Devri

Recherche 'grevus...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de grevus-1 (1) à grevuster (5) :
  • grevus .1
    grevus .1

    adj.

    (1) Attr./Épith. Grave.

    ●(1499) Ca 100b. [grefaff] Jtem hic et hec grauis et hoc / e. g. grif. b. grefus. ●(c.1500) Cb 100b. [grefaff] Jtem grauidicus / a / um. gal. griefues choses disant. bri. nep a lauar traezou greuus. ●(1612) Cnf 19a. an pechet so greffussoch à sé.

    ●(1659) SCger 63b. grief, tr. «grevus.» ●68b. important, tr. «grevus.» ●152a. greffus, tr. «grief.» ●(1732) GReg 19b. Aggraver, rendre plus coupable, tr. «Rènta grevuçzoc'h.» ●470a. Grave, qui est de consequence, tr. «Grevus.»

    ●(1906) KANngalon Eost 189. eur c'hlenved grevuz zoken. ●(1910) MAKE 25. Nebeud a dra a vez awechou kiriek d'ar grevusa traou.

    (2) Adv. Gravement.

    ●(1612) Cnf 19a-b. greffussoch è pech an heny à offancc an Autrou Doué dré auaricc.

  • grevus .2
    grevus .2

    adj. cf. brevus

    (1) Éreintant, exténuant.

    ●(1866) FHB 96/ 347b. ann Ejipsianed a oa deuet pinvidik gant labourou grevuz bugale Israël.

    ●(1957) ADBr lxiv 4/462. (An Ospital-Kammfroud) Grevuz : adj. – Forme altérée de brevuz : fatigant, éreintant ; eur vicher hrevus eo hounnez.

    (2) Qui demande beaucoup d'effort.

    ●(1919) DBFVsup 29a. gréus, adj., tr. «qui demande beaucoup d'effort.»

    (3) Qui demande beaucoup de nourriture.

    ●(1919) DBFVsup 29a. gréus, adj., tr. «qui demande beaucoup de nourriture.»

    (4) Insatiable.

    ●(1907) VBFV.fb 55a. insatiable, tr. «gréus.»

  • grevusaat
    grevusaat

    v. tr. d. Aggraver.

    ●(1732) GReg 19b. Aggraver, rendre plus coupable, tr. «grevuçzaat. pr. grevuçzeët.»

  • grevusted
    grevusted

    f.

    (1) Gravité.

    ●(1710) IN I 204. ar c'hrevusted eus hor fautou.

    ●(1854) MMM 283. ar c'hrevusdet eus hor pec'hejou. ●(1857) HTB 99. ar grevuzted euz ho fec'hejou. ●(1864) SMM 80. ar c'hrevusdet, an niver hag ar bouez eus hor pec'hejou. ●(1882) BAR 77. o grevusded ar pec'het ! ●(1894) BUZmornik 447. hema a anavezaz dioc'htu ar grevuzded euz he faot.

    ●(1920) MVRO 59/1a. astennadur ha grevusted ar c'hlenved-peultrin en Breiz.

    (2) Fait d'être brisé de fatigue. cf. brevusted.

    ●(1925) BILZ 104. eur bastell eus ar vuhe muchet gant skuizder ha grevusted an izili.

  • grevuster
    grevuster

    m. Gravité.

    ●(1612) Cnf 18b. an pechedou (…) an greffusder à nezo.

    ●(1659) SC 99. ar musur eus ar grevusder ar pec'hedou. ●(1659) SCger 152a. greffusder, tr. «griéueté.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...