Devri

Recherche 'glaour...' : 16 mots trouvés

Page 1 : de glaour (1) à glaourus (16) :
  • glaour
    glaour

    m. (physiologie)

    (1) Bave.

    ●(1732) GReg 85b. Bave, salive, ou, écume qui coule de la bouche, tr. «glaour.»

    ●(1821) GON 233b. Glaouren, s. f., tr. «Bave, salive qui découle de la bouche. Glaire, humeur visqueuse. On dit aussi glaour, masc., dans le même sens.»

    ●(1986) CCBR 171. (Brieg) glaoua a rièlenn, tr. «de bave et de salive.»

    (2) Glaire.

    ●(1732) GReg 459a. Glaire, humeur visqueuse qui ne se detache qu'avec peine, tr. «Glaourenn. p. glaourennou, glaour.»

  • glaouraouiet
    glaouraouiet

    adj. Enroué.

    ●(1978) BAHE 97-98/19. Glaouraouiet : un den raouiet, karget e gorzailhenn.

  • glaoureg
    glaoureg

    m. –ed, glaoureion

    (1) Baveur.

    ●(1732) GReg 85b. Baveur, baveux, tr. «Glaourecq. p. glaoüreyen, glaoüregued.»

    ●(1821) GON 233b. Glaourek, s. m., tr. «Baveur. Pour le pl. du subst. glaouréien.» ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourek, s. m., tr. «Baveur, baveux.»

    (2) Glaireux.

    ●(1821) GON 233b. Glaourek, s. m., tr. «Glaireux. Pour le pl. du subst. glaouréien.» ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourek, s. m., tr. «glaireux.»

    (3) Bavard.

    ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourek, s. m., tr. «bavard.»

    ●(1931) VALL 61b. Bavard, tr. «glaoureg pl. –eien.»

  • glaouregennez
    glaouregennez

    f. Baveuse.

    ●(1876) TDE.BF 229b. Glaouregennez, s. f., tr. «Baveuse, et aussi bavarde, qui parle tant qu'elle en bave.»

  • glaouregez
    glaouregez

    f. –ed Baveuse.

    ●(1876) TDE.BF 229b. Glaouregez, s. f., tr. «Baveuse, et aussi bavarde, qui parle tant qu'elle en bave.»

    ●(1924) FHAB Gouere 256. An eil, eur vaouez laouen, a oa glaouregez ha diegus.

  • glaouregezh
    glaouregezh

    f. Bave, médisance.

    ●(1862) BBR 40. Kals re bell oc'h euz gouzanvet (…) Peb goaperez, peb glaouregez, tr. «Ah ! vous-avez trop longtemps essuyé (…) les moqueries et la bave.»

  • glaourek
    glaourek

    adj.

    (1) Glaireux.

    ●(1732) GReg 459b. Glaireux, tr. «glaourek.» ●(1774) AC 39. Eun humor guen, glaourec, tr. «Une humeur blanche, glaireuse.» ●43. ar bera eus an dour glaourec a cresq, tr. «Les écoulemens glaireux augmentent.»

    ●(1821) GON 233b. Glaourek, adj., tr. «Glaireux.» ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourek, adj., tr. «glaireux.»

    (2) Baveur.

    ●(1821) GON 233b. Glaourek, adj., tr. «Baveux. Baveur.» ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourek, adj., tr. «baveur, baveux.»

    (3) Bavard.

    ●(1821) GON 233b. Glaourek, adj., tr. «Bavard.» ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourek, adj., tr. «bavard.»

    ●(1931) VALL 61b. Bavard, tr. «glaourek.»

    (4) (météorologie) Brumeux.

    ●(1929) MKRN 177. (Gourin, ar Faoued, Skaer) Glaourek… Baveux. Amzer glaourek, temps brumeux.

  • glaourenn
    glaourenn

    f. –où

    (1) Bave.

    ●(1659) SCger 13b. baue, tr. «glaouren.» ●(1732) GReg 85b. Bave, salive, ou, écume qui coule de la bouche, tr. «Glaourenn.»

    ●(1821) GON 233b. Glaouren, s. f., tr. «Bave, salive qui découle de la bouche. Glaire, humeur visqueuse. On dit aussi glaour, masc., dans le même sens.»

    ●(1906) KANngalon C'hwevrer 45. goloet (...) a c'hlaouren he vourrevien. ●(1908) FHAB Even 177-178. glaouren ar c'hi klanv. ●(1928) LEAN 46. ur vaouez koz dare da vervel, a oa o ronkellat, glaourenn o tont eus he genou. ●(1929) MANO 131. gand eun tamm glaourenn e tistrempas eun nebeut poultrenn.

    (2) Filet de bave.

    ●(1909) FHAB Genver 18. Stag ouz he beg eur c'hlaouren.

    (3) Mucus.

    ●(1906) KPSA 29. ar viskoulen a lez he glaouren war ar bleuniou, pa dremen warnezo.

    (4) Cyprine.

    ●(c.1842) MAR 35-38. Ma staoligenn / Na baoues ket da serri da zigerri, / Gant kalz glaourenn, / Oh ! ia, gant kalz glaourenn !

    (5) Glaire.

    ●(1732) GReg 459a. Glaire, humeur visqueuse qui ne se detache qu'avec peine, tr. «Glaourenn. p. glaourennou, glaour.»

    ●(1933) OALD 45/214. ar c'hlaouren a stank ar gornailhen.

  • glaourennañ
    glaourennañ

    voir glaourenniñ

  • glaourenneg
    glaourenneg

    m. glaourenneion

    (1) Glaireux.

    ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourennek, s. m., tr. «glaireux.»

    (2) Baveur.

    ●(1867) FHB 119/117b. Sell, ar glaourennec so aze, eme Ian-Per. ●(1868) FHB 193/289a. Ha ne ket caz guelet glaourenneien evelse ? ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourennek, s. m., tr. «baveur, baveux.» ●(1889) ISV 366. Glaourenneg, evit laeron e kemerez ac'hanomp-ni ?

    ●(1958) BLBR 112/11. hag e c'hoarzent... Eur grampoezenn... eur glaourennog flêriuz ne gompren na sou na diha...

    (3) Bavard.

    ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourennek, s. m., tr. «bavard.»

    ●(1931) VALL 61b. Bavard, tr. «glaourenneg pl. –eien.»

  • glaourennek
    glaourennek

    adj.

    (1) Glaireux.

    ●(1821) GON 233b. Glaourennek, adj., tr. «Glaireux.» ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourennek, adj., tr. «glaireux.»

    (2) Baveur.

    ●(1821) GON 233b. Glaourennek, adj., tr. «Baveux. Baveur.» ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourennek, adj., tr. «baveur, baveux.»

    (3) Bavard.

    ●(1821) GON 233b. Glaourennek, adj., tr. «Bavard.» ●(1876) TDE.BF 229b. Glaourennek, adj., tr. «bavard.»

    ●(1931) VALL 61b. Bavard, tr. «glaourennek.»

  • glaourenniñ / glaourennañ
    glaourenniñ / glaourennañ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Baver.

    ●(1821) GON 233b. Glaourenni, v. n., tr. «Baver, jeter ou laisser tomber de la bave. Part. et.»

    ●(1943) VKST Genver-C'hwevrer 227. glaourenna, babouzat, evel melc'hod.

    (2) Baver d'envie, de dépit, etc.

    ●(1869) SAG 181. an droug-speret a rank neuze chom er meaz da c'halourenna. ●244. en devoa glaourennet meur-a-veac'h var lerc'h an danvez.

    (3) Bavasser.

    ●(1909) FHAB Eost 232. Evit Kou, da vihana ne vanke morse da c'hlaourenna var e berson.

    II. V. tr. d. =

    ●(1868) FHB 161/35b. glaourenni ar c'hontam e calon an hini n'en deus ket a skiant avoalc'h.

    ●(1924) ZAMA 195. he fri ruz o c'hlaourenni dour butun-malet.

  • glaourer
    glaourer

    m. –ion Baveur.

    ●(1659) SCger 13b. baueur, tr. «glaourer.»

  • glaouriasenn
    glaouriasenn

    f. –où Flambée.

    ●(1924) BUBR 48/1158. An tan-ze a steredenne evel ma ra eur c'hlaouriasenn er forn.

  • glaouriñ
    glaouriñ

    v. intr.

    (1) Baver.

    ●(1659) SCger 13b. bauer, tr. «glaouri.» ●(1732) GReg 85b. Baver, jetter de la bave, tr. «Glaoüra. glaoüri. ppr. glaoüret.» ●(1752) PEll 341. Glawri, tr. «baver.»

    ●(1821) GON 233b. Glaouri, v. n., tr. «Baver, jeter ou laisser tomber de la bave. Part. et.» ●(1876) TDE.BF 229b. Glaouri, v. n., tr. «Baver.»

    ●(1907) PERS 378. n'helle ket miret da c'hlaouri. ●(1986) CCBR 171. (Brieg) a hlavouri héo doua, tr. «bavaient, buvaient de l'eau.»

    (2) Baver d'envie.

    ●(1908) KMAF 36. e-doug ar zermon ez it gant eun toullad lakizien all da c'hlaouri dirak chopinadou an hostizien. ●(1927) TSPY 39. Hag etre m'emañ o c'hlaouri ouz ar gwer, emañ ive e c'hreg hag e vugale o c'hlaouri er gêr.

    (3) Glaouriñ gant an naon = bezañ gant an naon bras.

    ●(1868) FHB 169/102a. eun intanvez ha bugaligou hag a vezo red dezho glaouri gant an naoun. ●(1867) MGK 8. E rankit, enn ho stad, glaouri-du gant an naoun. ●(1869) FHB 237/217a. pe c'hlaouri gant an naoun.

    ●(1906) KANngalon Kerzu 268. beleien a villerou, hag a ranko glaouri gant an naoun. ●(1921) PGAZ 10. ho lezel da c'hlaouri gant an naoun. ●(1927) TSPY 39. Hag etre m'emañ o c'hlaouri ouz ar gwer, emañ ive e c'hreg hag e vugale (...) o c'hlaouri gant an naoun.

    (4) Glaouriñ gant ar c'hoant da : baver d'envie de.

    ●(1872) GAM 52. D'ar mare-ze e c'hlaoure gant ar c'hoant da gaout douarou all.

    (5) Glaouriñ gant an dienez : baver de misère.

    ●(1905) HFBI 64. obliget aliés da c'hlaouri gant an diénes.

    (6) Glaouriñ war udb. = teurel glaour war udb.

    ●(1868) FHB 189/262b. kement louzaouen a ro c'hoës mad (...) n'eus nemet glaouri varnezho, pe ho chocat hag ho lacaat var ar gouli.

  • glaourus
    glaourus

    adj. Glaireux.

    ●(1732) GReg 459b. Glaireux, tr. «Glaourus.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...