Devri

Recherche 'glaour...' : 16 mots trouvés

Page 1 : de glaour (1) à glaourus (16) :
  • glaour
    glaour

    m. (physiologie)

    (1) Bave.

    (1732) GReg 85b. Bave, salive, ou, écume qui coule de la bouche, tr. «glaour

    (1821) GON 233b. Glaouren, s. f., tr. «Bave, salive qui découle de la bouche. Glaire, humeur visqueuse. On dit aussi glaour, masc., dans le même sens.»

    (1986) CCBR 171. (Brieg) glaoua a rièlenn, tr. «de bave et de salive.»

    (2) Glaire.

    (1732) GReg 459a. Glaire, humeur visqueuse qui ne se detache qu'avec peine, tr. «Glaourenn. p. glaourennou, glaour

  • glaouraouiet
    glaouraouiet

    adj. Enroué.

    (1978) BAHE 97-98/19. Glaouraouiet : un den raouiet, karget e gorzailhenn.

  • glaoureg
    glaoureg

    m. –ed, glaoureion

    (1) Baveur.

    (1732) GReg 85b. Baveur, baveux, tr. «Glaourecq. p. glaoüreyen, glaoüregued

    (1821) GON 233b. Glaourek, s. m., tr. «Baveur. Pour le pl. du subst. glaouréien.» ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourek, s. m., tr. «Baveur, baveux.»

    (2) Glaireux.

    (1821) GON 233b. Glaourek, s. m., tr. «Glaireux. Pour le pl. du subst. glaouréien.» ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourek, s. m., tr. «glaireux.»

    (3) Bavard.

    (1876) TDE.BF 229b. Glaourek, s. m., tr. «bavard.»

    (1931) VALL 61b. Bavard, tr. «glaoureg pl. –eien

  • glaouregennez
    glaouregennez

    f. Baveuse.

    (1876) TDE.BF 229b. Glaouregennez, s. f., tr. «Baveuse, et aussi bavarde, qui parle tant qu'elle en bave.»

  • glaouregez
    glaouregez

    f. –ed Baveuse.

    (1876) TDE.BF 229b. Glaouregez, s. f., tr. «Baveuse, et aussi bavarde, qui parle tant qu'elle en bave.»

    (1924) FHAB Gouere 256. An eil, eur vaouez laouen, a oa glaouregez ha diegus.

  • glaouregezh
    glaouregezh

    f. Bave, médisance.

    (1862) BBR 40. Kals re bell oc'h euz gouzanvet (…) Peb goaperez, peb glaouregez, tr. «Ah ! vous-avez trop longtemps essuyé (…) les moqueries et la bave.»

  • glaourek
    glaourek

    adj.

    (1) Glaireux.

    (1732) GReg 459b. Glaireux, tr. «glaourek.» ●(1774) AC 39. Eun humor guen, glaourec, tr. «Une humeur blanche, glaireuse.» ●43. ar bera eus an dour glaourec a cresq, tr. «Les écoulemens glaireux augmentent.»

    (1821) GON 233b. Glaourek, adj., tr. «Glaireux.» ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourek, adj., tr. «glaireux.»

    (2) Baveur.

    (1821) GON 233b. Glaourek, adj., tr. «Baveux. Baveur.» ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourek, adj., tr. «baveur, baveux.»

    (3) Bavard.

    (1821) GON 233b. Glaourek, adj., tr. «Bavard.» ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourek, adj., tr. «bavard.»

    (1931) VALL 61b. Bavard, tr. «glaourek

    (4) (météorologie) Brumeux.

    (1929) MKRN 177. (Gourin, ar Faoued, Skaer) Glaourek… Baveux. Amzer glaourek, temps brumeux.

  • glaourenn
    glaourenn

    f. –où

    (1) Bave.

    (1659) SCger 13b. baue, tr. «glaouren.» ●(1732) GReg 85b. Bave, salive, ou, écume qui coule de la bouche, tr. «Glaourenn

    (1821) GON 233b. Glaouren, s. f., tr. «Bave, salive qui découle de la bouche. Glaire, humeur visqueuse. On dit aussi glaour, masc., dans le même sens.»

    (1906) KANngalon C'hwevrer 45. goloet (...) a c'hlaouren he vourrevien. ●(1908) FHAB Even 177-178. glaouren ar c'hi klanv. ●(1928) LEAN 46. ur vaouez koz dare da vervel, a oa o ronkellat, glaourenn o tont eus he genou. ●(1929) MANO 131. gand eun tamm glaourenn e tistrempas eun nebeut poultrenn.

    (2) Filet de bave.

    (1909) FHAB Genver 18. Stag ouz he beg eur c'hlaouren.

    (3) Mucus.

    (1906) KPSA 29. ar viskoulen a lez he glaouren war ar bleuniou, pa dremen warnezo.

    (4) Cyprine.

    (c.1842) MAR 35-38. Ma staoligenn / Na baoues ket da serri da zigerri, / Gant kalz glaourenn, / Oh ! ia, gant kalz glaourenn !

    (5) Glaire.

    (1732) GReg 459a. Glaire, humeur visqueuse qui ne se detache qu'avec peine, tr. «Glaourenn. p. glaourennou, glaour.»

    (1933) OALD 45/214. ar c'hlaouren a stank ar gornailhen.

  • glaourennañ
    glaourennañ

    voir glaourenniñ

  • glaourenneg
    glaourenneg

    m. glaourenneion

    (1) Glaireux.

    (1876) TDE.BF 229b. Glaourennek, s. m., tr. «glaireux.»

    (2) Baveur.

    (1867) FHB 119/117b. Sell, ar glaourennec so aze, eme Ian-Per. ●(1868) FHB 193/289a. Ha ne ket caz guelet glaourenneien evelse ? ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourennek, s. m., tr. «baveur, baveux.» ●(1889) ISV 366. Glaourenneg, evit laeron e kemerez ac'hanomp-ni ?

    (1958) BLBR 112/11. hag e c'hoarzent... Eur grampoezenn... eur glaourennog flêriuz ne gompren na sou na diha...

    (3) Bavard.

    (1876) TDE.BF 229b. Glaourennek, s. m., tr. «bavard.»

    (1931) VALL 61b. Bavard, tr. «glaourenneg pl. –eien

  • glaourennek
    glaourennek

    adj.

    (1) Glaireux.

    (1821) GON 233b. Glaourennek, adj., tr. «Glaireux.» ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourennek, adj., tr. «glaireux.»

    (2) Baveur.

    (1821) GON 233b. Glaourennek, adj., tr. «Baveux. Baveur.» ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourennek, adj., tr. «baveur, baveux.»

    (3) Bavard.

    (1821) GON 233b. Glaourennek, adj., tr. «Bavard.» ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourennek, adj., tr. «bavard.»

    (1931) VALL 61b. Bavard, tr. «glaourennek

  • glaourenniñ / glaourennañ
    glaourenniñ / glaourennañ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Baver.

    (1821) GON 233b. Glaourenni, v. n., tr. «Baver, jeter ou laisser tomber de la bave. Part. et

    (1943) VKST Genver-C'hwevrer 227. glaourenna, babouzat, evel melc'hod.

    (2) Baver d'envie, de dépit, etc.

    (1869) SAG 181. an droug-speret a rank neuze chom er meaz da c'halourenna. ●244. en devoa glaourennet meur-a-veac'h var lerc'h an danvez.

    (3) Bavasser.

    (1909) FHAB Eost 232. Evit Kou, da vihana ne vanke morse da c'hlaourenna var e berson.

    II. V. tr. d. =

    (1868) FHB 161/35b. glaourenni ar c'hontam e calon an hini n'en deus ket a skiant avoalc'h.

    (1924) ZAMA 195. he fri ruz o c'hlaourenni dour butun-malet.

  • glaourer
    glaourer

    m. –ion Baveur.

    (1659) SCger 13b. baueur, tr. «glaourer

  • glaouriasenn
    glaouriasenn

    f. –où Flambée.

    (1924) BUBR 48/1158. An tan-ze a steredenne evel ma ra eur c'hlaouriasenn er forn.

  • glaouriñ
    glaouriñ

    v. intr.

    (1) Baver.

    (1659) SCger 13b. bauer, tr. «glaouri.» ●(1732) GReg 85b. Baver, jetter de la bave, tr. «Glaoüra. glaoüri. ppr. glaoüret.» ●(1752) PEll 341. Glawri, tr. «baver.»

    (1821) GON 233b. Glaouri, v. n., tr. «Baver, jeter ou laisser tomber de la bave. Part. et.» ●(1876) TDE.BF 229b. Glaouri, v. n., tr. «Baver.»

    (1907) PERS 378. n'helle ket miret da c'hlaouri. ●(1986) CCBR 171. (Brieg) a hlavouri héo doua, tr. «bavaient, buvaient de l'eau.»

    (2) Baver d'envie.

    (1908) KMAF 36. e-doug ar zermon ez it gant eun toullad lakizien all da c'hlaouri dirak chopinadou an hostizien. ●(1927) TSPY 39. Hag etre m'emañ o c'hlaouri ouz ar gwer, emañ ive e c'hreg hag e vugale o c'hlaouri er gêr.

    (3) Glaouriñ gant an naon = bezañ gant an naon bras.

    (1868) FHB 169/102a. eun intanvez ha bugaligou hag a vezo red dezho glaouri gant an naoun. ●(1867) MGK 8. E rankit, enn ho stad, glaouri-du gant an naoun. ●(1869) FHB 237/217a. pe c'hlaouri gant an naoun.

    (1906) KANngalon Kerzu 268. beleien a villerou, hag a ranko glaouri gant an naoun. ●(1921) PGAZ 10. ho lezel da c'hlaouri gant an naoun. ●(1927) TSPY 39. Hag etre m'emañ o c'hlaouri ouz ar gwer, emañ ive e c'hreg hag e vugale (...) o c'hlaouri gant an naoun.

    (4) Glaouriñ gant ar c'hoant da : baver d'envie de.

    (1872) GAM 52. D'ar mare-ze e c'hlaoure gant ar c'hoant da gaout douarou all.

    (5) Glaouriñ gant an dienez : baver de misère.

    (1905) HFBI 64. obliget aliés da c'hlaouri gant an diénes.

    (6) Glaouriñ war udb. = teurel glaour war udb.

    (1868) FHB 189/262b. kement louzaouen a ro c'hoës mad (...) n'eus nemet glaouri varnezho, pe ho chocat hag ho lacaat var ar gouli.

  • glaourus
    glaourus

    adj. Glaireux.

    (1732) GReg 459b. Glaireux, tr. «Glaourus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...