Devri

Recherche 'gres...' : 13 mots trouvés

Page 1 : de gres (1) à gress (13) :
  • Gres
    Gres

    n. de l. Grèce.

    ●(1499) Ca 100b. Grecc. g. grece. l. hec grecia / cie.

    ●(1894) BUZmornik 569. enezennou ar Gres.

  • gres
    gres

    adj. cf. gerh, geurh

    I. Attr./Épith.

    (1) Prompt à agir.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Diligent, tr. «pront gress.»

    ●(1904) DBFV 98b. gres, gers, adj., tr. «prompt, diligent, expéditif (Ch.ms)» ●(1925) DIHU 170/314. Ean en doè en ér «chouch» erhoalh èl ma larér, aveit é oed, neoah ne oè ket hoah gres erhoalh aveit monet de ridek er foérieu. ●(1927) DIHU 187/203. Gres e oé neoah d’é oed ha bras. ●(1931) VALL 597b. Prompt, tr. «V[annetais] gres, gers, gerh, geurh.» ●(1938) DIHU 330/193. Siouah ! nen dé ket mui forh gres, er galon-sé. ●(1942) DHKN 56. A pe oè deit gres eroalh aveit gellout obér, ar droed, en hent d’er vorh, éh as d’er skol parréz.

    (2) =

    ●(1941) DIHU 364/346. Chetu er bé endro ha labour gres.

    (3) Abondant.

    ●(1896) HIS 23. seih tuézen gres ar ur mem troed. ●(1896) HISger 2. Gres, gers, tr. «gras, fécond.»

    ●(1904) DBFV 98b. gres, gers, adj., tr. «gras, abondant, fécond ; se dit du grain, du blé en herbe ou en épi (Bul.).»

    (4) Nombreux.

    ●(1925) DIHU 163/203. Epad ma oè gres en dud ar er mézeu. ●(1925) DIHU 165/235. É huélet ne oè ket gres erhoalh é dud aveit dihuen dohtè.

    (5) =

    ●(1929) DIHU 217/300. Doué de viret d’oh hui nerh ken gres èl d’em jao-mé.

    II. Adv.

    (1) Abondamment.

    ●(1934) MAAZ 97. kafé fresk ha sukret gres. ●161. Lézel e hran mé genoh me lod chistr ha me lod lagout, aveit ma helleet rein gres anehè d’er ré er har.

    (2) Vite, activement.

    ●(1904) DBFV 98b. gres, gers, adv., tr. «vite, activement.» ●(1939) RIBA 20. kerhet gres nezé de valé ! (...) monet e hrent gres get ou hent.

    (3) [au dimin.] Un peu fort.

    ●(1936) DIHU 306/179. Kavouit e hrè get er heh E. Ivineg éh è gresik mat en tu ral de gant... ●couv xi. gresik : un peu fort.

    (4) Fermement.

    ●(1921) GRSA 40. Dalhet gres arnehon, rak kriù é é zivréh.

  • gresaat
    gresaat

    v. tr. d. Rendre plus prompt.

    ●(1927) DIHU 187/203. aveit duahat, sonnat ha gresat é ziùharigeu de zoug é gorv bras.

  • gresañ
    gresañ

    v. tr. d. Graisser.

    ●(1909) BROU 231. (Eusa) Graisser, tr. «Gressa.»

  • greset
    greset

    adj. Fourni.

    ●(1924) DIHU 161/167. Guéharal er lén-sen e oè hé homenand, / Anaù hré en touleu gresetan.

  • gresian
    gresian

    adj.

    I. Grec.

    ●(1914) DFBP 160a. grec, adj., tr. «gresian.»

    II. (religion)

    (1) (en plt de qqn) D'obédience orthodoxe grecque.

    ●(1903) MBJJ 121. eur belek gresian. ●124. ar venec'h gresian. ●137. ar venec'h c'hresian. ●147. ar veleien c'hresian. ●220. ar zakrist gresian. ●(1910) MBJL 121. eur c'hatolik gresian.

    (2) (en plt d'un rite, etc.) D'obédience orthodoxe grecque.

    ●(1903) MBJJ 1235. heuilh ofiso al lid gresian. ●(1910) MBJL 121. penôs e lider eun oferen c'hresian. ●122. an Iliz c'hresian ha n'ê ket an Iliz Roman.

    (3) (en plt d'un lieu) Où on pratique le rite orthodoxe grec.

    ●(1903) MBJJ 130. kouent gresian Sant-Eli. ●165. ar mouster gresian. ●(1910) MBJL 121. penegwir e zo eno eun iliz c'hresian katolik.

  • Gresian
    Gresian

    m. –ed

    (1) Grec.

    ●(1659) SCger 63b. Grec, tr. «Grecian p. et.» ●(1732) GReg 470b. Grec, homme qui est de Grece, tr. «Grecyan. p. Grecyaned. ur Gresyan.» ●(17--) TE 452. Er Greciannèt convertissét.

    ●(1834) SIM 191. e brô ar Grêcianet.

    ●(1907) KORN 9. hag ho peus klevet menek, en histor ar ploblou koz, eus ar C’hresianed ? ●(1910) MBJL 121. En o zouez, ar C’hresianed, ar Slaved, ar Varonited. ●122. lido ar C’hresianed katolik. ●(1911) BUAZperrot 174. etouez ar Gresianed e oa doktored hag a oa desket. ●501. edo ar C’hresianed o tismantra douarou an Iliz. ●660. Nil, eur Gresian, a c’hans e Rossana.

    (2) (religion) =

    ●(1910) MBJL 118. ar C’hresianed (kristenien dianket). ●122. lido ar C’hresianed katolik.

  • gresianeg
    gresianeg

    m. Langue grecque.

    ●(1928) GWAL 6/viii. Ne ouzon nag al latin nag ar gresianeg. ●(1931) VALL 343b. Grec ; langue, tr. «gresianeg.»

  • gresianeger
    gresianeger

    m. –ion Grécisant.

    ●(1931) VALL 343b. Grécisant, tr. «gresianeger.»

  • Gresianez
    Gresianez

    f. –ed Grecque.

    ●(1732) GReg 470b-471a. Une Grecque, une femme grecque, tr. «Grecyanès. p. Grecyanesed. ur c'hrecyanès.»

  • gresim
    gresim

    m. Grecque.

    ●(1499) Ca 100b. Grecim. g. grecisme.

    ●(1732) GReg 471a. Grec, le grec, la langue grecque, tr. «Grecim.» ●Passez, c'est du grec, tr. «trémenit dreist ar gresim-ze.»

    ●(1876) TDE.BF 252a. Gresim, s. m., tr. «La langue grecque.»

    ●(1931) VALL 343b. Grec ; langue, tr. «gresim.»

  • gresimañ
    gresimañ

    v. intr. Parler grec.

    ●(1732) GReg 471a. Parler grec, ou la langue grecque, tr. «Grecima. pr. grecimet.»

  • gress
    gress

    adj. = (?).

    ●(1872) DJL 54. ar botret gress a zo lip evel kent, d’ober koraïz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...