Devri

Recherche 'habask...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de habask (1) à habaskterin (10) :
  • habask
    habask

    adj.

    I. Adj.

    A. Attr./Épith.

    (1) Doux, patient.

    (1906) KPSA 87. eun ene (…) Izel, habask, laouen ouz ar boan. ●(1911) BUAZperrot 426. Eürus an dud habask, rak galvet e vezint bugale Doue. ●(1919) DBFVsup 2a. ambask, adj., tr. «doux. V. habask

    (2) (en plt du vent, de la pluie) Modéré.

    (1911) BUAZperrot 426. Ar glav dour-bil a dorr, a denn hag a laz an trevajou ; ar glao habask a vag, a grenfa hag a zedera anezo. ●(1935) CDFi 8 juin. habask an avel ha damgompes ar mor.

    (3) =

    (1907) FHAB Du 261. Hag evessait peanoz avel al linen ne zev ket an traou o vont dre ar broiou habask.

    (4) Doux, suave.

    (1499) Ca 107a. g. soueff b. habasq.

    (5) =

    (1896) GMB 706. pet[it] tréc[orois] tàbask confus, embarrassé, timide.

    B. Attr. Facile.

    (1499) Ca 106b. Habasq. g. sans difficulte. ●(c.1500) Cb 63b. [digeraff] Jtem hic et hec digestibilis et hoc / le. g. digerables. chose ligiere a digerer. bri. habasq da digeraff. ●(1612) Cnf 55b. Habasq e vez respond d'an quæstionou man.

    (1659) SCger 55b. facile, tr. «habasq.» ●153b. habasq, tr. «facile.»

    II. Adv. Tranquillement.

    (1929) FHAB C'hwevrer 76. an A. Riou a respontas ken habask ha tra : «(…).

    III. Habask evel un oan : voir oan.

  • habaskaat
    habaskaat

    v.

    I. V. intr.

    (1) (en plt de qqn) S'apaiser.

    (1732) GReg 42b. Appaisez-vous, si vous pouvez, ayez honte de vous-même, de vos transports, tr. «Habasqaït da viana, ha ne véz nemed gand ar vez.»

    (1876) TDE.BF 277a. Habaskaat, v. n., tr. «S'apaiser, se calmer.» ●(1890) MOA 117b. Apaiser (s') (parlant de crise, d'accès), tr. «habaskaat

    (2) (météorologie) S'adoucir.

    (1732) GReg 496a. L'hiver s'adoucit, tr. «Habasqât a ra ar goañ.»

    (1921) GRSA 234. Aveit gortoz en arnan de habaskat. ●251. é habaska en amzér hag é tihoulen er mor.

    II. V. tr. d.

    (1) Rendre aimable.

    (1732) GReg 13b. Adoucir, appaiser, rendre moins fâcheux, tr. «Habasqaat. pr. habasqéet

    (2) Apaiser, désarmer, mitiger, adoucir.

    (1659) SCger 80a. mitiger, tr. «habasquat.» ●153b. habasquat, tr. «adoucir, faciliter.» ●(1732) GReg 582a. Bien loin de l'apaiser, il l'irrite, tr. «E lec'h e habasqaat, èl lacqa da vuannecqaat.»

    (1824) BAM 351. habaskaat coler Doue. ●(1883) IMP 7. Netra n'hell abascaat ar jagrin diremed.

    (1902) MBKJ 59. habaskaat buanegez Doue. ●(1909) FHAB Here 293. C'hoarvezout a c'hell e ve red habaskât al lezen, mes nan hen terri. ●(1911) BUAZperrot 116. e leac'h o habaskât, e gomzou ne rejont nemet o lakât da gounari goasoc'h-goas. ●(1914) DFBP 8b. adoucir, tr. «Habaskaat.» ●(1931) VALL 190b. Défâcher un enfant qui boude, tr. «habaskaat

    III. V. impers. S'apaiser.

    (1867) FHB 125/162b. habascaat a reas dezhan. ●(1869) FHB 213/26a. marteze ec'h abaskfe dezho.

  • habaskadur
    habaskadur

    m. Adoucissement.

    (1732) GReg 13b. Adoucissement, l'action d'adoucir, tr. «habasqadur

  • habaskaenn
    habaskaenn

    f. –où Amélioration passagère dans une maladie, rémittence, rémission.

    (1872) ROU 90a. Un abascaenn a ra vad da un den clanv, tr. «une intermittence soulage un malade.»

    (1962) EGRH I 107. habaskaenn f. -où, tr. « soulagement, adoucissement. »

  • habaskaet
    habaskaet

    adj. (en plt du vent) Calmé, diminué, tombé.

    (c.1718) CHal.ms iii. le uent s'est rassis, tr. «calmet é, couehet e, en aüel taüet en aüel, abasquet é en aüel, ce dernier est bon pour signifier tout ce marque diminution.»

    (1847) FVR 376a. Doue a zo habaskeet.

  • habaskenn
    habaskenn

    f. Paresseux, indolent.

    (1876) TDE.BF 277a. Habasken, s. m., tr. «Paresseux, indolent. Il s'emploie pour les deux genres.»

  • habaskik
    habaskik

    adv. Ent habaskik : doucement, sans hâte.

    (1767) ISpour 101. turul é velime ar nehou guhavé tabasquic hac é secret. ●(1787) BI 233. roncet (...) conduyet tabasquicq. ●(1787) PT 22. Jésus hun daul a blad ar en doar, hag e bed pêl tabasquic. ●(1792) CAg 6. Mæs presset mé tabasquic.

    (1825) COSp iv. Leinet tabasquic, ne hum bresset quet, ha pouiset erhat er peh e leinet. ●(1831) RDU 224. Ha ne oai quet hemp quin ér tabasquic é oal gonzér a nehi.

    (1904) DBFV 218a. tabaskik, adv. tr. «doucement, sans hâte.»

  • habaskted
    habaskted

    f.

    (1) Soulagement.

    (1732) GReg 13b. Adoucissement, soulagement, diminution de peine, tr. «Habasqded. p. habasqdedou

    (2) Patience.

    (1847) FVR 60. Kalon, abaskded, ma breudeur. ●72. holl e c'houzanvent ho foan gant habaskded.

    (3) Bezañ en habaskted : être en paix.

    (1913) FHAB Ebrel 97. o eneou a zo en habaskded.

    (4) Chom en hasbaskted : rester en paix.

    (1911) BUAZperrot 476. Siouaz ne jomjot ket pell en habaskted.

  • habaskter
    habaskter

    m.

    (1) Facilité.

    (1576) Gk II 124. dré an habascder, ha rezder, an langaig guinydic ha maternel.

    (2) Patience.

    (14--) Jer.ms 212. Me a quelennas habaster, tr. «J'enseignai la patience.»

    (1860) BAL 135. perliessa, ar c'hlenved a lez abascder avoalc'h gant an den, evit sonjal avechouigou e Doue. ●(1872) ROU 94b. Patience, tr. «Abascder. (b[as] L[éon].»

    (3) En habaskter : tranquille.

    (1868) KMM 268-269. peur em lezi-te pelloc'h en abascder, ac e peoc'h ?

    (1906) KANngalon Gwengolo 207. ez oa eur mousik a ne jomme ket enn abaster. (…). Chom a ri enn abaster divar ar mare !

    (4) Kemer habaskter =

    (1880) SAB 151. mont ganta da gemeret ur pennadic abasder.

  • habaskteriñ
    habaskteriñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Se calmer.

    (1847) MDM 101. e rear d'ezho rei peoc'h hag abasteri. ●(1868) KMM 230-231. Claskit kement ha ma keroc'h, ho spered ne abascdero, ne vezo eaz, nemet e Doue.

    (2) Patienter.

    (1927) GERI.Ern 96. habasteri, tr. «patienter.»

    II. V. pron. réfl. En em habaskteriñ : se calmer.

    (1880) SAB 33. Mar cavit diez (…) stourm d'en em derri, d'en em abasderi.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...