Devri

Recherche 'grouan...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de grouan-grean (1) à grouanus (8) :
  • grouan / grean
    grouan / grean

    coll. (minéralogie) Gravier.

    (1499) Ca 19b. Bernn grean. g. moncel de sablon. ●(1633) Nom 140a. Arenatum : chaux meslée auec du sablon : raz quemesquet è touez grouan. ●229a-b. Haren, arena : arene, grauois, sable : grouan, træz, sabr. ●231a. Tumulus arenarius : terre ou monceau de sable : vn bern grouan, vn beorn (lire : bern) træz.

    (1659) SCger 8b. arene, tr. «grouan.» ●63b. grauier, tr. «groan.» ●(1710) IN I 266. ar re pere a denn ar grouan eus a rivier an Tage. ●(c.1718) CHal.ms ii. grauier, tr. «grosel, groan sabl'.» ●(1728) Resurrection 1466. Da querset dre ar spern ar mein hac ar grean. ●(1732) GReg 470b. Gravier, gros sable de mer, où de riviere, tr. «groüan

    (1844) GBI II 400. Greann 'n es botou 'lakaï, tr. «Tu mettras du gros sable dans tes souliers.» ●(1879) ERNsup 154. grains du sable (mêlés avec le blé, ou qui entre dans les souliers) greañnenn, pl. greañn, Pleud[aniel], Lang[oat].

    (1920) LZBl Gouere 337. ar vein hag ar grouan grosa. ●(1922) FHAB Meurzh 89. ar memez grouan / E kerze varnezo gwechal war e graban. ●(1941) FHAB Genver 35. grotilh, e Leon, grasell, mein vunut, grouan. ●(1954) LLMM 42/12. Dindanañ e sant ar grean o herlinkat e groc’hen noazh.

  • grouaneg / greaneg
    grouaneg / greaneg

    f. Terrain de gravier.

    (1931) VALL 343a. terrain de gravier, tr. «gro(u)aneg, greaneg f.»

  • grouanek / greanek
    grouanek / greanek

    adj.

    (1) Graveleux, qui contient du gravier.

    (1633) Nom 244b. Syrtes : lieux sablonneux & secs en la mer d'Afrique : læchyou grouanec ha sæch en mor á Affricqua.

    (1732) GReg 470a. Graveleux, euse, plein de graviers, tr. «Grouañnecq. grouanniecq.» ●Terre graveleuse, tr. «Douar grouañnecq, ou, grouanniecq

    (1869) TDE.FB 448a. Sol graveleux, tr. «douar grouanek

    (1903) MBJJ 11. douar labour grouanek ha digompez. ●(1907) KANngalon Genver 298. an douar grouanek a zo etre Bro-Judee hag an Ejipt. ●(1910) BOBL 12 février 268/2d. an douar groannek.

    (2) =

    (1905) KANngalon Du 540. Ar bara gounezet dre falloni a zo grouanok etre an dent.

    (3) Qui est couvert de gravier.

    (1923) LZBt Gouere 23. eur wenojenn greanek.

  • grouanenn / greanenn
    grouanenn / greanenn

    f. –où, grouan, grean Grain de gravier.

    (1499) Ca 100b. Greanenn in groanenn est. ●101a. Grouanenn. g. arene. l. arena / e.

    (1659) SCger 107a. sable, tr. «groanen.» ●(1710) IN I 402. evel ma teu ar guenanigou da guemeret grouanennou mein etre o divesquer pa vezont surprenet gant an avel var ar meas evit gallout en em valanci en ear. ●(1727) HB 562. Mui so a-nezo m'o c'honten / Eguet na d'eus a-c'hrouanen. ●(1732) GReg 470b. Grain de gravier, tr. «Groüanen. p. groüañnennou

    (1879) ERNsup 154. grains du sable (mêlés avec le blé, ou qui entre dans les souliers) greañnenn, pl. greañn, Pleud[aniel], Lang[oat]. ●(1895) GMB 292. pet[it] tréc[orois] greañnen grain de sable.

    (1905) PERS 216. Hor pec'hejou zo eur c'hrouanen e skoaz menez huel trugarez an Aotrou Doue. ●(1906) KANngalon Gwengolo 211. Kement hag ez eus (...) c'hrouanevou (lire : c'hrouanennou) en douar. ●(1912) MMPM 133. eur c'hrouanen dreaz.

  • grouanennek
    grouanennek

    adj. Granuleux.

    (1910) BOBL 05 août 293/2d. Ar mel (…) Hini Narbon a zo gwen, dous ha trrenk eun tammik, ha groanennek.

  • grouannet
    grouannet

    adj. (Visage) ratatiné.

    (c.1718) CHal.ms iii. Le visage de cette vieille est tout ratatiné, tr. «er visag' es er g' ourah se a so ol strehet guet rouffenneu, groannet, Ridet é en ol faç es er goh moües sé.»

  • grouanniñ
    grouanniñ

    v. intr. Se rider.

    (c.1718) CHal.ms iii. se Rider, tr. «him ridein groannein, Crihein e dal.»

  • grouanus
    grouanus

    adj. Plein de graviers.

    (1464) Cms (d’après GMB 294). grouuanus, sablonneux. ●(1499) Ca 101a. [grouanenn] Jtem arenosus / a / um. g. areneux. b. grouanus.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...