Devri

Recherche 'gi...' : 56 mots trouvés

Page 1 : de gi-1 (1) à giton-1 (50) :
  • gi .1
    gi .1

    m. (marine) Gui.

    ●(1919) DBFVsup 26a. gi (Gr[oix]), tr. «pièce de bois qui soutient la voile par-dessus.» ●(1977) PBDZ 913. (Douarnenez) gant houmañ, n'hor bie ket gallet morse kas ar gi d'e boent, tr. «avec elle, nous n'aurions jamais pu établir correctement le gui.» ●hag e vie iset neuze ar gi, tr. «et alors on hissait le gui.»

  • gi .2
    gi .2

    s. (botanique) Gui.

    ●(1499) Ca 105b. Guy. g. guif de chesne.

  • giaz
    giaz

    voir diaz

  • gibeled
    gibeled

    m. –où Vrille. cf. gwimeled

    ●(1970) GSBG 44. (Groe) man gibeled, tr. «ma vrille (outil).»

  • giber
    giber

    m. Pièce d'une roue.

    ●(1744) L'Arm 342b. Roue (...) Esse, tr. «Guibér. m.»

  • gid
    gid

    m. Guide.

    ●(1633) Nom 205b. Menytrum : payement d'vn guide : paëamant vn guid, an salær en deuez vnan euit caçc pe discuez an hent da vn all.

  • gidas
    gidas

    adj.

    (1) Traitre.

    ●(1847) BDJ 63. he bokou ghidas. ●311. bed ghidas ha trubard.

    ●(1912) MMPM 140. mez gouzout a rit oc'h euz eur c'hlenved gidaz.

    (2) Taol gidas : Coup en traître.

    ●(1924) NFLO. traître. tu agis en traître avec moi, tr. «eun taol gidez a rêz d'in.» ●(1931) VALL 751a. un coup traître, tr. «eun taol-gidas.»

  • gidaz
    gidaz

    m. –ed Traitre.

    ●(1847) BDJ 5. petra 'reas ar ghidas. ●54. Iskariod ar ghidas. ●93. eun trubard, eur ghidas. ●94. pe fors din-me ghidas.

  • gidaziñ
    gidaziñ

    V. tr. d. Trahir.

    ●(1847) BDJ 99. Rac ne c'hidazer morçze en haner Map Doue.

  • Gidelloù
    Gidelloù

    n. de l. Ar Gidelloù (hauteur, Sizun).

    ●(1935) OALD 52/127. ez is, dre eur garrent sonn, da dapa hent Sant Riwall, o trei va c’hein d’ar Gidellou, d’ar Stamouezac’h ha d’al Labou.

  • gidone
    gidone

    m. Au gui l'an neuf. cf. eginane

    ●(1876) SBI II 170. Noz ar guidonne, tr. «la nuit du guidonné.»

  • gidoù
    gidoù

    plur. (harnachement) Guides (d'un cheval).

    ●(1907) VBFV.bf 24b. gideu, pl., tr. «guides (d'un cheval).»

  • gign-arar
    gign-arar

    m. (agriculture) Versoir de charrue.

    ●(1857) CBF 102. Gign alar, m., tr. «Versoir de la charrue.»

  • gignon
    gignon

    m. Guignon.

    ●(1874) FHB 507/295a. guignon e meus terrubl ; varnoc'h eo e cuezon atao.

  • gij
    gij

    interj. =

    ●(1934) MAAZ 165. er gazeg zu e vutumè du, du, goah eget forn bara erbet, hag e hré «gij» a bep tu. ●166. er gazeg zu de hrouifal sklintin, de huéhein «gij, gij» a glei hag a zeheu.

  • gijerezh
    gijerezh

    m. = (?).

    ●(1934) MAAZ 75. gijereh deur é tonet ar en tan.

  • gik
    gik

    m. cf. grik

    (1) Komz, seniñ gik : dire mot.

    ●(14--) Jer.ms 62. Myret na sonet guyc un gueryc byzvyquen, tr. « Prenez garde de ne dire rien, (pas) un seul petit mot jamais. » ●84. Myret na sonet guyc un gueric byzvyquen / A Iesu Nazaret nepret a goez nep den, / Dydan poan damany, querz pep try ho dyren / Da bezaff dystruget, ha crouguet mar grear quen., tr. Herve Bihan « Prenez garde de ne dire rien, (pas) un seul petit mot jamais / De Jésus de Nazareth, jamais au sur de personne, / Sous peine certes, assurément, trois par trois d’être conduits, / Pour être tués, et pendus, si on fait autrement ». ●(1557) B I 568. na compso quic (variante : guic) he doe lic bizhuiquen, tr. «elle ne parlera plus désormais de son mauvais Dieu.» ●(1575) M 106. Ne tal reuz den euzic, na son gic á sicour, tr. «Qu’importe la peine d’un homme terrible ? ou son appel à la rescousse.» ●1598. Hep son guic bizhuicquen, á caffout leuenez, tr. «Sans qu’il soit jamais le moindrement question de trouver de la joie.»

    (2) Mot ; point.

    ●(1575) M 2095. Neuse da reuseudic, nedeux guic á sicour, tr. «Alors au malheureux il n’y a point de secours.»

  • gildev
    gildev

    s. (botanique) Lierre.

    ●(1970) GSBG 31. (Groe) gildev, tr. «lierre.»

  • gildronet
    gildronet

    adj. Entortillé.

    ●(1929) MKRN 177. (Gourin, ar Faoued, Skaer) Gildronet… Entortillé ; cousu négligemment (Gildrôet).

  • gilhotin
    gilhotin

    f./m. –où

    (1) Guillotine.

    ●(1847) FVR 156. dre ar c'hillotin. ●373. Hag a gantchou noz ha mintin / Ez a tud d'ar c'hillotin. ●(1866) HSH 256. resolvet e oar da ober ur guillotin pehini a zicarje assamblez tregont pen bep taul. ●(1877) EKG I 7. maro dre ar c'hillotin. ●(1891) AGB 3-4. E Brest (…) e voe gwelet ar c'hillotin o labourat heb paouez.

    ●(1906) KANngalon C'hwevrer 48. kountel ar c'hillotin. ●(1907) PERS 217. lezel kountel ar gillotin da goueza var gouzoug he mab. ●(1909) MMEK 28. ar c'hillotin a voue savet var dachen ar foar. ●(1909) BOBL 16 janvier 212/2c. Ar gountell skiz euz ar gwilhotin. ●(1915) HBPR 177. Ar c'hillotin oa savet d'ar mare merket. ●179. Deuz an dribunal oa kaset d'ar c'hilhotin.

    (2) Guillotine de goémonier.

    ●(1960) GOGO 212. (Kerlouan, Brignogan) La faux, appelée falz hir et, plus souvent, ar čiḻotin (ar c'hilhotin) est l'instrument qui sert aux goémoniers munis du rôle d'équipage pour couper et haler à bord le goémon coupé en mer. ●(1972) BATZ 37. guillotine, faucille fixée à l’estrémité d’un long manche. ●(1987) GOEM 51. La prononciation du mot varie d'un endroit à l'autre : «gwilhotin» à Porspoder, «geyotin» à Kerlouan.

  • gilhotinañ
    gilhotinañ

    v.

    (1) V. tr. d. Guillotiner.

    ●(1794) ABR 1. ar rest dimes ar Famill Royal guillotinet pe forbaniset evel Laëron dimes ar Rouantelès.

    ●(1847) FVR 91. kaset da bariz e peleac'h e oent barnet d'ar maro, ha gillotinet (…) e oe c'hoaz gillotinet tri all. ●(1866) HSH 256. guillotina cant anter cant den bemdez. ●(1891) AGB 3. e Raozoun, e voe gillotinet 267 e 5 miz !

    ●(1915) HBPR 186. ar veleien oa bet guillotinet eno.

    (2) absol. Récolter du goémon à l'aide de l'outil nommé «guillotine».

    ●(1978) BZNZ 7. (Lilia-Plougernev) hag o c'hilhotinañ on bet ivez. ●19-20. En dounder e rankes gilhotinañ.

  • gilhotiner
    gilhotiner

    m. –ion Guillotineur.

    ●(1891) AGB 12. leveromp eur ger hebken euz ar «gillotiner».

  • Gilieg
    Gilieg

    hydronyme Ar Gilieg : Le Guillec (fleuve côtier, source à Saint-Vougay, embouchure à Sibiril).

    ●(1924) FHAB 334. el lec’h ma en em daol ar Gwillieg er mor.

  • gilvig
    gilvig

    s. (ornithologie) Puffin.

    ●(1970) GSBG 55. (Groe) gilvig, tr. «puffin (oiseau de mer).»

  • gimp
    gimp

    m. –où (habillement) Guimpe. cf. gwimpl

    ●(c.1718) CHal.ms ii. guimpe, tr. «guimp'.»

    ●(1831) RDU 110. er voèl, er guimpe hac er bandeàu.

    ●(1972) BSAf xcviii 346. Guimpe : anciennement fich ; plus récemment gimp, ar gimp, gimpchou. A Hanvec, le pluriel est gimpou.

  • gin .1
    gin .1

    adj., adv. & prép.

    I. Adj.

    (1) Contrariant.

    ●(17--) ST 350. Elec'h ma 'z euz tud fall n'ez euz nemet traou ghin, tr. «Où il y a de méchantes gens, il n'arrive que des choses fâcheuses.»

    (2) An tu gin : l'envers.

    ●(1732) GReg 356a. Envers, le vilain côté de l'étoffe, tr. «an tu guin.»

    ●(1925) DIHU 166/241. men dint deit de huélet en treu doh en tu gin.

    (3) War an tu gin : à l'envers.

    ●(1732) GReg 356a. Tourner à l'envers, une étoffe &c., tr. «trei var an tu guin.» ●Couché à l'envers, tr. «Gourvezet var an tu guin.»

    ●(1907) PERS 122. ar bed a zo troet var an tu gin. ●(1910) FHAB C'hwevrer 60. Ha Jakez kemeret he loa, trei anezi var an tu gin.

    II. A-c'hin.

    (1) Adv. À contresens.

    ●(1732) GReg 206a. A contre-poil, contre le sens ordinaire, tr. «a-c'hin.» ●786a. Rebours, le contrepoil, l'opposite, tr. «a c'hin.» ●Mettre les choses à rebours, tr. «Lacqaat an traou a c'hin.»

    ●(1893) IAI 54. ar re ne gavent ket deread krister an Novasianed, a gosteze re ir a-gin hag a roe ar pardoun abarz gouzout d'ar zur ha keuz en doa ar pec'her.

    (2) Loc. prép. A-c'hin d'ar blev : à contre-poil.

    ●(1928) GWAL 14/14. Ar marc'hadour a dremenas e zourn war gein al loen, a-c'hin d'ar bleo.

    III. Gwiskañ e vanegoù war an tu gin : voir manegoù.

  • gin .2
    gin .2

    m.

    (1) Mauvaise humeur.

    ●(1732) GReg 146b. Chagrin, mauvaise humeur, tr. «Guyn.»

    ●(1876) TDE.BF 227b. Gin, s. m., tr. «Mauvaise humeur.» ●(1890) MOA 297a. Mauvaise humeur, tr. «gin, m.»

    ●(1955) VBRU 43. n'eus na gin, na droukrañs, na kounnar war o zremm (sic).

    (2) Bezañ e benn e gin : être de mauvaise humeur.

    ●(1935) ANTO 70. An Itron O'Reilly, he fenn e-gin o welout ne erruemp ket, ha tremenet koulz koan, ne oa ket, diouz ma c'hrozmole, hec'h holl voc'h er gêr.

    (3) Ar gin : le contraire.

    ●(1847) FVR 192. ar gin 'zo c'hoarvezet.

  • gin-ouzh-gin
    gin-ouzh-gin

    adv.

    (1) (en plt de deux choses) Directement opposé.

    ●(1732) GReg 291b. Directement opposez, parlant de deux contraires, tr. «Guin-ouc'h-guin.»

    ●(1821) GON 232a. Gîn-ouc'h-gîn, tr. «directemment opposé.»

    (2) À rebours.

    ●(1867) BBZ III 116. Hogen he houarna gin-oc'h-gin, tr. «et il l'a ferré à rebours.»

  • ginadenn
    ginadenn

    f. –où Objection.

    ●(1911) FHAB Genver 1. Etre ar boblou eta, eur zell-du eur vech an amzer, eur c'hinaden avechou, hag echu tout. ●(1931) VALL 504b. Objection, tr. «ginadenn f.»

  • ginaj
    ginaj

    m. Ober ginaj =

    ●(1974) YABA 08/09.12. Dré gement-sé e kavè ur pèh rekinat doh en oll ; eh ober ginaj de ne vern più a zivout ne vern petra. ●(1974) LIMO 07 décembre. Ginaj, tr. «agaceries, taquineries.» ●(1980) LIMO 19 avril. ne talv ket er boén gobér ginaj eid ken distér tra.

  • ginañ
    ginañ

    v. intr.

    (1) Ginañ ouzh : être rechigné contre.

    ●(1944) VKST Ebrel 122. lakaat o c'houstians da voredi ha da c'hina ouz mouez an Aotrou Doue.

    ►sans compl.

    ●(1866) FHB 61/69a. Ober an dever eb guina. ●(1889) SFA 153. Fransez a c'hinaz : lavaret a rea n'oa ket boazet da brezek. ●(1890) MOA 297a. gina, v. n., tr. «se rechigner.» ●(1894) BUZmornik 320. Boleslas a c'hinaz eunn tammik oc'h he glevet.

    ●(1906) KANngalon Gwengolo 196. Hep gina ni a zento ouz he vouez. ●(1909) KTLR 35. Cheun a goumansaz gina. ●143. Dastum a garie, mez gina 'rea pa ranke dispign eur guennek.

    (2) Ginañ gant udb. =

    ●(1906) KPSA 63. gina a rin gant an nebeuta tra.

    (3) [empl. devant un v. amené par les prép. «da», «evit»] Ginañ da, evit ober udb. : rechigner à faire qqc.

    ●(1911) BUAZperrot 268. arabad gina evit gervel ar medisin. ●(1914) KANNgwital 137/404. An tadou ha mammou a anavez re vad ho dever (...) evit gina da lezer bugale ha sevicherezed da zont da dremen ar pevar dervez-se gant an Aotrou Doue. ●(1914) KANNgwital 144/483. ne c'hinaz morse evit mont d'al lec'h m'oa galvet.

    (4) Ginañ o : rechigner à.

    ●(1884) BUZmorvan 55. ar bourreo a c'hine o skei.

    ●(1911) BUAZperrot 648. Roët am eus d'eoc'h c'houeac'h dervez evit labourat ; miret am eus ar seizvet, hag e c'hiner ouz her rei d'in.

    (5) N'eus ket da c'hinañ : il n'y a pas à tergiverser.

    ●(1889) ISV 391. Cannad ar Pap a velaz n'oa ket da c'hina.

    (6) En ur c'hinañ : à contre-cœur.

    ●(1872) ROU 79a. A contre-cœur, tr. «en eur c'hina.» ●(1890) MOA 185a. Contre-cœur (à), tr. «en eur c'hina.»

  • Gindi
    Gindi

    hydronyme & n. de l. Ar Gindi : Le Guindy (affluent du Jaudy, source à Louargat).

    (1) Ar Gindi.

    ●(c.1866) GBI II 570. Me 'savo d'hec'h un tibidi / War grec'h, 'tre Leguer ha Guindi. ●(1867) BUE 146. mab da Jofroi, beuet er Gendi. ●(1867) BBZ III 98. Me a zavo d'hoc'h eunn ti-bedi, / War grec'h, etre Leger ha Gindi.

    ●(1900) (1928) CONS 187. e parrez « Priel », war ribl ar Guindi. ●(1914) ARVG Mae 79. ar Gindi, eman he mammen ouz troad ar Mene-Bre. ●(1925) FHAB Du 434. da dapout stêr al Leger, izeloc’h eget Ploubêr ; ac’hano e heuilhjomp ar Gendi betek Pedernek. ●(1935) ANTO 91. Erru er pleg-stêr ma kember eno Ar Yeody hag ar Gindy a-dal d’ar vrienn-se. ●(1954) VAZA 115. war ribl ar stêr Gindi. ●(1970) BHAF 48. Eun dra all a zedenne ahanom hoaz, evel an oll vugale, pe dost : an dour, ar revier, ar Gindi. Mond a raem d’he gweled da Bont-Albin. ●(1995) LMBR 92. E-kichenik, e Treglañviz, emañ penn ar Gindi hag ar Yeodi.

    (2) Prophétie populaire.

    ●(c.1866) GBI II 570. Me 'savo d'hec'h un tibidi / War grec'h, 'tre Leguer ha Guindi. ●note Luzel : « Le Guindi est une petite rivière qui se jette dans le Jaudy, à Tréguier. C'est à tort que M. De La Villemarqué a dit : / "Etre bek Leger hag Indy." / Je ne connais en Bretagne aucun cours d'eau du nom de 'Indy.' »

    ●(1867) BBZ III 98. Me a zavo d’hoc’h eunn ti-bedi, / War grec’h, etre Leger ha Gindi.

  • ginerezh
    ginerezh

    m. Mauvaise humeur.

    ●(1866) FHB 61/69a. ne zigassent d'an tieguez nemet guinerez ha trouz.

  • ginet
    ginet

    adj.

    (1) (en plt de qqn) Revêche, contrarié, chagrin.

    ●(1732) GReg 146b. Chagrin, triste, d'habitude, tr. «Guyned.» ●(1862) JKS 94. beva e peoc'h e-touez tud ginet. ●(1876) TDE.BF 228a. Ginet, adj., tr. «Qui est de mauvaise humeur.»

    ●(1889) ISV 278. hema a oa eur bugel kintuz ha ginet.

    ●(1912) MMPM 112. Ne velan en dro d'in na diwallerien na mistri ginet.

    (2) (en plt d'un sourire, d'une attitude) Contraint, forcé.

    ●(1870) FHB 272/86a. en eur ober eur mousc'hoarz ginet.

    ●(1909) FHB Gouere 197. na vezo ket red e kemerfac'h evit-se nag eun doare ginet, nag eun dremm mousklennet.

  • ginheñvel
    ginheñvel

    adv. Encore moins, tant s'en faut.

    ●(1710) IN I 297. Ar charite pe ar garantez e deveus aon na rancontre an droug, guinevel de glasq e zae.

  • ginidigezh
    ginidigezh

    voir ganedigezh

  • ginivelezh
    ginivelezh

    f. –ioù

    (1) Naissance, nativité.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 298). guiniualez. ●(1499) Ca 106a. Guiniuaelez. g. naisance. natiuite. ●(1633) Nom 224b. Dies natalis, natalis & natale, & natalitium : iour de la natiuité : dez an quiniuelez (lire : guiniuelez).

    ●(1659) SCger 82b. naissance, tr. «guinivelez.» ●(1727) HB 617. ar C'hinivelez eus ar Verc'hes. ●(1732) GReg 648b. Naissance, venuë au monde, tr. «Guinivélez.» ●(1752) PEll 337. Ghinivelez est un jour de Fête établi pour célébrer la Naissance de Notre-Seigneur, de la Sainte Vierge, & de Saint Jean-Baptiste. ●(1774) AC 23. goude o guinivelez, tr. «après leur naissance.»

    ●(1876) TDE.BF 228a. Ginivelez, s. f., tr. «Nativité, parlant de Jésus-Christ et de la Vierge.» ●(1877) BSA 19. goude ginivelez Ismerii.

    ●(1907) PERS 271. gouel Ginivelez ar Verc'hez. ●(1907) FHAB Gwengolo 194. ginivelez ar bed. ●(1909) FHAB Mezheven 161. Ma c'hellfe ar bugel compren araog he c'hinivelez. ●(1911) SKRS II 171. Da zeiz ha bloaz he c'henivelez. ●(1915) MMED 47. netteat eo bet diouz ar pec'hed orijinel araok he c'hinivelez. ●(1924) BILZbubr 37/808. a-rôk ginivelez ar pôtr.

    (2) Kraou ar c'hinivelezh : crêche de Noël.

    ●(1870) FHB 308/370b. ar chapel ma edo craou ar c'hinivelez enhi.

    (3) Crèche de Noël.

    ●(1942) VALLsup 43b. Crèche ; de Noel, tr. «Ginivelez f. («F. ha B.», Genver 1936).»

    (4) Enfantement.

    ●(1650) Nlou 299. QVenomp Nouel, vuhel ha frez, / Da mary he guynyuelez, tr. «Chantons noël humblement et clairement / à Marie pour son enfantement.»

    ●(1659) SCger 152b. guinivelez, tr. «enfantement.»

  • ginus
    ginus

    adj. Irritable.

    ●(1931) VALL 401b. d'un caractère irritable, tr. «ginus.»

  • gioc'h / kioc'h
    gioc'h / kioc'h

    m. /f. –ed (ornithologie) Bécassine.

    I.

    ●(1499) Ca 172a. Quioch. g. euagon.

    ●(1732) GReg 87b. Beccassine, oiseau passager, tr. «Qioc'h. p. qioc'hed. guioc'h. p. guioc'hed.» ●(1744) L'Arm 28b. Bécassine, tr. «Quioh.. hétt. f.»

    ●(1856) VNA 23. une Bécassine, tr. «ur Guyoh.» ●(1867) MGK 16. ar gioc'h, ar c'hrak-houad, ar c'haran.

    ●(1931) VALL 62b. Bécassine, tr. «gioc'h f. pl. –ed.» ●(1934) BRUS 251. Une bécassine, tr. «ur gioh –ed.» ●(1962) EGRH I 35. kioc’h f. -ed, tr. « bécassine (ha neket gioc’h). »

    II.

    (1) Treut evel ur gioc'h : très maigre.

    ●(1890) MOA 272 (L). Fort maigre, tr. J. Moal «treud-kioc'h.»

    ●(1912) MELU XI 212. Treut evel ur gioc'h, tr. E. Ernault «Maigre comme un bécassine.» ●(1917) LZBt Gouere 33 (T). Heben, kasti, treut evel eur gioc'h, a oa doanik meurbet. ●(1962) BRUD 16/25 (T) E. ar Barzhig. Hi e oa eun druez he gweled gand ar strujet fall e oa : evel eur gioh, ha gwenn evel eur houlaouenn-goar. ●(1962) TDBP Ia 36 (T). Fanch a zo arru treud 'vel eur gïoh, tr. J. Gros «François est devenu maigre comme une bécassine (comme un clou).» ●(1967) BRUD 26-27/37 (T) E. ar Barzhig. Hag e genseurt ? Treud evel eur gioh ha hir-hir an tamm anezañ. ●(1978) PBPP 2.2/294 (T-Plougouskant). Treut evel ur gioc'h, tr. J. le Du «maigre comme un coucou /le sens de kioc'h n'est pas connu/»

    (2) Kas da c'hwitellat kioc'hed : éconduire qqn.

    ●(1942) FHAB Mae/Mezheven 171 (Ki-Sant Vig) J.-L. Peron. Kas da c'houitella kioc'hed = éconduire quelqu'un.

    (3) Kas da c'hwitellat kioc'hed war gribell Menez Are : envoyer promener.

    ●(1908) KMAF 11 E. Crocq. Kerz da bourmen, pôtr koz ! Kerz da c'hwitellat kioc'hed war gribel Menez Are !

    (4) Kas da c'hwitelllat kioc'hed d'an dour-sav : envoyer promener.

    ●(1983) LBVR 104. Kerzh da c'hwitellat kioc'hed d'an dour-sav ! : da sutal !

    (5) Ober kof kioc'h : voir kof.

  • gioc'h-mor
    gioc'h-mor

    m./f. (ornithologie) Chevalier, pluvier.

    ●(1633) Nom 41b. Trochilus : beccasine de mer : queffelecq, pe guyocl (lire : guyoch) mor. ●Trochilius : beccassine de mer : guioch mor.

    ●(1659) SCger 13b-14a. becassine, tr. «guioc'h mor.» ●(1732) GReg 87b. Beccassine de mer, tr. «Qioc'h-vor. p. qioc'hed-vor. guioc'h-vor. p. guioc'hed-vor.»

    ●(1876) TDE.BF 347a. Kioc'h-vor, s. f., tr. «Bécassine de mer ; pl. kioc'hed-vor.»

    ●(1931) VALL 62b. Bécassine de mer, tr. «gioc'h-vor pl. gioc'hed-mor.»

  • girin
    girin

    voir irin

  • girlantenn
    girlantenn

    f. –où Guirlande.

    ●(1907) VBFV.fb 50b. guirlande, tr. «girlanden, f. (pl. neu).»

  • girzhier
    girzhier

    plur. de garzh

  • girzi
    girzi

    plur. de garz

  • gitaj
    gitaj

    m. Accoutrement.

    ●(1879) ERNsup 154. gitach, accoutrement, Trév[érec].

    ●(1931) VALL 6b. Accoutrement, tr. «gitaj T[régor] fam.»

  • gitañ
    gitañ

    v.

    (1) V. tr. d. Accoutrer, attifer, fagoter.

    ●(1879) ERNsup 154. gita, habiller, Trév[érec].

    ●(1931) VALL 6b. Accoutrer, tr. «gita T[régor].»

    (2) V. pron. réfl. En em c'hitañ : s'accoutrer.

    ●(c.1930) VALLtreg 977. Gitan : attifer ; on dit aussi stipan (Goelo) Biler. Gitañ, fagotter, habiller mal et sans goût (Goelo) en em c'hitañ, se fagotter (Even).

  • gitar
    gitar

    m. (musique) Guitare.

    ●(1857) LVH 215. mêlet-ean guet son er guittar ha guet hini er psalmeri.

  • gitenn
    gitenn

    f. Taquine.

    ●(1982) PBLS 561. (Langoned) gitenn, getenn, tr. «taquine (sbst.).»

  • gitet
    gitet

    adj. Attifé, fagoté.

    ●(1906-1907) EVENnot 1. (Ar Veuzid) Red e ve gwelet ar merc'hed se penoz e vent gitet.

  • giton .1
    giton .1

    m./f. –où, –ioù

    (1) (domaine militaire) Enseigne, étendard.

    ●(1633) Nom 190b. Signa, signa militaria, vesilla : enseignes, bannieres, estendarts : ansaingnou, banyerou, guittounou.

    ●(1732) GReg 213a. Cornette, étendart de cavalerie, tr. «Guiton. p. gitônou.» ●481a. Guidon, drapeau de cavalerie, tr. «Guiton. guitonou.» ●(1792) BD 3107. men voel ho guiton displeget, tr. «Je vois leur étendard déployé.»

    ●(1834) SIM 68. ur soudard Breton na guitta qet e c'hiton. ●(1847) MDM 329. ar c'hiton-trikolor. ●(1854) MMM 45. sevel a enep desân guiton ar revolt. ●(1869) SAG 152. Er brezeliou e zeuz atao gitoniou e penn an arme. ●261. Pep roue euz a eul lignez nevez (…) en deuz he c'hitoun, hag ar c'hitoun-ze a zizkuez d'an oll eo chenchet ar c'houarnamant en eur vro.

    ●(1872) DJL 43. Ha guelet zo bet eun toullad aneo o sevel baniel ar justiz enep kiten ar Garibaldi.

    (2) (marine) Pavillon.

    ●(1864) GBI II 176. Ho gitono 'zo liou d'ar gwad, / Ma mestrig paour, sinn da gombad !

    (3) (religion) Bannière d'église.

    ●(1889) ISV 77. ar guiton e doa douget en he dorn epad ar brosesion.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...