Devri

Recherche 'glaouenn...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de glaouenn (1) à glaouennin (3) :
  • glaouenn
    glaouenn

    f. –où, glaou

    I.

    (1) Morceau de charbon.

    ●(1499) Ca 92b. Glouenn. g. charbon. ●(c. 1501) Lv 236/134. glouen gl. carbo.

    ●(1659) SCger 150a. glaouen p. glaou, tr. «charbon.» ●(c.1680) NG 894. Euel bihannan gleuen zo ifern breman. ●(1732) GReg 152a. Charbon, tr. «Glaoüeñ. p. glaoü. Van[netois] gléüen. p. gléü.» ●(1752) PEll 344. Glo, Charbon. Sing. Gloen. plur. gloiou.

    ●(1876) TDE.BF 229a. Glaouenn, s. f., tr. «Un morceau de charbon ; pl. glaou, du charbon, des morceaux de charbon.» Glaou beo, des charbons enflammés. Glaou maro, des charbons éteints.»

    ●(1903) MBJJ 265. ru evel glaouenno.

    (2) figur. Émotion vive et pénible.

    ●(1931) VALL 250a. Émotion vive et pénible, tr. «glaouenn T[regor] f.» ●donner une émotion vive et pénible à, tr. «skei eur c'hlaouenn gant.» ●(1972) BAHE 75/9. Ur c’hlaouenn a santas Flavius en e galon : eno edo-hi, kenedus-meurbet…

    II.

    (1) Skeiñ ur c'hlaouenn en e galon : être très ému.

    ●(1895) GMB 261 (T). On dit à Quemper-Guézennec : evit an disterañ spoñt a sko ar c’hlaouen en em c’halon, à la moindre alarme je suis frappé comme d’un coup au cœur.

    ●(1931) VALL 136. Donner une commotion à qqn, tr. F. Vallée «skei eur c'hlaouenn gand u. b.» ●(1955) VBRU 159 (T) *Jarl Priel. Daou-ugent vloaz zo tremenet abaoe, met n'eus forzh pelec'h e tichañs dezhi adklevout hourrah, bep tro e sko adarre ur c'hlaouenn en he c'halon.

    (2) Bezañ gant ur c'hlaouenn ruz war e galon // Santout ur c'hlaouenn ruz en e galon : être très chagriné.

    ●(1970) BHAF 144 (T) E. ar Barzhig. Ha setu me chomet va-unan, evel eul lakez pikez, maleüruz ken eo posubl beza maleüruz, gand eur hlaouenn ruz war va halon. ●236. Eur hlaouenn a santas Mikael en e galon o weled broz du ar vamm.

  • glaouennet
    glaouennet

    adj. Carbonisé.

    ●(1867) FHB 135/247a. lod a ioa luduet, glaouennet.

    ●(1941) DIHU 357/233. ou horveu gleuennet.

  • glaouenniñ
    glaouenniñ

    v. intr. Se réduire en charbon.

    ●(1931) VALL 111b. se réduire en charbon, tr. «glaouenni.» ●se charbonner, tr. «glaouenni.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...