Recherche 'grav...' : 10 mots trouvés
Page 1 : de grav-f-krav-m (1) à gravin (10) :- grav / kravgrav / krav
f. –ioù
(1) Côte, montée.
●(1866) LZBt Gouere 158. graio sonn. ●159. o tiskenn gant eur c'hra hirr. ●161. lein ar c'hra. ●(1869) EGB 24. ar zével graiou a zo diêz d'ar ré a zô berr hô halan, tr. «il est difficile à ceux qui ont la courte haleine de monter des côtes.»
●(1902) TMJG 347. Ben neuze oant arri en gra Traou-Wern. ●(1903) MBJJ 162. e traou ar c'hra. ●(1918) LZBt Mae 13. Krapât gantan en eur c'hra-zont e tigoueas en eur lochen all. ●(1924) BILZbubr 37/807. en traou gra Pennenez. ●(1942) DADO 19. An dour-mañ n’eo ket sorset… Dont a ra eus ar c’hra goz, diouz feunteun Soez Prigent. ●(1947) TNOG 5/23. (Tregor ha Goelo) Grav, ak. gg. : krapenn, tamm hent o sevel. ●(1963) BAHE 35/36. erru e grav Sant-Elived. ●(1970) BHAF 213. kraiou spontuz lanneier an Exmoor (Devon). ●(1971) BAHE 68/9. ken bouc’h m’eo krav bourk Langoad. ●(1983) PABE 68. (Berrien) krao, tr. «côte, montée.»
(2) par ext. Pente montante.
●(1919) BUBR 3/64. Grav zo. Arru omp e beg an dosen. ●(1948) ETCE 323. Mes informateurs de Plouigneau m'ont donné gra, f. pl. graiou «côte montante (sur un chemin)», mais aussi «pente, degré de déclivité (en montée)» : âze 'zo kalz a hra : kalz a bwéz kréc'h, il y a beaucoup de pente (montante)», c'est-à-dire «la pente est très forte».
(3) (?) Talus (?).
●(1982) TIEZ I 213. Il refait aussi ses talus (para c'hraiou).
- gravantgravant
voir travant
- gravazh-gravazh-
voir kravazh-
- gravellgravell
m.
I. (minéralogie) Gravier.
●(1499) Ca 100a. Grauel. g. grauele. l. hec arena / e. Jnde arenula / e dimi. Jtem arenosus / a / um. gal. graueleux.
II. (pathologie)
(1) Gravelle.
●(1464) Cms (d’après GMB ). Grauell, grauiel, gravelle, maladie. ●(1499) Ca 100a. Jtem hec dissuria / e / cest maladie qui greue ceulx qui ne peulent pisser. b. grauel.
●(1659) SCger 152a. grauel, tr. «gravelle.» ●(1732) GReg 470a. Gravelle, maladie des reins &c., tr. «Ar grevell.»
(2) Maen-gravell : gravelle, calcul.
. (pathologie) Gravelle, calcul.
●(1633) Nom 261b. Nephritis : douleur de reins, la pierre ou la grauelle : ancquen en quein, an mæn grauèl, grauèl.
●(1659) SCger 63b. grauelle, tr. «men grauel.» ●(1732) GReg 470a. Gravelle, maladie des reins &c., tr. «ar mæn-grevell. ar mean-gravell. Van[netois] ar mæn-gravell.»
III. (botanique) Louzaouenn-ar-gravell : alkékenge.
●(1633) Nom 85b. Halicacabus, vesicaria. offic. alkekengi, solanum vesicarium : des coquerets, coulleboges, alquequanges, baguenaudes : alcanges, lousaouen an grauel.
- gravelleggravelleg
m. gravelleion Celui qui a la gravelle.
●(1732) GReg 470a. Graveleux, euse, qui a la gravelle, tr. «Grevellecq. gravellecq. pp. grevelléyen. gravelléyen.»
- gravellek
- gravellusgravellus
adj. Graveleux, qui contient des graviers.
●(c.1500) Cb 100b. [grauel] Jtem arenosus / a / um. g. graueleux. b. idem.
- graviañgraviañ
v. intr. Gravir une côte.
●(1942) VALLsup 40b. monter une cote, tr. «graviañ T[régor].» ●(1947) TNOG 5/23. (Tregor ha Goelo) Graviañ, verb. : pignat gant ur c'hrav. ●(1963) BAHE 35/36. ret eo mont war grec'h ha start eo graviañ gant kargoù traezh. ●(1968) BAHE 58/21. evit graiañ. ●(1968) BAHE 5852/. pa veze o c'hraviañ. ●(1970) BHAF 168. Kraia a reom hoaz eur pennadig. ●385. Kraïa. Sevel eur hrav, mond war greh. «Gand eur marh-houarn eo aesoh diskenn eged kraïa. ●(1976) BAHE 91/11b. netra d'ober evit graviañ.
- gravienn
- graviñgraviñ
v. tr. d. Graver.
●(1633) Nom 195b. Cælum : burin, instrument à grauer : burin, instrumant euit grauiff.