Recherche 'gwevn...' : 4 mots trouvés

• gwevn
  gwevn

  adj.

  I. Attr./Épith.

  (1) Souple, flexible, pliant.

  ●(1732) GReg 633b. Mol, ou mou, qui manque de fermeté, tr. «Guëzn.» ●881b. Souple, pliant, docile, adroit, tr. «guëzn.» ●Osier souple, tr. «ausilh guëzn.»

  ●(1872) ROU 95b. Pliant, tr. «Goen.»

  (2) Fort, capable, résistant.

  ●(1464) Cms (d’après GMB 304). Gueznn, fort à rompre. ●(1499) Ca 105a. Guezn. g. fort a rompre. vide in creff cest tout vng.

  ●(1872) ROU 95b. Goen, qui veut dire, dans certaines phrases, fort, capable, qui tient bon.» ●Ur paotr goen a zo eno, tr. «c'est un individu capable, fort.» ●(1874) FHB 508/301b. Goenv eo c'hoaz e guirionez.

  ●(1909) FHAB C'hwevrer 48. langaj ker pinvidik ha ker goenv ha n'eus forz peseurt langaj all. ●(1982) PBLS 118. (Langoned) gwevn, tr. «(personne) solide, résistante.»

  (3) Adroit, rusé.

  ●(1732) GReg 14a. Adroit, politique, pliant, tr. «Guëzn.»

  (4) Houarn gwevn : fer doux.

  ●(1931) VALL 299b. Fer doux, tr. «houarn gwevn.»

  II. Adv.

  (1) Fortement, avec force.

  ●(1911) BUAZperrot 556. Jermen a enebas goenv outo. ●(1926) FHAB Here 373. Stourmomp gwenv evit savetei var eun dro hor brud-vad, hon enor. ●(1929) FHAB Mezheven 208. evit dont a benn eus e daol e rankas stourm goenv ouz ar Zaozon.

  (2) Derc'hel gwevn : tenir bon.

  ●(1911) BUAZperrot 260. ar merzer a zalc'he gouenv. ●(1928) FHAB Mezheven 220. hag e klaskas a daoliou dourn hag a daoliou troad divarc'ha an nor ; mes houman a zalc'has goenv. ●(1929) FHAB C'hwevrer 68. Bilz n'edo ket brao en e geo hag e evelato e talc'has goenv. ●(1932) FHAB Kerzu 487. Ma karfe ar Vretoned derc'hel goenv ha komz o brezoneg...

  (3) C'hoari gwevn gant : avoir forte affaire avec.

  ●(1981) ANTR 75. Boazed eo bed, ez-vihan, da c'hoari gweñv gand ar vuhez.

  III.

  (1) Gwevn evel ur silienn : voir silienn.

  (2) Gwevn evel un naer : voir naer.

• gwevnaat
  gwevnaat

  v.

  (1) V. intr. Devenir flexible.

  ●(1732) GReg 633b. Molir, manquer de fermeté, tr. «Gueznaat. pr. guëzneët.»

  (2) V. tr. d. Rendre fort.

  ●(1908) FHAB Genver 8. C'hoariou evit goenvaat ar c'horf.

• gwevnded
  gwevnded

  f. Souplesse.

  ●(1732) GReg 882a. Souplesse, tr. «guëznded.»

  ●(1927) GERI.Ern 206. gwévnded f., tr. «souplesse.» ●(1931) VALL 704b. Souplesse, tr. «gwévnded f.»

• gwevnder
  gwevnder

  m. Souplesse.

  ●(1732) GReg 882a. Souplesse, tr. «guëznder.» ●La souplesse, l'agilité, le maniment du corps, tr. «ar guëznder eus ar c'horf.»

  ●(1927) GERI.Ern 206. gwévnder m., tr. «souplesse.» ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 197a. en em fougeal eus nerz ha gwevnder o c'horf, eus o ijin, eus o ampartiz.