Devri

Recherche 'gel...' : 26 mots trouvés

Page 1 : de gel-1 (1) à gelver (26) :
  • gel .1
    gel .1

    adj. Exact, ponctuel.

    ●(1919) DBFVsup 26a. gél (Guidel), adj., tr. «exact, ponctuel, attentif.» ●(1923) DIHU 139/193. Liés kentoh er ré e skriù en dra-sé d'emb e zo gél de strèuein, émesk en dud, gazeteu ha livreu gallek, mât, èl ma vè laret. ●(1932) DIHU 247/13. perpet gel d'obér é zevér. ●(1934) DIHU 275/67. émes er vugalé gelan de studial. ●(1936) DIHU 301/111. Engorto on é veet gél d'obér hou tevér.

  • gel .2
    gel .2

    coll. Choses de peu d'importance.

    ●(1957) DSGL 220. Nemed gél sort-sé, tr. «Que des pailles de cette sorte.»

  • gelaou / gelaoued
    gelaou / gelaoued

    coll. (zoologie) Sangsues.

    ●(1659) SCger 152b. guelaouen p guelou, tr. «sansuë.» ●(1752) PEll 333. Ghelaou, sing. Ghelaöuen, une Sangsuë. Latin Sanguisuga. Pluriel. Ghelaöuet.

    ●(1884) LZBt Meurzh 50. eur ruzelen dour hag hi leun a gilaoued.

    ●(1942) VALLsup 155a. Sangsue, tr. «col. gelou L[éon] (Perrot).»

  • gelaoued
    gelaoued

    voir gelaou

  • gelaouenn
    gelaouenn

    f. –ed, –où (zoologie) Sangsue.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 297). Guelouuenn, sangsue. ●(1499) Ca 102b. Guelouenn. g. sausue. l. hec hirudo / inis. ●(1633) Nom 49a-b. Hirudo, sanguisuga : sansuë : quelouen, guelouen.

    ●(1659) SCger 108a. sangsuë, tr. «guelaouen p. ennou.» ●152b. guelaouen p guelou, tr. «sansuë.» ●(1732) GReg 843b. Sangsue, ver aquatique, tr. «Guelaouënn. p. guelaouénned, guelaouënnou, guelaouëd, (Van[netois] gueléüen. guenehüenn. pp. ed, eü.» ●(1752) PEll 333. Ghelaou, sing. Ghelaöuen, une Sangsuë. Latin Sanguisuga. Pluriel. Ghelaöuet. ●(17--) CBet 589. Breman hoas en dour dous e hanvoan glesqueret, / Glasardet ha quirelaouen, ha neuse ar ranet, tr. «Dans l'eau douce, je nomme les grenouilles, les lézards, les sangsues, les rainettes.»

    ●(1846) DGG 469. evel ar c'hilaouennet pere n'en em zispegont nemet goude beza en em garguet a voäd. ●(1865) LZBt Here 40. kilaouenned a oa bet lakeet d'in. ●(1876) RECe III 235. à Lanrodec ür girlaoenn, une sangsue, pl. kirlao.

    ●(1901) EPLQ 17. kirlaoenn sangsue à Lanrodec. ●(1906) BOBL 14 avril 82/1c. Ar girlaouennou a zo anevaled spegus evel melved, hag a gaver en dour. ●(1914) DFBP 296b. sangsue, tr. «Girlaouen.»

  • geleiñ
    geleiñ

    voir goleiñ

  • geler
    geler

    f.

    (1) Cercueil.

    ●(1499) Ca 102. Gueler. g. biere a porter les mors.

    ●(1732) GReg 338b. Enchasser un mort, le mettre en sa chasse, tr. «lacqât ur c'horf maro èr guëler.» ●(1766) MM 286. dont da zigueri ar c'heler, tr. «vient ouvrir la châsse.»

    ●(1888) RECe ix 383. J'ai entendu ar c'heler, dans une chanson populaire du Léon : Penn ar c'heler eo daoulinet «il s'est agenouillé près de la bière». Cette forme indique un féminin, genre du gallois (g)elor.

    (2) Catafalque.

    ●(1716) PEll.ms 552. Gheler, ou Ghelher, tr. «Lectique, banc et tréteaux qui servent à porter les corps morts pendant les cérémonies funebres. Ce mot est usité en Léon et Cornwaille.» ●(1752) PEll 333a. Ghelher, tr. «Lectique, bancs & trétaux, sur lesquels on pose les corps morts pendant les cérémonies funebres. On les nomme ainsi en Léon & Cornwaille.»

    ●(1867) FHB 127/181b. Pa deue corfou maro d'an ilis, e zee e qichen ar c'heler var lerc'h ar re a ioa e kaon. ●(1876) TDE.BF 225b. Gelc'her, s. m., tr. «Tréteaux funèbres dans les églises. On trouve ce mot écrit de plusieurs manières différentes :gueler, ouelerr, goueler, geler. Je ne sais auquel donner la préférence.»

    ●(1900) KAKE 31. Perac e soun kaon ar c'hleier – hirio, / Ha guisket e du ar geler ? ●(1917) KZVr 204 - 28/01/17. Geler (gwregel), gant an artikl, «ar c'heler»), catafalque, Lanniliz, Ploudalmezeau. ●(1930) FHAB Meurzh 113. Arched he gwaz, goulou koar enaouet en dro d'ezan, a oa renket brao, war ar c'heler, dirak an aoter vras. ●(1941) FHAB Du/Kerzu 94. pa vez ar c'horf war ar varv-skaon, pa vez en iliz, war ar c'heler.

  • gell .1
    gell .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Bai, fauve, roux.

    ●(1659) SCger 13b. cheual bay, tr. «marc'h guel, glas.» ●152b. marc'h guell, tr. «cheual bay.» ●(1732) GReg 75a. Bai, ou bay, qui est de couleur de chataigne, tr. «Guell.» ●Cheval bai, tr. «Marc'h guell. p. qesecq guell.» ●401b. Fauve, poil qui tire sur le roux, tr. «Guell.» ●Bêtes fauves, biches, cerfs, daims, chevreuils, à la difference des bêtes noires, comme les sangliers, ou rousses, comme le renard, tr. «Al loëzned guell.» ●833a. Roux, rousse, tr. «Guêll.» ●Poil roux, tr. «bléau guell.» ●(1744) L'Arm 24b. Bai, tr. «Guêll.» ●(1752) PEll 333. Ghell, tr. «Bai, couleur ; Basané.» ●Marc'h ghell, tr. «cheval bai, de couleur de chataigne.»

    ●(1857) CBF 97. va c'hazek c'hiel, tr. «ma jument baie.» ●98. Ho marc'h giel a zo klanv ? tr. «Votre cheval bai est malade ?» ●(1876) TDE.BF 225b. Gell, adj., tr. «Bai, brun.» 

    (2) sens fig. (en plt d'un coup) (?) Bon, solide (?).

    ●(1935) LZBl Du/Kerzu 191. Anez, e vefe tapet diwar an dremm meur a vazad yell.

    II. Adv. Ruz-gell : bai doré.

    ●(c.1718) CHal.ms i. bay-doré, tr. «ru-güel.»

  • gell .2
    gell .2

    m.

    (1) Couleur bai.

    ●(1752) PEll 333. Ghell, tr. «Bai, couleur ; Basané. On prononce après l'article ar-hiell.»

    (2) Ober e c'hell = (?) faire l'intéressant (?).

    ●(1964) BRUD 17/40. Setu aze eun andouillenn. Ankounahet en-eus ar brezoneg. Ya ! C'hoant en-eus d'ober e gell.

  • gell-brun
    gell-brun

    adj. =

    ●(1866) FHB 87/277b. eur marc'h guel-brun.

  • gell-du
    gell-du

    adj. Brun sombre, bistre.

    ●(1931) VALL 85b. Brun sombre, tr. «gell-du.»

  • gell-kistin
    gell-kistin

    adj. Châtain.

    ●(1732) GReg 157a. Chatain, poil entre le blond & le noir, tr. «guell-qistin.» ●(1744) L'Arm 342b. Rouan, tr. «Gùêll-quisstin.»

  • gell-melen
    gell-melen

     adj. Bai doré.

    ●(c.1718) CHal.ms i. bay-doré, tr. «guel-milene.»

  • gellaat
    gellaat

    v.

    (1) V. intr. Devenir plus brun.

    ●(1927) GERI.Ern 172. gellaat, tr. «devenir brun.» ●(1931) VALL 85b. Brunir, devenir brun, tr. «gellaat.»

    (2) V. tr. d. Rendre plus brun.

    ●(1927) GERI.Ern 172. gellaat, tr. «rendre brun.» ●(1931) VALL 85b. Brunir, rendre brun, tr. «gellaat.»

  • gellañ
    gellañ

    v.

    (1) V. intr. Brunir, devenir brun (noisettes, etc.).

    ●(1931) VALL 85b. Brunir, devenir brun, tr. «gella.» ●(1944) EURW I 25. Digas godelladou [kraoñ] d'ar gêr, o lakaat da c'hella.

    (2) V. tr. d. Rendre brun.

    ●(1931) VALL 85b. Brunir, rendre brun, tr. «gella.»

  • gellder
    gellder

    m. Couleur brune.

    ●(1931) VALL 85b. la couleur brune, tr. «gellder m.»

  • gellout
    gellout

    voir gallout

  • gelog
    gelog

    s. enfant. Chéri.

    ●(1919) DBFVsup 26a. gelog (Gr[oix]), s., tr. «(mon) chéri.»

  • geltad
    geltad

    m. –où Cri.

    ●(1919) DBFVsup 26a. geltad, m. tr. «cri, appel (Lang[uidic].» ●(1942) DHKN 18. chetu men goug é lezel de dremen ur geltad spontus.

  • geltadenn
    geltadenn

    f. –où Cri.

    ●(1919) DBFVsup 26a. geltaden, f. tr. «cri, appel (Lang[uidic].» ●(1942) DHKN 19. ur heltaden e saùè d'em divéz. ●(1949) ENRO 301. Ur c'heltadenn a laosk.

  • Geltaz
    Geltaz

    n. pr. Gildas. cf. Gweltaz

    ●(1940) DIHU 353/169. Brehed ha Geltaz, nezé, e zalhè en ti.

  • geltrenn
    geltrenn

    f. (habillement) Guêtre.

    ●(1876) TDE.BF 225b. Geltrenn, s. f., tr. «Guêtre ; pl. gueltr. On dit aussi gweltrenn.»

  • gelvel
    gelvel

    voir gervel

  • gelven
    gelven

    voir gervel

  • Gelveneg
    Gelveneg

    n. de l. Ar Gelveneg : Le Guilvinec.

    ●(1890) MOA 21a. Gilvinek.

    ●(1905) ALMA 17. Saint-Gilles, euz Gilvinek. ●64. Gwilvinec. ●(1916) KANTgelveneg I. Parrez ar Guilvinek. ●26. Kantik martolodet ar Guilvinec. ●(1922) BUBR 22/325. merdeidi Goayen, ar Gilvinek, Konk, Kemeled, Eusa. ●(1931) FHAB Genver 36. Merc'hed yaouank ar Gilvineg a ganas ar c'hantik.

  • gelver
    gelver

    voir gervel

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...