Devri

Recherche 'gwag...' : 16 mots trouvés

Page 1 : de gwag (1) à gwagrennus (16) :
  • gwag
    gwag

    s. –où (domaine maritime) Vague.

    ●(1732) GReg 946a. Vague, flot de la mer, tr. «goag. p. goagou.»

  • gwag-mor
    gwag-mor

    s. gwagoù-mor (domaine maritime) Vague.

    ●(1633) Nom 245a. Vnda, fluctus : onde, vague, flot : vn gouac mor. ●Fluctus decumanus, decimus fluctus : vague impetueuse : vn gouac mor á ve terribl á bras.

    ●(1909) KTLR 205. ar goagou mor pa 'n em ledont var an treaz.

    ►absol.

    ●(1710) IN I 113. pa en em avance ar gouagou var ar sabl, e lesent eno bigornou.

    ●(1862) JKS 247. enn taol ma tarz ha ma tiroll he wagou. ●(1889) ISV 13. ar c'houagou o sevel evel meneziou beteg an oabl. ●15. O velet ar c'houagou-ze o vont hag o tont ep eana morse.

  • gwagañ
    gwagañ

    v. intr.

    (1) Se ramollir.

    ●(1923) KNOL 171. Hag an nao den-ze a labouras noz-deiz, epad eiz devez, da skei war ar zac'h, endra c'hellent. Mez kaer o doa, ne goagas tam ganto.

    (2) sens fig. =

    ●(1935) BREI 427/1c. pa welomp endro d'imp pep tra o wigourat, o waga pe o vont d'an traon.

  • gwagenn .1
    gwagenn .1

    f. –où, gwag (domaine maritime)

    (1) Vague.

    ●(1659) SCger 58a. flot, tr. «goaguen, p. goagou.» ●122b. vague, tr. «gouaguen, p. goagou.» ●150a. goaguen pe goagren pl. goagou, pe goagrou, tr. «vague.» ●(1732) GReg 946a. Vague, flot de la mer, tr. «Goaguenn. p. goaguennou.»

    ●(1876) TDE.BF 233b. Goagenn, et aussi gwagenn, s. f., tr. «Flot ou vague de la mer.»

    ●(1903) MBJJ 12. terri ar goagenno, hag o lakat d'eoni. ●(1925) BILZ 107. Ar Gwennili (...) pleget e listenn a-rez an dour, a save en avel war gein ar wagenn. ●109. en plegiou ar gwagennou.

    (2) Gwagenn-dro = (?) vague tournante (?).

    ●(1907) BOBL 28 décembre 170/2e. Pa oant erru en bek kuz heol Enez Vaz, eur wagen dro a gelc'haz ar vag, pehini oa daoubennet, hag a stokaz eur garrek ar Choum bihan.

  • gwagenn .2
    gwagenn .2

    f. –où Onde.

    ●(1920) MVRO 58/1b. Guikefreou (appareils) ispisial a zo evit reseo ar gwagennou-ze. ●(1970) BRUD 35-36/145. Daoust hag e vefe posubl o zrei war wagennou heb sonerez ?

  • gwagenn / gwagrenn .3
    gwagenn / gwagrenn .3

    f. –où

    (1) Fondrière, molière.

    ●(1732) GReg 423a. Fondriere, terre molle & tremblante, où l'on enfonce, tr. «goacgrenn. p. goacgrennou.» ●633b. Moliere, fondriere, tr. «Goacgrenn. p. goacgrennou.»

    ●(1876) TDE.BF 233b. Goagren, s. m., tr. «Fondrière, sol marécageux et mouvant.»

    ●(1931) VALL 311b. Fondrière, tr. «gwagrenn (et gwagenn).» ●(1962) TDBP II 191. En hent aze e vez eur wagenn e-kerz ar goañv, tr. «dans le chemin-là il y a une fondrière en hiver.» ●455. Ar gwagennou a zo krenegeliou hag a zac'h tud ha loened enno, tr. «les bourbiers sont des fondrières dans lesquelles bêtes et gens s'embourbent (s'enlisent).»

    (2) Bleu, contusion.

    ●(1957) PLBR 102. un autre dérivé de gwag, utilisé dans la même région, gwakenn «contusion, bleu».

  • gwagennañ / gwagenniñ
    gwagennañ / gwagenniñ

    v. intr. Onduler, ondoyer.

    ●(1732) GReg 674a. Ondoier, faire des vagues, tr. «Goaguenna. pr. goaguennet.»

    ●(1876) TDE.BF 258a. Gwagenna, v. n., tr. «Produire des vagues, parlant de la mer.»

  • gwagennek
    gwagennek

    adj.

    (1) Houleux.

    ●(1876) TDE.BF 258a. Gwagennek, adj., tr. «Houleux.»

    ●(1931) VALL 366a. Houleux, tr. «gwagennek.»

    (2) Ondulé, onduleux.

    ●(1876) TDE.BF 258a. Gwagennek, adj., tr. «ondoyant.»

    ●(1931) VALL 118b. Cheveux ; ondés, ondulés, tr. «gwagennek.»

  • gwagenniñ
    gwagenniñ

    voir gwagennañ

  • gwagennouer
    gwagennouer

    m. Calandre.

    ●(1876) TDE.BF 233b. Goagennouer, s. m., tr. «Machine appelée calandre par les fabricants de drap.»

  • gwagennus
    gwagennus

    adj. Onduleux.

    ●(1732) GReg 674a. Ondoiant, ante, tr. «Goaguennus.»

  • gwagrenn .1
    gwagrenn .1

    f. –où (anatomie) Glande.

    ●(1499) Ca 93b. Goagrenn in mesenn vide. ●136b. g. petite glande qui nait entre la chaer et le cuyr. b. goagrenn. ●(1633) Nom 259a. Tonfillæ : les glandes de la bouche aux enflambez : an gouagren á vez en guenou dan dut anflammet.

    ●(1659) SCger 62b. glande, tr. «gouagren.» ●123a. verbre, tr. «goagren.» ●(1732) GReg 459b. Glande, partie du corps, molle & spongieuse, tr. «Goagrenn. p. goagrennou. Van[netois] gouagrenn. p. ëu.»

    ●(1876) TDE.BF 233b. Goagrenn, gwagrenn, s. f., tr. «Loupe, glande ; pl. ou.» ●258a. Gwagrenn, s. f., tr. «Bubon, glande, loupe ; pl. gwragrennou, gwagrou.»

    ●(1900) KEBR 20. Ar goagren, tr. « La glande » ●Ar goagrennou, tr. « Les glandes ».

  • gwagrenn .2
    gwagrenn .2

    voir gwagenn .3

  • gwagrennañ
    gwagrennañ

    v. intr. Se former en glande.

    ●(1732) GReg 459b. Se former en glandes, tr. «Goagrenna. pr. goagrennet.»

    ●(1876) TDE.BF 258a. Gwagrenna, v. n., tr. «Bubon, glande, loupe.»

  • gwagrennek
    gwagrennek

    adj. Glandueux.

    ●(1876) TDE.BF 258a. Gwagrennek, adj., tr. «Glanduleux.»

  • gwagrennus
    gwagrennus

    adj. Glanduleux.

    ●(1732) GReg 459b. Plein de glandes, tr. «goagrennus.» ●Glanduleux, euse, composé de glandes, tr. «Goagrennus.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...