Devri

Recherche 'grog...' : 16 mots trouvés

Page 1 : de grog (1) à grogolian (16) :
  • grog
    grog

    m. –où (alimentation) Grog.

    (1916) LILH 4 a C'hwevrer. Enep d'er grip é ma ret um zerhel tuem mat, pas ivet nitra iein ha kemér grogeu. ●(1993) MARV xii 19. (Kawan) Ha me h a d'ober deo eur «grog», unan hag a stago warnoh.

  • grognal
    grognal

    v. intr.

    I. (en plt des animaux)

    (1) Grogner.

    (1659) SCger 64a. gronder, tr. «grognal.» ●152a. grongnal, tr. «gronder.» ●(1732) GReg 474b. Grogner, parlant des pourceaux, tr. «groignal. pr. groignet.» ●(1744) L'Arm 178b. Grogner, parlant des cochons, tr. «Grognale

    (1910) EGBT 43. ar vuoc'h a vlej, ar porc'hel a c'hrogn.

    (2) =

    (1902) PIGO I 174. Ar blei a grogaz da c'hrognal. ●(1907) PERS 170. da c'hrognal evel eun ours.

    II. (en plt de qqn) Grogner, grommeler.

    (1659) SCger 64a. grommeler, tr. «groign

    (1894) BUZmornik 173. kaer en devoue he goaz grougnal ha skandalat. ●294. ober a rea dioc'htu hag heb grougnal kement tra a veze lavaret d'ezhi.

    (1926) FHAB Du 434. e vezo kavet abeg da c'hrounial !

  • grognamant
    grognamant

    m. –où Grognement.

    (1633) Nom 216a. Grunnitus, suum est, stridor suis : grognement : grouingnamant, dochal eguis vn guys.

  • grognellat
    grognellat

    v. intr. Grogner, grommeler.

    (1982) PBLS 626. (Langoned) grognelad, tr. «grogner, grommeler.»

  • grogner
    grogner

    m. –ion Grogneur.

    (1732) GReg 474b. Grogneur, tr. «groigner. p. yen

    (1912) RVUm 206. On ajoute quelques fois : Ne oé meit er grognérig ér gir.»

  • grognon
    grognon

    coll. Bouloches.

    (1732) GReg 467b. Grain, parlant du drap cotonné, tr. «Groignoñnen. p. groignon

    (1876) TDE.BF 254b. Grognon, s. m., tr. «La partie cotonneuse du drap.» ●(1890) MOA 189b. Cotonneux, adj. Partie cotonneuse du drap, tr. «grognoun, subs. m.»

  • grognonal / grognonat / grognoniñ
    grognonal / grognonat / grognoniñ

    v. intr. Grogner.

    (1744) L'Arm 178b. Grogner, parlant des cochons, tr. «Grognonnein

    (1856) VNA 183. je ne pense qu'à mon ventre ; je grogne sans cesse quand il est vide, tr. «ne mès chonge meit a me hov ; me hrognon dalmad a pe vé goulihue.»

    (1903) EGBV 24. grognonal, grognonein, tr. «grogner, murmurer». ●25. er pen moh e hrognon. ●(1907) VBFV.fb 49b. grogner, tr. «grognonat.» ●63a. marmotter, tr. «grouignonat.» ●(1912) BUEV 71. de hrognonat èl un ours.

  • grognonañ / grognoniñ
    grognonañ / grognoniñ

    v.

    I. V. tr. d. Faire cotonner un drap.

    (1732) GReg 438a. Friser, rendre crépu, inegal, faire cotonner un drap, tr. «Groignoñni. groignoñna. ppr. groignoñnet

    II. V. intr.

    (1) Friser naturellement.

    (1876) TDE.BF 254b. Grognoni, v. n., tr. «Friser naturellement, parlant des cheveux.»

    (2) Boulocher.

  • grognonat
    grognonat

    voir grognonal

  • grognonek
    grognonek

    adj. Cotonneux (en prlt d’un drap).

    (1732) GReg 438a. Drap frisé comme il faut, tr. «Mezer groignoñnecq.» ●467b. Drap couvert de grains, comme l'est la ratine, la futaine à grains d'orge, &c., tr. «Mezer groignonnecq

    (1876) TDE.BF 254b. Grognonek, adj., tr. «Cotonneux, parlant du drap.»

    (1890) MOA 189b. Cotonneux, adj. Partie cotonneuse du drap, tr. «grognoun, subs. m. – grognounek, adj.»

  • grognonenn
    grognonenn

    f. –où, grognon Bouloche.

    (1732) GReg 467b. Grain, parlant du drap cotonné, tr. «Groignoñnen. p. groignon.»

  • grognonerezh
    grognonerezh

    m. Grognement.

    (1744) L'Arm 178b. Grognement, tr. «grognonnereah. m.»

  • grognoniñ .1
    grognoniñ .1

    voir grognonal

  • grognoniñ .2
    grognoniñ .2

    voir grognonañ

  • grognus
    grognus

    adj. Grognon.

    (1838) OVD 237. un imur grognus.

  • grogoliañ
    grogoliañ

    v. tr. d. (pathologie) Gargariser.

    (1932) OALD 39/331. ober eur palastr tomm gand eun dournad deliou frigaset, ha grogolia ho kenou gand an dour bervet warni.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...