Devri

Recherche 'haleg...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de haleg (1) à halegentan (10) :
  • haleg
    haleg

    coll. & m. (botanique)

    (1) Coll. Saules Salix sp.

    ●(1659) SCger 108a. saudre, tr. «halec.» ●153b. halec, tr. «saudre.» ●(1732) GReg 847b. Saule, plante, ou sorte d'arbre, tr. «Haleguenn. p. haleguenned, halegued, halecg. Van[netois] halecg. p. halegui. H[aute] Cor[nouaille] haliguenn. p. haligued, haliguennau.»

    ●(1849) LLB 649. en halleg hag en ozill tiner. ●(1869) HTC 119. ar scourrou halec. ●(1876) TDE.BF 278b. Halegenn, s. f., tr. «Un plant de saule ; pl. halek, haleg, masculin, des saules.» ●(1878) SVE 120 §828. Ken e vezo bleun en halek. ●(1889) ISV 345. hag an aleg a zo eno pleget ho fennou bete'n dour.

    ●(1905) DIHU 4/64. Un dra hir, stléjennek / E dréz naù bod haleg ? ●(1907) BOBL 16 février 125/3a. rusk haleg.

    (2) M. Bois de saule.

    ●(1732) GReg 847b. Du saule, tr. «Halecg. coad halecg.»

    ●(1876) TDE.BF 278b. Halegenn, s. f., tr. «Un plant de saule ; pl. halek, haleg, masculin, du bois de saule.»

    ●(1929) DIHU 221/357. ur vah liant koed pé haleg, hemb skod na kam.

    (3) fam. Soubenn an ibil haleg =

    ●(1872) DJL 49. nemet re-aliez ve soubenn an ibill-halek.

  • haleg-du
    haleg-du

    coll. (botanique) Saules noirs Salix nigra.

    ●(1732) GReg 847b. Saule noir, tr. «Halecg du.»

    ●(1869) FHB 248/307b. ann douar ras (...) ne vag nemet aleg du ha guez kraon hag ivin.

  • haleg-gwenn
    haleg-gwenn

    coll. (botanique) Saules blanc Salix alba.

    ●(1732) GReg 847b. Saule blanc, tr. «Halecg guënn.»

  • haleg-mor
    haleg-mor

    coll. (botanique) Peupliers.

    ●(1942) DHKN 132. er gué haleg-mor, stedet duzé.

    ►halegenn-vor f. Peuplier.

    ●(1934) BRUS 261. Un peuplier, tr. «un halegen-vor.»

  • haleg-mors
    haleg-mors

    coll. (botanique) Saules nains Salix herbacea.

    ●(1889) ISV 424. e kichen feunteun an Alek-Mors.

  • halegeg
    halegeg

    f. –i, –où, halegeier Saulaie.

    ●(1732) GReg 847b. Saulaie, lieu planté de saules, tr. «Haleguecg. p. haleguegou.» ●(1744) L'Arm 350b. Saussaye & non, Saulaye, tr. «Haléguêc. f.»

    ●(1914) DFBP 297b. saulaie, tr. «Halegeg.» ●(1962) EGRH I 107. halegeg f. -où, halegeier, tr. « saussaie. »

  • halegek
    halegek

    adj. Planté de saules.

    ●(1931) VALL 565b. terrain planté de saules, tr. «halegek.»

  • halegenn .1
    halegenn .1

    f. –ed, haleg (botanique) Saule.

    I.

    ●(1499) Ca 107a. Haleguenn. g. sauldre.

    ●(1732) GReg 847b. Saule, plante, ou sorte d'arbre, tr. «Haleguenn. p. haleguenned, halegued, halecg. Van[netois] halecg. p. halegui. H[aute] Cor[nouaille] haliguenn. p. haligued, haliguennau.»

    ●(1876) TDE.BF 278b. Halegenn, s. f., tr. «Un plant de saule ; pl. halek, haleg, masculin, des saules, du bois de saule.»

    II.

    (1) Bezañ nec'hetoc'h eget sant Pikorn an Halegenn gamm : voir sant.

    (2) Goulenn kastrilhez digant un halegenn : voir kastrilhez.

  • halegenn .2
    halegenn .2

    f. Capot (au jeu).

    ●(1879) ERNsup 156. hálegenn, capot, qui ne réussit pas au jeu ou ailleurs, bredouille : hennez zo 'vel sañt Pipard ann hálegenn.

  • halegentañ
    halegentañ

    voir heligentañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...