Devri

Recherche 'goaf...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de goaf (1) à goafhenvel (10) :
  • goaf
    goaf

    m. –où

    (1) (armement) Lance.

    (1499) Ca 89b. Fust goaff. ●93b. Goaff vne sillabe. g. lance. ●(1530) J p. 148a. Seuet ma goaf en e saf sonn, tr. «Élevez droit ma lance.» ●(1612) Cnf 77b. dré vn taol goaff.

    (1659) SCger 71b. lance, tr. «goao.» ●150b. goao, tr. «lance.» ●(1732) GReg 443b. Fût, ou hampe de pique, de lance, tr. «Fust goaff. fust goao.» ●560b. Lance, arme offensive, tr. «Goaff. p. goaffyou, goëffyou. goao. p. goavyou.» ●Petite lance, tr. «Goafficg. p. goaffyouïgou.» ●Le fer, ou la pointe d'une lance, tr. «becg ar goao.» ●Le manche d'une lance, tr. «Fust goao. p. fustou goao.» ●735b. La pointe de fer d'une lance, tr. «becg ur goao

    (1876) TDE.BF 233a. Goaf, gwaf, s. m., tr. «lance ; pl. iou.» ●(18--) SAQ I 15. gant eun taol goaf, da zigeri he gostez.

    (1902) MBKJ 71. eun taol goaf. ●(1911) BUAZperrot 196. ar soudard Lonjin a zarc'haouas eun taol goaf gantan en e gostez.

    (2) Gaffe.

    (1876) TDE.BF 233a. Goaf, gwaf, s. m., tr. «Gaffe ; pl. iou

    (1931) VALL 326b. Gaffe, tr. «goaf pl. iou

    (3) (botanique) Étamine.

    (1931) VALL 275a. Étamine de fleurs, tr. «goaf m. pl. iou.» ●417a. goaf m. pl. iou, tr. «étamine de fleur.»

    (4) Goaf-mor : lame de mer.

    (c.1656) VEach 62. ho barq carguet à éét (...) vn tempest quer furi (lire : furius) mazeas é lestr er fin dar sol, hac ar Kiãn (lire : Keriann) sé auoé beuzet, Iañ Symon ou'ch enem caout é creis ar goauou-mor ha ne gouyé quet neüu, enem lacquàas dindã ar protectiõ à Santes Anna. ●64. dré vn tourmant bras mauouè carguet é lestr á dour, quen gant ar gouauou mor, quen dre an er'ch puill á rea hac é chomas à hed an nos en dour bedé é gouzouc, bep momãt ne gortoé nemet an taol goauou mor diueza, euit finissa é buez. ●(1688) DOctrinal 191. biliennigou, pere é neuse souden à cresquas é reyer bras meurbet, evit limita ar flux eus ar mor, ha servicha evel da un dig cré, da ampech ar goauou furieux eux ar mor.

  • goaf-bann
    goaf-bann

    m. Javelot.

    (1931) VALL 405b. Javelot, tr. «goaf-bann m. pl. goafiou-bann

  • goaf-mor
    goaf-mor

    voir goaf

  • goafad
    goafad

    m. –où Coup de lance.

    (1921) GRSA 341. hag er goalaoz a oafadeu. ●(1931) VALL 417a. coup de lance, tr. «goafad m.»

  • goafañ
    goafañ

    v. tr. d.

    (1) Frapper d'un coup de lance.

    (1876) TDE.BF 233a. Goafa, gwafa, v. a., tr. «donner un coup de lance.»

    (1931) VALL 417a. frapper d'un coup de lance, tr. «goafa act.»

    (2) Accrocher avec une gaffe.

    (1876) TDE.BF 233a. Goafa, gwafa, v. a., tr. «Accrocher avec une gaffe.»

    (1931) VALL 326b. accrocher avec une gaffe, tr. «goafa

  • goafata
    goafata

    v. intr. Pratiquer l'escrime de la lance.

    (1931) VALL 417a. frapper à coups répétés [de lance] ; escrime de la lance ; pratiquer cet escrime, tr. «goafata

  • goafataer
    goafataer

    m. –ion (domaine militaire) Lancier.

    (1942) VALLsup 105b. Lancier, tr. «goafataer pl. ien

  • goafeg
    goafeg

    m. goafeion (domaine militaire) Lancier.

    (1931) VALL 417a. Lancier, tr. «goafeg pl. –feien

  • goafer
    goafer

    m. –ion

    (1) (domaine militaire) Lancier.

    (1732) GReg 560b. Lancier, armé d'une lance pour combattre, tr. «Goaffer. p. goafféryen

    (1914) DFBP 195b. lancier, tr. «Goafer.» ●(1942) VALLsup 105b. Lancier, tr. «goafer pl. ien

    (2) Gaffier.

    (1876) TDE.BF 233a. Goafer, gwafer, s. m., tr. «Gaffier ; pl. ien

  • goafheñvel
    goafheñvel

    adj. Lancéolé.

    (1931) VALL 417a. Lancéolé, tr. «goafhéñvel

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...