Devri

Recherche 'goe...' : 17 mots trouvés

Page 1 : de goe (1) à goet (17) :
  • goe
    goe

    s. –ioù (agriculture) = (?).

    (1867) FHB 112/62a. ne ket ret c'houenna, ober goeiou.

  • goedenn
    goedenn

    f.

    (1) Présure.

    (1732) GReg 570a. Levain pour faire durcir le lait, tr. «Guëden.» ●(1752) PEll 380. Gweden. Levain. Gweden al-läes, levain du lait.

    (1821) GON 237b-238a. Goéden ou Gwéden, s. f., tr. «Levain ou ferment dont on se sert pour faire cailler et durcir lz lait. Présure.» ●(1876) TDE.BF 235b. Goedenn, s. f., tr. «Levain ou présure pour faire tourner le lait.» ●Lakaat goedenn el leaz, tr. «mettre du levain dans le lait.»

    (2) sens fig. De quoi avoir soif.

    (18--) CST 63. Goedenn, ya, goedenn sec'hed a oa lakaet gant Viktor en e win.

    (3) Laezh-goedenn : lait emprésuré.

    (1732) GReg 559a. Lait où l'on a mis du levain, tr. «leaz guëdenn

    (1872) GAM 22. eul lizer trenkoc'h eget leaz goueden.

    (1941) FHAB Gouere/Eost 60a-b. da derri e sec'hed, eur banne laez gwedenn. ●(1975) UVUD 35. (Plougerne) Leaz gwedenn doa leaz teo.

  • goedennañ
    goedennañ

    v. tr. d. Présurer, emprésurer.

    (1732) GReg 570a. Mettre du levain dans le lait, tr. «guëdenna leaz.»

    (1821) GON 238a. Goédenna ou Gwédenna, v. a., tr. «Mettre du levain dans le lait.» ●(1876) TDE.BF 235b. Goedenna, tr. «mettre du levain dans le lait, y mettre de la présure pour le faire cailler.»

  • goedennek
    goedennek

    adj. Laezh goedennek : lait emprésuré.

    (1732) GReg 559a. Lait où l'on a mis du levain, tr. «læz guëdennecq.» ●(1752) PEll 380. Läes gwedennec, lait fermenté, qui file comme de l'huile, ou comme de la glu.

    (1876) TDE.BF 235b. Goedennek, adj., tr. «Se dit du lait dans lequel il y a de la présure.»

    (1914) MAEV 156. Dijuni a oe debret gant leaz bourbouilh ha gwedennek toueziet.

  • goeg(e)
    goeg(e)

    s. (textile) = (?).

    (1872) SBI I 181-182. Ha me ho cuisco en goege, / Hag en pourpr hac en cadrine. / Ar goèg, otro, 'zo d'an iliz, / Hac ar pourpr a zo d'ar bourc'hiz, / D'an dud gentil ar c'hadrine. (...) Goeg et cadriné, tissus anciennement usités et dont je ne connais pas les noms en Français.

  • goëhenn k-
    goëhenn k-

    =

    (1732) GReg 862b. Grand service, ou service pour ses parents, & amis défunts, tr. «Servich bras. an eizved. (à Sizun & en Leon. Ar goëhenn

  • goell
    goell

    m.

    I. (alimentation)

    (1) Levure.

    (1499) Ca 96a. Goell. g. leuain.

    (1659) SCger 73a. leuain, tr. «gouell.» ●150b. goell, tr. «leuain.» ●(1732) GReg 405a. ferment, tr. «Goëll.» ●Le levain fermente la pâte, tr. «ar goëll a ra sevel an toaz.» ●570a. Levain, de quoi faire lever la pâte, tr. «Goëll. Van[netois] gouëll. gouïll.» ●(1744) L'Arm 23b. Azime, tr. «Bara hemp gouile

    (1857) CBF 70. Ha goell a zo, ma vezo lekeat ann toaz e go, tr. «Il y a du levain pour faire lever le pain.» ●70. Ann toaz a zo goell ennhan, tr. «Il y a du levain dans la pâte.» ●(1861) BSJ 291. haval doh er goél e guemér ur voès eit laquat tri mezuliad bled é go bet quen ne sàu en toès.

    (1907) AVKA 109. ar goell a gemer ur vaouez da lakât en toaz, hag a ra dehan holl gôi. ●143. goell a ve lakaet er bara.

    (2) Goell Paris : levure de bière.

    (1975) UVUD 35. (Plougerne) An toaz d'ober bara e rankes lakat aneha e go. Gwell paris e poa.

    (3) Bara goell : pain levé, pain au levain.

    (1732) GReg 570a. Pain fait avec du levain, pain levé, tr. «Bara goëll

    II. (physiologie) Ferments digestifs.

    (1732) GReg 288b. Digerer, cuire les alimens qu'on a pris, tr. «Goï, ha paredi ar boëd gand ar goëll eus a boull ar galoun, ha gand nerz vès an domder natur.»

    III. sens fig.

    (1) Ferment.

    (1950) KROB 26/6. hada e kalonou an dud yaouank ar goell kristen.

    (2) Petite quantité de choses qui reste, qui traîne.

    (1902) MBKJ 162. N'euz forz peger mad e vijemp, e kaver atô e diabars enn-omp eun tamm goell ourgouill ha lorc'h. ●(1952) LLMM 32-33/136. (Douarnenez) Amañ e chom atav goellig ! : pa lezer un dra bennak war e lerc'h, eus ul labour, ul lein, h.a. Eus goell, ar banneig laezh trenk a vez diwallet a-benn lakaat laezh all da drenkañ.

  • goell-bier
    goell-bier

    m. Levure de bière.

    (1923) KTKG 58. na goel bier, na goel toaz. ●(1925) FHAB Mae 198. eun tamm goell-bier. ●(1932) FHAB Mae 187. touezia bleud ha dour ; lakat eun nebeud goell-bier ebarz ha terri an toaz gwella ma c'hellan.

  • goell-laezh
    goell-laezh

    m. Présure.

    (1732) GReg 570a. Mettre du levain dans le lait, tr. «goëll-læz. Van[netois] goëll leah

  • goell-toaz
    goell-toaz

    m. (alimentation) Levure de boulangerie.

    (1923) KTKG 58. na goel bier, na goel toaz.

  • goellañ
    goellañ

    v. tr. d.

    (1) Levurer.

    (1732) GReg 570a. Mettre du levain dans la pâte, tr. «Goëlla an toas.»

    (1931) VALL 300a. mettre du ferment dans, tr. «goella.» ●(1960) PETO 26. Ma leuskell pell da c'hoella toaz.

    (2) Présurer, emprésurer.

    (1732) GReg 559a. Mettre le levain dans le lait doux, tr. «Goëlla al læz.» ●570a. Mettre du levain dans le lait, tr. «goëlla leaz. (Van[netois] gouilein leah. goëllein læh.»

  • goellet
    goellet

    adj. Dans lequel on a mis de la levure.

    (1732) GReg 559a. Lait où l'on a mis du levain, tr. «læz goëllet

  • goen
    goen

    = (?) a-c'hwen (?).

    (14--) Jer.ms 215. Querz oar tro a goen hogos / A lehet tregont troatet clos. / Hac a sont quement quent an nos, tr. «Certes tout autour (?) … (?) presque / Horizontalement trente pieds complets / Et verticalement autant avant la nuit.»

  • goenn
    goenn

    f. (agriculture) Terre humide.

    (1960) EVBF I 329. — degré d'humidité : douar gleb, nord, –glib, sud, terre humide, –umid, Plourin-M[], même sens, douar go ; eur goenn, Loperhet, L'H[ôpital-Camfrout] terre humide, qui semble fermenter (goï : deut eo an douar da hoi, deut eo an eien war-horre, la terre fermente, l'humidité est venue à la surface, L'Hôpital-Camfrout].),

  • goerez
    goerez

    s. Choses fermentées.

    (1907) BOBL 27 avril 135/3a. Pa ez eo deuet ar c'hoerez er-meaz.

  • goest
    goest

    voir boest

  • goet
    goet

    adj. Détrempé.

    (1866) FHB 57/40A. e tennas he zivesker eus ar pri goet-ze.

    (1982) TKRH 170. pa oa ken goet an douar en-dro dezhe. ●(1990) TTRK 129. Ar garront a heuliemp a veze enni bepred ul lec'h bennak goet.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...