Devri

Recherche 'gous...' : 34 mots trouvés

Page 1 : de gous-1 (1) à goustraed (34) :
  • gous .1
    gous .1

    adj.

    (1) Adj. (Virage) brusque.

    ●(1919) DBFVsup 28b. gous, tr. «court.» ●(1924) SBED 59. En ur gamdroien gous.

    (2) Adv. Treiñ gous : virer brusquement.

    ●(1919) DBFVsup 28b. troein gous, tr. «virer brusquement.» ●(1934) BRUS 102. Brusquement, tr. «gous (virer).»

  • gous .2
    gous .2

    s. (argot des tailleurs vannetais) Nourriture, tortore.

    ●(1912) KZVr 415 - 10/03/12. Gous, tr. «boed.»

  • gous .3
    gous .3

    s. Gousse.

    ●(1633) Nom 72b. Siliquæ, ceretia : carrubes : carub, an gouçc.

  • gousaat
    gousaat

    v. intr. (en plt d'une voie) Virer plus brusquement.

    ●(1919) DBFVsup 28b. gousat, tr. «tourner plus rapidement (en parl. d'une route).»

  • gousailhañ
    gousailhañ

    v. intr. Sautiller.

    ●(1744) L'Arm 350b. Sauteler ou sautiller, tr. «Gour-saillein.»

  • gousaj
    gousaj

    m. (argot de La Roche-Derrien) Nourriture, tortore, graille, bouffe.

    ●(1885) ARN 30. Aliments, tout ce qui se mange. – Br. Boed, debach. Arg[ot] : 1. Gourdajo. Ce mot n'a que l'air de tenir quelques rapports avec l'adjectif gourd ; il est moins en usage que le terme suivant. 2. C'housach. ●(1893) RECe xiv 268. e haries e mañket an ousach baz ar vro ze.

  • gousañ / gousiñ
    gousañ / gousiñ

    v. tr. d. (argot de La Roche-Derrien et des tailleurs vannetais) Manger, grailler, bouffer.

    ●(1885) ARN 30. Manger. – Br. Debi ou dibi. Arg[ot] : 1. C'housa. 2. Taleri. ●(1893) RECe xiv 268. Hag i jes 'n ije karet c'housañ ar gourdajeno warlerc'h an turgner. (...) o deus eltresen grin pez eloñt da c'housañ. (...) Hag e komañsjoñt da c'housañ gourdajeno.

    ●(1932) BRTG 79. ne «gousein» ket anehi. ●ibid. kousein = dèbrein. ●(1975) BAHE 87/4. da c'housañ e adlein. ●12. evel-se e kavfomp zer da c'housañ. ●13. C'housañ : debriñ.

  • gouserr
    gouserr

    m. War he gouserr : entr'ouverte, entrebâillée.

    ●(1908) KMAF 48. An nor o tigeri war he gourzer.

  • gouserret
    gouserret

    adj. À moitié fermé.

    ●(1905) IVLD 98. Liou ar maro varnhi, he daoulagad gourzerret. ●(1924) ZAMA 194. An nor a oa gourzerret.

  • gousiñ
    gousiñ

    voir gousañ

  • gousoc'h
    gousoc'h

    m. –ioù (agriculture) Cep, pièce sur laquelle est fixé le soc de la charrue.

    ●(1913) KZVr 29 - 21/09/13. Amzoc'hader (pour amzoc'hadur), pièce sur laquelle est fixé le soc de la charrue, à Kergloff. (Ailleurs gouzoc'h, gousoc'h, goursoc'h).»

  • gousper
    gousper

    m. –où

    I. temp.

    (1) Soir, soirée, vêpre, vêprée.

    ●(1575) M 537. Hogos arriu e'n heur, han feur hon gousperou, tr. «L'heure est presque arrivée, et le moment de notre soirée.» ●(1633) Nom 227a. Vesper, vespera, noctiserum : vespre : gousperou, abardaez, an diuezat.

    ●(1732) GReg 953a. Vêpre, vêprée, tr. «Gosper.» ●(1779) BRig I 50b. gousper, tr. «le soir.»

    (2) Veille.

    ●(1732) GReg 422a. La veille de la foire, tr. «Gousper. ar gousper eus ar foar. gousper ar for.» ●871b. Le soir, ou la veille d'une foire, d'une assemblée, ou pardon, tr. «Gosper. ar gosper. gousper. ar gousper. (ce gousper, est le singulier de gousperou, Vêpres.» ●Au soir de la foire de la martire, du pardon de S. Jean du doigt, tr. «Da c'hosper foar ar merzer, da c'housper pardon sant Jan ar bis.»

    ●(1876) TDE.BF 249a. Gousper, s. m. C[ornouaille], tr. «La veille d'une foire, d'un pardon. Da c'housper ar foar, la veille de la foire.»

    ●(1912) MMPM 23. d'ar zadorn, gousper miz Mari. ●65. Da c'houzper gouel Mari hanter-eost.

    (3) Kemer e c'housper (tu bnk) = (?) passer la soirée (?).

    ●(1866) FHB 75/177a. evit mont neuze dioc'h an noz d'an davarn, ha kemeret eno ho cousper.

    II. (religion)

    A. [au plur.] Vêpres.

    ●(1499) Ca 99a. Gousperou. g. vespres.

    ●(1659) SCger 124a. Vespres, tr. «Gousperou.» ●151b. Gouzperou, tr. «Vespres.» ●(1727) HB 418. Gousperou ar Verc'hes. ●565. e leverot Gousperou ar Gouel eleac'h hini ar Sul. ●(1732) GReg 953a. Vêpres, Heure Canoniale, tr. «Gousperou. Van[netois] gosperéü.» ●Aller à Vêpres, tr. «Moñnet da c'housperou.»

    ●(1856) VNA 92. Allez à vêpres, tr. «Quêrhet d'er Gospereu.» ●(1874) POG vii. da lavaret eo e ve kanet ann Antien araog ha goude pep Salm, er Gousperou. ●(1876) TDE.BF 249a. Gousperou, s. pl. m., tr. «Vêpres, prières de l'Eglise. Mont da c'housperou, aller aux vêpres.»

    ●(1907) PERS 124. goude ar Gousperou e vije kanet Komplidou.

    ►[au plur. après un art. ind.] Ur gousperoù : des vêpres.

    ●(1915) HBPR 167. eur gousperou trist. ●(1935) BREI 410/4b. eur gwir gousperou pardon.

    B. [empl. sans art. ; au plur.]

    (1) Moment des vêpres.

    ●(c.1680) NG 1621. Goudé coursë gospereu.

    ●(1877) EKG I 6. da c'housperou.

    (2) Lavarout gousperoù : dire les vêpres.

    ●(1741) RO 1552. poent laret gouspero.

    (3) Kanañ gousperoù : chanter les cantiques que l'on chante aux vêpres.

    ●(1741) RO 1579. monet da gannan gouspero.

    ●(1915) KANNgwital 156/82. goude m'oue kanet gousperou.

    (4) Mont da c'housperoù : aller aux vêpres.

    ●(1857) CBF 60. Mont a rinn da c'housperou, tr. «J'irai à Vêpres.»

    III. sens fig.

    ●(1942) DADO 11. O, kaer hoc’h eus stouva ho tiouskouarn, va gousperou n’int ket achu c’hoaz !

    IV.

    (1) Klevet ar gousperoù war an ton bras // Klevet ar gousperoù e-kreiz ar sizhun : être engueulé.

    ●(1962) BRUD 16/33 (T) E. ar Barzhig. Red e oe mond da gerhat he ferhenn, ho tad-koz, bugale, ha kleved a reas hemañ ar gousperou e-kreiz ar zizun, eveljust. ●(1970) BHAF 22 (T) E. ar Barzhig. Paotr ar hijer e oa ive Salaun goz ha kleved a ree aliez ar gousperou abalamour deze. ●88. Klevoud a rejont o diou ar gousperou war an ton braz. ●(1982) LIMO 09 avril (G). Er gouélieu e hrè neuzé d’er véléan moned eué ar en tonieu bras. En dud e larè étrézè : «Hiriù e vo kanet er gospéreu ar don er hrampoèh dré leah.»

    (2) Kanañ ar gousperou : engueuler.

    ●(1957) AMAH 136 (T) *Jarl Priel. Hag an deiz war-lerc'h ar beure ne oa ket c'hoazh peurazezet Jouvet en e vurev, ma stagis da ganañ dezhañ ar gousperoù ken ma strake. ●(1970) BHAF 246 (T) E. ar Barzhig. N'e-neus nemed ar martolod beza tomm dezañ hag e kan ar gousperou d'ar vamm ha d'he mab. ●(1976) YABA 24.01 (Gi) J. Jaffre. Er gwahan tra eidin-mé e vo cheleu er gospereu e vo kanet dein a p'arrùein ér gér... Ya Gospereu e gleùein !

  • gousperoù
    gousperoù

    voir gousper

  • gouspin
    gouspin

    m. –ed

    (1) Gamin.

    ●(1910) DIHU 63/139. er houspined e lar én ur huélet er boulom. ●(1919) DBFVsup 28b. gouspin, m., tr. «jeune garçon.» ●(1937) DIHU 313/301. gouspin a bemzek vlé. ●(1943) DIHU 384/277. gouspined deuzek vlé !

    (2) par ext. Avorton, homme de faible constitution.

    ●(1932) BRTG 149. ne oè meit ur gouspin étal er Meillouz.

  • goust
    goust

    m.

    (1) Goût (de qqc.).

    ●(1854) PSA I 136. er fréhen-hont péhani, dré hé bràuité, e ziscoa hi devout ur houst huêc.

    (2) Goût (de qqn).

    ●(c.1802-1825) APS 87. n'en dint quet calz de oust sujité er bed. ●(1854) PSA I 24. carguet ma vér a dan hag a houst nezé aveid er bed hag é bligeadurieu.

  • goustad / goustadik
    goustad / goustadik

    adv. Doucement, lentement.

    ●(1659) SCger 14a. bellement, tr. «goustat, goustadic.» ●72b. lentement, tr. «goustat, goustadec.» ●151b. goustat, tr. «qui va doucement.» ●goustadic, tr. «tout bellement.» ●(1710) IN I 97. douguen gouestadic ho calon eus an oræson d'hoc'h afferou all. ●(1732) GReg 304b. Doucement, sans bruit, paisiblement, tr. «gouëstad. gouëstadicq. goustad. goustadicq.» ●(1766) MM 45. och en em bourmen guestadic, tr. «en train de se promener tranquillement.»

    ●(1860) BAL 162. Comzouigou a garantez (…) a dlefet da lenn, ur veachic an amzer a gouestadic. ●(1869) KTB.ms 14 p 201. Tostaït out-han goustadig, a ziadrè. ●(1869) FHB 251/335a. an dour o trouzial goustadig o vont gant ar waz. ●(1878) EKG II 10. ni a dlie respount bep tro goustatoc'h goustata. ●(1889) ISV 281. o vont gouestata ma c'helle.

    ●(1921) PGAZ 68. Ma rea neuze goeztatoc'h. ●(1911) BUAZperrot 488. mont goustatoc'h. ●(1922) FHAB Gwengolo 258. Goustadik d'ar garchen, / Gwelloc'hik ar zouben. ●(1959) TGPB 78. hag en deñvalijenn e kleven a-wechou egile o vousklemm goustad.

  • goustadik
    goustadik

    voir goustad

  • goustaon
    goustaon

    f. (marine) Contre-étrave.

    ●(1732) GReg 652a. Contr'estrave, tr. «Courstaon. coustaon.»

    ●(1876) TDE.BF 248b. Gour-staoñ, gourstaoñ, subs. f., tr. «Contre-étrave.»

  • goustav
    goustav

    v.

    I. V. intr. Se calmer.

    ●(1939) RIBA 19. Goustaùet, Eutru kér, éh an de ésat dehè.

    II. V. tr. d.

    (1) Calmer (qqn)

    ●(1939) RIBA 137. Goustaùet é get Olier : «Gorteit, Intron, gorteit !»

    (2) Goustav er glav : attendre que la pluie cesse.

    ●(1919) DBFVsup 28b. goustaù er glaù, tr. «(Bubry) attendre que la pluie cesse.»

  • goustell
    goustell

    f. –où

    I.

    (1) Pelote.

    ●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. koustel, tr. «pelotte.» ●(1931) VALL 545a. Pelote de fil, de laine, etc., tr. «goustell f.»

    (2) (agriculture) Meule.

    ●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. koustel, tr. «tas, moyette.» ●(1931) VALL 728b. Tas, tr. «goustell (et pelote) f.» ●(1982) TKRH 39. Pa veze charreet an eost war al leur e veze graet goustelloù : ur c'houstell gerc'h, ur c'houstell winizh, ur c'houstell heiz. ●95. Ur c'houstell danvez tan.

    (3) (insulte) Yann e c'houstell : accapareur.

    ●(1895) GMB 289. pet[it] Trég[uier] Yan i c'houstel, terme d'injure.

    II. Chaokat e c'houstell : gronder, être grognon.

    ●(1895) GMB 289 (T). pet[it] Trég[uier] chakat i c'houstel, tr. Émile Ernault «gronder, être grognon.»

  • goustellad
    goustellad

    f. –où

    (1) Pelote de.

    ●(1895) GMB 289. pet[it] Tréc[uier] goustelat glañn, tr. «f. grosse pelote de laine.»

    ●(1931) VALL 545a. Pelote de fil, de laine, etc., tr. «goustellad f.»

    (2) (agriculture) Meule de.

    ●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. koustelad, tr. «pelotte, tas, moyette.»

  • goustellat / goustelliñ
    goustellat / goustelliñ

    v. tr. d. Mettre en meule.

    ●(18--) SBI I 174. o voustellad ed, tr. «à mettre du blé en meules.»

    ●(1931) VALL 261a. Entasser, tr. «goustelli.»

    ►absol.

    ●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. kousteli, tr. «mettre en pelote, en tas.» ●(1982) TKRH 40. an hini a veze o c'houstelliñ.

  • goustellet
    goustellet

    adj. Mis en meule.

    ●(1854) GBI I 82. Ann ed 'n deuz gwelet goustellet, tr. «Il a vu le blé en meules.»

  • goustelliñ
    goustelliñ

    voir goustellat

  • goustilh
    goustilh

    m. –où (armement) Poignard.

    ●(1499) Ca 99a. Goustill. g. goustille. l. hec pugio / onis. ●(1612) Cnf.epist 25. dac, (alias) goustill.

    ●(1732) GReg 734a. Poignard, arme longue d'un bon pié, tr. «Goustilh. p. goustilhou.»

    ●(1961) LLMM 86/154. Hag a-dro jouez e sankas lavnenn ar goustilh e koadenn an daol.

  • goustilhañ
    goustilhañ

    v. tr. d. Poignarder.

    ●(1732) GReg 734a. Poignarder, tr. «Goustilha. pr. goustilhet.»

  • goustilher
    goustilher

    m. –ion Poignardeur.

    ●(c.1500) Cb 99b. [goustill] Jtem hic pugillo / onis. gall. goustilleur. bri. idem.

    ●(1732) GReg 734a. Celui qui poignarde, tr. «Goustilher. p. yen.»

  • goustiñ
    goustiñ

    v. tr. d. Goûter.

    ●(17--) TE 154. goustein er mél a blijadurieu er béd.

    ●(1838) OVD 79-80. goustet én hou c'intérior en doustér ag é sperèd.

  • goustivadur
    goustivadur

    m. (pathologie) Constipation.

    ●(1732) GReg 201b. Constipation, tr. «Van[netois] goustihüadur.» ●(1744) L'Arm 72a. Constipation, tr. «Gousstiuadur.. reu. m.»

    ●(1931) VALL 147b. Constipation, tr. «goustiùadur V[annetais] m.»

  • goustivet
    goustivet

    adj. Constipé.

    ●(1744) L'Arm 354b. Il ne peut aller à la selle, tr. «Gousstihuéd-é.»

  • goustiviñ
    goustiviñ

    v.

    (1) Constiper.

    ●(1732) GReg 201b. Constiper, tr. «Van[netois] goustihuëiñ. p. goustihuët.» ●(1744) L'Arm 72a. Constiper, tr. «Gousstiuein.. étt.»

    ●(1934) BRUS 51. Constiper, tr. «goustiùein.»

    (2) =

    ●(1744) L'Arm 133b. Engouer, s'engouer, tr. «Gousstihuein.. huétt.»

  • goustivus
    goustivus

    adj. Qui constipe.

    ●(1744) L'Arm 336b. Restringent, tr. «Goustihuss.»

  • goustiz
    goustiz

    f. Parure.

    ●(1935) BREI 389/2c. ar youankiz faro a zoug ar ganz, ar seiz, an dantelez ha kant goustiz all ha n'eus ezomm ebet dioute.

  • goustraed
    goustraed

    f. –où Cul-de-sac.

    ●(1732) GReg 240a. Cul de sac, tr. «Gour-stread. p. gour-streadou.»

    ●(1876) TDE.BF 248a. Gour-streat, gourstreat, s. f., tr. «Cul-de-sac. »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...