Devri

Recherche 'golo...' : 13 mots trouvés

Page 1 : de golo-1 (1) à goloet (13) :
  • golo .1
    golo .1

    m. –ioù, –où, goleier

    I.

    (1) Couverture, ce qui couvre, couvercle.

    (1499) Ca 96b. [golo] Jtem hoc coopertorium / rii. g. couuerture. b. golo. ●(1633) Nom 160b. Vas operculare : couurir à vn couuercle : vr vessel en deuez golo. ●240a. Puteal : le couuercle du puits : an round pe an dro ves á vr punçc, pe autramant an golò

    (1659) SCger 151a. golo, tr. «couuercle.» ●(1732) GReg 228b. Couvercle, ce qui sert pour couvrir, pour fermer quelque vaisseau, tr. «Golo. p. goloou. goléyer.» ●(17--) TE 91. É olo ne oai quêt coæd.

    (1872) ROU 72. Ce couvercle s'adapte bien, tr. «cloz e tiazez ar golo var ar pod.» ●(1876) TDE.BF 238a. Golo, s. m., tr. «couvercle.» ●(1877) EKG I 31. An arched a oue lammet he c'holo divarnhan. ●32. n'oa ket tachet golo an arched. ●(1890) MOA 105a. Ce couvercle s'adapte bien à la marmite, tr. «kloz e tiazez ar golo var ar pod.»

    (2) Couverture, ce qui recouvre.

    (c.1500) Cb 96b. [golo] Jtem hoc operculum / li. g. couuerture. b. golo. ●(1633) Nom 5a. Inuolocrum, operculum libri, sittybus : enueloppoir, couuerture : an golo, golo an leufr.

    (1659) SCger 34a. couuerture de lict, tr. «golo ar guele.» ●(1732) GReg 229a. Couverture, ou couverte, piece d'étoffe &c qui sert à couvrir, tr. «Golo. p. goloou. Van[netois] golo. p. goleëu.» ●933b. Couverture de livres, tr. «Golo-levr. p. goleyer-levryou

    (1876) TDE.BF 238a. Golo, s. m., tr. «couverture.»

    (3) Enveloppe, ce qui entoure.

    (c.1500) Cb 96b. [golo] Jtem amictus / us / ui. g. couuerture. b. golo. ●(1633) Nom 98a. Echinus, echinatus calyx : la couuerture picquante de la chastaigne : an golo pehiny á picq ves an quistinen.

    (1732) GReg 356a. Envelope, ce qui sert à enveloper, tr. «golo.» ●(1790) MG 414. er horv n'en dai meid er vouist, er golo, en abid ag er véritabl ni-memb.

    (1876) TDE.BF 238a. Golo, s. m., tr. «Enveloppe.»

    (4) Fourreau.

    (1911) BUAZperrot 281. lakit ho kleze en e c'holo. ●529. ar c'hleze a vezo tennet c'hoaz euz e c'holo.

    (5) Capote (d'un véhicule).

    (1633) Nom 180b. Tympanum : nattes, ou couuerture de chariot : golò vn car pe carros.

    (6) Enveloppe (de lettre, etc.).

    (1732) GReg 229a. Couvert, l'enveloppe d'un paquet de lettres, tr. «Golo. golo lizerou.»

    II. [en locution]

    (1) Reiñ golo da ub. : donner couvert à qqn.

    (1877) EKG I 46. rei d'ehoc'h boued da zibri ha golo da guzet ac'hanoc'h. ●138. el leac'h ma roer boued ha golo d'ar veleien vad. ●(1878) EKG II 35. n'oa ket brao rei golo d'an oll.

    (1914) MNOTes 197. «On dit rei bod donner asile, abri, cacher, receler au sens de rei golo» Mil. ms.

    ►Reiñ golo da ub. : couvrir qqn dans ses méfaits.

    (1732) GReg 230a. Couvrir quelqu'un qui fait mal, tr. «Rei golo da ur re.»

    (1876) TDE.BF 238a. Rei golo da eul laer, tr. «donner asile à un voleur.» ●(18--) SAQ II 38. Doue ne fell ket d'ezhan beza kemeret evit rei golo d'ar geier.

    (17--) BMa 595. Me ray dach golo da vont en o rout, tr. «Je vous couvrirai pour partir.»

    (2) Kavout golo : trouver asile.

    (1877) EKG I 151. e kavo bara ha golo.

    (3) Goulenn golo : demander le gîte, le couvert.

    (1878) EKG II 138. da c'houlenn golo digant Bielon.

    (4) Klask golo : chercher asile.

    (1878) EKG II 8. klask golo enn eur vro vad.

  • golo .2
    golo .2

    voir goleiñ

  • golo-gwele
    golo-gwele

    m. Couverture de lit.

    (c.1500) Cb 96b. [golo] Jtem hoc stramentum / ti. g. couuerture de lit. bri. golo guele.

    (1732) GReg 229a. Couverture de lit, tr. «golo guële. p. goleyer-guële

    (1982) TKRH 92. ur golo-gwele e kotoñs gwenn.

  • golo-levr
    golo-levr

    m. Couverture de livre.

    (1732) GReg 229b. Couverture de livres, tr. «Golo-levr. p. goleyer-levriou

  • golo-pod
    golo-pod

    m.

    I. Couvercle de pot.

    (1732) GReg 229a. Courvercle de pot, tr. «Golo-pod. p. goleyer-pod. Van[netois] golo-pod. p. golëéü-pod

    II. sens fig.

    (1) Homme qui marie une femme enceinte d'un autre.

    (1952) LLMM 32-33/136. (Douarnenez) Golo-poud : an den a zimez gant ur vaouez dougerez eus ur paotr all.

    (2) Cocu.

    (1732) GReg 229b. Couvre-pot, tr. «homme qui sçait, & qui souffre le libertinage de sa femme, tr. «Golo-pod

    (1876) TDE.BF 238a. Golo-pod, s. m., tr. «Cocu.»

  • golo-taol
    golo-taol

    m. Tablier de table qui recouvrait le coffre.

    (1942) DHKN 227. pousein er golo taol d'é leh.

  • goloadur
    goloadur

    m.

    (1) Couverture.

    (c.1500) Cb 96b. [golo] Jnde operimentum / ti. ga. couurement. b. goloadur.

    (1732) GReg 230a. Ce qui couvre quelque chose, tr. «Goloadur

    (2) Enveloppe.

    (1732) GReg 356a. Envelope, ce qui sert à enveloper, tr. «Goloadur

    (3) Housse.

    (1732) GReg 502a. Housse, couverture de serge, &c., tr. «qu'on met sur des chaises garnies, tr. «Goloadur. m. goloaduryou

    (4) Dissimulation.

    (1732) GReg 229a. Couvertement, tr. «gand goloadur

  • goloadurezh
    goloadurezh

    f.

    (1) Couverture.

    (1732) GReg 230a. Ce qui couvre quelque chose, tr. «Goloadurez

    (2) spécial. Couverture végétale, tapis végétal.

    (1872) ROU 105b. E taread coad ar C'hrannou ez eus goloadurez d'ar bleizi, tr. «le loup trouve des retraites dans le territoire du Crannou.»

    (1957) ADBr lxiv 4/461. (An Ospital-Kammfroud) Goloadurez : n. f. – L'ensemble de la végétation sur une étendue déterminée, le tapis végétal lorsqu'il est surtout constitué par des landes, de la fougère, des brousailles, des herbes folles : abaoe eo bet torret ar waremm, ar honikled ne gavont ket ken a holoadurez : ne jom kazimant hini ebed ken. – An amprevaned a gav goloadurez a-hed ar gircher (girzier).

    (3) Reiñ goloaduezah : donner asile, refuge, abri.

    (1890) MOA 124a. Les bois donnent asile aux loups, tr. «ar c'hoajou a ro goloadurez d'ar bleizi.»

    (4) Reiñ goloadurezh da ub. : couvrir qqn dans ses méfaits.

    (1732) GReg 230a. Couvrir quelqu'un qui fait mal, tr. «Rei goloadurez da ur re

  • goloenn
    goloenn

    f. –où

    I.

    (1) Couverture.

    (1633) Nom 169a. Storea, teges, matta : natte : cloüeden pe goloen græt á broüen pe á balan pe canab.

    (1732) GReg 229a. Couverture, ou couverte, piece d'étoffe &c qui sert à couvrir, tr. «Goloënn. p. goloënnou

    (1870) MBR 334. goloennou seiz, tr. «des couvertures de soie.»

    (1876) TDE.BF 238a. Goloenn, s. f., tr. «Chapiteau, couverture de lit.»

    (1903) MBJJ 34. paket en eur vantel pe en eur c'holoen c'hloan.

    (2) Toit, couverture.

    (1633) Nom 142b. Lorica : la couronne des toicts ou maisons : toën, goloen an ty.

    (3) Ce qui bouche l'entrée.

    (1880) SAB 230. an ini en d-oa diruilled goloenn ar bez eus e flass.

    (1907) AVKA 316. Un ael d'an Aotro a diskennas deus an env, a dostaas deus gôloen ar be, a wintras anezhi a goste. ●317. Gwelet a rejont penaoz ar c'hôlôen, hag a oa ur pez trao anehi, a oa bet tôlet a goste.

    (4) (pêche) =

    (1952) LLMM 32-33/136. (Douarnenez) Ar c'holen a zo an doal a vez goloet ar rouedoù ganti.

    (5) Couverture de livre.

    (1910) MBJL 169. eur levrig a beder bajen, war ar c'holoen anean ar gir manifesto.

    (6) Ce qui couvre, abrite.

    (1880) SAB 27. teir c'holoenn pe diseolenn da zivoal an ene diouz ar goall domder. ●(1883) MIL 136. Ar c'holoen anezhan [ar mean-font] a zo dalc'het en ear gant eis post dero.

    (7) Linteau, imposte.

    (1907) VBFV.fb 60a. linteau, tr. «goloien, f. (pl. neu).» ●(1997) HYZH 209/37. Ar maen a lakaet a-dreuz war an nor pe ar prenestroù a vez graet anezhañ : koloenn-dor, koloenn-brenestr. Pa vez koad e vez lavaret ur balatenn, pe ragoulin.

    (8) Pierre tombale.

    (1926) FHAB Genver 9. gwelet a c'heller atao bez Fransez Kervaon ; war ar c'holoenn e weler e skeudenn.

    (9) Tente.

    (1633) Nom 126b. Augustale : pauillon ou tente du Chef de guerre : pauillon pe vn goloen á pen á bresel.

    II.

    (1) Mont en e c'holoenn : bouder.

    (1952) LLMM 32-33/136. (Douarnenez) aet en he c'holen, mouzhet. Ar c'holen a zo an doal a vez goloet ar rouedoù ganti.

    (2) Dont eus e c'holoenn : cesser de bouder.

    (1952) LLMM 32-33/136. (Douarnenez) Deut oc'h eus ho kolen, divouzhet. Ar c'holen a zo an doal a vez goloet ar rouedoù ganti.

  • goloenn-wele
    goloenn-wele

    f. goloennoù-gwele Couverture de lit.

    (1633) Nom 167a-b. Lodix, stragulum : lodier, couuerture du lict, parement : vn pallen, vn goloen guelè.

    (1732) GReg 229a. Couverture de lit, tr. «Goloënn-guële. p. goloennou-guële

  • goloer-levrioù
    goloer-levrioù

    m. Relieur.

    (1896) LZBt Mae 45. ar vicher (...) a c'holoer-levrio.

    (1934) BRUS 271. Un relieur, tr. «ur golour-lévrieu

  • goloerezh
    goloerezh

    m. Action de couvrir.

    (1744) L'Arm 331a. Relieure, tr. «Goloereah de livreu.»

  • goloet
    goloet

    adj.

    I. (en plt de qqc.)

    (1) Couvert.

    (1499) Ca 96b. [golo] Jtem opertus a / um. g. couuert. b. goloet. ●(1633) Nom 131a. Xystus, & ambulacrum pensile : galerie couuerte : galery golòet. ●131a-b. Porticus, solarium : pourmenoir couuert, galerie : pourmenoüer goloet, galery. ●149a. Nauis constrata, tecta, cui opponitur aperta : batteau couuert : bag goloet.

    (1659) SCger 151a. goloet, tr. «couuert.»

    (1866) LZBt Du 220. nemet goulouet mad e ve ho fenn gant eunn tok fetiz, evit harz ouz suil ann heol.

    (2) Ale goloet : allée couverte, tonnelle.

    (1732) GReg 90a. Berceau, en treillage, tr. «Alez goloët. p. alezyou goloët. voyez tonnelle.» ●(1744) L'Arm 29b. Berceau, tr. «Alé goleitt

    (3) Bezañ goloet a : être couvert de.

    (1857) CBF 81. Torchit an annez, goloet int a boultren, tr. «Essuyez les meubles, ils sont couverts de poussière.»

    (4) Komzoù goloet : mots couverts.

    (1732) GReg 229a. Mots couverts, tr. «Comsyou goloët.» ●304a. Dire des paroles à double sens, tr. «Lavaret comsou goloët

    (1869) FHB 251/331a. en ho c'homzou goloet. ●(1890) ARK 59. Ha lavaret hoc'h euz komzou goloet, re skanv, divodest ?

    (5) =

    (1906) DIHU 9/153. en ur durel ur sél dré en ti get ur minhoarh goleit.

    (6) (météorologie) Couvert.

    (1847) MDM 392. amzer goloet.

    (7) (Carte) couverte, au jeu.

    (17--) ST 354. Da c'hoari ann dinsou, ar c'hartou goloet, tr. «jouer aux dés et aux cartes.»

    (8) Mouezh goloet =

    (1890) ARK 25. kovesseat eur pec'hed bennag, gant eur vouez ker goloet ha ken izel, ma ne c'helle ket ho kovessour gouzout petra a lavarac'h.

    (9) Dissimulé.

    (1856) GRD 264. er péhedeu goleittan.

    II. (en plt de qqn)

    (1) Couvert dans ses actes.

    (c.1500) Cb 55b. g. occult / homme couuert en ses faitz. b. den goloet en pez en deueus da ober.

    (2) (en plt de qqn) Dissimulé.

    (1732) GReg 31b. Un homme ambigu, qu'on ne sçait pas bien ce qu'il est, ni ce qu'il veut, tr. «un dèn goloet.» ●128a. Caché, couvert. (Parlant d'un homme.), tr. «goloet.» ●495a. Hipocrite, tr. «un den goloët.» ●(1792) BD 3382. dre da ympocrissy gant fentis golloet, tr. «par ton hypocrisie de feinte dissimulée.»

    (1890) MOA 153a. Homme caché (dissimulé), tr. «den goloet

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...