Devri

Recherche 'gres...' : 13 mots trouvés

Page 1 : de gres (1) à gress (13) :
  • Gres
    Gres

    n. de l. Grèce.

    (1499) Ca 100b. Grecc. g. grece. l. hec grecia / cie.

    (1894) BUZmornik 569. enezennou ar Gres.

  • gres
    gres

    adj. cf. gerh, geurh

    I. Attr./Épith.

    (1) Prompt à agir.

    (c.1718) CHal.ms i. Diligent, tr. «pront gress

    (1904) DBFV 98b. gres, gers, adj., tr. «prompt, diligent, expéditif (Ch.ms)» ●(1925) DIHU 170/314. Ean en doè en ér «chouch» erhoalh èl ma larér, aveit é oed, neoah ne oè ket hoah gres erhoalh aveit monet de ridek er foérieu. ●(1927) DIHU 187/203. Gres e oé neoah d’é oed ha bras. ●(1931) VALL 597b. Prompt, tr. «V[annetais] gres, gers, gerh, geurh.» ●(1938) DIHU 330/193. Siouah ! nen dé ket mui forh gres, er galon-sé. ●(1942) DHKN 56. A pe oè deit gres eroalh aveit gellout obér, ar droed, en hent d’er vorh, éh as d’er skol parréz.

    (2) =

    (1941) DIHU 364/346. Chetu er bé endro ha labour gres.

    (3) Abondant.

    (1896) HIS 23. seih tuézen gres ar ur mem troed. ●(1896) HISger 2. Gres, gers, tr. «gras, fécond.»

    (1904) DBFV 98b. gres, gers, adj., tr. «gras, abondant, fécond ; se dit du grain, du blé en herbe ou en épi (Bul.).»

    (4) Nombreux.

    (1925) DIHU 163/203. Epad ma oè gres en dud ar er mézeu. ●(1925) DIHU 165/235. É huélet ne oè ket gres erhoalh é dud aveit dihuen dohtè.

    (5) =

    (1929) DIHU 217/300. Doué de viret d’oh hui nerh ken gres èl d’em jao-mé.

    II. Adv.

    (1) Abondamment.

    (1934) MAAZ 97. kafé fresk ha sukret gres. ●161. Lézel e hran mé genoh me lod chistr ha me lod lagout, aveit ma helleet rein gres anehè d’er ré er har.

    (2) Vite, activement.

    (1904) DBFV 98b. gres, gers, adv., tr. «vite, activement.» ●(1939) RIBA 20. kerhet gres nezé de valé ! (...) monet e hrent gres get ou hent.

    (3) [au dimin.] Un peu fort.

    (1936) DIHU 306/179. Kavouit e hrè get er heh E. Ivineg éh è gresik mat en tu ral de gant... ●couv xi. gresik : un peu fort.

    (4) Fermement.

    (1921) GRSA 40. Dalhet gres arnehon, rak kriù é é zivréh.

  • gresaat
    gresaat

    v. tr. d. Rendre plus prompt.

    (1927) DIHU 187/203. aveit duahat, sonnat ha gresat é ziùharigeu de zoug é gorv bras.

  • gresañ
    gresañ

    v. tr. d. Graisser.

    (1909) BROU 231. (Eusa) Graisser, tr. «Gressa

  • greset
    greset

    adj. Fourni.

    (1924) DIHU 161/167. Guéharal er lén-sen e oè hé homenand, / Anaù hré en touleu gresetan.

  • gresian
    gresian

    adj.

    I. Grec.

    (1914) DFBP 160a. grec, adj., tr. «gresian

    II. (religion)

    (1) (en plt de qqn) D'obédience orthodoxe grecque.

    (1903) MBJJ 121. eur belek gresian. ●124. ar venec'h gresian. ●137. ar venec'h c'hresian. ●147. ar veleien c'hresian. ●220. ar zakrist gresian. ●(1910) MBJL 121. eur c'hatolik gresian.

    (2) (en plt d'un rite, etc.) D'obédience orthodoxe grecque.

    (1903) MBJJ 1235. heuilh ofiso al lid gresian. ●(1910) MBJL 121. penôs e lider eun oferen c'hresian. ●122. an Iliz c'hresian ha n'ê ket an Iliz Roman.

    (3) (en plt d'un lieu) Où on pratique le rite orthodoxe grec.

    (1903) MBJJ 130. kouent gresian Sant-Eli. ●165. ar mouster gresian. ●(1910) MBJL 121. penegwir e zo eno eun iliz c'hresian katolik.

  • Gresian
    Gresian

    m. –ed

    (1) Grec.

    (1659) SCger 63b. Grec, tr. «Grecian p. et.» ●(1732) GReg 470b. Grec, homme qui est de Grece, tr. «Grecyan. p. Grecyaned. ur Gresyan.» ●(17--) TE 452. Er Greciannèt convertissét.

    (1834) SIM 191. e brô ar Grêcianet.

    (1907) KORN 9. hag ho peus klevet menek, en histor ar ploblou koz, eus ar C’hresianed ? ●(1910) MBJL 121. En o zouez, ar C’hresianed, ar Slaved, ar Varonited. ●122. lido ar C’hresianed katolik. ●(1911) BUAZperrot 174. etouez ar Gresianed e oa doktored hag a oa desket. ●501. edo ar C’hresianed o tismantra douarou an Iliz. ●660. Nil, eur Gresian, a c’hans e Rossana.

    (2) (religion) =

    (1910) MBJL 118. ar C’hresianed (kristenien dianket). ●122. lido ar C’hresianed katolik.

  • gresianeg
    gresianeg

    m. Langue grecque.

    (1928) GWAL 6/viii. Ne ouzon nag al latin nag ar gresianeg. ●(1931) VALL 343b. Grec ; langue, tr. «gresianeg

  • gresianeger
    gresianeger

    m. –ion Grécisant.

    (1931) VALL 343b. Grécisant, tr. «gresianeger

  • Gresianez
    Gresianez

    f. –ed Grecque.

    (1732) GReg 470b-471a. Une Grecque, une femme grecque, tr. «Grecyanès. p. Grecyanesed. ur c'hrecyanès

  • gresim
    gresim

    m. Grecque.

    (1499) Ca 100b. Grecim. g. grecisme.

    (1732) GReg 471a. Grec, le grec, la langue grecque, tr. «Grecim.» ●Passez, c'est du grec, tr. «trémenit dreist ar gresim-ze.»

    (1876) TDE.BF 252a. Gresim, s. m., tr. «La langue grecque.»

    (1931) VALL 343b. Grec ; langue, tr. «gresim

  • gresimañ
    gresimañ

    v. intr. Parler grec.

    (1732) GReg 471a. Parler grec, ou la langue grecque, tr. «Grecima. pr. grecimet

  • gress
    gress

    adj. = (?).

    (1872) DJL 54. ar botret gress a zo lip evel kent, d’ober koraïz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...