Recherche 'gel...' : 26 mots trouvés
Page 1 : de gel-1 (1) à gelver (26) :- gel .1gel .1
adj. Exact, ponctuel.
●(1919) DBFVsup 26a. gél (Guidel), adj., tr. «exact, ponctuel, attentif.» ●(1923) DIHU 139/193. Liés kentoh er ré e skriù en dra-sé d'emb e zo gél de strèuein, émesk en dud, gazeteu ha livreu gallek, mât, èl ma vè laret. ●(1932) DIHU 247/13. perpet gel d'obér é zevér. ●(1934) DIHU 275/67. émes er vugalé gelan de studial. ●(1936) DIHU 301/111. Engorto on é veet gél d'obér hou tevér.
- gel .2gel .2
coll. Choses de peu d'importance.
●(1957) DSGL 220. Nemed gél sort-sé, tr. «Que des pailles de cette sorte.»
- gelaou / gelaouedgelaou / gelaoued
coll. (zoologie) Sangsues.
●(1659) SCger 152b. guelaouen p guelou, tr. «sansuë.» ●(1752) PEll 333. Ghelaou, sing. Ghelaöuen, une Sangsuë. Latin Sanguisuga. Pluriel. Ghelaöuet.
●(1884) LZBt Meurzh 50. eur ruzelen dour hag hi leun a gilaoued.
●(1942) VALLsup 155a. Sangsue, tr. «col. gelou L[éon] (Perrot).»
- gelaouedgelaoued
voir gelaou
- gelaouenngelaouenn
f. –ed, –où (zoologie) Sangsue.
●(1464) Cms (d’après GMB 297). Guelouuenn, sangsue. ●(1499) Ca 102b. Guelouenn. g. sausue. l. hec hirudo / inis. ●(1633) Nom 49a-b. Hirudo, sanguisuga : sansuë : quelouen, guelouen.
●(1659) SCger 108a. sangsuë, tr. «guelaouen p. ennou.» ●152b. guelaouen p guelou, tr. «sansuë.» ●(1732) GReg 843b. Sangsue, ver aquatique, tr. «Guelaouënn. p. guelaouénned, guelaouënnou, guelaouëd, (Van[netois] gueléüen. guenehüenn. pp. ed, eü.» ●(1752) PEll 333. Ghelaou, sing. Ghelaöuen, une Sangsuë. Latin Sanguisuga. Pluriel. Ghelaöuet. ●(17--) CBet 589. Breman hoas en dour dous e hanvoan glesqueret, / Glasardet ha quirelaouen, ha neuse ar ranet, tr. «Dans l'eau douce, je nomme les grenouilles, les lézards, les sangsues, les rainettes.»
●(1846) DGG 469. evel ar c'hilaouennet pere n'en em zispegont nemet goude beza en em garguet a voäd. ●(1865) LZBt Here 40. kilaouenned a oa bet lakeet d'in. ●(1876) RECe III 235. à Lanrodec ür girlaoenn, une sangsue, pl. kirlao.
●(1901) EPLQ 17. kirlaoenn sangsue à Lanrodec. ●(1906) BOBL 14 avril 82/1c. Ar girlaouennou a zo anevaled spegus evel melved, hag a gaver en dour. ●(1914) DFBP 296b. sangsue, tr. «Girlaouen.»
- geleiñgeleiñ
voir goleiñ
- gelergeler
f.
(1) Cercueil.
●(1499) Ca 102. Gueler. g. biere a porter les mors.
●(1732) GReg 338b. Enchasser un mort, le mettre en sa chasse, tr. «lacqât ur c'horf maro èr guëler.» ●(1766) MM 286. dont da zigueri ar c'heler, tr. «vient ouvrir la châsse.»
●(1888) RECe ix 383. J'ai entendu ar c'heler, dans une chanson populaire du Léon : Penn ar c'heler eo daoulinet «il s'est agenouillé près de la bière». Cette forme indique un féminin, genre du gallois (g)elor.
(2) Catafalque.
●(1716) PEll.ms 552. Gheler, ou Ghelher, tr. «Lectique, banc et tréteaux qui servent à porter les corps morts pendant les cérémonies funebres. Ce mot est usité en Léon et Cornwaille.» ●(1752) PEll 333a. Ghelher, tr. «Lectique, bancs & trétaux, sur lesquels on pose les corps morts pendant les cérémonies funebres. On les nomme ainsi en Léon & Cornwaille.»
●(1867) FHB 127/181b. Pa deue corfou maro d'an ilis, e zee e qichen ar c'heler var lerc'h ar re a ioa e kaon. ●(1876) TDE.BF 225b. Gelc'her, s. m., tr. «Tréteaux funèbres dans les églises. On trouve ce mot écrit de plusieurs manières différentes :gueler, ouelerr, goueler, geler. Je ne sais auquel donner la préférence.»
●(1900) KAKE 31. Perac e soun kaon ar c'hleier – hirio, / Ha guisket e du ar geler ? ●(1917) KZVr 204 - 28/01/17. Geler (gwregel), gant an artikl, «ar c'heler»), catafalque, Lanniliz, Ploudalmezeau. ●(1930) FHAB Meurzh 113. Arched he gwaz, goulou koar enaouet en dro d'ezan, a oa renket brao, war ar c'heler, dirak an aoter vras. ●(1941) FHAB Du/Kerzu 94. pa vez ar c'horf war ar varv-skaon, pa vez en iliz, war ar c'heler.
- gell .1gell .1
adj.
I. Attr./Épith.
(1) Bai, fauve, roux.
●(1659) SCger 13b. cheual bay, tr. «marc'h guel, glas.» ●152b. marc'h guell, tr. «cheual bay.» ●(1732) GReg 75a. Bai, ou bay, qui est de couleur de chataigne, tr. «Guell.» ●Cheval bai, tr. «Marc'h guell. p. qesecq guell.» ●401b. Fauve, poil qui tire sur le roux, tr. «Guell.» ●Bêtes fauves, biches, cerfs, daims, chevreuils, à la difference des bêtes noires, comme les sangliers, ou rousses, comme le renard, tr. «Al loëzned guell.» ●833a. Roux, rousse, tr. «Guêll.» ●Poil roux, tr. «bléau guell.» ●(1744) L'Arm 24b. Bai, tr. «Guêll.» ●(1752) PEll 333. Ghell, tr. «Bai, couleur ; Basané.» ●Marc'h ghell, tr. «cheval bai, de couleur de chataigne.»
●(1857) CBF 97. va c'hazek c'hiel, tr. «ma jument baie.» ●98. Ho marc'h giel a zo klanv ? tr. «Votre cheval bai est malade ?» ●(1876) TDE.BF 225b. Gell, adj., tr. «Bai, brun.»
(2) sens fig. (en plt d'un coup) (?) Bon, solide (?).
●(1935) LZBl Du/Kerzu 191. Anez, e vefe tapet diwar an dremm meur a vazad yell.
II. Adv. Ruz-gell : bai doré.
●(c.1718) CHal.ms i. bay-doré, tr. «ru-güel.»
- gell .2
- gell-brun
- gell-du
- gell-kistin
- gell-melen
- gellaat
- gellañ
- gellder
- gelloutgellout
voir gallout
- gelog
- geltad
- geltadenn
- Geltaz
- geltrenngeltrenn
f. (habillement) Guêtre.
●(1876) TDE.BF 225b. Geltrenn, s. f., tr. «Guêtre ; pl. gueltr. On dit aussi gweltrenn.»
- gelvelgelvel
voir gervel
- gelvengelven
voir gervel
- GelvenegGelveneg
n. de l. Ar Gelveneg : Le Guilvinec.
●(1890) MOA 21a. Gilvinek.
●(1905) ALMA 17. Saint-Gilles, euz Gilvinek. ●64. Gwilvinec. ●(1916) KANTgelveneg I. Parrez ar Guilvinek. ●26. Kantik martolodet ar Guilvinec. ●(1922) BUBR 22/325. merdeidi Goayen, ar Gilvinek, Konk, Kemeled, Eusa. ●(1931) FHAB Genver 36. Merc'hed yaouank ar Gilvineg a ganas ar c'hantik.
- gelvergelver
voir gervel