Devri

Recherche 'grevus...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de grevus-1 (1) à grevuster (5) :
  • grevus .1
    grevus .1

    adj.

    (1) Attr./Épith. Grave.

    (1499) Ca 100b. [grefaff] Jtem hic et hec grauis et hoc / e. g. grif. b. grefus. ●(c.1500) Cb 100b. [grefaff] Jtem grauidicus / a / um. gal. griefues choses disant. bri. nep a lauar traezou greuus. ●(1612) Cnf 19a. an pechet so greffussoch à sé.

    (1659) SCger 63b. grief, tr. «grevus.» ●68b. important, tr. «grevus.» ●152a. greffus, tr. «grief.» ●(1732) GReg 19b. Aggraver, rendre plus coupable, tr. «Rènta grevuçzoc'h.» ●470a. Grave, qui est de consequence, tr. «Grevus

    (1906) KANngalon Eost 189. eur c'hlenved grevuz zoken. ●(1910) MAKE 25. Nebeud a dra a vez awechou kiriek d'ar grevusa traou.

    (2) Adv. Gravement.

    (1612) Cnf 19a-b. greffussoch è pech an heny à offancc an Autrou Doué dré auaricc.

  • grevus .2
    grevus .2

    adj. cf. brevus

    (1) Éreintant, exténuant.

    (1866) FHB 96/ 347b. ann Ejipsianed a oa deuet pinvidik gant labourou grevuz bugale Israël.

    (1957) ADBr lxiv 4/462. (An Ospital-Kammfroud) Grevuz : adj. – Forme altérée de brevuz : fatigant, éreintant ; eur vicher hrevus eo hounnez.

    (2) Qui demande beaucoup d'effort.

    (1919) DBFVsup 29a. gréus, adj., tr. «qui demande beaucoup d'effort.»

    (3) Qui demande beaucoup de nourriture.

    (1919) DBFVsup 29a. gréus, adj., tr. «qui demande beaucoup de nourriture.»

    (4) Insatiable.

    (1907) VBFV.fb 55a. insatiable, tr. «gréus

  • grevusaat
    grevusaat

    v. tr. d. Aggraver.

    (1732) GReg 19b. Aggraver, rendre plus coupable, tr. «grevuçzaat. pr. grevuçzeët

  • grevusted
    grevusted

    f.

    (1) Gravité.

    (1710) IN I 204. ar c'hrevusted eus hor fautou.

    (1854) MMM 283. ar c'hrevusdet eus hor pec'hejou. ●(1857) HTB 99. ar grevuzted euz ho fec'hejou. ●(1864) SMM 80. ar c'hrevusdet, an niver hag ar bouez eus hor pec'hejou. ●(1882) BAR 77. o grevusded ar pec'het ! ●(1894) BUZmornik 447. hema a anavezaz dioc'htu ar grevuzded euz he faot.

    (1920) MVRO 59/1a. astennadur ha grevusted ar c'hlenved-peultrin en Breiz.

    (2) Fait d'être brisé de fatigue. cf. brevusted.

    (1925) BILZ 104. eur bastell eus ar vuhe muchet gant skuizder ha grevusted an izili.

  • grevuster
    grevuster

    m. Gravité.

    (1612) Cnf 18b. an pechedou (…) an greffusder à nezo.

    (1659) SC 99. ar musur eus ar grevusder ar pec'hedou. ●(1659) SCger 152a. greffusder, tr. «griéueté.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...