Devri

Recherche 'groñj...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de gronj (1) à gronjet (6) :
  • groñj
    groñj

    f. –où

    I. (anatomie)

    (1) Menton.

    ●(1633) Nom 19b. Mentum : menton : helguez, grouing.

    ●(1659) SCger 78b. menton, tr. «gronch.» ●152a. grouch, tr. «menton.» ●(1710) IN I 194. mar bez tennet toutafæt ar varo eus ar c'hroinch hac ar bleo eus ar pen. ●(1732) GReg 615b. Menton, tr. «groiñch. p. ou.»

    ●(1838) CGK 12. He gronc'h (lire : gronch), en furm d'eur vaz dotu. ●(1876) TDE.BF 254a. Groñch, s. m. T[régor] C[ornouaille], tr. «Menton.» ●(1883) MIL 150. Eun espes rebech so dindan he c'hronch. ●(1895) GMB 293. pet[it] Trég[uier] groñch, menton.

    ●(1900) KEBR 16. Ar c’hronch, tr. « Le menton ». ●(1902) PIGO I 176. he dent hag he c'hronch. ●(1983) PABE 134. (Berrien) groñj, tr. «menton.»

    (2) Groin.

    ●(1659) SCger 64a. groin, tr. «gronch.»

    ●(1876) TDE.BF 254a. Groñch, s. m. T[régor] C[ornouaille], tr. «groin des pourceaux.»

    (3) Groñch hinkin : menton en galoche.

    ●(1876) TDE.BF 291a. Groñch hinkin, tr. «menton de galoche.»

    II. Chas (d'une aiguille).

    ●(1940) SAV 18/20. kement ha groñch (kroz) eur spilhenn. ●(1955) STBJ 31. ken bihan ha groñch eur spilhenn. ●223. groñch eur spilhenn : kros.

  • groñjad
    groñjad

    m. –où =

    ●(1910-15) CTPV I 65. gronchadeu avalow, tr. «Des pommes plein la chemise.»

  • groñjañ / groñjiñ
    groñjañ / groñjiñ

    v. intr. S'accouder.

    ●(1732) GReg 9a. S'accouder.. S'appuyer sur les coudes, tr. «Groingea. pr. Groinget. Van[netois] Gronjein. pr. Gronjet.»

  • groñjeg
    groñjeg

    m. groñjeion Homme qui a un grand menton.

    ●(1732) GReg 615b. Un homme qui a un grand menton, tr. «groiñchecq. p. éyen.»

  • groñjek
    groñjek

    adj. Qui a un grand menton.

    ●(1876) TDE.BF 254a. Groñchek, adj., tr. «Qui a un grand menton.»

  • groñjet
    groñjet

    adj.

    (1) Accoudé.

    ●(1927) FHAB Gouere 141. Eun dimezell yaouank gronchet (1) war unan eus ar prenecher, dremmou brao, koantik ha kunv d'ezi. (1) gronchet, e galleg appuyée, penchée. ●(1938) CDFi 23 avril. Gruncha 'reas war gwele Herve. ●(1943) FHAB Meurzh/Ebrel 269. kronchet = accoudé négligemment, affalé. ●(1955) STBJ 95. eun daolig hir a oa groñchet outi moused-all. ●123. groñchet atô ouz ar prenestr. ●(1958) BRUD 3/24. Azezet war an diou vardell aneañ pe groñchet outo da zelled ouz an dour.

    (2) par ext. Courbé, appuyé.

    ●(1872) DJL 12. Ne ma ket mui ar ghiz da zoughen bragou-braz, / Na da vont d'ar foariou gronchet var eur penn-baz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...