Devri

Recherche 'gwig...' : 22 mots trouvés

Page 1 : de gwig-1 (1) à gwigourer (22) :
  • Gwig
    Gwig

    n. de l. (rivière) Ar Gwig : le Guic (affluent du Léguer, 5 km de long).

    (1) Ar Gwig.

    (1905) BOBL 22 juillet 44/3e. en eur heuil bord rivier ar Guic. ●(1923) ARVG C’hwevrer 22. evit meskan he dour gant hini ar Gwik. ●(1923) ARVG Eost 136. Heuilhet gante, adalaek ar mor, stêr al Leger hag ar Gouig, epad tri-c’hart leo. ●(1941) GWAL 140-43/83. war stêr Leger a gej e Benac’h gant ar Gwik.

    (2) (Légende)

    (1959) BRSA 220. Tav, dour, mik, / Ma klevin ma c'hoarig. ●« Le Guic, malgré son débit torrentiel, est prodigieusement silencieux à l'endroit où se retrouvaient les deux ermites [= Envel & Jeune], mais depuis le jour seulement où à cause de leur tapage, Envel, ne pouvant entendre sa sœur, commanda aux eaux ».

  • gwig
    gwig

    m. -où (gwikoù par erreur) Bourgade. Cf. gwigour .1

    (1659) SCger 153a. guic, tr. «bourg.» ●(1732) GReg 170b. Cité, Ville, tr. «ãls. guycq. p. guycqou

    (1834) KKK 85. war eur platen huel hirio strobet gand ar gwikou Kerilien, Koadaleg ha Kergroaz. ●(1876) TDE.BF 273a. Gwik, s. m. (anc.), tr. «Bourg, bourgade.»

  • gwigadenn
    gwigadenn

    f. –où Chaîne ; de branches retorses attachant la latte de la charrue.

    (1732) GReg 155b. Une chaine de bois faite de branches retorses qui attache la latte au chariot, tr. «Güigadenn. p. ou. güeadeñ. ar vigadeñ.» ●L’œillet de cette chaîne ou entre la latte, tr. «Lagadeñ ar vigadeñ

    (1876) TDE.BF 272b. Gwigadenn, s. f., tr. «Chaîne de la charrue. – Ar wigadenn (vigadenn), la chaîne.»

    (1931) VALL 107b. Chaîne ; de branches retorses attachant la latte de la charrue, tr. «gwigadenn f.»

  • gwigal
    gwigal

    v. intr. Grincer.

    (1992) HYZH 189/64. (Treboull) me m'us klevet ma zad o lavar 'vat a n'eus klevet karrig an Ankou ya, o wigal.

  • Gwigaled
    Gwigaled

    voir Aled

  • Gwiglann
    Gwiglann

    n. de l. Guiclan.

    (1) Gwiglann.

    (1732) GReg 110a. guyc-lan.

    (1821) GON 265a. Gwîk-lann. ●(1836) OLLI 134. Buez Mari-Amiç Picart ganet e Guiclan. ●(1847) FVR 114. Jezekel, belek euz a Wiklan. ●(1860) BAL 210. eus a Viclan da Lambader. ●(1877) EKG I 85. Tud Sant-Thegonnek, Guimiliau, Guiclan, Lambaol-Guimiliau ha re an Dre-Nevez. ●86. Guiklan ha Guimilliau. ●(1890) MOA 21a. Guiklann.

    (1905) ALMA 63. Gwiklann. ●(1907) FHAB Kerzu 310-311. Morse ne oue gwelet eun hevelep prosesion kemenerien. Beza e oa euz a bep leac'h : denved Pontivi, glaziked Kast, melaniked Elliant, pilhaouerien Poullaouën, juloded Gwiklan, ha zoken pennou sardin Douarnenez. ●(1923) FHAB Mezeven 6/214. Alan Tournemine en devoa kasoni ouz eun den chentil eus a Wiclan, Jakez ar Senechal, aotrou Lezarazien.

    (2) Ploulann.

    (1732) GReg 110a. plou-lan.

    (1821) GON 265a. Plou-lann.

    (3) (Devise de maison noble).

    (c.1900) PEAB.Guiclan 30. Kersauson, Sr de Combout et de Kersaintgilly : de gueules au fermail d'argent; devise : Pred eo, pred a vo.

    (4) [Toponymie locale]

    (1878) EKG II 310. Kenavezo ive, Itroun-Varia a Gerreloun !

    (1911) BUAZmadeg 150. Edo erruet e Koat ar zarpant e Lezerazien.(1923) FHAB Mezeven 6/214. Alan Tournemine en devoa kasoni ouz eun den chentil eus a Wiclan, Jakez ar Senechal, aotrou Lezarazien.

  • gwign
    gwign

    m. –

    (1) Signe.

    (1903) MBJJ 209. petore mennoz a zo dindan e wign. Hag heñ oc'h ober eur gwign all. ●(1911) DIHU 72/263. dré gonzeu pé dré guigneu.

    (2) Ober gwign da ub. : faire signe à qqn.

    (1856) GRD 113. En henteu péré e guemérér eit dastum danné e zou èl henteu distro ar béré é laquér ur merche eit gobér huin d'er e bass : amen é hès bet lairet un dén.

    (1912) DIHU 85/102. Lakdar, hemb konz, e hras guign dehé de chouket etaldon ar er héaut. ●(1934) BRUS 127. Faire signe, tr. «obér guign.» ●(1974) YABA 05.10. Mé de hopal dehon ha d'obér guign dehon.

    (3) Dre wign : en faisant des signes.

    (1907) AVKA 3. E, e-unan, en roe d'he dre wign da c'hoût. ●9. ha ma c'houljont dre wign ouz e dad an hano e felle dehan rei d'e vab. ●(1932) GUTO 2. Hag ean eilgiriet dehè dré huign en degas dehon.

  • gwign-lagad
    gwign-lagad

    m. Clignement de l'œil.

    (1732) GReg 173b. Clignement de l'œil, pour faire signe à un autre, tr. «güign-lagad

  • gwignadenn
    gwignadenn

    f. –où

    (1) Clin d'œil, signe.

    (1919) KZVr 356 - 28/12/19. gwignadenn, tr. «un signe.» ●(1931) VALL 692a. Signe de l'œil, tr. «gwignadenn f.»

    (2) Ober ur wignadenn : faire un clin d'œil.

    (1931) VALL 692a. faire signe ainsi [de l'œil], tr. «ober eur wignadenn

  • gwignadur
    gwignadur

    m. Clignement.

    (c.1500) Cb 106a. [guingnal an noulagat] Jtem hoc mitus / tus / tui. g. signe faict de loeil / guingnement / consentement. b. guingnadur / autreadur.

    (1732) GReg 173b. Clignement de l'œil, pour faire signe à un autre, tr. «Güignadur

  • gwignal / gwigniñ
    gwignal / gwigniñ

    v.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Gwignal an daoulagad : cligner des yeux.

    (1464) Cms (d’après GMB 306). Guingnal a nou lagat, guigner des yeux. ●(1499) Ca 106a. Guingnal an noulagat. g. guingner des yeux.

    (2) Gwignal ub. : cligner de l'œil à qqn.

    (1732) GReg 173b. Cligner quelqu'un, guigner, faire signe des yeux à quelqu'un, tr. «Güignal ur re.» ●(1792) BD 4155. eman ous ma guignal da vonnet dequichen, tr. «Elle me fait de l'œil pour que j'aille près d'elle.» ●(17--) CT Acte II 705. eman ous me guinnal da vonet de chuchen, tr. «elle me fait signe d'aller près d'elle.»

    (3) Guigner.

    (1732) GReg 481a. Guigner, regarder du coin de l'œil, tr. «Guïgnal. pr. guïgnet

    B. V. tr. i. Gwignal da ub. : faire signe à qqn.

    (1849) LLB 640. Te huignou d'ein pelat a zoh er hareger.

    II. V. intr. par ext. Faire des signes de la main, etc.

    (1903) MBJJ 209. 'n eur wignal gant ma biz ha gant ma fenn. ●(1910) MBJL 145. Ker 'n eus an Otro Bourne, gant e zaouarn, gwignal d'an dud tevel. ●(1913) AVIE 5. guignein dehé get é zehorn. ●(1925) DIHU 163/202. (Groe) Hugnal, tr. «faire signe, appeler avec le bras.» Dastumet de Vleimor.

  • gwigned
    gwigned

    f. gwignizi

    (1) Outil à sarcler.

    (1915) KZVr 125 - 25/07/15. Gwigned, féminin, : ar wigned, pluriel gwinezi, est employé en Bas-Léon, pour désigner une palette à sarcler. ●(1957) AMAH 244. ken manchek hag un troc’her lann kollet gantañ gwigned ha fichell.

    (2) Faucille pour récolter les algues.

    (1920) KZVr 365 - 29/02/20. faucille pour couper le goemon attaché aux rochers. E Treger, gwigned. ●(1987) GOEM 57. A Porpoder, elle porte le nom de vignet, ar c'houignet (pluriel : ar c'houignizi).

  • gwignen
    gwignen

    m. Aubier.

    (1732) GReg 63b. Aubier, ou, aubour, ou, aubien. Le bois blanc qui se trouve entre le vif de l'arbre, & l'écorce, tr. «Güignen

  • gwigner
    gwigner

    m. –ion Celui qui cligne des yeux pour faire signe à qqn.

    (1732) GReg 173b. Celui qui cligne, qui guigne quelqu'un, tr. «Van[netois] Güigner. p. güignéryen

  • gwignig
    gwignig

    voir gwidig

  • gwigniñ
    gwigniñ

    voir gwignal

  • gwigour .1
    gwigour .1

    m. Marchand.

    (14--) Jer.ms 166. Quemeret treut ha bourr / Ha pan duy an guygourr, tr. Herve Bihan « Prenez maigre et gras, / Et quand viendra le marchand. »

  • gwigour .2
    gwigour .2

    m.

    I.

    (1) Action de grincer, grincement.

    (1732) GReg 123a. Bruit d'une charrette, tr. «Güigour

    (1876) TDE.BF 242a. Gouigour, s. m., tr. «Bruit d’une porte sur ses gonds, d’un essieu mal graissé, cri de souliers neufs.» ●(1877) EKG i 76. dihunet gand guigour an alc’houez e potaill an nor. ●(1878) EKG ii 124. guigour ar gleizenn. ●(1945) DWCZ 12. gant e votou ler melen, nevez flamm ha gwigour ganto.

    (1954) VAZA 44. gwigour ur c'harr o pellaat. ●(1955) VBRU 35. gwigour heuzoù nevez.

    (2) (Un) grincement.

    (1923) KNOL 151. an nor a zerras gant eur wigour hag eun trouz spountus.

    II. par ext.

    (1) Plainte.

    (1910) FHAB Mae 152. Guigour a oa enni muioc'h-mui. ●(1932) ALMA 119. Hag e tle ar goaz, heb klem na wigour / senti atao, ha staga d'al labour.

    (2) Bruit.

    (1924) NFLO. bruit. que de bruit tu fais, tr. «hag a wigour a zo ganez.»

    (3) = (?) Vantardise (?).

    (1953) BLBR 63/(couv. 3). c'houi eo a zo bet o ren ar gouel daoust d'an nebeut a wigour a zo bet klevet ganeoc'h.

    III. (en plt de qqn) Revr-war-wigour : un m’as-tu vu.

    (1954) VAZA 154. daoust d'e garg n'eo ket ur reor war wigour.

  • gwigouradenn
    gwigouradenn

    f. –où Grincement.

    (1942) VALLsup 89a. Grincement, tr. «gwigouradenn f.»

  • gwigourañ
    gwigourañ

    voir gwigourat

  • gwigourat / gwigourañ
    gwigourat / gwigourañ

    v. intr. Grincer.

    (1659) SCger 153a. guigoura, tr. «faire du bruict.» ●(1732) GReg 123a. Faire le bruit d'une charrette, tr. «Güigourat. pr. güigouret

    (1838) CGK 4. Miret un hor da vouigourat. ●(1857) CBF 95. Lardit ar c'harr, rak gouigourat a ra ker gourt eo da loc'h, tr. «Graissez la charrette, car elle crie, tant elle est difficile à remuer.» ●(1864) SMM 166. an doriou o tigeri hag o vigourrat. ●(1867) MGK 128. Pa c'houigour 'nn nor o tigeri. ●(1872) ROU 79b. La plus mauvaise roue crie le plus, tr. «Ar rod falla a vigour muia.» ●(1877) EKG I 227. Kerkent e klefcheur ar poleou o c'hrigonsal, o vigourat. ●(1878) EKG II 124. ar gleizenn a deuaz ganen (…) en eur vigourrat. ●(1884) LZBt Meurzh 45. kirri a c'hiz koz : gwigourat a rent euzuz.

    (1903) MBJJ 104. rojo ar c'hirri a ouigour hag a skrij da vreuza hon diouskouarn. ●(1919) BUBR 3/65. trouz hon treid war an hent hag an harnez o wigourat en-dro d'hon c'horfou.

  • gwigourer
    gwigourer

    m. –ion Pleurard, geignard.

    (1899) MSLp xi 5 [96]. gouigourrer «pleurard, pleurnicheur, qui se plaint toujours» Milin ms.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...