Recherche 'geot...' : 38 mots trouvés
Page 1 : de geot (1) à geotus (38) :- geotgeot
coll. –où (botanique)
I. Herbe.
●(1633) Nom 233b. Ager scriptuarius : pasturage ou pasquis qu'on prend à loüage : an peuruan pe'n gueaut á coummerer diouz ferm. ●235a-b. Cespes viuus, gramineus cespes, viridis : blette de terre verde : taouarchen glas, mouden á douar á ve glas an gueaut.
●(1659) SCger 152a. gueauten, p. gueaut, tr. «herbe.» ●(1732) GReg 491a. Herbe, plante sans tige, que la terre produit d'elle-même, tr. «Guéaut. (à l'Isle d'Ouessant, guëlt. (Van[netois] guiaut. guéaut. yaut. (Bas-Leon. yéaut. H[aute Cor[nouaille] yaut. yot.» ●(1752) PEll 332. Gheaut, ou Gheäot, de deux syll. & dans la bouche de plusieurs, d'une seule. Après l'article Ar-hiaut, l'Herbe en général ; mais principalement celle qui est le pâturage des bêtes. ●(17--) TE 461. ol er guiaud glaz.
●(1849) LLB 385-386. Ne lausket ket er héot (…) / De greskein én ho park. ●(1856) VNA 18. de l'Herbe, tr. «Guiaud.» ●(1857) CBF 72. evel ar ieot er prad, tr. «comme l'herbe sur le pré.» ●91. Gant geot int maget ganen, tr. «Je les nourris d'herbe.» ●(1882) BAR 56. ar iaod a zo er prajou.
●(1909) BROU 242. (Eusa) Herbe, tr. «Guelt.» ●(1921) PGAZ 91. iaot da drouc'ha. ●(1929) FHAB Genver 11. ar geot ne raint droug ebet. ●(1932) ALMA 147. geot druz ha glaz (...) ne vezent ket touzet mat gant ar chatal korn.
II.
(1) Troc'hañ ar geot dindan seulioù ub. : couper l’herbe sous le pied de qqn.
●(1907) FHAB Here 231 (L) F. Cardinal. Lavaret a raffent (sic) an dud-se, ha n'eo ket eb abeg, e viche deuet er barrez da drouc'ha ar ieod dindan o seuliou (...) Nan, ar beleg ne c'hell kaout na micher na kemwerz anez tenna varnhan warizi ha kassoni.
(2) Treiñ he c'hein d'ar geot glas : copuler avec un homme.
●(1889) CDB 182 (T). Ari 'zo 'nn dimezelig er ger, / Na n'e karget d'ez-hi he faner : / Ma karjec'h, Janed, na vije ket, / Bean chomet er ger, pa oac'h pedet. / Me 'ro ma malloz d'ann dud a vor : / Ar re-zeo 'n euz kollet ma enor. / 'A m'am euz bet me kotillon c'hlaz, / Barz en bord ann od me he goneas, / Nag o tizrei ma c'hein d'ar ieot glaz / Ha ma bizej da veg ar groaz.
(3) Bezañ en e zour hag en e c'heot : voir dour.
- geot-an-nozgeot-an-noz
coll. (botanique) Dactyle.
●(1931) VALL 179a. Dactyle ; sorte de graminée, tr. «geot-an-noz col.»
- geot-ar-Werc'hezgeot-ar-Werc'hez
coll. (botanique)
(1) Baldingère faux roseau, ruban de la Vierge Phalaris arundinacea.
●(1928) GWAL 13/5. Geot, roudennet glas ha gwenn, a ziwan, em bro, e bleuñvegou ar binvidien ha war beziou ar re baour ; ne zigor enno bleuniou e mare ebet eus ar bloaz ; anvet e vezont geot ar Werc'hez. ●11. Ne zigor ket bleuniou e geot ar Werc'hez.
(2) Stellaire Stellaria holostea ; Valériane Valeriana officinalis.
●(1962) TDBP II 176. Geotenn ar Werhez, tr. «l'herbe de la Vierge (stellaire et herbe au chats, à Trédrez).»
- geot-bengeot-ben
coll. (agriculture)
(1) Herbe fine et tendre.
●(c.1836) COM vi moj. 8. dré ar ieod-ben. ●(1869) FHB 251/335a. foenneier geot ben. ●(1870) FHB 271/79b. Te hado (...) cals geot ben.
●(1917) KZVr 225 - 24/06/17. Geot-ben, tr. «herbe fine et tendre qui pousse au premier printemps au bord des ruisseaux, des fontaines, etc., Loeiz ar Floc'h.»
(2) Lande de coupe.
●(1931) VALL 162a. lande de coupe, tr. «geot-med.»
- geot-eost
- geot-flach
- geot-gall .1geot-gall .1
coll. (botanique) Sainfoin Onobrychis viciifolia.
●(1732) GReg 838b. Sain-foin, herbe, ou plante, tr. «Guéaud-gall.»
●(1869) FHB 244/279a. louzeyer o deus griziou hag a ya sonn enn douar, evel ar yeod-gall.
●(1931) VALL 671a. Sainfoin, tr. «geot-gall col. sg. geotenn-c'hall un brin de sainfoin.»
►geotenn-c'hall f.
●(1931) VALL 671a. Sainfoin, tr. «geot-gall col. sg. geotenn-c'hall un brin de sainfoin.»
- geot-gall .2
- geot-gallek
- geot-gwenngeot-gwenn
coll. (botanique) = (?) Holcus lanatus (?).
●(1906) BOBL 22 décembre 117/2d. Beza'zo eur ieoten hag a zo evel ar man, mad c'hoaz da ober gouzil. Ar ieoten man a zo hanvet ieot-gwen.
- geot-Italigeot-Itali
coll. (botanique) Ray-grass d'Italie Lolium multiflorum.
●(1929) FHAB Genver 11. ar geot Pariz barvek anvet ivez geot an Itali.
- geot-med
- geot-mellekgeot-mellek
coll. (botanique) Avoine à chapelet, chiendent à chapelet, a oignons Arrhernatherum elatius subsp. bulbosum.
●(1935) NOME 7. an doubennou (lire : daoubennou) boemmet gantañ, al lastez hag ar geot mellek a ziwane enno dizale.
- geot-Parizgeot-Pariz
coll. (botanique)
(1) Ray-grass Lolium sp.
●(1929) FHAB Genver 11. Mat e kavan touezia geot Pariz gand ar melchen. ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Geot-ruban, geot-Pariz = geotennou n'anavezan ket o ano e galleg.
(2) Geot-Pariz ordinal : ray-grass Lolium temulentum.
●(1929) FHAB Genver 11. (...) Daou seurt geot Pariz a zo : ar geot Pariz ordinal hag ar geot Pariz barvek.
(3) Geot-Pariz barvek : ray-grass Lolium multiflorum
●(1929) FHAB Genver 11. (...) Daou seurt geot Pariz a zo : ar geot Pariz ordinal hag ar geot Pariz barvek.
- geot-pennoù-gwenngeot-pennoù-gwenn
coll. (botanique) Houque laineuse.
●(1931) VALL 366a. Houlque laineuse, tr. «geot-pennou-gwenn col. sg. geotenn-penn-gwenn.»
►geotenn-pennoù-gwenn f.
●(1876) TDE.BF 302a. ieotenn pennou gwenn, s. f., tr. «Houque laineuse, plante.»
●(1931) VALL 366a. Houlque laineuse, tr. «geot-pennou-gwenn col. sg. geotenn-penn-gwenn.»
- geot-pennoù-tevgeot-pennoù-tev
coll. (botanique) Chiendent à brosettes ; dactyle pelotonné.
●(1931) VALL 120a. Chiendent à brossettes, tr. «geot-pennou-teo, geot-pennou-teñv col. sg. geotenn.»
►geotenn-pennoù-tev f.
●(1876) TDE.BF 302a. ieotenn pennou teo, s. f., tr. «Dactyle pelotonné.»
●(1931) VALL 120a. Chiendent à brossettes, tr. «geot-pennou-teo, geot-pennou-teñv col. sg. geotenn-pennou-teo, geotenn-pennou-teñv.»
- geot-realgeot-real
coll. (botanique) Lycopodium clavatum.
►geotenn-real f.
●(1920) FHAB Mezheven 361. Marvat e tigouezas d'in kerzet war ar yeoten real. ●(1962) TDBP II 176. Bez' a zo (bez' ez eus) eur heotenn hag a gelh : ar heotenn real (pe : ar wir-heotenn, pe : ar gour-heotenn), tr. «il y a une herbe qui enchante, qui rend amnésique ; (c'est) l'herbe royale (les noms bretons n'ont pas de correspondants en français ; personne ne connaît, du reste, cette herbe magique ; mais il y a encore des gens qui y croient).»
- geot-red
- geot-rubangeot-ruban
coll. (botanique) Baldingère faux roseau Phalaris arundinacea.
●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Geot-ruban, geot-Pariz = geotennou n'anavezan ket o ano e galleg.
- geot-saozgeot-saoz
coll. (botanique) Ray-grass anglais Lolium perenne.
●(1923) FHAB Gwengolo 352. Ar geot-saoz a zo da hada.
- geotageota
v.
I. V. intr.
(1) Chercher de l'herbe.
●(1499) Ca 128b. g. herber. b. gueuta.
●(1876) TDE.BF 226b. Geota, v. n., tr. «couper de l'herbe pour les bestiaux.»
II. V. tr. d.
(1) Donner (de l'herbe) aux bestiaux.
●(1732) GReg 491a. Donner de l'herbe aux bestiaux, tr. «Guéauta an chatal. yéauta an chatalou.»
●(1876) TDE.BF 226b. Geota, v. n., tr. «leur donner de l'herbe à manger [aux bestiaux].»
(2) Mettre à l'herbage.
●(1732) GReg 491a. Mettre les chevaux &c à l'herbe, tr. «Guéauta. pr. guéautet. yéauta. pr. et.»
- geotaer
- geotaj
- geotañ / geotatgeotañ / geotat
v. intr. Se former en herbe.
●(1752) PEll 332. Gheauta, Lat. Herbascere, devenir herbe ; dont le participe Gheautet devient fort en usage, quand on parle d'un lieu couvert d'herbe.
●(1876) TDE.BF 226b. Geota, v. n., tr. «Pousser en herbe.»
●(1977) LIMO 26 mars. geotad, tr. «se former en herbe.»
- geotaouad
- geotatgeotat
voir geotañ
- geoteggeoteg
f. –i Herbage.
●(1732) GReg 491a. Lieu abondant en herbes, tr. «Guéautecq.» ●(c.1785) VO 77. astennét én ur ùiautêq ital sol ur ùèn.
●(1849) LLB 62. Amen é kresk er gué ha peloh ur héoteg. ●(1878) BAY 13. géotek, tr. «Lieu plein d'herbes.»
●(1931) VALL 357b. Herbage, pâturage herbeux, tr. «geoteg f. pl. ou.»
- geotegañ
- geotegenngeotegenn
f. geoteged (botanique) Graminée.
●(1931) VALL 341b. Graminée, tr. «geotegenn f.» ●(les) graminées, tr. «geoteged.»
- geoteger
- geotekgeotek
adj. (en plt d'un endroit) Herbu, couvert d'herbe.
●(1732) GReg 492a. Herbu, uë, parlant des chemins, tr. «Guéautecq.» ●(1744) L'Arm 184a. Herbu, uë, tr. «Gueautêc.» ●(1752) PEll 332. Gheäotec & Geäotec, fertiles en pâturages.
●(1876) TDE.BF 226b. Geotek, v. n., tr. «Couvert d'herbe.»
●(1924) BILZbubr 42/974. war an torrod yeotek.
- geotenngeotenn
f. –où, geot
I.
A. Brin d'herbe.
●(1499) Ca 102a. Gueautenn. g. herbe.
●(1659) SCger 17b. brin d'herbe des champs, tr. «gueauten, pl. gueaut.» ●152a. gueauten, p. gueaut, tr. «herbe.» ●(1732) GReg 491a. Un brin d'herbe, tr. «Guéautenn. p. guéaut. yéautenn. p. yéaut. H[aute] Cor[nouaille] yautenn. p. yaut.» ●(1752) PEll 332. Gheauten, une herbe, un seul pied d'herbe.
●(1889) ISV 449. Er parc eleac'h ne deus ieoten.
●(1929) MANO 132. holl geotennou an douar.
B. [empl. comme coll.]
(1) Herbe.
●(1911) BUAZperrot 559. evel ar gliz-mintin var yeoten ar prajou. ●(1934) MAAZ 60. Er vuoh-man ne laka ket hé chonj de amhéliatat ér grienneu-man. Merhat é kav geti é ma ré galet er héotenn anehè.
(2) Varenne, terre inculte où l’on fait paître le bétail.
●(1744) L'Arm 396a. Varenne, tr. «Gùiauteenn.»
II. Bezañ kerzhet war beseurt geotenn : avoir de l’humeur. Cf. Bezañ kerzhet war beseurt louzaouenn.
●(1957) AMAH 143 (T) *Jarl Priel. Seul vui ma komze ha seul nebeutoc'h e teuen da verzout war beseurt geotenn en devoa kerzhet an deiz ma kouezhas warnañ al loariad-se.
- geotennek
- geotenniñ
- geotergeoter
m. –ion Marchand d'herbe.
●(1732) GReg 491b. Herbier, celui qui vend de l'herbe des prez aux marchez, tr. «Guéauter. p. guéautéryen.»
- geoterezgeoterez
f. –ed Marchande d'herbe.
●(1732) GReg 491b. Herbiere, celle qui vend de l'herbe des prez aux marchez, tr. «Guéauterès. p. guéauteresed.»
- geotetgeotet
adj. Couvert d'herbe.
●(1752) PEll 332. Gheauta, Lat. Herbascere, devenir herbe ; dont le participe Gheautet devient fort en usage, quand on parle d'un lieu couvert d'herbe.
- geotus