Devri

Recherche 'gravell...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de gravell (1) à gravellus (4) :
  • gravell
    gravell

    m.

    I. (minéralogie) Gravier.

    (1499) Ca 100a. Grauel. g. grauele. l. hec arena / e. Jnde arenula / e dimi. Jtem arenosus / a / um. gal. graueleux.

    II. (pathologie)

    (1) Gravelle.

    (1464) Cms (d’après GMB ). Grauell, grauiel, gravelle, maladie. ●(1499) Ca 100a. Jtem hec dissuria / e / cest maladie qui greue ceulx qui ne peulent pisser. b. grauel.

    (1659) SCger 152a. grauel, tr. «gravelle.» ●(1732) GReg 470a. Gravelle, maladie des reins &c., tr. «Ar grevell

    (2) Maen-gravell : gravelle, calcul.

    . (pathologie) Gravelle, calcul.

    (1633) Nom 261b. Nephritis : douleur de reins, la pierre ou la grauelle : ancquen en quein, an mæn grauèl, grauèl.

    (1659) SCger 63b. grauelle, tr. «men grauel.» ●(1732) GReg 470a. Gravelle, maladie des reins &c., tr. «ar mæn-grevell. ar mean-gravell. Van[netois] ar mæn-gravell

    III. (botanique) Louzaouenn-ar-gravell : alkékenge.

    (1633) Nom 85b. Halicacabus, vesicaria. offic. alkekengi, solanum vesicarium : des coquerets, coulleboges, alquequanges, baguenaudes : alcanges, lousaouen an grauel.

  • gravelleg
    gravelleg

    m. gravelleion Celui qui a la gravelle.

    (1732) GReg 470a. Graveleux, euse, qui a la gravelle, tr. «Grevellecq. gravellecq. pp. grevelléyen. gravelléyen

  • gravellek
    gravellek

    adj.

    (1) (pathologie) Qui a la gravelle.

    (1732) GReg 470a. Graveleux, euse, qui a la gravelle, tr. «Grevellecq. gravellecq

    (2) (en plt de la voix) Grave.

    (1970) GSBG 51. (Groe) gra:vǝlek, tr. «rude, grave (de la voix).»

  • gravellus
    gravellus

    adj. Graveleux, qui contient des graviers.

    (c.1500) Cb 100b. [grauel] Jtem arenosus / a / um. g. graueleux. b. idem.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...