Recherche 'geotenn...' : 3 mots trouvés

• geotenn
  geotenn

  f. –où, geot

  I.

  A. Brin d'herbe.

  ●(1499) Ca 102a. Gueautenn. g. herbe.

  ●(1659) SCger 17b. brin d'herbe des champs, tr. «gueauten, pl. gueaut.» ●152a. gueauten, p. gueaut, tr. «herbe.» ●(1732) GReg 491a. Un brin d'herbe, tr. «Guéautenn. p. guéaut. yéautenn. p. yéaut. H[aute] Cor[nouaille] yautenn. p. yaut.» ●(1752) PEll 332. Gheauten, une herbe, un seul pied d'herbe.

  ●(1889) ISV 449. Er parc eleac'h ne deus ieoten.

  ●(1929) MANO 132. holl geotennou an douar.

  B. [empl. comme coll.]

  (1) Herbe.

  ●(1911) BUAZperrot 559. evel ar gliz-mintin var yeoten ar prajou. ●(1934) MAAZ 60. Er vuoh-man ne laka ket hé chonj de amhéliatat ér grienneu-man. Merhat é kav geti é ma ré galet er héotenn anehè.

  (2) Varenne, terre inculte où l’on fait paître le bétail.

  ●(1744) L'Arm 396a. Varenne, tr. «Gùiauteenn.»

  II. Bezañ kerzhet war beseurt geotenn : avoir de l’humeur. Cf. Bezañ kerzhet war beseurt louzaouenn.

  ●(1957) AMAH 143 (T) *Jarl Priel. Seul vui ma komze ha seul nebeutoc'h e teuen da verzout war beseurt geotenn en devoa kerzhet an deiz ma kouezhas warnañ al loariad-se.

• geotennek
  geotennek

  adj.

  (1) Herbu.

  ●(1744) L'Arm 184a. Herbu, uë, tr. «Gueautênnêc.»

  (2) Herbacé.

  ●(1931) VALL 357b. Herbacé, tr. «geotennek.»

• geotenniñ
  geotenniñ

  v. intr. Se former en herbe.

  ●(1927) GERI.Ern 173. geotenni, tr. «se former en herbe.» ●(1931) VALL 358a. se former en herbe, tr. «geotenni.»