Devri

Recherche 'gouarnamant...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de gouarnamant (1) à gouarnamanter (2) :
  • gouarnamant
    gouarnamant

    m./f. –où

    (1) Gouvernement.

    (1659) SCger 63a. gouuernement, tr. «gouarnamant.» ●(1732) GReg 466a. Gouvernement, tr. «Gouarnamand. p. gouarnamanchou. Van[netois] gouarnemant. p. ëu

    (1834) SIM 14. afferaou ar gouarnamant. ●(1872) GAM 52. Pa ! mez ar c'houarnamant ze a renker kemeret he gomzou a gil. ●(1872) FHB 404/309b. ep beza galvet gant ar c'houarnamant. ●(1872) ROU 87a. Mar teu ar c'houarnamant var he dres, tr. «si le gouvernement se rétablit.»

    (1903) MBJJ 26. ar gouarnamant a c'halv eno menec'h sant beneat. ●(1935) BREI 421/2b. distroada ar gouarnamant.

    (2) Direction.

    (1894) BUZmornik 494. karget euz a c'houarnamant an hospital.

  • gouarnamanter
    gouarnamanter

    m. –ion Gouvernant, membre d'un gouvernement.

    (1906) BOBL 16 juin 91/1b. prezegen eur gouarnamancher. ●(1907) BOBL 30 novembre 166/1b. da gredi balbouzërez ar gouarnamanterien.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...