Devri

Recherche 'greun...' : 35 mots trouvés

Page 1 : de greun (1) à greunwin (35) :
  • greun
    greun

    coll. & m. –ioù

    I. Coll.

    A. (agriculture)

    (1) Grain(s).

    (1464) Cms (d’après GMB 293). bernn geran. ●(1612) Cnf 79b. dispartiaff an greun diouz an plous. ●(1633) Nom 68a. Acini, semina : le grain de la pomme grenade : an greun ves an aual grenades. ●71b. Acinus, ut in botris : grain comme de raisin : greun eguis ræsin. ●Bacca : menu fruict d'arbre comme de laurier : frouezigou munut eguis grun lorè. ●Tunica acini, vel retrimenta vuarum : la cotte du grain : plusquen an greun. ●74a-b. Festuca : festu : vn pellen bian á vez entr'en pell hac an greun. ●102b. Acinus, acinum, acinus vinaceus : grain de raisin : greun an ræsin. ●103a. Bacca lori : grain de laurier : greun lorè.

    (1659) SCger 63b. grain, tr. «greunen p. greun.» ●(1732) GReg 467b. Grains, toutes sortes de blez, tr. «Ar greun. ar greunyou.» ●Les grains sont beaux cette année, tr. «Caër eo ar greunyou èr bloaz mañ.» ●(1752) PEll 373. Greün, Monosyll. Graine. Sing. Greunen. ●(1792) BD 790. mar be mat ma greun da hadan, tr. «Si mon grain est bon à semer.» ●(1790) Ismar 37. plous ha gran.

    (1849) LLB 121. Bout zou lod hag e rad ou gran kent ou hadein. ●330. n'hou pou ket grein mat.

    (1922) FHAB Meurzh 91. ar greun da hada. Ar greun n'int ket holl eus ar memes danvez. ●(1927) FHAB Gouere 146b. didouezia ar greun diouz ar c'holo hag ar pell.

    (2) Greun-had : semence.

    (1921) BUFA 154. er gran had taulet én doar.

    (3) Grains (de raisins, etc.).

    (1732) GReg 467b. Grain de raisin, tr. «greunen-résin. p. greun résin.» ●Grain de laurier, tr. «Greun lore.» ●Grain de lierre, tr. «Greun hilyo.»

    B. par anal.

    (1) Grains (faits d'une certaine matière).

    (1732) GReg 467b. Grain, parcelle d'un corps pulvérisé, tr. «Greunen. p. greun.» ●(18--) PEN 93/81. greun coular.

    (2) (ichtyonymie) Œufs de poisson.

    (1876) TDE.BF 252a. Teurel he c'hreun, tr. «frayer, parlant des poissons.»

    (1910) FHAB Eost 244. ar mammou a zoug greun. ●(1986) GEVU v 90. (Pouldahu) Ar sardin don… A-raok nie taolet ar greun kea, tr. «La sardine de fond… Avant qu'elle n'est pondu ses œufs.»

    C. [empl. comme pron. ind.]

    (1) Goutte.

    (1905) DIHU 4/71. ne oé mui gran deur erbet. ●(1907) BSPD II 386. a houdé tri blé n'en doé groeit gran glaù erbet ér vro. ●(1914) RNDL 85. ne huéhé gren aùél, tr. «aucune brise ne soufflait.» ●(1942) DHKN 16. Gran aùél erbet.

    (2) Pas du tout.

    (c.1718) CHal.ms iii. Ie dors la nuit tout d'une piece, tr. «dont ara en nos en-un Tam, en ur peh guenin, me gousqu' e pad en nos ne zigouscan gran tro guet en nos, cousquet aran-en ur peh, ne ouran nemeit un hun en nos.» ●ibid. Ie ne dors du tout point, tr. «ne gouscan gran.» ●ibid. Ils ne quittent du tout point le peché, tr. «ne guittant gran er pehet.»

    (1907) DIHU 23/378. Hemb sellet gran ar é lerh.

    II. M.

    (1) Ur greun : une sorte de grains.

    (1857) HTB 24. Ar mann a oa eur greun meurbet munud.

    (2) Grain.

    (1854) PSA I 58. Ur gran gunéh, taulet ha breinet én doar, e zoug hantér-had gran aral.

    III. Hadañ greun : voir hadañ.

  • greun-roc'h
    greun-roc'h

    coll. (botanique) Orpin d'Angleterre.

    (1879) BLE 99. Orpin d'Angleterre. (S. anglicum. L.) Greûn-roc'h.

  • greunad
    greunad

    coll. (botanique) Aval-greunad : grenade.

    (1744) L'Arm 177b. Grenade, fruit, tr. «Aval-guernatt

  • greunad / greuniad
    greunad / greuniad

    coll. Grains.

    (c.1802-1825) APS 43. Ret é laret (...) er Rosær, Credo, etc. ar er grenad bras Pater Noster, etc. Ave Maria, etc. ar er grenad munud. ●(1884) MCJ 23. er grannat-zé. ●(1896) HIS 15. er grañad-sabl ar deúen er mor.

    (1934) DIHU 275/65. é chapeled grañnad askorn. ●(1935) DIHU 288/287. èl grañniad ur chapeled étré bizied ur patérour. ●(1942) DHKN 102. grañniad grezill e darhè ar er bareu.

  • greunadenn .1
    greunadenn .1

    f. –ed (botanique) Grenadier.

    (c.1500) Cb 18b. g. pommier de grenade. b. grenaden.

    aval-greunadenn m. Grenade.

    (c.1500) Cb 18b. g. pomme grenade. b. aual grenadenn.

  • greunadenn .2
    greunadenn .2

    f. –où (botanique) Grenade.

    (1903) MBJJ 336. aouravalo ha grenadenno.

  • greunadenn .3
    greunadenn .3

    f. –où (armement) Grenade.

    (1744) L'Arm 177b. Piece d'artillerie, tr. «Guernadeenn. f.»

    (1919) BUBR 10/266. Ma'z pefe gwelet ar baotred o stlepel grenadennou gant ar Voched. ●(1931) VALL 344a. Grenade ; projectile, tr. «greunadenn f.» ●(1942) DRAN 143. ha n’o doa da armou nemet greunadennou, pistolenn ha kontell-laz. ●(1948) KROB 2/12. an den fallakr a daolas d'in etre va zreid eur c'hreunadenn.

  • greunader / greunadour
    greunader / greunadour

    m. –ion (domaine militaire) Grenadier.

    (1732) GReg 472a. Grenadier, soldat qui jette des grenades, tr. «Greunader. p. greunadéryen.» ●(1744) L'Arm 177b. Grenadier (…) Soldat, tr. «Guernadérr.. derion

    (1847) FVR 308. Eur greunadour. ●(1866) HSH 261. Bonapart a roas urs d'he c'hrenadourien da vanç.

    (1910-15) CTPV I 202. Guéharal i oen garnadier, tr. «Autrefois j'étais grenadier.» ●(1915) HBPR 154. Grenadourien ar C'halvadoz ha kanolierien Montroulez. 156. hor greunadourien hag hor fusuillerien.

  • greunadez
    greunadez

    coll.

    (1) (botanique) Grenades.

    (1633) Nom 67b. Malicorium : l'escorce d'vn grenade : plusquen pe crochen an grenades. ●68a. Cytinus, ampullagiu: la fleur d'vn grenadier : an bleunuen an grenades.

    (1659) SCger 63b. Grenade, tr. «Grenadés.» ●(1732) GReg 472a. Grenade, fruit du grenadier, tr. «Greunadès

    aval-greunadez m. Grenade.

    (1633) Nom 67b. Malum punicum, granatum : pomme de grenade : aual grenades. ●68a. Acini, semina : le grain de la pomme grenade : an greun ves an aual grenades. ●254b. Carbunculus carchedonicus, vel Gatamanticus, qui granatus à pomi punici colore nominatur : granat : vn granat, so voar liou aual greunades.

    (1732) GReg 472a. Grenade, fruit de grenadier, tr. «aval greunadès. p. avalou greunadès

    (1927) GERI.Ern 30. aval-greunadez, tr. «grenade.»

    (2) (armement) Grenades.

    (1732) GReg 472a. Grenade, feu d'artifice enfermé dans un globe de fer aigre qui est creux, tr. «Greunadesen. p. greunadès

  • greunadezenn
    greunadezenn

    f. (armement) Grenade.

    (1732) GReg 472a. Grenade, feu d'artifice enfermé dans un globe de fer aigre qui est creux, tr. «Greunadesen. p. greunadès.»

  • greunadin
    greunadin

    m. (alimentation) Grenadine.

    (1914) DFBP 160b. grenadine, tr. «Grenadin

  • greunat
    greunat

    v. intr. =

    (1925) IZID 13. Pesort grouiad / E daul er jalouzi, p'um laka de hrañnat / É kaloneu en dud !

  • greunaval
    greunaval

    m. –où (botanique) Grenade.

    (1929) SVBV 73. c'houec'h greunaval. ●(1931) VALL 344a. Grenade, fruit, tr. «greunaval

  • greunavalenn
    greunavalenn

    f. –ed (botanique) Grenadier.

    (1931) VALL 344a. Grenadier, arbre, tr. «greunavalenn f. pl. ed»

  • greunek
    greunek

    voir greuniek

  • greunellañ / greunelliñ
    greunellañ / greunelliñ

    v. tr. d.

    (1) Greneler.

    (1914) DFBP 160b. greneler, tr. «Greunella

    (2) (Prlt du cidre) Faires des bulles.

    (2020) TREGO 31 a viz kerzu p. 35d. Greunelliñ a ra, tr. « il fait des bulles. »

  • greunenn
    greunenn

    f. –où

    I.

    (1) (agriculture) Grain (de céréales, etc.).

    (1499) Ca 100b. Greunenn. g. grain. l. hoc granum / ni. ●(1621) Mc 71. Reit diff quen bras feiz, euel maze o vn greunen scezu. ●(1633) Nom 74a. Granum : grain : greunen en eth. ●105a. Iuniperi bacca : grain de geneure : greunen geneura.

    (1659) SCger 63b. grain, tr. «greunen p. greun.» ●(1732) GReg 467b. Grain de raisin, tr. «greunen-résin. p. greun résin.» ●Grain de ble, tr. «Greunen ed.» ●Grain de froment, tr. «greunen guïniz.» ●(1752) PEll 373. Greün, Monosyll. Graine. Sing. Greunen. ●(1792) BD 244. nep greunen na gaffan, tr. «je ne trouve pas un grain.» ●307. greunen et navoersin, tr. «je ne vendrai pas un grain de blé.»

    (1911) BUAZperrot 212. eur c'hreunen ed. ●(1918) LZBl Du 444. N'em boa mui eur c'hreunen riz. ●(1923) BUBR 32/642. An ed (...) greunenn ha greunenn, disilhan 'ra gant an avel. ●(1924) FHAB Kerzu 467. Neuze e tôlas d'an douar eun toullad greunennou.

    (2) Grain (de sable, de sel, etc.).

    (1633) Nom 56b. Mica salis, grumus salis, salis frustulum, feu granum : miette de sel : greunen olen. ●85b. Granum tinctorium, vel infectorium : graine d'escarlatte, vermillon : greunen scarlecq, vermilloun.

    (c.1680) NG 936. Ha ma lamehe un enë anehë vr grenen. ●(1732) GReg 467b. Grain, parcelle d'un corps pulvérisé, tr. «Greunen. p. greun. Van[netois] grannen. grainen.» ●Grain de sel, tr. «Greunen holen.»

    (1854) PSA I 70. ur hrannen sabl. ●(1869) HTC 20. ar greunennou treaz a zo var aochou ar mor. ●(1888) LTU 41. ann niver braz a c'hreunennou treaz a zo var ann aod. ●(1891) CLM 19. ur hranen halén benac ne vehé quet bet rai.

    (1906) KPSA 18. eur c'hreunen dreaz.

    (3) Grain (de chapelet, etc.).

    (1824) BAM 358. Var ar Groas ez ê ret lavaret ar Gredo ; var ar merkennou, Pater, Ave, ha Gloria Patri ; ha var ar greunennou bian, Me hoc'h ador (...). ●(1882) BAR 25. greunenou, evel eur chapeled. ●(1891) MAA 10. var beb greunen vraz pe bateren.

    (4) (Une) espèce de grains.

    (1869) KTB.ms 14 p 95. ur pikol bern-ed a beder c'hreunenn, gwiniz, kerc'h hag heiz.

    (5) Goutte.

    (1732) GReg 465a. Goute, parcelle d'eau, tr. «Van[netois] grañnen. grainen. p.

    (6) (métrologie) Grain (ancienne mesure de 0,05 g).

    (1633) Nom 209b. Momentum quasi monadem dicas : vn grain : vr greunen.

    (7) (pêche) Rogue.

    (1732) GReg 815b. Resure, apât fait d'œufs de moruë &c. pour attirer la sardine, tr. «Greun moru.»

    II.

    (1) (Kaout, mirout) greunenn ouzh ub. :

    (1953) LLMM 43/27 (T) J. Konan. Un den hoc'h eus kannet ha dotuet : miret en deus greunenn ouzhoc'h a-hervez, Aotrou Skerenn. ●(1965) BAHE 46/49 (T) M. Klerg. Kaout greunenn ouzh u. bennak. ●(1971) BAHE 68/23 (T) M. Klerg. Kaout greunenn ouzh unan bennak, droug outañ. ●(1982) TKRH 69-70 (T) A. Duval. Unan hag en devoa un tamm greunenn ouzh ar Gerg... ●(1987) LLMM 242-243/175 (T) J. Konan. An daou Garïou-se o devoa miret greunenn ouzh ur mestr-studi yaouank.

    (2) Mankout a ra ur c'hreunenn en e chapeled : ne pas être malin.

    (1877) FHB (3e série) 5/40a (L) Nedeleg. Calz tud a vank eur c'hreunen benag en ho chapeled. Mad ! eur c'hreunen vad da hada e sperejou an dud eo, me laka, an hini a boulz hag a zao varnezhi fleuren carantez Doue.

    (1973) AMED 12 (Ki) M. Divanac'h. Aliez an dud desket bras vank dezo eur greunenn en o chapeled. ●(1994) HETO 82 (T). Klevet em-oa lared e vanke greun dit ‘n ez chapeled, med en dro-mañ e kredan avad.

    (3) Bezañ ur c'hreunenn a re en e chapeled : être idiot.

    (1939) CDFi 20 mai (L) *Ab-Sulio. Maze, an imbisil eürus-se, en doa eur c'hreunenn a re en e chapeled.

    (4) Mankout a ra ur c'hreunenn e chapeled e eürusted : ne pas être heureux.

    (1932) ALMA 100. Daoust hag eun den all a c’helle beza eürusoc’h eget Kola ? Ar re all a vez dies o c’halastren avechou, eur c’hreunen bennak a vank e chapeled o eürusted.

  • greunennañ
    greunennañ

    v. intr.

    (1) (en plt de céréales) Grener.

    (1879) BMN 38. mar teu zoken re vuan da vlouzenna ha da c'hreunenna, ne vezo ket mad.

    (2) sens fig. Pétiller, perler.

    (1933) DIHU 270/355. grañnennein, tr. «pétiller, perler. (obér gran).» ●(1934) BRUS 75. Pétiller, tr. «grañnennein.» ●(1942) DIHU 370/54. Grannennein, tr. «pétiller, (ober gran) én ur gomz ag en ivaj.» ●(1942) DHKN 225. ur potèuad lan, goleit a skumen é hrañnennein.

  • greunennek
    greunennek

    adj.

    (1) Granuleux.

    (1942) VALLsup 88b. Granuleux, tr. «greunennek

    (2) (en plt de fruits) Graveleux.

    (1990) TTRK 66. Ha bloaz ar per a echue du-mañ gant ar per du, hag ar re-mañ a veze darev ivez e miz Du. Ar re-mañ a oa frouezh greunennek-tre, ha biskoazh n'on bet taer warno.

  • greuniañ / greunañ / greuniñ
    greuniañ / greunañ / greuniñ

    v. intr.

    (1) (en plt des céréales) Grener.

    (1499) Ca 100b. Greunyaff. g. grener. l. graneo / es.

    (1732) GReg 467b. Se former en grain, parlant du blé, tr. «greunya. pr. et.» ●Le blé se forme en grain, ou le grain se forme dans le blé, tr. «greunya a ra an ed.»

    (1864) KLV 30. Kredi a rann eman eno labour an arbrat er poent greuni, froueza, pe grisienna. (...) ann arbrad, d'he dro, a bergra al labour diveza, er poent darevi. ●31. Evit froueza pe c'hreuni, ann tremp-man a zo bet anavezet evit eun dra euz ar re wella tout.

    (1907) BOBL 12 octobre 159/2f. evit ma en devezo ar blouzen dalc'h awalc'h da jom en e zav da c'hreunia. ●(1914) DFBP 160b. Grener, tr. «Greunia.» ●(1955) STBJ 166. na c'hreune ket an id-du er bloaveziou ma veze kalz luc'hied.

    (2) Égrener.

    (1659) SCger 152a. greunia, tr. «egreuner.»

    (3) (en plt des poissons) Frayer.

    (1732) GReg 435b. Le poisson est molasse pendant le temps de fraye, tr. «Ar pesqed a so boug, ou, a so stoubecq, ê amser o greunidiguez, ou, en amser ma c'hreunyont, ou, ê qéhyd ma vezont o teurel o had, ou, o greun, ou, pa vezont o parat.»

  • greunidigezh
    greunidigezh

    f. Frai.

    (1732) GReg 435b. Le poisson est molasse pendant le temps de fraye, tr. «Ar pesqed a so boug, ou, a so stoubecq, ê amser o greunidiguez, ou, en amser ma c'hreunyont, ou, ê qéhyd ma vezont o teurel o had, ou, o greun, ou, pa vezont o parat.»

  • greuniek / greunek
    greuniek / greunek

    adj.

    (1) Grenu.

    (1732) GReg 472a-b. Grenu, uë plein de grains, tr. «Greunecq... oc'h...â, an.» Les épis d'orges sont plus grenus que les autres, tr. «Al lanvénnou heiz a so greunecqoc'h eguit ar re all.»

    (1876) TDE.BF 252a. Greunek, adj., tr. «Grenu. Il se dit en parlant des palante et des étoffes.»

    (1908) FHAB Eost 253. eur penn ed greunok. ●(1914) DFBP 160b. grenu, tr. «Greunek.» ●(1936) DIHU 298/50. un est grañnek.

    (2) Qui produit du grain.

    (1878) SVE 12 §75. Douar meinok, / Douar greunok, tr. «Terre pierreuse, / Terre graineuse.»

    (3) par anal. (en plt de crustacés) (Femelle) qui a des œufs, roguée.

    (1910) FHAB Eost 244. ma ya var vihannât niver ar grilhed var hon aochou, ne zeus ken abek nemet ma tistrujer ar mammou greunek. ●(1962) TDBP II 191. Eur valez hreuniek, un crabe femelle grenu (porteur d'œufs).»

  • greunier .2
    greunier .2

    m. –où Grenier.

    (1464) Cms (d’après GMB 293). greunyer, grannyer, l. granarium.

    (1732) GReg 472a. Grenier, lieu où l'on serre le blé battu, tr. «Van[netois] Grannyel. p. ëu.» ●(1767) ISpour 86. hou craniell. ●(1787) BI 158. er gréniel carguet beèd enn-or. ●(1790) Ismar 126. malédiction Doué e gouéhou ar hou craniél. ●(17--) TE 56. batissein partout én é Ranteleah graniéleu, ha dastum én-ai (…) ol en æd e vezai eèllét.

  • greunier / greuner .1
    greunier / greuner .1

    m. –ion Grainetier.

    (1876) TDE.BF 252b. Greunier, s. m., tr. «Marchand de graines ; pl. ien

    (1914) DFBP 160b. grènetier, tr. «Greuner.» ●(1931) VALL 341b. Grainetier, tr. «greunier

  • greunierezh .2
    greunierezh .2

    m. Graineterie (commerce).

    (1931) VALL 341b. le commerce de graineterie, tr. «greunierez m. pl. ou

  • greunierezh / greunerezh .1
    greunierezh / greunerezh .1

    f. Graineterie (local).

    (1914) DFBP 160b. grèneterie, tr. «Greunerez.» ●(1931) VALL 341b. Graineterie, magasin, tr. «greunierez f. pl. ou

  • greuniet / greunet
    greuniet / greunet

    adj. (Épi) qui contient des grains.

    (1872) ROU 35. ar c'herc'h a zo dister en e golo, met greuned mad.

    (1924) ARVG Ebrel 76. D'an est, an doc'hadenn a vo pleget he fri ganti, greuniet kaer. ●(1933) FHAB Eost 306. e tastume e pleg e zourn eun neubeut pennou (...) da welet ha greunet mat e oant.

  • greunig
    greunig

    m.

    (1) Ur greunig : un peu.

    (1907) VBFV.fb 75a. un peu, tr. «ur grañnig

    (2) [au plur.] Greunigoù a : certains, quelques uns.

    (1925) DIHU 168/273. é kavér hoah grañnigeu a dud hag e za de ben a houiet er huirioné. ●(1940) DIHU 349/105. Grañnigeu ag er soudarded.

  • greunlandeg
    greunlandeg

    m. Langue du Groenland.

    (1935) BREI 418/1d. ar gelenadurez vrasa a ve roet e groenlandeg.

  • greunlandek
    greunlandek

    adj. Du Groenland.

    (1935) BREI 418/1d. eun Iliz groenlandek.

  • greunn
    greunn

    m. Grognement d'un porc.

    (c.1500) Cb 80b. Eurchat pe greunaff. g. grunir et appartient a pourceaulx. ●Inde grunitus / tus / tui. b. greun.

  • greunnañ
    greunnañ

    v. intr. (en plt d'un porc) Grogner.

    (c.1500) Cb 80b. Eurchat pe greunaff. g. grunir et appartient a pourceaulx.

    (1732) GReg 474b. Grogner, parlant des pourceaux, tr. «greunna. pr. greunnet

  • greunvaen
    greunvaen

    m. (minéralogie) Granit.

    (1931) VALL 432b. Granit, tr. «greunvaen m. pl. greunvein

  • greunvaenek
    greunvaenek

    adj. (minéralogie) Granitique.

    (1931) VALL 432b. Granitique, tr. «greunvaenek

  • greunwin
    greunwin

    coll. (botanique) Raisins.

    (1931) FHAB Here 376. laboused kluchet etouez an deliou o tebri he greunwin.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...