Recherche '"halañ"...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de halan-halin-1 (1) à halan-halin-2 (2) :

• halañ / haliñ .1
  halañ / haliñ .1

  v. intr.

  (1) Vêler.

  ●(1732) GReg 950b. Veler, faire un veau, tr. «Ala. pr. alet. (Van[netois] aleiñ.) eala. pr. ealet.» ●La vache a vêlée, tr. «Alet he deus ar vyoc'h.» ●(1744) L'Arm 282a. Faire ses petits (parlant de la vache), tr. «Alein... létt.»

  ●(1904) DBFV 5a. alein, v. n., tr. «mettre bas, vêler.» ●(1921) FHAB C'hwevrer 41. va bioc'h a ioa o klask ala.

  (2) Agneler.

  ●(1889) SFA 103. Eun danvadez a deuaz da hala.

• halañ / haliñ .2
  halañ / haliñ .2

  v.

  I. V. tr.

  (1) V. tr. d. Haler.

  ●(1944) GWAL 165/317. (Ar Gelveneg) Halañ : sachañ, tennañ war ; «sachañ» a zo dianav ; halañ a zo implijet kalz : «halet hon eus an eor er vag».

  (2) V. tr. i. Halañ war : tirer sur.

  ●(1790) MG 74. halein e rér ar nehou que ne rong.

  ●(1944) GWAL 165/317. (Ar Gelveneg) Halañ : sachañ, tennañ war ; «sachañ» a zo dianav ; halañ a zo implijet kalz : «hal war ar skout», «halomp war ar gordenn».

  II. V. intr. (en plt d'un talus) S'ébouler.

  ●(1890) MOA 227b. Ébouler (s'), tr. «Hala, v. n. (parlant d'un talus).» ●230a. Écrouler (S') (Parlant de talus), tr. «hala, v. n.»

  III. Halañ he bag en aod : voir bag.