Recherche 'gran...' : 8 mots trouvés
Page 1 : de gran (1) à grantapl (8) :- grangran
adj. (argot de Pont-l'Abbé)
(1) Grand.
●(1960) LLMM 82/310. Langaj-chon ar vilajenn gran. Gran, grandis = Bras.
(2) Ar vilajenn gran : Pont-l'Abbé.
●(1936) IVGA 239. truchoned ar vilajenn gran.
(2) Truchon gran : personne hupée, haut personnage.
●(1960) LLMM 82/311. Langaj-chon ar vilajenn gran. Truchon gran = Aotrou. ●(1972) SKVT I 48. sevel o ziez-hañv da «druchoned gran Kemper. ●(1973) SKVT II 22. N'eus ket d'an «druchoned gran» da vezañ istrogelled. ●24. An «druchoned gran»-se ne reont ket ur c'heuz eus o daouarn. ●(1974) SKVT III 32. an truchon gran.
- granadgranad
m. (minéralogie) Grenat.
●(1633) Nom 254b. Carbunculus carchedonicus, vel Gatamanticus, qui granatus à pomi punici colore nominatur : granat : vn granat, so voar liou aual greunades.
- grandisgrandis
adj. (argot de Pont-l'Abbé) Grand.
●(1960) LLMM 82/310. Langaj-chon ar vilajenn gran. Gran, grandis = Bras.
- grangilhadgrangilhad
s. –où Quantité.
●(1910) FHAB Here 307. ha kerkent eur grangilhad all a zivroidi a ziredas adarre en Enez Vreiz.
- graniggranig
m. (argot de La Roche-Derrien) Faim.
●(1885) ARN 36. Faim. – Br. : Naon. Arg[ot] : Granik. ●(1893) RECe xiv 268. më jes sou amañ 'torteign gañd ar graniq !
●(1965) KATR 8. «granig» am-eus. (…) granig = naon. (Ger euz «tunodou» Ar Roh. ●(1975) BAHE 87/9. Goje, miñsoner, deus e-barzh ar c'houez ha taol da bouez war ar bank. 'T eus ket granig, paour ? ●13. Granig : naon.
- grañjgrañj
f. –où, –ioù Grange.
●(1499) Ca 100a. Grang. g. grange. ●(1612) Cnf 43a. grangiou leun à eth. ●(1633) Nom 129b. Horreum : grange : graing.
●(1659) SC 116. er grangeou voar an hent. ●(1659) SCger 63b. grange, tr. «granch.» ●(1732) GReg 469a. Grange, tr. «Grainch. p. grainchou.» ●Battre du blé dans la grange, tr. «Dourna ed ebarz èr c'hrainch.»
●(1824) BAM 132. mar laquit an tan (...) e granch pe e craou hoc'h amesec. ●(1865) LZBt Gouere 21. meur a c'hranch diwar ar meaz. ●(1878) EKG II 30. ar granchou, ar c'hreier, ar c'holoeier. ●44. euz an ti d'ar c'hrainch.
●(1915) HBPR 223. en ti forn hag er c'hranj... ●(1920) AMJV 3. lavaret an oferen er c'hranchou.
- granoilh
- grantaplgrantapl
adj. Qui n'est pas difficile sur la nourriture.
●(1903) EGBV 36. grantabl, tr. «facile à nourrir.» ●(1934) BRUS 126. Facile à nourrir, tr. «grantapl.» ●349. ces enfants sont faciles à nourrir : ils mangeront comme nous, tr. «er vugalé-man e zo grantapl : ind e zèbro sord genemp.» ●(1936) DIHU 303/144. Ér vuhé-man é tér de vout grantapl. ●(1976) LIMO 20 mars. Betag neuzé, ean en em ziskoè grantapl ged peb magadur. ●(1982) LIMO 23 avril. grantabl heb boud bleiez.