Devri

Recherche 'gwaskenn...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de gwaskenn (1) à gwaskennin-gwaskennat (4) :
  • gwaskenn
    gwaskenn

    f. –où (pathologie)

    (1) Attaque, accès.

    ●(1792) BD 1047. eur voasquen eo honnes, tr. «C'est une attaque.»

    (2) Toux.

    ●(1732) GReg 821b. Rheume qui tombe sur la poitrine, qui fait beaucoup tousser, tr. «Goasqenn. ar voasqenn.» ●Avoir un rhûme de poitrine, tr. «Cahout ar voasqenn.» ●Le rhûme le fait beaucoup tousser, tr. «Terrupl a ra o paçzaat gand ar voasqenn.» ●933b. Tousser, avoir la toux, tr. «cahout ar voasqenn.»

    ●(1876) TDE.BF 261b. Gwasken, s. f., tr. «Rhume de poitrine qui cause de l'oppression.»

    ●(1906-1907) EVENnot 13. (Priel) N'e ket eun tam paz eveldout en neuz ar c'hontroler, eur gwir wasken en euz tapet, tr. «un rhume accompagné de toux, catarrhe.» ●(1910) EGBT 163a. gwasken, f., tr. «toux.» ●(1927) GERI.Ern 199. gwaskenn f., tr. «rhume de poitrine.» ●(1961) BAHE 27/20. gant ar berr-anal pe ar waskenn.

  • gwaskennadenn
    gwaskennadenn

    f. –où (Une) toux.

    ●(1980) LLMM 210/265. e toull an nor e rae ur waskennadenn.

  • gwaskennet
    gwaskennet

    adj. Bezañ gwaskennet : avoir la toux.

    ●(1919) BUBR 2/41. raouiet ha gwaskennet. ●(1964) BAHE 38/62. Gwaskennet eo un tammig.

  • gwaskenniñ / gwaskennat
    gwaskenniñ / gwaskennat

    v. intr. Tousser.

    ●(1827/29) VSA 1322. ar pourf a voasquene. ●(1879) ERNsup 155. gwaskenn, Perros, tousser. ●(1891) RECe xii 272. ann dud o waskenni, evel ma ve custum da glewed, d'ar c'houlz-ze ar bloaz, en ilizou.

    ●(1906-1907) EVENnot 13. (Priel) Gwaskennat e ra da ginderv Gwilh, tr. «Tousser sérieusement.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...