Devri

Recherche 'glin...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de glin (1) à glinwisk (8) :
  • glin
    glin

    m./f. (anatomie) d. daoulin, daoulinoù

    (1) Genou.

    (1499) Ca 71a. g. genoilz vide in glin. ●92a. Glin. g. genoil. ●(c.1500) Cb. [querzet] qui va a genoulx. b. nep a querz oar e daoulin. ●(1530) Pm 102b (Tremenuan). Neuse ez stousont piz tizmat / Dan nouglynou en vn couhat, tr. «Alors ils se prosternèrent tous vite / A genoux, en un instant.» ●(1621) Mc 110. oz derchel an daou dorn croaset voar pennou'n daou glin. ●(1633) Nom 27b. Suffrago ; le iarret des iambes de derriere, à l'endroit des genoux de devant, és bestes ; iarritell an diuar á dref, oz hars an daouglin á raoc, en chatal. ●(1650) Nlou 40. Voar é daouglin, tr. «à genoux.»

    (1659) SCger 62a. genouil, tr. «glin, p. daoulin.» ●150a. glin, tr. «genoux.» ●daoulin, tr. «les genoux.» ●(1732) GReg 455b. Genou, tr. «Glin.» ●Les genoux, les deux genoux, tr. «Daoulin. an daoulin. an naoulin. Van[netois] en dëulin.» ●Être à genoux, tr. «beza var bennou e zaoulin.» ●Qui a un genou à terre, tr. «war ur c'hlin.» ●(1744) L'Arm 8b. S'agenouiller, tr. «Stouyein ou Stouy ar enn eulin.» ●(1752) BS 8-9. A guelet a rêr den ebet o stouet var e daoulin evit o fidi ? ●(1790) MG 77. hum laquad ar en eulin. ●(17--) TE 390. Ean e stouyas enta ar ur hlin.

    (1849) LLB 183. én earh bet en deuhlin. ●(1860) BAL 217. e savas var e daoulin. ●(1879) BAN 225. ar c'hlin glanv. ●(1880) SAB 76. e pleg ur c'hlin da adori ur veis all. ●(1889) ISV 197. Loiza a goez var he daoulin, he daouarn pok ha pok.

    (1907) PERS 364. Ar re [an dud] a zo a blas, a bep tu d'an hent hag en tiez, a gouez d'an daoulin evel p'o divije c'hoant da gaout, eur vech c'hoaz, bennoz an Aot. Person. ●(1911) SKRS II 222. Sevel a ra dioc'htu divar he zaoulin. ●(1918) BNHT 5. hé glin e oé ker foèuet. ●(1929) FHAB Mae 173. war bennou o daoulin. ●(1936) PRBD 19. oc'h en em dreina war e zaoulin.

    (2) Coude.

    (1921) GRSA 201. ru tan en arzorn betag er glin.

  • glin-brec'h / glin ar vrec'h
    glin-brec'h / glin ar vrec'h

     m. (anatomie) Coude.

    (c.1718) CHal.ms i. S'accouder, tr. «posein e linieu, e linieu ureh ar un dra bennac, bruchein.» ●(1744) L'Arm 5b. S'accouder, tr. «Um apoéein ar er hlein-bréh.» ●79b. Coude, pli du bras, tr. «Clin bréh. m.» ●(1745) BT 326. bét er glin-bréh, tr. «jusqu'au coude.»

    (1863) MBF 16. er glin breh, tr. «le coude.»

    (1906) HIVL 162. Gargam e saù ar é glinieu bréh. ●(1907) BSPD II 25. mercheu hé deuhlin ha ré hé hlineu bréh. ●(1914) MAEV 185. Alkodi a reas diou c'hlin e zivreac'h war an daol. ●(1955) BGUE 37/17. me hansortéz e hras dein un taol glin-breh. ●(1970) GSBG 208. (Groe) lin-brec'h (m.) du[el] daoulin-brec'h, tr. «coude.» ●209. lin ma brec'h, tr. «mon coude.»

  • glin-gar / glin ar c'har
    glin-gar / glin ar c'har

     m. (anatomie) Pli du genou.

    (1732) GReg 455b. Genou, tr. «Van[netois] clin-gar.» ●(1744) L'Arm 79b. Pli du genou, tr. «Clin garre. »

  • glinad
    glinad

    m. –où (pathologie) Mal au genou.

    (1931) VALL 333b. mal au genou, tr. «glinad m.»

  • glinañ
    glinañ

    v. intr. S'agenouiller (sur un genou).

    (1931) VALL 334a. mettre un genou à terre, tr. «glina.» ●(1936) DIHU 302/128. M'em es glinet hepkén ar ur maen bihan.

  • glinata
    glinata

    v. tr. d. Coudoyer.

    (c.1718) CHal.ms i. coudoyer, tr. «Elinatein, ou, glinatein

  • glinet
    glinet

    adj. Qui a un genou à terre.

    (1732) GReg 455b. Qui a un genou à terre, tr. «Glinet

  • glinwisk
    glinwisk

    m. –où Genouillère.

    (1931) VALL 334a. Genouillère (armure, vêtement), tr. «glinwisk m.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...