Devri

Recherche 'goro...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de goro (1) à goroet (10) :
  • goro
    goro

    v. tr. d.

    I. Traire.

    (1499) Ca 100a. Gozro. g. traire le lait des bestes. ●(c.1500) Cb 100a. [gozro] Jtem hec multra / tre. ga. lheure a traire le lait des vaches. b. an heur da gozro an saout. ●(1521) Cc. Gozroff, traire. (d'après GMB 291).

    (1659) SCger 120b. traire, tr. «gozro.» ●151b. gozro, tr. «traire.» ●(1732) GReg 936a. Trairer, tr. «Gozro. pr. gozroët. goéro. pr. goéroet. goro. pr. goroet. Van[netois] goéreiñ.» ●Traire les vaches, traire les chevres, tr. «Goéro ar saoud. goéro ar guevr. ●(1790) MG 174-175. Ur vatéh é hoairein er seud.

    (1847) MDM 221. evit goro ar saoud. ●(1856) VNA 89. Allez tirer les vaches, tr. «Quêrhet de hoairein er seud.» ●(1889) ISV 369. Neuze ez eas da c'horo he c'havrik.

    (1907) BOBL 13 avril 133/2a. en em lakeaz da wera ar saout.

    ►absol.

    (1847) MDM 109. Mont da drouc'ha iaut, goro. ●(1895) FOV 236. P'en dès goéreit trahoal.

    (1908) FHAB Even 164. pa yelo da c'horo. ●(1922) IATA 6. Me zo o vont da c'horo. ●(1924) SBED 40. Nen des geti é hoéren – saill na koupen.

    ►[empl. comme subst.] Traite.

    (1932) BRTG 140. seùel a gafourch ar é vuoh de bep goéro.

    II. sens fig.

    (1) Soutirer.

    (1908) FHAB Even 180. ken braz eo ho c'hoant da c'horo arc'hant.

    (2) Tirer les vers du nez (à qqn).

    (1872) FHB 404/310b. da glask gounit ho mignoniach, ha da velet hag hen a c'helje ho goro.

    (1929) SVBV 142. da c'horo ar paotr Yann. ●(1934) BRUS 95. Arracher les vers du nez à…, tr. «goérein

    III. [en apposition]

    (1) Skudell-c'horo : écuelle à traire.

    (1633) Nom 180b. Mulctra, mulctrale, mulctrum : vaisseau à laict : pot da lacquat læz, scudel gozrò.

    (2) Pezel-c'horo : écuelle à traire.

    (1924) BILZbubr 43/44/1022. Leiz ar beel c'horo, eme Bilzig d'ean en eur c'houezadenn.

    IV.

    (1) Goro ub. : arracher un secret à qqn.

    (1890) MOA 461 (L). Arracher un secret à quelqu'un, tr. J. Moal «goro unan bennak (Fam.)»

    (1976) KOYO 19 (Ki) Y. Gwilhamot. Ar vugale, pegen aes vez goro anezho.

    (2) Goro ar c'havr : traire la chèvre, rite lorsqu’une charpente nouvelle est mise.

    (1879) ERNsup 154. Goro 'r c'haour, «traire la chèvre» en signe de réjouissance quand la charpente est mise à une maison neuve. Tréc[orois]. C'est faire une musique primitive en tenant d'une main dans un bassin plein d'eau un brin de jonc sur lequel on fait glisser l'autre main, comme pour traire une chèvre. Cet usage avait lieu, il y a peu d'années, dans l'Ille-et-Vilaine, à l'occasion de la Saint-Jean; il existe encore à Saint-Mayeux, pour la Saint-Jean et la Saint-Pierre.

    (3) Lezel brav e c'horo : se laisser exploiter.

    (1868) FHB 201/359b (L) Goulc'hen Morvan. Hon laet en doa lezet brao he c'horo. ●(1878) SVE 602. Lezel brao he c'horo, tr. L.-F. Salvet «Se laisser bellement traire. (Se laisser exploiter.)

    (4) Goro pizh ar varrikenn : voir barrikenn.

    (5) Goro ar vuoc’h vesk : voir buoc’h.

    (6) Goro betek ar gwad : voir gwad.

  • goroad
    goroad

    m. –où Traite.

    (1935) ALMA 167. abred pe zivezat e ro ar vioc'h he goroad.

  • goroadenn
    goroadenn

    f. –où Traite.

    (1732) GReg 936a. Ce que l'on trait à chaque fois, tr. «Goroadenn. p. goroadennou. Van[netais] goeradeenn

    (1876) TDE.BF 239b. Goroadenn, s. f., tr. «La quantité de lait que donne une vache que l'on vient de traire.» ●(1879) ERNsup 146. goroadenn, ce qu'on trait en une fois, d'une ou de plusieurs vaches, Trév[érec]. ●(1890) MOA 318. Quantité de lait que donne une vache qu'on vient de traire, tr. «goradenn, f.»

    (1925) FHAB Ebrel 138. Kollet ar c'horoadenn vintin !...

  • goroaj
    goroaj

    m. Action de traire.

    (1975) YABA 21.03. Me zo berrek un tammig ged me goéraj.

  • goroer
    goroer

    m. –ion

    (1) (?) Usurpateur (?).

    (1877) EKG I 309. pa oue kaset kuit ar roue guirion Charlez X gand Louis-Philip, ar roue goroer.

    (2) =

    (1836) FLF 31. Peb goroër ha peb luban / A savas gat caus dom Alan.

  • goroer-tirvi
    goroer-tirvi

    m. fam. Blagueur.

    (1931) VALL 68b. Blagueur, tr. «goroër-tirvi fam.»

  • goroerez .1
    goroerez .1

    f. –ed Femme qui trait.

    (1732) GReg 936a. Celle qui a coûtume de traire les vaches, tr. «Goroerès ar saoud. p. goroeresed.» ●(1744) L'Arm 387a. Celle qui va ordinairement traire, tr. «Goairouréss

    (1876) TDE.BF 239b. Goroerez, s. f., tr. «Celle qui d'ordinaire est employée à traire les vaches.»

    (1904) DBFV 93b. goérouréz, f. pl. –ed, tr. «celle qui trait.»

  • goroerez .2
    goroerez .2

    f. –ioù Trayeuse.

    (1931) FHAB Gouere 258. pa n'eus netra ken en tez e tenner ar c'horoerez.

  • goroerezh
    goroerezh

    m. Mulsion, action de traire.

    (1744) L'Arm 387a. Traire (…) Action, tr. «Goairereah

    (1904) DBFV 93b. goérereah, –eh, tr. «action de traire.»

  • goroet
    goroet

    adj. (en plt du lait) Trait.

    (1896) GMB 444. pet[it] Trég[uier] neve c'horoet (lait) nouvellement trait.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...