Devri

Recherche 'gwenan...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de gwenan-gweren (1) à gwenanerezh (7) :
  • gwenan / gweren
    gwenan / gweren

    coll.

    I. (entomologie)

    (1) Abeilles.

    (1575) M 2248-2249. het quelyen na guenan / Quen paut han drouc Ælez, tr. «essaim de mouche ni d'abeilles / Si abondant que les mauvais anges.»

    (1659) SCger 81b-82a. mouche a miel, tr. «guenanen p. guenan.» ●(1710) IN I 366. pa gommanç ar goradur eus ar guenan en em furmi. ●(1732) GReg 4b. Abeille, tr. «Guenanen. p. guënan.» ●(1744) L'Arm 3b. Abeille, tr. «Guirinenn.. pl, guireinn. f.»

    (1838) OVD 54. En iragned ne lahant quet er gùirén. ●(1849) LLB 415-416. guérein é punein, / É tichen, é sewel hag é vilionein. ●1649. Er guérein e gar bout tostik d'ur feten skler. ●(1856) VNA 27. des Abeilles, tr. «Gùirén.» ●(1876) TDE.BF 805. Bloavez ed, bloavez gwenan ne vez ket. (Les longues chaleurs ne sont pas favorables aux abeilles.) ●(1889) ISV 466. e kichen ar bleun eleac'h ma za ar guenan da bicota !

    (1921) FHAB Kerzu 337. Penôs goanvi ar gwenan ? ●(1934) BRUS 246. Une abeille, tr. «ur uénénen, pl. guénén.» ●(1939) KOLM 41. taoleu guénén.

    ►[avec marque du diminutif au pluriel]

    (1710) IN I 366. ar guenanigou-se a guemer diaouasquel (lire : diouasquel).

    (2) Leur-wenan : rucher.

    (1957) ADBr lxiv 4/470. (An Ospital-Kammfroud) Leur : n. f. – S'accompagne assez souvent d'un déterminatif : leur-zi, leur-zorna, leur-golo (le pailler), leur-wenan (le rucher).

    (3) Mamm-wenan : reine des abeilles.

    (1732) GReg 826b. Le Roy des abeilles, tr. «Mam ar guënan. ar vam vénan

    (1922) EOVD 108. Er vam-guérén ne lam ket ag hé ruchen, bet ken ne huél ol hé sujité tolpet tro-ha-tro dehi.

    (4) Roue ar gwenan. Voir roue.

    (5) Taol-gwenan : essaim d’abeilles.

    (1732) GReg 368a. Essaim, ou essain, une volée de jeunes abeilles, tr. « taul guënan. p. taulyou guënan

    (1910) MBJL 158-159. ar boubou a zav elec'h ma zo eun tôl gwenan. ●(1942) DHKN 118. é ta (...) taoleu-guénén de varein doh en hantolér-sé.

    (6) Hed-gwenan : essaim d'abeilles.

    (1499) Ca 81a. de mouches qui font la cire. b. hetguenan. 110b. Het guenan vide in examen. ●(1575) M 2248-2249. het quelyen na guenan / Quen paut han drouc Ælez, tr. «essaim de mouche ni d'abeilles / Si abondant que les mauvais anges.»

    (1710) IN I 291. evel un ædguenan. ●(1732) GReg 368a. Essaim, ou essain, une volée de jeunes abeilles, tr. « Hed guënan. p. hedou guënan

    II. sens fig., fam.

    (1) Gwenan plom : balles de fusil.

    (1915) MMED 120. Klevet a reas meur a gant gwech guenan ploum o sutal e kichen he ziouskouarn, mes ne oue ket tizet gant hini ebet.

    (2) (couture) Toulloù gwenan : arrangement d'une robe en forme d'alvéoles d'abeilles.

    (1896) GMB 703-704. pet[it tréc[orois] toulo gwenan arrangement d'une robe, en forme de cellules d'abeilles, ce qui dispense d'employer une garniture.

    III.

    (1) Bezañ un taol-gwenan da vezañ : on attend une naissance.

    (1967) BAHE 52/32 (T) M. Klerg. E Treger vihan e klever a-wechoù : eno zo un taol gwenan da vezañ = emañ an dud da greskiñ e-barzh.

    (2) Stank evel ar gwenan : être très nombreux.

    (1792-1815) CHCH 104. En tauleu arnehé kes (lire : ker) stank èl er guérén.

    (3) Birviñ evel un taol-gwenan : voir birviñ.

  • gwenanañ
    gwenanañ

    v. Skol wenanañ : école d'apiculture.

    (1907) BOBL 16 novembre 164/1a. eno zo eru skol-gwenana en Baud.

  • gwenaneg
    gwenaneg

    f. –où Rucher.

    (1931) VALL 667b. Rucher, tr. «gwenaneg f. pl. ou

  • gwenanenn
    gwenanenn

    f. (entomologie) Abeille.

    (1499) Ca 103a. Guenanenn. g. aueille qui fait le miel. ●(1633) Nom 47b. Apis : mouche à miel : guennanen, quelyen mel.

    (1659) SCger 81b-82a. mouche a miel, tr. «guenanen p. guenan.» ●(1732) GReg 4b. Abeille, tr. «Guenanen. p. guënan.» ●(1744) L'Arm 3b. Abeille, tr. «Guirinenn.. pl, guireinn. f.»

    (1849) LLB 420. Elsen er huéreinen e labour pad en dé. ●(1856) VNA 27. une Abeille, tr. «ur Huirénen.» ●(1857) CBF 78. Ergentaou ounn bet flemmet gand eur wenanen, tr. «Tantôt j'ai été piqué par une abeille.» ●(1860) BAL 10. evel ma choum ur venanen var ar bleunv.

    (1911) BUAZperrot 99. evel eur wenanen evesiant. ●(1933) MMPA 95. ar gefnidenn, ar vêrienenn, ar wenanenn. ●(1934) BRUS 246. Une abeille, tr. «ur uénénen, pl. guénén.»

  • gwenanenniñ
    gwenanenniñ

    v. intr. Pleurnicher.

    (1969) BAHE 62/14. Gwenanenniñ a raen war-lerc'h.

  • gwenaner
    gwenaner

    m. –ion Apiculteur.

    (1906) GWEN 26. ma neuz labouret mad ar gwenan epad ar bloaz a (lire : ar) gwenaner a vezo joaus. ●27. ar gwenanerien o deuz ive sindikajou. ●(1914) DFBP 18a. apiculteur, tr. «Gwenaner.» ●(1915) LILH 23 a viz Genver. Ur guérénour e oè hag é ruchenneu.

  • gwenanerezh
    gwenanerezh

    m. Apiculture.

    (1914) DFBP 18a. apiculture, tr. «Gwenanerez.» ●(1921) FHAB Kerzu 337. na anavezit ket ar gwenanerez. ●(1921) FHAB Kerzu 339. lennomp leoriou evit en em gentelia war ar gwenanerez.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...