meulerez / E ve atao, kalz gaouierez. ●(1971) CSDC 48. Ar his se na ve fented gaouyerez. ●(1973) LBFR 145. Breman oun sur emoc'h e lavare gaouyerez.

  • gaouiñ
    gaouiñ

    v.

    (1) V. tr. d. Causer du tort à qqn, des dommages à qqc.

    (1732) GReg 300b. Causer du dommage, tr. «gaoüi

    (1869) FHB 229/157a. al lestr en d'oa gaouet e ini.

    (1904) FHAB Genver/C'hwevrer 197. dioual da c'haoui an traou. ●(1911) BUAZperrot 125. pa deu unan bennak da c'haoui e anevaled. ●(1929) FHAB Mezheven 232. e raje ivez eur prosez d'ar c'hristen milliget-ze en doa gaouet e gazeg d'ezan.

    (2) V. tr. i. Gaouiñ ouzh ub. : faire du tort à.

    (c.1680) NG 1193. e ré a gueu / Doh en ol.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...