Recherche 'haleg...' : 10 mots trouvés
Page 1 : de haleg (1) à halegentan (10) :- haleghaleg
coll. & m. (botanique)
(1) Coll. Saules Salix sp.
●(1659) SCger 108a. saudre, tr. «halec.» ●153b. halec, tr. «saudre.» ●(1732) GReg 847b. Saule, plante, ou sorte d'arbre, tr. «Haleguenn. p. haleguenned, halegued, halecg. Van[netois] halecg. p. halegui. H[aute] Cor[nouaille] haliguenn. p. haligued, haliguennau.»
●(1849) LLB 649. en halleg hag en ozill tiner. ●(1869) HTC 119. ar scourrou halec. ●(1876) TDE.BF 278b. Halegenn, s. f., tr. «Un plant de saule ; pl. halek, haleg, masculin, des saules.» ●(1878) SVE 120 §828. Ken e vezo bleun en halek. ●(1889) ISV 345. hag an aleg a zo eno pleget ho fennou bete'n dour.
●(1905) DIHU 4/64. Un dra hir, stléjennek / E dréz naù bod haleg ? ●(1907) BOBL 16 février 125/3a. rusk haleg.
(2) M. Bois de saule.
●(1732) GReg 847b. Du saule, tr. «Halecg. coad halecg.»
●(1876) TDE.BF 278b. Halegenn, s. f., tr. «Un plant de saule ; pl. halek, haleg, masculin, du bois de saule.»
●(1929) DIHU 221/357. ur vah liant koed pé haleg, hemb skod na kam.
(3) fam. Soubenn an ibil haleg =
●(1872) DJL 49. nemet re-aliez ve soubenn an ibill-halek.
- haleg-du
- haleg-gwennhaleg-gwenn
coll. (botanique) Saules blanc Salix alba.
●(1732) GReg 847b. Saule blanc, tr. «Halecg guënn.»
- haleg-mor
- haleg-morshaleg-mors
coll. (botanique) Saules nains Salix herbacea.
●(1889) ISV 424. e kichen feunteun an Alek-Mors.
- halegeg
- halegek
- halegenn .1halegenn .1
f. –ed, haleg (botanique) Saule.
I.
●(1499) Ca 107a. Haleguenn. g. sauldre.
●(1732) GReg 847b. Saule, plante, ou sorte d'arbre, tr. «Haleguenn. p. haleguenned, halegued, halecg. Van[netois] halecg. p. halegui. H[aute] Cor[nouaille] haliguenn. p. haligued, haliguennau.»
●(1876) TDE.BF 278b. Halegenn, s. f., tr. «Un plant de saule ; pl. halek, haleg, masculin, des saules, du bois de saule.»
II.
(1) Bezañ nec'hetoc'h eget sant Pikorn an Halegenn gamm : voir sant.
(2) Goulenn kastrilhez digant un halegenn : voir kastrilhez.
- halegenn .2halegenn .2
f. Capot (au jeu).
●(1879) ERNsup 156. hálegenn, capot, qui ne réussit pas au jeu ou ailleurs, bredouille : hennez zo 'vel sañt Pipard ann hálegenn.
- halegentañhalegentañ
voir heligentañ