Recherche 'gon...' : 16 mots trouvés
Page 1 : de gon (1) à gonvorad (16) :- gon
- gonastergonaster
coll. (argot des tailleurs de Melrand) Pommes de terre.
●(1984) HBPD 60. gonachtèr de laret «avaleu-douar» é brehoneg.
- gond
- Goneri
- gonerigoneri
s. (argot de La Roche-Derrien) =
●(1893) RECe xiv 268. En añbrelhen henañ a oa baz er goneri a deuas d’ar c’houes.
- gonestgonest
voir gonoñs
- gong
- gonistagonista
v. = (?) coquille pour c'hwistañ (?).
●(1935) BREI 389/4a. "Kapabl" eo ar re-ze da c'honista !...
- gonn .1gonn .1
voir goann
- gonn .2gonn .2
forme verb. le plus souvent au négatif. Je sais.
●(1530) J 114a. Rac ne gonn tenn na cas a penn ennhaf, tr. « car je ne trouve rien en lui qui mérite la peine de mort. » ●(1530) Pm 56c (Tremenuan). Ha negonn quet pebez tra voe, tr. « Et je ne sais pas ce que ce fut » ●(1575) M 2769. Na negonn quet parfet petra, / Anezy à contiff muyha, tr. « Et je ne sais pas bien ce que / J’en conterai de préférence. » ●(1612) Cnfepist 36. rac né goun quet ober na carmou na rymou, tr. (E. Ernault) « car je ne sais faire ni vers, ni rimes ».
●(18--) ALB (FHAB du/kerzu 1941 p. 100a). N’oun dare kals e pe gostez / Kredabl e tu menez-Are.
- gonoñs .1gonoñs .1
adj.
I. (en plt de qqc.)
(1) (en plt d'un terrain, d'une récolte) D'un faible rendement.
●(1868) FHB 180/189b. ne maint ket tud a-voalc'h d'he labourat, ha setu e vez gonoz an eost gant-ho ! ●(1869) FHB 247/302a. En douarennou gonosoc'h, disteroc'h, ho devezo boued anevaled.
●(1900) KZVr 104. (Perwenan) Eur mignon euz Pervenan a skriv d'imp : Aman ar gir «gonest» evid «dister» nan eo ket anaveet. Laret e ve «gonons» a dalv «used» ha «dister». Da skouer : «ar patatez a zo gononsoc'h evit ar bloaz evit warlene.
(2) Usé.
●(1900) KZVr 104. (Perwenan) Eur mignon euz Pervenan a skriv d'imp : Aman ar gir «gonest» evid «dister» nan eo ket anaveet. Laret e ve «gonons» a dalv «used» ha «dister». Da skouer : «Arru eo gonons ma vorpand.
(3) Peu abondant.
●(1896) LZBt Meurzh 22. an aluzenno-ze memez tra n'arrifont ket da dapout ar gont 'vel m'eo dleet, marteze zoken 'vont gonosoc'h gwech pe gwech-all.
II. (en plt de qqn)
(1) Amaigri par une mauvaise santé, faible, débile.
●(1929) BREI 13 janvier 2a. o c'houlenn digant ar vamm penôz e oa ar bed gant he zammik merc'h o tiziritan gant al langiz – Amgav eo, emei, dop, gwer, gonoz. ●(1931) VALL 183a-b. Débile, tr. «gonas ou gonos T[régor].» ●291a. Faible, tr. «gonos, –nas, –nes.» ●(1947) TNOG 5/23. Gonos, ag. : dinerzh, erru pell ganti, diwar-benn un den klañv. Bro Blistin, Logivi-Plougras.
●(2000) PCRMM 721. (Plougastell-Daoulaz) Il arrive aussi qu'une trop grande maigreur mais aussi une mauvaise tenue, due à la maladie ou à d'autres raisons, abus d'alcool par exemple, fasse dire d'un homme, hors de sa présence, «qu'il est parti gononz» («ed e gononz»).
(2) Prostré.
●(1931) VALL 600b. Prostré, tr. «gonos.»
(3) Rachitique.
●(1931) VALL 615b. Rachitique, tr. «gonos (–nas, –nes) T[régor].»
- gonoñs .2
- gonoñsaat
- goñs
- goñvorgoñvor
m.
(1) Mesure, bord.
●(1752) PEll 351. Gônvor. M. Roussel m'a appris ce mot : & que l'on dit en son pays de Léon Dreist gônvor, au-dessus de la mesure. ●352. Gôr, Bord de quelque vaisseau.
●(1847) BDJ 207. gonvor faos. ●(1857) HTB 26. Pep unan a dlee dastum bemdez eur muzurad hanvet gomor. ●(1867) FHB 129/196b. diouc'h ar gomor. ●(1876) TDE.BF 238b. Goñvor, gor, s. m., tr. «Meseure servant à déterminer la quantité, bord d'un vase.»
(2) Dreist-goñvor : par-dessus la mesure.
●(1752) PEll 351. on dit en son pays de Léon Dreist gônvor, au-dessus de la mesure. ●352. Dreist gôr, au-dessus du bord.
●(1876) TDE.BF 238b. Dreist goñvor., tr. «plus que la mesure, par-dessus le bord.»
●(1933) TREM 101. Ho torfed divezan / An eus karget dreist gor justis ho Toue.
- goñvoradgoñvorad
m. –où Contenu de la mesure nommée «goñvor».
●(1867) FHB 129/196b. eur gomorad dre zen. (Var dro pevar liour). ●196b-197a. daou c'homorad dre bep den.