Devri

Recherche 'hak...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de hak-1 (1) à hakrter (10) :
  • hak .1
    hak .1

    adj.

    (1) Vorace.

    ●(1970) LIMO 07 février. Tér pe pedèr iar koh ha hâg. ●Hâg, tr. «vorace.»

    (2) Bout hak ag udb. : aimer beaucoup, trouver très bon qqc.

    ●(1984) HBPD 128. Ne oen ket mé hak a souben.

  • hak .2
    hak .2

    interj. À gauche.

    ●(1942) VALLsup 57b. à droite pour éloigner le cheval du charretier, alla ! (accent sur la finale) ; c'est l'opposé de hak !

  • hak .3
    hak .3

    m. –où

    (1) Agonie.

    ●(1744) L'Arm 9a. Agonie, tr. «Acque.. eu.» ●149a. Expiration, tr. «Aque ag er marhuë.. pl, queu. ●(1792) CAg 79. Jesus toste d'en acqueu.

    (2) En hakoù : à l'agonie.

    ●(1792) CAg 178. De Jesus én acqueu !…

    (3) Hoquet de la mort.

    ●(1792) CAg 46. deoh vou tout me huannadeu, / Ha men deuéhan acqueu. ●48. Iya… ém acqueu deuéhan… / M'ou calvou hoah.

    ●(1857) GUG 97. A p'arrihuou disparti / Er horv doh en inean, / Ma tarhou en isili / Ém akeu calettan.

    ●(1905) DIHU 35. penaus lakat binieu en Arvor de hobér é zevéhan hakeu ?

    (4) Hoquet.

    ●(1732) GReg 500a. Hoquet, tr. «Van[netois] en hacq.»

  • hakal / hakiñ
    hakal / hakiñ

    v. intr.

    (1) (pathologie) Hoqueter, avoir le hoquet.

    ●(1732) GReg 500a. Hoqueter, pousser de fréquens hoquets, tr. «Van[netois] hacqeiñ.»

    (2) Bredouiller, bégayer, hésiter, chercher ses mots.

    ●(c.1718) CHal.ms i. bredoüiller, tr. «balbousein, bredoüillein, haquein gadeliaudein.» ●(1732) GReg 88a. Bégaier, avoir un défaut de langue qui empêche de prononcer le B, L, R & le T, tr. «Van[netois] hacqeiñ.» ●493a. Hesiter, chercher ses mots, tr. «Van[netois] hacqeiñ. hacqal. pr. hacqet.» ●(1744) L'Arm 18a. Asnonner, tr. «Haquein.» ●28b. Bégayer, tr. «Haqein.» ●184b. Hesiter, tr. «Haquein.»

    ●(1934) BRUS 47. Bégayer, tr. «hakein.» ●(1968) LIMO 18 mai. Hakein, tr. «bégayer.» ●(1942) DHKN iii. Dialoc er vugulion, hag e vezè ret d'em zad hakein aveit hé laret.

  • haketal / hakatat
    haketal / hakatat

    v. intr. Bredouiller, bégayer, hésiter, chercher ses mots.

    ●(1732) GReg 493a. Hesiter, chercher ses mots, tr. «Hacqetal. pr. hacqetet.»

    ●(1982) PBLS 628. (Langoned) hakatad, tr. «bégayer.»

  • hakiñ
    hakiñ

    voir hakañ

  • hakr
    hakr

    adj. & adv.

    I. Adj.

    (1) Impur, obscène.

    ●(1499) Ca 42a. Comps hacr. g. laide parole ou laide matiere ou parole faicte de chieffre. ●107a. Hacre. g. ort. l. ludius/a/um. Jdem obscenus obscena/um. ●128b. Lous. g. ort. vide in hacr. ●(c.1500) Cb 104a. g. chanczon vilaine. b. guers hacr. ●g. faiseur de tieulx chanczons. b. nep a gra guersou hacr. ●107a. Hacr / pe ort. g. l. ludius/a/um. Idem obscenus / na / num. ●(1612) Cnf 30a. ober gestou fall, attouchemantou hacr.

    ●(1727) HB 139. ur marv hacr. ●(1732) GReg 840b. Paroles sales, tr. «Compsyou hacr.»

    (2) Laid, répugnant.

    ●(1499) Ca 109a. Hec et hacr tout vng ibi vide. ●(c.1500) Cb 107a. g. laid. b. hacr. ●(1576) Cath p. 19. vn roe debil fall mortell hagrac bilen ha difform, tr. «un roi débile, faible, mortel, vil, odieux et difforme.» ●(1612) Cnf 42a. eguit cuzet vn defaut bennac ves à natur. Rac na vet quet estimet hacr.

    ●(1732) GReg 288b. Difforme, laid, tr. «hacr.»

    (3) (en plt de qqn) Qui dit des paroles impures.

    ●(c.1500) Cb 44a. gal. layt. parleur. b. compser hacr.

    (4) Sale, malpropre.

    ●(1732) GReg 840b. Sale, gâté, malpropre, tr. «hacr.»

    II. Adv. Ez hakr : laidement.

    ●(c.1500) Cb 107a. g. laidement. b. ez hacr.

  • hakraat
    hakraat

    v.

    (1) V. intr. Devenir sale.

    ●(1732) GReg 597a. devenir malpropre, tr. «Hacrât. pr. hacreët» ●840b. devenir sale, tr. «Hacrât. pr. hacreët.»

    (2) V. tr. d. Rendre sale.

    ●(1659) SCger 112b. souiller, tr. «hacrat.» ●(1732) GReg 597a. Rendre malpropre, tr. «Hacrât. pr. hacreët» ●840b. rendre sale, tr. «Hacrât. pr. hacreët.» ●841a. Salir, tr. «Hacrât. pr. hacreët.»

  • hakrted
    hakrted

    f.

    (1) Laideur.

    ●(1732) GReg 288b. Difformité, laideur, irregularité, tr. «hacrded.» ●841a. Salissure, tr. «Hacrded.»

    (2) Malpropreté.

    ●(1732) GReg 597a. Malpropreté, saleté, ordure, tr. «hacrded.»

  • hakrter
    hakrter

    m. Laideur.

    ●(c.1500) Cb 63b. [diffurm] gal. laidure. b. hacrder.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...