Recherche 'habaskter...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de habaskter (1) à habaskterin (2) :

• habaskter
  habaskter

  m.

  (1) Facilité.

  ●(1576) Gk II 124. dré an habascder, ha rezder, an langaig guinydic ha maternel.

  (2) Patience.

  ●(14--) Jer.ms 212. Me a quelennas habaster, tr. «J'enseignai la patience.»

  ●(1860) BAL 135. perliessa, ar c'hlenved a lez abascder avoalc'h gant an den, evit sonjal avechouigou e Doue. ●(1872) ROU 94b. Patience, tr. «Abascder. (b[as] L[éon].»

  (3) En habaskter : tranquille.

  ●(1868) KMM 268-269. peur em lezi-te pelloc'h en abascder, ac e peoc'h ?

  ●(1906) KANngalon Gwengolo 207. ez oa eur mousik a ne jomme ket enn abaster. (…). Chom a ri enn abaster divar ar mare !

  (4) Kemer habaskter =

  ●(1880) SAB 151. mont ganta da gemeret ur pennadic abasder.

• habaskteriñ
  habaskteriñ

  v.

  I. V. intr.

  (1) Se calmer.

  ●(1847) MDM 101. e rear d'ezho rei peoc'h hag abasteri. ●(1868) KMM 230-231. Claskit kement ha ma keroc'h, ho spered ne abascdero, ne vezo eaz, nemet e Doue.

  (2) Patienter.

  ●(1927) GERI.Ern 96. habasteri, tr. «patienter.»

  II. V. pron. réfl. En em habaskteriñ : se calmer.

  ●(1880) SAB 33. Mar cavit diez (…) stourm d'en em derri, d'en em abasderi.