Devri

Recherche 'gweg...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de gweg (1) à gwegr (7) :
  • gweg
    gweg

    m. (botanique) Vesce.

    (1820) COEt.ms. gwec, gweg. (d'après GMB 296). ●(1895) GMB 296. 1895 GMB. 296 trécorois gwek, gall. gwyg, du lat. vicium. 736 tréc. veus vesce cultivée (par opposition à gwek vesce sauvage, vesceron).

    (1936) BREI 456/1a. Pa gomzomp eus strogach da laza an drouk-louzou, gweg, piz-logod, hag all. ●(1971) BAHE 68/14. kollet an douar gant an onkl, ar gweg hag an treuzgeot.

  • gwegal
    gwegal

    v. intr.

    (1) Hurler.

    (1902) PIGO I 175. e roaz d'ezan eur lajad toliou treid ken ma wege. ●(1955) STBJ 38. ma wekent o vont a-ruilhou mell-divell d'an traoñ gant an diri.

    (2) Mugir, beugler.

    (1876) TDE.BF 263b. Gwegal, v. n. C[ornouaille], tr. «Beugler comme les vaches et les veaux qu'on sépare de leur mère.»

    (1931) VALL 486a. Mugir, tr. «gwegal

  • gwegañ
    gwegañ

    v. tr. d. Brimer.

    (1931) VALL 82b. Brimer, tr. «gwegañ T[régor].»

  • Gwegen
    Gwegen

    n. pr. Guéguen.

    (1557) B I 368. A ny ya, Gueguen, dan menez / Da miret hon deffuet vetez, tr. «Allons-nous Gueguen, à la montagne garder nos brebis aujourd'hui ?» ●378. An drouc berger Guegen, tr. «Le mauvais berger Guegen.»

  • gweget
    gweget

    adj.

    (1) Indisposé.

    (1879) ERNsup 155. gwèged, un peu malade, indisposé, Trév[érec].

    (2) Engrossée.

    (1942) VALLsup 64b. Engrossée, tr. «gweget T[régor] et autres expressions triv[iales].»

    (3) Coincé, pris.

    (1962) BAHE 33/7. Gweget etre div gostezenn.

  • Gwegon
    Gwegon

    n. de l. Guégon.

    (1847) FVR 288. Garel, Kure e Gwegon.

  • gwegr
    gwegr

    f. –où (marine) Préceinte.

    (1633) Nom 151a. Cinctus subligaculum : le cinet : an carros, an guegr.

    (1732) GReg 652b. Préceinte, tr. «Guëgr

    (1876) TDE.BF 263b. Gwegr, s. m., tr. «Préceinte, terme de marine et de menuiserie.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...