Devri

Recherche 'gloaz...' : 9 mots trouvés

Page 1 : de gloaz (1) à gloazus (9) :
  • gloaz
    gloaz

    f./m. –ioù

    I. (au physique)

    (1) Blessure.

    ●(1878) EKG II 24. abaoue m'oan en em lakeat da vale, oa digoret ar glaz.

    (2) Souffrance.

    ●(1659) SCger 150a. gloas, tr. «douleur.» ●(1688) MD II 40. gant clas a g'hloâs. ●(17--) TE 8. laqueit hé bugalé ér béd guet er brassan gloès. ●477. Ne vou mui na marhue, na ouilereah, na criereah, na gloæz, na poén.

    ●(1838) OVD 119. Ur gueah vam é gulevoud e souffre gloès hilleih. ●220. er gloès a glinhuédeu ruste. ●272. nac en trebille, nac er hloès, nac er marhue. ●(1854) PSA I 139. hui e laquou buglé ér béd guet gloès. ●(1876) TDE.BF 231b. Gloaz, s. f., tr. «Douleur, souffrance ; pl. gloasiou.» ●(1889) ISV 80. Biscoas den ne dremenaz ar Raz / Ep m'en dije aoun pe c'hlaz.

    II. (au moral)

    (1) Souffrance, douleur, détresse.

    ●(1744) L'Arm 116b. Douleur, affliction, tr. «Glouêss.» ●(17--) TE 58. Chonge e zai hoah de Jacob ag er hloès en doai bet gùéharal a p'en doai collét é vab Jogeb. ●ou brassan gloès e oai gùélèt en ou doai reit int memb en taul ag er marhue d'où bugalé.

    ●(1844) DMB 4. Nep tu meit gloès !, tr. « De tous côtés, rien que douleurs ! » ●6. Oh ! péh confort a vehé d’ein, ém gloès, / Larèt : Jesus, pe zei d’ein en ankeu, tr. « Dans ma détresse, lorsqu’arriveront les angoisses de la mort, / Oh ! quelle force j’aurai en répétant Jésus ! »

    ●(1913) AVIE 305. Koéh e hra én dristé hag ér gloéz.

    (2) Bezañ e gloaz : souffrir.

    ●(c.1802-1825) APS 102-103. hemb hou caranté e vein é gloès perpet.

    (3) (religion) Ar seizh gloaz : les septs douleurs.

    ●(1744) L'Arm 117a. Les septs douleurs, tr. «Er seih gloêss ou glouêss.»

  • gloazadenn
    gloazadenn

    f. –où

    (1) Douleur vive causée par un coup.

    ●(1952) LLMM 31/56. (Douarnenez) Blazadenn gg. poan vras war-lerc'h ur stokadenn. Ur vlazadenn am eus bet. ●(1977) PBDZ 704. (Douarnenez) ur vlazadenn, tr. «une douleur vive causée par un coup.»

    (2) Foulure.

    ●(1983) PABE 147. (Berrien) gloazadenn, tr. «foulure, blessure.»

    (3) Blessure.

    ●(1942) VALLsup 21b. Blessure, tr. «gloazadenn f.» ●(1939) MGGD 24. ar c'hloazadenn en devoa graet d'ezañ taol kleze e verc'h.

    (4) Sens fig. Ober ur c'hloazadenn da : faire une entorse à.

    ●(1924) FHAB Genver 32. heb ober morse an distera gloazadenn da reolennou ar muzikerez.

  • gloazadur
    gloazadur

    m. –ioù Blessure.

    ●(c.1500) Cb 153a. [pistigaff] g. collision. b. gloasadur.

    ●(1931) VALL 69b-70a. Blessure, tr. «gloazadur m.»

  • gloazañ
    gloazañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Blesser.

    ●(c.1500) Cb 153a. [pistigaff]. ga. blecer. b. gloasaff.

    (2) Faire mal à.

    ●(1659) SCger 75b. faire mal a quelqu’vn, tr. «gloaza vre benac.» ●150a. gloasa, tr. «apporter douleur.» ●(1732) GReg 98b. Incommoder de façon à être presque blessé, tr. « glasa. pr. glaset. gloasa. pr. gloaset. »

    ●(1876) TDE.BF 231b. Gloaza, v. a., tr. «Causer de la douleur physique.»

    ●(1908) PIGO ii 63. Ma fenn !… emeon, a c’hlaz ac’hanon.

    II. V. pron. réci. En em c’hloazañ : s’entreblesser.

    ●(c.1500) Cb 153a [pistigaff]. g. entreblecer. b. enem gloasaff.

  • gloazenn
    gloazenn

    f. –où Forte douleur.

    ●(1861) BELeu 46. A pe dremeiné ur hloésen benac a ziar nehou. ●50. arlerh ma passas er hloésen-cé a ziar nehou.

    ●(1941) FHAB Meurzh/Ebrel 36. (Skrignag) Gloazenn = forte douleur : «Me 'm [eus] bet eur c'hloazenn aze !»

  • gloazer
    gloazer

    m. –ion Celui qui blesse un autre.

  • gloazet
    gloazet

    adj.

    (1) Blessé.

    ●(c.1500) Cb 153a [pistigaff]. g. affole. b. gloaset.

    ●(1877) EKG I 292. prederia an dud glazet epken. ●(1890) MOA 103a. accident de personne, tr. «eunn den gloazet.»

    ●(1916) KANNlandunvez 58/412. An Emgleo evit an dud glazet er vrezel en deuz dija bet aluzen 30.000 lur. ●(1931) VALL 69b. Blessé, tr. «gloazet.» ●(1977) PBDZ 716. (Douarnenez) an daou zen gloazet, tr. «les deux hommes blessés.»

    ►[empl. comme subst.]

    ●(1877) EKG I 293. Lakaat a rechont an daou c'hlazet var an douar.

    (2) Ar re c’hloazet : les blessés.

    ●(1942) DRAN 78. Kravazourien a ra dija war dro ar re c’hloazet.

    (3) Malade.

    ●(14--) N 1214. Hon chatal bras aioa gloaset, tr. Herve Bihan (cf. DEBM 295) « Notre gros bétail était malade. »

  • gloaziad
    gloaziad

    m. gloazidi Blessé.

    ●(1919) BUBR 6/162. daou pe dri vedesin o tont hag o vont en-dro da eun toullad gloazidi. ●(1931) VALL 69b. (un) blessé, tr. «gloaziad m. pl. –zidi.»

  • gloazus
    gloazus

    adj.

    (1) Douloureux, qui cause de la douleur.

    ●(1790) Ismar 259. Er Circoncision e oai ur ceremoni gloæsus ha méhus.

    ●(1856) GRD 219. Un ær é poénieu er purgatoér e zou gloésussoh eid ol er poénieu e hellér andur ér bed-men.

    ●(1926) FHAB Eost 286. Tostait, va Mamm, eme Jezuz, / Echu eo hon doaniou gloazuz.

    (2) Douloureux, qui exprime la douleur.

    ●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 32. tauleu cri gloésus hag hirvoudeu clêmmus.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...