Devri

Recherche 'gwaskenn...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de gwaskenn (1) à gwaskennin-gwaskennat (4) :
  • gwaskenn
    gwaskenn

    f. –où (pathologie)

    (1) Attaque, accès.

    (1792) BD 1047. eur voasquen eo honnes, tr. «C'est une attaque.»

    (2) Toux.

    (1732) GReg 821b. Rheume qui tombe sur la poitrine, qui fait beaucoup tousser, tr. «Goasqenn. ar voasqenn.» ●Avoir un rhûme de poitrine, tr. «Cahout ar voasqenn.» ●Le rhûme le fait beaucoup tousser, tr. «Terrupl a ra o paçzaat gand ar voasqenn.» ●933b. Tousser, avoir la toux, tr. «cahout ar voasqenn

    (1876) TDE.BF 261b. Gwasken, s. f., tr. «Rhume de poitrine qui cause de l'oppression.»

    (1906-1907) EVENnot 13. (Priel) N'e ket eun tam paz eveldout en neuz ar c'hontroler, eur gwir wasken en euz tapet, tr. «un rhume accompagné de toux, catarrhe.» ●(1910) EGBT 163a. gwasken, f., tr. «toux.» ●(1927) GERI.Ern 199. gwaskenn f., tr. «rhume de poitrine.» ●(1961) BAHE 27/20. gant ar berr-anal pe ar waskenn.

  • gwaskennadenn
    gwaskennadenn

    f. –où (Une) toux.

    (1980) LLMM 210/265. e toull an nor e rae ur waskennadenn.

  • gwaskennet
    gwaskennet

    adj. Bezañ gwaskennet : avoir la toux.

    (1919) BUBR 2/41. raouiet ha gwaskennet. ●(1964) BAHE 38/62. Gwaskennet eo un tammig.

  • gwaskenniñ / gwaskennat
    gwaskenniñ / gwaskennat

    v. intr. Tousser.

    (1827/29) VSA 1322. ar pourf a voasquene. ●(1879) ERNsup 155. gwaskenn, Perros, tousser. ●(1891) RECe xii 272. ann dud o waskenni, evel ma ve custum da glewed, d'ar c'houlz-ze ar bloaz, en ilizou.

    (1906-1907) EVENnot 13. (Priel) Gwaskennat e ra da ginderv Gwilh, tr. «Tousser sérieusement.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...