Recherche 'gres...' : 13 mots trouvés
Page 1 : de gres (1) à gress (13) :- Gres
- gresgres
adj. cf. gerh, geurh
I. Attr./Épith.
(1) Prompt à agir.
●(c.1718) CHal.ms i. Diligent, tr. «pront gress.»
●(1904) DBFV 98b. gres, gers, adj., tr. «prompt, diligent, expéditif (Ch.ms)» ●(1925) DIHU 170/314. Ean en doè en ér «chouch» erhoalh èl ma larér, aveit é oed, neoah ne oè ket hoah gres erhoalh aveit monet de ridek er foérieu. ●(1927) DIHU 187/203. Gres e oé neoah d’é oed ha bras. ●(1931) VALL 597b. Prompt, tr. «V[annetais] gres, gers, gerh, geurh.» ●(1938) DIHU 330/193. Siouah ! nen dé ket mui forh gres, er galon-sé. ●(1942) DHKN 56. A pe oè deit gres eroalh aveit gellout obér, ar droed, en hent d’er vorh, éh as d’er skol parréz.
(2) =
●(1941) DIHU 364/346. Chetu er bé endro ha labour gres.
(3) Abondant.
●(1896) HIS 23. seih tuézen gres ar ur mem troed. ●(1896) HISger 2. Gres, gers, tr. «gras, fécond.»
●(1904) DBFV 98b. gres, gers, adj., tr. «gras, abondant, fécond ; se dit du grain, du blé en herbe ou en épi (Bul.).»
(4) Nombreux.
●(1925) DIHU 163/203. Epad ma oè gres en dud ar er mézeu. ●(1925) DIHU 165/235. É huélet ne oè ket gres erhoalh é dud aveit dihuen dohtè.
(5) =
●(1929) DIHU 217/300. Doué de viret d’oh hui nerh ken gres èl d’em jao-mé.
II. Adv.
(1) Abondamment.
●(1934) MAAZ 97. kafé fresk ha sukret gres. ●161. Lézel e hran mé genoh me lod chistr ha me lod lagout, aveit ma helleet rein gres anehè d’er ré er har.
(2) Vite, activement.
●(1904) DBFV 98b. gres, gers, adv., tr. «vite, activement.» ●(1939) RIBA 20. kerhet gres nezé de valé ! (...) monet e hrent gres get ou hent.
(3) [au dimin.] Un peu fort.
●(1936) DIHU 306/179. Kavouit e hrè get er heh E. Ivineg éh è gresik mat en tu ral de gant... ●couv xi. gresik : un peu fort.
(4) Fermement.
●(1921) GRSA 40. Dalhet gres arnehon, rak kriù é é zivréh.
- gresaatgresaat
v. tr. d. Rendre plus prompt.
●(1927) DIHU 187/203. aveit duahat, sonnat ha gresat é ziùharigeu de zoug é gorv bras.
- gresañ
- gresetgreset
adj. Fourni.
●(1924) DIHU 161/167. Guéharal er lén-sen e oè hé homenand, / Anaù hré en touleu gresetan.
- gresiangresian
adj.
I. Grec.
●(1914) DFBP 160a. grec, adj., tr. «gresian.»
II. (religion)
(1) (en plt de qqn) D'obédience orthodoxe grecque.
●(1903) MBJJ 121. eur belek gresian. ●124. ar venec'h gresian. ●137. ar venec'h c'hresian. ●147. ar veleien c'hresian. ●220. ar zakrist gresian. ●(1910) MBJL 121. eur c'hatolik gresian.
(2) (en plt d'un rite, etc.) D'obédience orthodoxe grecque.
●(1903) MBJJ 1235. heuilh ofiso al lid gresian. ●(1910) MBJL 121. penôs e lider eun oferen c'hresian. ●122. an Iliz c'hresian ha n'ê ket an Iliz Roman.
(3) (en plt d'un lieu) Où on pratique le rite orthodoxe grec.
●(1903) MBJJ 130. kouent gresian Sant-Eli. ●165. ar mouster gresian. ●(1910) MBJL 121. penegwir e zo eno eun iliz c'hresian katolik.
- GresianGresian
m. –ed
(1) Grec.
●(1659) SCger 63b. Grec, tr. «Grecian p. et.» ●(1732) GReg 470b. Grec, homme qui est de Grece, tr. «Grecyan. p. Grecyaned. ur Gresyan.» ●(17--) TE 452. Er Greciannèt convertissét.
●(1834) SIM 191. e brô ar Grêcianet.
●(1907) KORN 9. hag ho peus klevet menek, en histor ar ploblou koz, eus ar C’hresianed ? ●(1910) MBJL 121. En o zouez, ar C’hresianed, ar Slaved, ar Varonited. ●122. lido ar C’hresianed katolik. ●(1911) BUAZperrot 174. etouez ar Gresianed e oa doktored hag a oa desket. ●501. edo ar C’hresianed o tismantra douarou an Iliz. ●660. Nil, eur Gresian, a c’hans e Rossana.
(2) (religion) =
●(1910) MBJL 118. ar C’hresianed (kristenien dianket). ●122. lido ar C’hresianed katolik.
- gresianeg
- gresianeger
- GresianezGresianez
f. –ed Grecque.
●(1732) GReg 470b-471a. Une Grecque, une femme grecque, tr. «Grecyanès. p. Grecyanesed. ur c'hrecyanès.»
- gresim
- gresimañgresimañ
v. intr. Parler grec.
●(1732) GReg 471a. Parler grec, ou la langue grecque, tr. «Grecima. pr. grecimet.»
- gress