Devri

Recherche 'goap...' : 13 mots trouvés

Page 1 : de goap (1) à goapet (13) :
  • goap
    goap

    m. –où

    I. (en plt de qqn)

    (1) Moquerie, lazzi.

    (1499) Ca 89b. Gaes ha goap tout vng ibi vide. ●(c.1500) Cb 94b. [goapat] Jtem hec irrisio / nis. g. moquerie. b. goab. ●(1530) Pm 237. Hep goap apret parfet detal, tr. «Sans moquerie, tôt, parfaitement, exactement.» ●(1650) Nlou 49. hep goap quet, tr. «sans raillerie aucune.»

    (1659) SCger 39b. derision, tr. «goap.» ●81a. moquerie, tr. «goap.» ●(1710) IN I 292. ar goab hac ar c'haquet.

    (1876) TDE.BF 233b. Goap, s. m., tr. «Raillerie, dérision, moquerie.»

    (1939) RIBA 85. ne gavè mui gant unan ha get en aral nameit goapeu ha troieu kam.

    (2) Ober goap a, eus, ouzh : se moquer de.

    (1530) Pm 241. Gra goap az port az sort ordur, tr. «Moque-toi de ta conduite, d'une impureté telle que la tienne.»

    (1659) SCger 81a. se moquer, tr. «ober goap oc'h.» ●(c.1680) NG 1719. Anehou ober gouab, / Ha cals a ré. ●(1790) MG 126. me mès groeit goab men goalh a ré e bassai eit sorcerion. ●(1790) Ismar 45. er goab hac en disprisance e rér ag en devotion. ●(1792) HS 33. à gauss ma lausquai ur vatéh d'obér gouap à nehi. ●(17--) TE 135. Ean e ras goab a nehi peèl amzér.

    (1876) TDE.BF 233b. Ober goap euz a eunn den, s. m., tr. «se moquer de quelqu'un.»

    (1907) PERS 181. an hini a oa bet great goap anezhan. ●(1909) TOJA 22. 'Rez ket a wap ac'hanon, klevet a rez !

    (3) Bout goap gantañ =

    (c.1785) VO 3. Goab é guet en dud youanq cleuèt conze ag en devotion. ●(1790) MG 351. Goab-è guet-t’ai ma larét é jauge er gùir devotion guet quemènt-stad ha vacation-zou. ●(17--) TE 336. péré-zou goab guet-ai desquein guet en dud a Ilis er moyandeu de salvein ou inean.

    (1906) HIVL 112-113. Mes goap e oé get hé tennein ardran. ●(1912) BUEV 12-13. Franséz e oé goap getou guélet Jean-Mari é talein elsé dehon.

    (4) Bout goap gantañ : être indigné.

    (1907) VBFV.fb 54b. montrer de l'indignation, tr. «bout goap getou

    (5) Ober goap diàr ub. : se moquer de qqn.

    (1910) DIHU 60/88. Chetu perak e vezé dalbéh Lanlir é hober goap diarnehon ha diar er ré e oé bet téhet geton.

    (6) Ober goap gant ub. : se moquer de qqn.

    (1974) YABA 11.05. Chetu man sklepeu e greda obér goap genom !

    (7) C'hoarzhin goap (da ub.) : se moquer (de qqn).

    (1878) EKG II 310. edo an oll o c'hoarzin goap da Nonnik an Deun.

    (1909) HBAL 5. ken aliez guech ma teuont d'ho kwelet, ne reont nemet ho rouza, ha kerkent a ma vez ho zreid er meaz, e torollont da c'hoarzin goap… ●(1900) MSJO 201. beza c'hoarzet goab avoalc'h d'he ziskibien.

    (8) Ober goap ouzh =

    (1942) FHAB Gwengolo/Here 197. Hini pe hini (...) a ra goap eus micher o zad : «N'eo ket micher ebet, emezo, ul labour evit tud dizesk ha tud diwarlerc'h !»

    (9) Ober goap a : faire semblant de.

    (1934) MAAZ 93. e hra goap a chachein ar é ziskoharn.

    II. sans compl.

    (1) Ober goap =

    (14--) N 1619. Rac e mecher eo auber goab, tr. «Car son cas est une plaisanterie.» ●tr. R. Hemon (Jer 148) «car son métier est de se moquer.» ●(c.1500) Cb 48a. g. cest vne figure quant on entent le contraire de ce que len dit en taisant. bri. vn figur galuet pan grear goab.

    (1856) VNA 118. tu te moques, je crois, tr. «goab e hrès, me grèd.»

    (1904) BMSB 87. N'euz 'meit tud diramailh, marfad a Gær Wazi, Garanet war o fas muzul o zotoni, – / Ar re ze a ra goab.

    (2) C'hoarzhin goap =

    (18--) SAQ I 175. hag a deu da c'hoarzin goap, pa gozeer d'ezhan deuz a varadoz pe ifern.

    (1909) HBAL 5. ha kerkent a ma vez ho zreid er meaz, e tirollont da c'hoarzin goap... ●(1910) FHAB Genver 28. Ia, Enebourien Doue a ra van da c'hoarzin goap.

    (3) Stagañ goap = ober goap.

    (1925) DIHU 166/252. Gouiet e hrent stagein goap.

    (4) Dre c'hoap : par dérision.

    (1612) Cnf 19a. an heny à pech oz hoary pé dré goap.

    (1910) MBJL 176. Ar meulodi a roe d'imp vit an deio ar Pab (…) a vo troet breman, dre wap, enep d'imp.

    (5) Diwar c'hoap : par moquerie.

    (1530) Pm 83. Ha ne voe hep mar diuar goap, tr. «Et ce ne fut point sans doute par moquerie.»

    III. Épith. C'hoarzh goap : sourire moqueur.

    (1901) FHAB Genver 207. eur c'hoarz goab en ho daoulagad ha var ho muzellou.

    IV. Graet en deus e c'henoù goap eus e revr : voir genoù.

  • goapaat / goapal
    goapaat / goapal

    v. tr. d. Se moquer de.

    (1499) Ca 94a. Goapat. g. moquer. ●(1530) J p. 33a. Em goapaher, tr. «on se moquera de moi.»

    (1659) SCger 81a. se moquer, tr. «goapaat.» ●150b. goapat, tr. «se moquer.» ●(c.1680) NG 1542. gouapait guet pep vnan. ●(1732) GReg 637a. Se moquer de quelqu'un, tr. «Goapaat ur re.» ●On se moque de vous, tr. «Ho coapaat a rear.» ●(1790) Ismar 76. Ean e zihuèn dohemb enta (…) a er goapad. ●110. guet eun a vout goapeit. ●(1792) CAg 70. Aveit goah-ar-oah goapale / Jesus hun Roué gùirion. ●87. Goapal er-ré devod.

    (1829) HBM 15. evit va goapât. ●(1838) CGK 11. Pautret a veler bemde o voapat ar merc'het. ●(1860) BAL 221. poan e d-oa o velet goapaat unan bennac. ●(1869) KTB.ms 14 p 20. ann holl (…) a voapaë anezhan. ●(1878) EKG II 71. oc'h esa goapaat Jannet ar Go. ●(1889) SFA 62. lod all ho koapaio.

    (1911) BUAZperrot 176. hag e c'hoapât meur a wech. ●(1914) DFBP 38b. brocarder, brocarder, tr. «goapaat.» ●(1944) VKST Ebrel 115. daoust ma seblantont e c'hoapaat.

    ►absol.

    (14--) N 610. na goappa quet laedus, tr. «ne fais pas de railleries injurieuses.» ●(1650) Nlou 277. He map na goapeyt, voe à acuytat, tr. «ce fut son fils, ne vous moquez pas, qu'on sauva.»

    (1877) EKG I 72. da dremen eun tamm amzer en eur c'hoapaat. ●(1878) EKG II 183. Ar zoudarded a vizaz en eur c'hoapaat. ●(1889) ISV 114. nicun anezho n'en doa c'hoant goapaat.

    (1925) FHAB Mezheven 216. an Duk a lavaras d'ezan en eur c'hoapaat : (...). ●(1935) BREI 416/2c. Ober fent, dispenn, goapaat a zo brao.

  • goapadenn
    goapadenn

    f. –où Moquerie.

    (1939) RIBA 40. Met er maligorn e droh geton ur oapaden.

  • goapadur
    goapadur

    m. Provocation.

    (c.1500) Cb 94b. [goapat] inde hec irritatio / nis. ga. prouocation. b. goapadur.

  • goapadurezh
    goapadurezh

    f.

    (1) Tromperie moqueuse.

    (1732) GReg 444a. Gabatine, tr. «goapadurez. p. goapadurezou

    (2) Ober goapadurezh : tromper, en faire accroire.

    (1732) GReg 444a. Donner des gabatines, tr. «ober goapadurez

  • goapaenn
    goapaenn

    f. –où Moquerie.

    (1933) ALBR 28. e klevas ar wapaenn diweza.

  • goapaer .1
    goapaer .1

    adj. Moqueur.

    (1659) SCger 150b. goapaer, tr. «moqueur.» ●(17--) FG II 1. ar farvel göapër, tr. «le bouffon moqueur.»

    (1849) LLB 288. é skrigneu goaper.

    (1931) GUBI 200. ur min hoarh goapour. ●(1955) STBJ 81. Eun den mô e oa ma zad, goapaer eun tammig ha troet da farsal ha da gonta bidennou.

  • goapaer .2
    goapaer .2

    m. –ion Moqueur.

    (1633) Nom 329a. Samniones, vel potius sanniones, à sanna : mocqueurs, les fols au ieu : goabaëryen, furluquinet, fol an hoary.

    (1732) GReg 637b. Moqueur, tr. «Goapaër. p. goapaëryen. (Van[netois] goapour. p. goaperyon, goaperyan).»

    (1838) OVD 200. Mechér ur goapour e zou ur vechér forh didalvé. ●(18--) AID 215. eur goaper merc'het.

    (1905) KANngalon Genver 303. Goapaerien ar Zakramant. ●(1914) DFBP 38b. brocardeur, tr. «Goapaër

  • goapaerez
    goapaerez

    f. –ed Moqueuse.

    (1732) GReg 637b. Moqueuse, tr. «Goapaërès. p. goapaëresed. (Van[netois] goapoures. p. goaperesed

    (1909) NOAR 40. gwaperez daonet.

  • goapaerezh
    goapaerezh

    m. Moquerie.

    (1727) HB 283. Oc'h e dreti gant goaperez / Ha gant cals a voufonerez. ●(1732) GReg 637b. Moquerie, tr. «goapérez. Van[netois] goapereh.» ●(1792) CAg 67. Ind er stacg doh ur pilere / Guet dejann ha goapereh.

    (1857) HTB 103. kalz a rebechou hag a voaperez. ●(1861) BSJ 64. rac ma touge er méh hag er goapereah. ●(1865) LZBt Here 37. o vean (...) skoet gan-in gant fors goaperez.

    (1921) GRSA 264. un droiad goapereh dejañnus meurbet.

  • goapal
    goapal

    voir goapaat

  • goapaus
    goapaus

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) (en plt de qqn) Qui est porté à se moquer des autres.

    (c.1500) Cb 94b. [goapat] Jtez hic irrisor / oris. g. deriseur / ou moqueur / gabeur. b. goapaus. ●100a-b. [gragaillat] Jtem garrulus / a / um. g. iangleur b. goapaus.

    (1659) SCger 17b. brocart, tr. «comps goapaus.» ●150b. goapaus, tr. «moqueur.» ●(1732) GReg 637b. Celui, & celle qui est sujet à faire des moqueries, tr. «Goapaüs. Van[netois] goapus

    (2) Moqueur.

    (1732) GReg 870a. Sobriquet, tr. «Leshanv, ou, leshano goapaüs. leshano godis.» ●(17--) TE 177. un ton goapus.

    (1876) TDE.BF 234. Goapauz, adj., tr. «Ironique, moqueur, parlant des choses.»

    (1902) PIGO I 197. ober eur zell goapaüz war an daou bôtr yaouank. ●209. gant eun tôn goapaüz. ●(1911) BUAZperrot 298. var eun ton goapeüs. ●(1909) DIHU 50/313. ur minhoarh goapus ha dejañus geté ar ou geneu. ●(1915) HBPR 135. klevet komzou goapaüs. ●(1955) STBJ 106. ganti eo e klevis, evit ar wech kenta, ar c'hrennlavar goapaus anavezet er vro.

    II. Adv. Moqueusement.

    (1909) FHAB Even 184. en eur gana dezo goapaüs. ●(1955) STBJ 82. Ha n'eo ket ret lavarout e savas skrign diwar e goust e-touesk ar vevelien-all. Betek an tammig bonton a oa ac'hanon a glaskas, zoken, ober bisk dezañ, o frota e zaou viz-youd an eil ouzh egile hag o lavarout goapaus ha gant eun tammig fê : (…).

  • goapet
    goapet

    adj. Moqué.

    (c.1500) Cb 94b. [goapat] Jtem derisus / a / um. g. moque. b. goapet.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...