Devri

Recherche '"gourc'he"...' : 15 mots trouvés

Page 1 : de gourc_he (1) à gourcheotenn (15) :
  • gourc'he
    gourc'he

    m. (pathologie animale) Ladrerie.

    ●(1499) Ca 98b. Gourhe. g. mesellerie de pourceaux.

    ●(1732) GReg 558a. Ladrerie des pourceaux, tr. «Gourhe.»

    ●(1876) TDE.BF 244b. Gourc'he, s. m., tr. «Ladrerie des bêtes.»

    ●(1926) FHAB Meurzh 94. klenved ar moc'h pe ar gourc'he (...) An dus, a lavar darn all.

  • gourc'heañ
    gourc'heañ

    v. intr. Devenir ladre (en plt d'un porc).

    ●(1732) GReg 557b. Devenir ladre, parlant des cochons, tr. «gourhea. pr. gourhët.»

    ●(1876) TDE.BF 244b. Gourc'hea, v. n., tr. «Devenir ladre, parlant des bêtes.»

  • gourc'heek
    gourc'heek

    adj. Ladre.

    ●(1499) Ca 98b. Gourhe. g. mesellerie de pourceaux. l. hec lunies / ei. vnn luniosus / a / um. b. gourheec.

  • gourc'heet
    gourc'heet

    adj. Ladre.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 286). Gourheet.

    ●(1732) GReg 557b. Devenir ladre, parlant des cochons, tr. «gourhea. pr. gourhët.»

  • gourc'hemenn .1
    gourc'hemenn .1

    m./f. –où

    I.

    A.

    (1) Commandement.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 284). gourchement, commandement. ●(1499) Ca 40b. Comande. vide in gourchemenn. ●(1612) Cnf 33a. Nep na obeis de tat, ha dé mam, ha do gourchemennou.

    ●(1659) SCger 151b. gourc'hemen, tr. «commandement.» ●(1790) MG 233. Chom a ra hoah dihue a hourhæmeneu Doué. ●246. er ourhæmèn-ze.

    ●(1849) LLB 1070. revé gourhemen Doué. ●(1856) VNA 159. observer les Commandements de Dieu, tr. «mirèt Gourhemeneu Doué.»

    ●(1924) BILZbubr 38/841. a-enep urz ha gourc'hemenn e vamm.

    (2) Terriñ ur gourc'hemenn : enfreindre un ordre, un commandement.

    ●(1650) Nlou 498. Maz torras gourchemen, doue'en tat, tr. «car elle viola le commandement de Dieu le père.»

    ●(c.1680) NG 1468. terin gourhemeneu Doué.

    ●(1849) LLB 29. Rak me heus, e mé Doué, toret men gourhemen.

    ●(1907) AVKA 78. Neb a dorro (…) an hini distera deus ar gourc'hemeno.

    (3) Mirout gourc'hemennoù ub. : observer les commandements de qqn.

    ●(1911) BUAZperrot 467. An neb am c'har a vir va gourc'hemennou

    (4) War c'hourc'hemenn ub. : sur ordre, sur commandement.

    ●(1911) BUAZperrot 135. Eucher, var gourc'hemen, a zizroas d'e vro. ●839. var gourc'hemenn Elias.

    (5) Kas ur gourc’hemenn : lancer un ordre.

    ●(1916) KANNlandunvez 63/457. Goal c’hlazet, d’an 23 Gouere 1916, en eur gas eur gourc’hemenn, en deus en em ruzet var zaou c’hant metr.

    B. Religion.

    (1) Gourc’hemennoù ar reizh / An dek gourc’hemenn ar reizh : les (dix) commandements de la loi.

    ●(c.1500) Cb 57a. g. cest le liure ou sont les dix commandementz de la loy. b. en leff maz edy dec gourchement an reiz. ●(1575) M 664. Da teriff en bet man, gourchemennou an Rez, tr. «A violer en ce monde les commandements de la Loi.» ●(1612) Cnf 33b. an articlou an feiz, hac dec gourchemen an reiz.

    (2) Dek gourc’hemenn Doue : les dix commendements. cf. Gourc’hemennoù ar reizh.

    ●(1576) H 53. An dec Gourchemenn a doue en Brezonec, tr. « The ten Commandments of God in Breton. »

    (3) Gourc’hemennoù an Iliz : les commendements de l’Église.

    ●(1576) H 53. Gourchemennou hon mam an Ilys.

    II. [au plur.]

    A.

    (1) Compliments.

    ●(1641) Missirien 1. Ma gourhemennou dam moezrep Louisa.

    ●(1732) GReg 188a. Compliments, civilité de parole, ou d'action, tr. «Gourc'hemenn. p. gourc'hemennou.»

    (2) Ober gourc'hemennoù ub. da ub. : faire ses compliments à qqn.

    ●(1732) GReg 188a. Faites-lui mes compliments, tr. «Grit va gourc'hemennou dezâ, ou, dezi.»

    ●(1834) SIM 121. Arça, pa veli da dad, na vanq qet da ober va gourc'hemennou dezàn. ●(1857) CBF 40. Grit va gourc'hemennou d'ho tad, tr. «Faites mes compliments à votre père.» ●(1878) EKG II 86. Grit d'ezho va gourc'hemennou.

    ●(1903) MBJJ 56. dilezet gante o labour dre m'o deuz c'hoant d'ober d'imp o gourchemenno. ●(1910) MBJL 103. hag he deus laret d'in ober d'ac'h he gourchemenno.

    (3) Kaout gourc’hemennoù eus : recevoir des compliments de.

    ●(1834-1840) BBZcarn I 118a. bonjour d’or hu, den yaouank, heurvat dorch a laran / a gourchemenou peus demeus o mestres, tr. « Bonjour à vous, jeune homme, je vous souhaite le bonjour / Vous avez les compliments de votre maîtresse ».

    (4) [au plur. ; par antiph.] Gourc'hemennoù brav : insultes.

    ●(1909) KTLR 34. Hag ho daou e kozeent, kewred, d'ober gourc'hennou brao an eil d'egile.

    B. Terme de formule de politesse.

    (1) Reiñ e c'hourc'hemennoù da ub. : faire ses compliments à qqn.

    ●(1856) VNA 97. Je vous prie de leur faire mes compliments, tr. «Mé hou péd de rein men gourhemeneu dehai.»

    (2) Gourc'hemennoù a gengañv : condoléances.

    ●(1915) KZVr 118 - 06/06/15. Hon gourc'hemennou a genganv a gasomp da dud an aotrou Pennhoat. ●(1929) DIHU 211/207. dégemér hur guellan gourhemenneu a genganv. ●(1943) DIHU 384/276. Dehon ha dé hoér é kasamb hor gourhemenneu a genganveu. ●(1935) BREI 402/4b. hon gourc'hemennou kalonek a genganv kristen.

    (3) Gourc'hemennoù a zoujañs : sentiments respectueux.

    ●(1910) MBJL 102. e felle d'in kinnig d'ean ma gourc'hemenno a zoujans.

  • gourc'hemenn / gourc'hemennañ .2
    gourc'hemenn / gourc'hemennañ .2

    v.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Commander, ordonner.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 114). gourchemen. ●(1499) Ca 75a. Empalazr hac empalazres in gourchemenn sunt. ●98a. Gourchemenn. g. commander. ●(1576) Cath p. 16. an tirant carguet a furor agourchemenas ez vihe diuisquet ha gand scourgezou fouetet, tr. «le tyrant plein de fureur ordonna qu'elle fût dépouillée de ses vêtements et fouéttée de verges.» ●22. maz gourhemenas ez vihe punisset ha tourmantet an goardou, tr. «il ordonna qu'on punît et qu'on tourmentât les gardes.» ●30. hac ez gourhemenas ez vihe dipenet, tr. «et il commanda qu'elle fût décapitée.» ●(1612) Cnf 49b. Pechiff à gra maruelamant an heny pe-heny à gra heuelep domaigiou, à gourchemen ho ober.

    ●(1659) SCger 151b. gourc'hemenn, tr. «commander.» ●(1732) GReg 183a. Commander, ordonner, tr. «Gourc'hemenn. pr. gourc'hemennet.» ●214b. La correction fraternelle est commandée par l'Evangile, tr. «an avyel vénniguet a c'hourc'hémenn deomp courrigea hon hentez gant carantez vras, èntre Douë ha ny.»

    ►absol.

    ●(1557) B I 158. Me ya oarse hep dale quet, / Eualhenn pan gourchemenet, tr. «Sur ce, je vais sans délai, puisque vous l'ordonnez ainsi.»

    (2) Recommander.

    ●(1911) BUAZperrot 287. Va Doue, etre ho taouarn e c'hourchemennan va ene.

    (3) (grammaire) Doare-gourc'hemenn : impératif.

    ●(1944) GWAL 163/175. Koulskoude e klevet ober gant «stronka» ha «gleuri» en doare-gourc'hemenn.

    B. V. tr. i. Gourc'hemenn war ub. : commander qqn.

    ●(1939) MGGD 27. ar c'habiten a c'hourc'hemenne war ar c'hedourien.

    II. V. pron. réfl.

    (1) En em c'hourc'hemenn da : se recommander à.

    ●(1728) Resurrection 640. Goude enem gourchemen desan ha de guir tat.

    ●(1838) OVD 268. A pe santehet enta un taul néhance benac, hum hourheménet de Zoué.

    (2) En em c'hourc'hemenn ouzh : se recommander à.

    ●(1659) SCger 102a. se recommander, tr. «en em gourc'hemen ouz.»

  • gourc'hemennañ
    gourc'hemennañ

    voir gourc'hemenn .2

  • gourc'hemennaouiñ
    gourc'hemennaouiñ

    v. intr. Complimenter.

    ●(1979) BRUDn 28/17. a lakfe va hamaradezed da grevi gand ar warizi hag ar vestrez d’am gourhem[e]nnaoui ?

  • gourc'hemennapl
    gourc'hemennapl

    adj. Commandable.

    ●(c.1500) Cb 98a. [gourchemenn] Jtem hic et hec commendabilis et hoc / le. g. commendable. b. gourchemennabl.

    ●(1732) GReg 677b. Qu'on peut ordonner, tr. «gourc'hemennapl.»

  • gourc'hemenner
    gourc'hemenner

    m. –ion Commandant, celui qui commande.

    ●(c.1500) Cb 98a. [gourchemenn] Jtem hic commendarius / rij. g. commendeur. b. gourchemenner.

    ●(1732) GReg 183a. Celui qui commande, tr. «Gourc'hemenner. p. gourc'hemennéryen.»

    ●(1874) POG 147. Herodez, pevare gourc'hemenner war Galilea.

  • gourc'hemennerez
    gourc'hemennerez

    f. –ed Celle qui commande.

    ●(c.1500) Cb 98b. [gourchemenn] Jtem imperatrix / cis. g. commenderesse / empereuse. b. gourchemennerez / pe empalazreres.

  • gourc'hemennet
    gourc'hemennet

    adj.

    (1) Commandé, ordonné.

    ●(c.1500) Cb 98a. [gourchemenn] Jtem indictus / a / um. g. annunciez / ou commandez. b. gourchemennet.

    ●(1732) GReg 183a. Une chose commandée, tr. «Un-dra gourc'hemennet.»

    (2) Chomable.

    ●(1659) SCger 25b. iours chommable, tr. «deziou gourc'hemennet.»

  • gourc'hemennidigezh
    gourc'hemennidigezh

    f. Commandement.

    ●(c.1500) Cb 98a. [gourchemenn] Jtem hec inditio / nis. g. indition / annunciation / ou dit. b. gourchemennidiguez.

  • gourc'hemennus
    gourc'hemennus

    adj. De recommandation, qui recommande.

    ●(c.1500) Cb 98a. [gourchemenn] vnde commendaticius. g. commendatif. b. gourchemennus.

  • gourc'heotenn
    gourc'heotenn

    voir aourc'heotenn

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...