Devri

Recherche '"gwarañ"...' : 9 mots trouvés

Page 1 : de gwaran (1) à gwarantiz (9) :
  • gwarañ
    gwarañ

    [brpm gwara < gwar .3 + -añ]

    V.

    I. V. tr. d.

    (1) Courber, arquer.

    ●(1716) PEll.ms 624. Gwara, tr. «rendre courbé. Ce mot est assez commun dans l'usage.»

    ●(1876) TDE.BF 234a. Goara, gwara, v. a., tr. «Courber.»

    ●(1931) VALL 37a. Arquer, tr. «gwara.» ●163b. gwara, tr. «tordre, gauchir, fausser.»

    (2) par ext. Bosseler, bossuer.

    ●(1659) SCger 18a. cabocer, tr. «gouara.» ●(1732) GReg 105a. Bossuer, faire une bosse à de la vaisselle, tr. «goüara. pr. goüaret.»

    II. V. intr. Devenir courbé, arquer, s'arquer.

    ●(1716) PEll.ms 624. Gwara, tr. «devenir courbé. Ce mot est assez commun dans l'usage.»

  • gwarant .1
    gwarant .1

    adj.

    (1) Garanti.

    ●(1732) GReg 448a. Garantir, être garant, tr. «beza goarand.»

    (2) Abrité, protégé.

    ●(1855) BDE 405. El m'éma gronnet ha goarant Jerusalem guet mannéeu.

  • gwarant .2
    gwarant .2

    m. –ed Garant, protecteur.

    ●(1530) J 163a. Piou so nac ayoa hoz goarant / Da disquenn hoz hunan an croas / Iesus, tr. «Qui vous a permis de descendre Jésus de la croix ?» ●(1621) Mc 67. ma Doue, ma nerz, ha ma goarant.

    ●(1659) SCger 61b. garand, tr. «goarant.» ●(1732) GReg 448a. Garant, qui fait bon d'une chose venduë, tr. «Goarand. p. goaranded.»

    ●(1850) MOY 203. Ha mar pe neb ezom, me a vo da voarant.

  • gwarant .3
    gwarant .3

    m. –où

    (1) Garantie.

    ●(1575) M 3349. men lauar gant goarant, tr. «je le dis avec garantie.»

    (3) Garantie (pièce écrite).

    ●(1732) GReg 448a. Garants, Titres, Contrats, &c., tr. «Goarand. p. goaranchou.» ●925b. Titre, toute piece, & tout écrit qui sert à faire foy, & à prouver une chose, tr. «goarand. p. goaranchou.»

  • gwarantaj
    gwarantaj

    m. Garantie.

    ●(1732) GReg 448a. Garantie, tr. «Goarantaich. Van[netois] goarantach.»

  • gwaranter
    gwaranter

    m. –ion Assureur maritime.

    ●(1732) GReg 58a. Assureur, marchand qui répond d'un vaisseau qui est à la mer, tr. «goarantèr. p. goarantéryen.»

  • gwarantiñ
    gwarantiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Garantir, promettre.

    ●(c.1350) Io ms latin 14355 f°399r°. Mar hamguorant va karantit da vout in / nos ohecostit uamgaret. nep pret. etc. tr. « Si me garantit mon amour d'être la nuit à son côté, femme aimée, à tout instant, etc »

    (2) Abriter, protéger.

    ●(1557) B I 612. Jesu eu ma car am gorant / Rac e ampris so souffisant, tr. «Jésus est l'ami qui me défend, et son pouvoir suffit.» ●(1580) G 534-537. Loth santel a guelas hac a ententas se ; / Hac a yez quen buan ehunan ahane / Ef he groec he merhet affyn ret pan ede / An Aelez excellant vayllant ho goarantez (lire : goarante), tr. «Le saint Loth vit et compris cela, / Il s'en alla aussitôt, vite, lui-même, de là, / Lui et sa femme et ses filles, à bonne fin (?) parce qu'il y avait / Les anges excellents qui bravement les gardaient.»

    ●(1659) SCger 61b. garantir, tr. «goarenti.» ●(1732) GReg 448a. Garantir, exempter, défendre de quelque mal, tr. «Goaranti. pr. et.» ●(1790) Ismar 163-164. ou devær e zou hur gorantein én dangérieu a hur buhé.

    ●(1844) DMB 10. Aveit goarantein hun inean, tr. « A la garde de notre âme. » ●(1849) LLB 9-10. Hui (...) / E houarant er blaiad, el laka de greskein.

    ●(1924) NOLU 33. Men divachel hou koarantou. ●(1977) LIMO 26 mars. ur sah eid goarantein o fenn.

    (3) Gwarantiñ diouzh : abriter de.

    ●(1790) MG 147. hui ou goarantou doh un afin a fauteu.

    ●(c.1802-1825) APS 83. Hui e oarant hou sujité doh en drougeu a beré é mant menacet. ●(1849) LLB 824. Mar venet gouarantein hou treu doh en ahuel. ●880. gouarantein hou freh a zoh er fal amzer. ●(1856) VNA 224. les garantir de la vermine, tr. «ou goarantein doh en anstu.»

    (3) Garantir, être garant.

    ●(1732) GReg 448a. Garantir, être garant, tr. «Goaranti. pr. goarantet.»

    II. V. pron. réfl. En em warantiñ.

    (1) Se protéger.

    ●(1921) BUFA 38. Aveit hum hoarantein doh er goal amzér.

    (2) En em warantiñ ouzh : se garder de.

    ●(1790) MG 244. ha hui e hum oarantou doh hilleih a béhedeu.

    III. [devant une prop. amenée la part. verb. v. «e, ne»]

    ●(1867) FHB 118/108b. goueranti a reaz d'ez-ho oll n'ho dilezche biken.

    ●(1900) MSJO 131. eur vaouez koz a voarantas oa bet badezet. ●(1911) BUAZperrot 874. ne fellas ket d'ezan kredi an Ebestel, hag a c'hoarante d'ezan e oa Jezuz savet eus e vez leun a vuhez.

  • gwarantisañ
    gwarantisañ

    v. tr. d. Garantir, protéger.

    ●(1710) IN I 126-127. e vouarantissa diouz quement noas a glasque an Hæretiquet da ober dezàn. ●(1732) GReg 448a. Garantir, exempter, défendre de quelque mal, tr. «goarantiçza. pr. goarantiçzet.»

  • gwarantiz
    gwarantiz

    f. Garantie.

    ●(1732) GReg 448a. Garantie, tr. «goarantiçz.»

    ●(1905) BOBL 23 septembre 53/2f. ar re a ro gwarantis.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...