Devri

Recherche 'gaouiat...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de gaouiat (1) à gaouiatour (3) :
  • gaouiat
    gaouiat

    adj.

    I.

    (1) (en plt de qqn) Menteur.

    (c.1500) Cb 97a. [gou] Jtem hic hec hoc mendax / cis. ga. mensongier. b. gouyat. ●(1621) Mc 74. an guenou gauyat á laz an eneuff.

    (c.1718) CHal.ms ii. tout homme est menteur, tr. «n’endes deen n’ende gueuïat, na lar gueu.» ●(c.1785) VO 9. Guet é langageu caër er béd ç’ou gueuyad. ●(1790) MG 136. Oh ! eit gueuyad ne oènt quet a nehai. ●146. ne oènt quet gueuyad (...) n’en dès quet calz a vugalé n’en dint gueuyad.

    (1834) SIM 32. a so gaouyat evel ur Gascon. ●(1846) DGG 242. an dud gaouiad.

    (1900) MSJO 162. Eun den a lavar en deus feis ha na zikues (lire : ziskuez) ket he greden dre he oberou a zo gaouiat. ●(1902) PIGO I 3. tud a spered, mez gaouiad. ●(1907) AVKA 87. Profetet gaouiad ha guirion. ●(1911) BUAZperrot 274. Gaouiat int. ●(1983) PABE 31. (Berrien) gaouiat, tr. «menteur (adj.).»

    (2) (en plt de paroles, etc.) Faux, mensonger.

    (1907) BOBL 10 août 150/1a. an dioded a gred c'hoaz en he frezegennou gaouiad. ●(1911) BUAZperrot 188. o c'hredennou gaouiat. ●(1929) FHAB Meurzh 93. O kredi re vuan tamallou gaouiad e lez-vamm. ●(1944) VKST Meurzh 71. Ken dallet eo Yann gant e fallagriez, ma teu gantañ pik ha bran, en e damallou gaouiat.

    II. Gaouiat evel un tenner-dent : voir tenner-dent.

  • gaouiataer / gaouiatour
    gaouiataer / gaouiatour

    m. –ion Menteur.

    (1974) YABA 02.02. er brasan geuiatour e zo bet.

  • gaouiatour
    gaouiatour

    voir gaouiataer

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...