Devri

Recherche 'haleg...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de haleg (1) à halegentan (10) :
  • haleg
    haleg

    coll. & m. (botanique)

    (1) Coll. Saules Salix sp.

    (1659) SCger 108a. saudre, tr. «halec.» ●153b. halec, tr. «saudre.» ●(1732) GReg 847b. Saule, plante, ou sorte d'arbre, tr. «Haleguenn. p. haleguenned, halegued, halecg. Van[netois] halecg. p. halegui. H[aute] Cor[nouaille] haliguenn. p. haligued, haliguennau.»

    (1849) LLB 649. en halleg hag en ozill tiner. ●(1869) HTC 119. ar scourrou halec. ●(1876) TDE.BF 278b. Halegenn, s. f., tr. «Un plant de saule ; pl. halek, haleg, masculin, des saules.» ●(1878) SVE 120 §828. Ken e vezo bleun en halek. ●(1889) ISV 345. hag an aleg a zo eno pleget ho fennou bete'n dour.

    (1905) DIHU 4/64. Un dra hir, stléjennek / E dréz naù bod haleg ? ●(1907) BOBL 16 février 125/3a. rusk haleg.

    (2) M. Bois de saule.

    (1732) GReg 847b. Du saule, tr. «Halecg. coad halecg

    (1876) TDE.BF 278b. Halegenn, s. f., tr. «Un plant de saule ; pl. halek, haleg, masculin, du bois de saule.»

    (1929) DIHU 221/357. ur vah liant koed pé haleg, hemb skod na kam.

    (3) fam. Soubenn an ibil haleg =

    (1872) DJL 49. nemet re-aliez ve soubenn an ibill-halek.

  • haleg-du
    haleg-du

    coll. (botanique) Saules noirs Salix nigra.

    (1732) GReg 847b. Saule noir, tr. «Halecg du

    (1869) FHB 248/307b. ann douar ras (...) ne vag nemet aleg du ha guez kraon hag ivin.

  • haleg-gwenn
    haleg-gwenn

    coll. (botanique) Saules blanc Salix alba.

    (1732) GReg 847b. Saule blanc, tr. «Halecg guënn

  • haleg-mor
    haleg-mor

    coll. (botanique) Peupliers.

    (1942) DHKN 132. er gué haleg-mor, stedet duzé.

    halegenn-vor f. Peuplier.

    (1934) BRUS 261. Un peuplier, tr. «un halegen-vor

  • haleg-mors
    haleg-mors

    coll. (botanique) Saules nains Salix herbacea.

    (1889) ISV 424. e kichen feunteun an Alek-Mors.

  • halegeg
    halegeg

    f. –i, –où, halegeier Saulaie.

    (1732) GReg 847b. Saulaie, lieu planté de saules, tr. «Haleguecg. p. haleguegou.» ●(1744) L'Arm 350b. Saussaye & non, Saulaye, tr. «Haléguêc. f.»

    (1914) DFBP 297b. saulaie, tr. «Halegeg.» ●(1962) EGRH I 107. halegeg f. -où, halegeier, tr. « saussaie. »

  • halegek
    halegek

    adj. Planté de saules.

    (1931) VALL 565b. terrain planté de saules, tr. «halegek

  • halegenn .1
    halegenn .1

    f. –ed, haleg (botanique) Saule.

    I.

    (1499) Ca 107a. Haleguenn. g. sauldre.

    (1732) GReg 847b. Saule, plante, ou sorte d'arbre, tr. «Haleguenn. p. haleguenned, halegued, halecg. Van[netois] halecg. p. halegui. H[aute] Cor[nouaille] haliguenn. p. haligued, haliguennau

    (1876) TDE.BF 278b. Halegenn, s. f., tr. «Un plant de saule ; pl. halek, haleg, masculin, des saules, du bois de saule.»

    II.

    (1) Bezañ nec'hetoc'h eget sant Pikorn an Halegenn gamm : voir sant.

    (2) Goulenn kastrilhez digant un halegenn : voir kastrilhez.

  • halegenn .2
    halegenn .2

    f. Capot (au jeu).

    (1879) ERNsup 156. hálegenn, capot, qui ne réussit pas au jeu ou ailleurs, bredouille : hennez zo 'vel sañt Pipard ann hálegenn.

  • halegentañ
    halegentañ

    voir heligentañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...