Devri

Recherche 'gloaz...' : 9 mots trouvés

Page 1 : de gloaz (1) à gloazus (9) :
  • gloaz
    gloaz

    f./m. –ioù

    I. (au physique)

    (1) Blessure.

    (1878) EKG II 24. abaoue m'oan en em lakeat da vale, oa digoret ar glaz.

    (2) Souffrance.

    (1659) SCger 150a. gloas, tr. «douleur.» ●(1688) MD II 40. gant clas a g'hloâs. ●(17--) TE 8. laqueit hé bugalé ér béd guet er brassan gloès. ●477. Ne vou mui na marhue, na ouilereah, na criereah, na gloæz, na poén.

    (1838) OVD 119. Ur gueah vam é gulevoud e souffre gloès hilleih. ●220. er gloès a glinhuédeu ruste. ●272. nac en trebille, nac er hloès, nac er marhue. ●(1854) PSA I 139. hui e laquou buglé ér béd guet gloès. ●(1876) TDE.BF 231b. Gloaz, s. f., tr. «Douleur, souffrance ; pl. gloasiou.» ●(1889) ISV 80. Biscoas den ne dremenaz ar Raz / Ep m'en dije aoun pe c'hlaz.

    II. (au moral)

    (1) Souffrance, douleur, détresse.

    (1744) L'Arm 116b. Douleur, affliction, tr. «Glouêss.» ●(17--) TE 58. Chonge e zai hoah de Jacob ag er hloès en doai bet gùéharal a p'en doai collét é vab Jogeb. ●ou brassan gloès e oai gùélèt en ou doai reit int memb en taul ag er marhue d'où bugalé.

    (1844) DMB 4. Nep tu meit gloès !, tr. « De tous côtés, rien que douleurs ! » ●6. Oh ! péh confort a vehé d’ein, ém gloès, / Larèt : Jesus, pe zei d’ein en ankeu, tr. « Dans ma détresse, lorsqu’arriveront les angoisses de la mort, / Oh ! quelle force j’aurai en répétant Jésus ! »

    (1913) AVIE 305. Koéh e hra én dristé hag ér gloéz.

    (2) Bezañ e gloaz : souffrir.

    (c.1802-1825) APS 102-103. hemb hou caranté e vein é gloès perpet.

    (3) (religion) Ar seizh gloaz : les septs douleurs.

    (1744) L'Arm 117a. Les septs douleurs, tr. «Er seih gloêss ou glouêss

  • gloazadenn
    gloazadenn

    f. –où

    (1) Douleur vive causée par un coup.

    (1952) LLMM 31/56. (Douarnenez) Blazadenn gg. poan vras war-lerc'h ur stokadenn. Ur vlazadenn am eus bet. ●(1977) PBDZ 704. (Douarnenez) ur vlazadenn, tr. «une douleur vive causée par un coup.»

    (2) Foulure.

    (1983) PABE 147. (Berrien) gloazadenn, tr. «foulure, blessure.»

    (3) Blessure.

    (1942) VALLsup 21b. Blessure, tr. «gloazadenn f.» ●(1939) MGGD 24. ar c'hloazadenn en devoa graet d'ezañ taol kleze e verc'h.

    (4) Sens fig. Ober ur c'hloazadenn da : faire une entorse à.

    (1924) FHAB Genver 32. heb ober morse an distera gloazadenn da reolennou ar muzikerez.

  • gloazadur
    gloazadur

    m. –ioù Blessure.

    (c.1500) Cb 153a. [pistigaff] g. collision. b. gloasadur.

    (1931) VALL 69b-70a. Blessure, tr. «gloazadur m.»

  • gloazañ
    gloazañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Blesser.

    (c.1500) Cb 153a. [pistigaff]. ga. blecer. b. gloasaff.

    (2) Faire mal à.

    (1659) SCger 75b. faire mal a quelqu’vn, tr. «gloaza vre benac.» ●150a. gloasa, tr. «apporter douleur.» ●(1732) GReg 98b. Incommoder de façon à être presque blessé, tr. « glasa. pr. glaset. gloasa. pr. gloaset. »

    (1876) TDE.BF 231b. Gloaza, v. a., tr. «Causer de la douleur physique.»

    (1908) PIGO ii 63. Ma fenn !… emeon, a c’hlaz ac’hanon.

    II. V. pron. réci. En em c’hloazañ : s’entreblesser.

    (c.1500) Cb 153a [pistigaff]. g. entreblecer. b. enem gloasaff.

  • gloazenn
    gloazenn

    f. –où Forte douleur.

    (1861) BELeu 46. A pe dremeiné ur hloésen benac a ziar nehou. ●50. arlerh ma passas er hloésen-cé a ziar nehou.

    (1941) FHAB Meurzh/Ebrel 36. (Skrignag) Gloazenn = forte douleur : «Me 'm [eus] bet eur c'hloazenn aze !»

  • gloazer
    gloazer

    m. –ion Celui qui blesse un autre.

  • gloazet
    gloazet

    adj.

    (1) Blessé.

    (c.1500) Cb 153a [pistigaff]. g. affole. b. gloaset.

    (1877) EKG I 292. prederia an dud glazet epken. ●(1890) MOA 103a. accident de personne, tr. «eunn den gloazet

    (1916) KANNlandunvez 58/412. An Emgleo evit an dud glazet er vrezel en deuz dija bet aluzen 30.000 lur. ●(1931) VALL 69b. Blessé, tr. «gloazet.» ●(1977) PBDZ 716. (Douarnenez) an daou zen gloazet, tr. «les deux hommes blessés.»

    ►[empl. comme subst.]

    (1877) EKG I 293. Lakaat a rechont an daou c'hlazet var an douar.

    (2) Ar re c’hloazet : les blessés.

    (1942) DRAN 78. Kravazourien a ra dija war dro ar re c’hloazet.

    (3) Malade.

    (14--) N 1214. Hon chatal bras aioa gloaset, tr. Herve Bihan (cf. DEBM 295) « Notre gros bétail était malade. »

  • gloaziad
    gloaziad

    m. gloazidi Blessé.

    (1919) BUBR 6/162. daou pe dri vedesin o tont hag o vont en-dro da eun toullad gloazidi. ●(1931) VALL 69b. (un) blessé, tr. «gloaziad m. pl. –zidi

  • gloazus
    gloazus

    adj.

    (1) Douloureux, qui cause de la douleur.

    (1790) Ismar 259. Er Circoncision e oai ur ceremoni gloæsus ha méhus.

    (1856) GRD 219. Un ær é poénieu er purgatoér e zou gloésussoh eid ol er poénieu e hellér andur ér bed-men.

    (1926) FHAB Eost 286. Tostait, va Mamm, eme Jezuz, / Echu eo hon doaniou gloazuz.

    (2) Douloureux, qui exprime la douleur.

    (1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 32. tauleu cri gloésus hag hirvoudeu clêmmus.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...