Devri

Recherche 'gwakol...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de gwakol (1) à gwakolier (4) :
  • gwakol
    gwakol

    m./f. –ioù

    (1) (harnachement) Collier de cheval.

    ●(1499) Ca 93b. Goacol. g. bourel. l. epitacium / cii.

    ●(1732) GReg 180b. Collier de cheval, tr. «Goacqol. p. goacqolyou.»

    ●(1867) MGK 7. ar c'houzoug er wakol. ●(1868) FHB 194/304a. boazet dioc'h colier, goakol ha sugel. ●(1876) TDE.BF 233b. Goakol, s. m., tr. «Collier de cheval à la charrette.»

    ●(1909) FHAB Gwengolo 266. Petra zonjfac'h eus eun amparfall hag a deufe, heb anaout na goakol na kleür.. ●(1931) VALL 77b. collier de cheval, tr. «gwakol m. et f. pl. iou.» ●(1932) BRTG 55. obér kakolieu d'em léieu.

    (2) (habillement) Hausse-col.

    ●(1744) L'Arm 182b. Hausse-cou, tr. «Gacol unn Offiçourr.» ●(1745) BT 330. ur gacol aleurétt, tr. «un hausse-col dore (lire : doré).»

    ●(1876) TDE.BF 233b. Goakol, s. m., tr. «Il se dit aussi, par ironie, du hausse-col des officiers, lequel était très-large autrefois et servait d'armure.»

    (3) Cangue, instrument de torture.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 39. Beta nezé ne oé quet bet hoah laqueit cacolieu d'er vissionnerion. ●41. en doé poén é touguein é hakol. ●42. lamet guet-n-emb hur gakolieu. ●53. ma oé bet laqueit ur gacol ar é houg. ●54. rein dehou é gakol. ●58. lemel guet er vartyrèd ou hakoleu.

  • gwakolet
    gwakolet

    adj. À qui l'on a mis une cangue.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 60. ean é hunan e chomas gacolet.

  • gwakoliañ
    gwakoliañ

    v. tr. d.

    (1) Mettre un collier (à un cheval).

    ●(1931) VALL 132a. Collier ; de cheval gwakol m. et f. pl. iou (d'où mettre un collier gwakolia).

    (2) sens fig. Marier.

    ●(1927) TSPY 31. Me a laka e vezo diaes gwakolia ho merc'h.

    (3) Mettre une cangue à.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 60. Ol é oent bet gacolet. ●70. ni e chonge é hellamb bout gacolet aben en trenoz vitin.

  • gwakolier
    gwakolier

    m. –ion Bourrelier.

    ●(1732) GReg 111a. Bourrelier, qui fait des harnois de chevaux de charrette &c, tr. «goacolyer. p. goacolyeryen.»

    ●(1876) TDE.BF 258b. Gwakoler, s. m., tr. «Faiseur de colliers appelés gwakol.»

    ●(1903) MBJJ 330. pe oakolier pe gereer.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...